Lucas 24

Bayịburu Ikwo (IQW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yo be lẹ nchi-abọhu mbọku mbụ l'idzu, bụ iya bụ mbọku Sonde; ụnwanyi ono egude manụ-mbeleke ono, ẹphe kwakọbehawaru ẹge ọo-dụ ono gude jeshia l'ili ono.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Ẹphe erua; e swifuwanu eze mkpuma ono, e gude swichita ọnu ili ono.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Ẹphe abya abahụ l'ime iya; ẹphe ta phụhe odzu Jisọsu.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Ẹphe evudo l'ẹke ono arị iphe ono. Yo ji ẹphe ẹnya. A bya ele ẹnya; unwoke labụ, yeru uwe, acha vịi evudonyabewa ẹphe.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Ẹphe atsụjee egvu ẹge-a; wotsuaru ifu kpube l'alị. Unwoke ono asụ ẹphe: “?Bụ ngụnu meru iphe unu achọ onye nọ ndzụ l'ẹke ndu maa nọ?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Ẹ tọ nọhekwa l'ẹke-a. O tetaakwaru nọdu ndzụ ọdo. Unu nyatakwa iphe o kfuru unu teke o shi nọdu lẹ Gálili:
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 ‘Lẹ yẹbe Abụbu-Ndiphe bẹ ee-deru ye l'ẹka ndu eme iphe dụ ẹji; a kpọpyabe iya l'oshi-osweru; o be lẹ mbọku k'ẹto ya; ya eteta nọdu ndzụ ọdo.’ ”
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Ẹnya agbaruwaphu ẹphe l'okfu Jisọsu ono.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Ẹphe eshi l'ili ono lata; bya eje akọoru iya ụmadzu iri lẹ nanụ phụ; mẹwaru ndu ọphu l'ẹphe ha.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Ụnwanyi ono bụ Méri kẹ Mágudala; mẹ Jowána; mẹ Méri, nne Jémusu; mẹwaru ụnwanyi ọdo, ẹphe l'ẹphe yị. Ẹphe akọoru ndu ishi-ozi iphe ono.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Iphe ono adụlee ẹphe wujiwuji lẹ nchị: ẹphe te kwe l'ọ bụ oswi-okfu.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Pyita ekwolihu; gbaru jeshia l'ili ono. Yo rua; bya efurita; nyoo ime ili ono. Yọ bụleruphu ẹkwa-odzu ono b'ọ phụru kpụrumu. Yọ ghakọbe lashia l'ufu. Yo ji iya ẹnya mbụ iphe ono, meru nụ ono.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Mbọku ono kwaphu bẹ ndu etsoje ụzo iya ụmadzu ẹbo yị l'eje mkpụkpu, eekuje Eméyọsu. Tsube lẹ Jerúsalemu jeye l'ẹke ono dụ manyịru ẹsaa.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Ẹphe akọkpelephu akọ iphemiphe ọbule ono, mekotaru nụ ono.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Ẹphe egudekwadua akọ ono akọ; arịkwa iya phụ l'obu ẹphe; Jisọsu l'onwiya ejekfuta ẹphe; ẹphe l'iya ayịru.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 E kwechia ẹphe ẹnya: ẹphe ta hụbehe iya ama.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Yọ sụ ẹphe: “?Bụ egbe akọ ngụnu bẹ unu akọ tsoru ogborogbo-ụzo ẹge-a?”
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Onye lanụ l'ụmadzu ẹbo ono, ẹpha iya bụ Kulíyopasu ajị iya: “?Bụlephu nggu bụ onye, byaru abyabya lẹ Jerúsalemu, ẹ-ta madu iphe ono, meeberu l'ẹke ono l'ọhiyaa?”
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Yọ jị ẹphe: “?Bụ ngụnu ndono?”
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Ọo ya bẹ ndu ishi, achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu ishi ayi kpụtaru iya nụ; e kpee ya nkfugbu; woru iya kpọpyabe l'oshi-osweru.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Mbụ onye-a, ẹphe shi ele ẹnya l'ọo ya a-gbafụta Ízurẹlu-a. A kpachikpokwanu ono l'ọ ha; ntanụ gbe ekweekwa iya abalị ẹto, iphe ono meru.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Ọphu ka nụ bụ l'o nweru ụnwanyi ọkpa ayi, bya ekfukpooru iphe teru ayi ụkfu. Ụnwanyi ono bẹ nmaru ẹwa jee l'ili ono.
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 Ẹphe eshi rua; ọphu 'ọ dụhedu onye phụkwaduru odzu iya; ẹphe alata bya asụ l'ẹphe phụkwaru ọdo-o: l'ẹphe phụkwaru àphụ̀; l'ẹphe phụkwaru ụnwu ojozi-imigwe, sụru ẹphe lẹ Jisọsu nọkwa ndzụ-o!
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Ndu ayi ẹphe anọ aharu jee l'ili ono. Ẹphe eshi rua; yọ bụruphu ẹge ụnwanyi ono kfuru b'ọ dụ; ọbu lẹ yẹbedua bẹ ẹphe ta phụdu.”
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Jisọsu asụ ẹphe: “Oo-wa! Eswe nk'unu apaa; unubẹ ndu angale angale okweta iphe ono, ndu nkfuchiru Nchileke kfuru ono!
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 ?Tọ gbadu Kuráyisutu ọbu l'oje iphe-ẹhuka ono; bahụ l'ẹke e-koshi ugvu, Nchileke kwabẹru iya tọo?”
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Jisọsu abya eshikpowaru l'iphe bụ ẹkwo Mósisu; mẹ ẹkwo ndu nkfuchiru Nchileke kọwashiaru ẹphe iphe ono, e deru iya ono nanụ nanụ.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Ẹphe erutadelephu mkpụkpu ono, ẹphe eje ono; yo melahaa l'oome tẹ ya sweta tụgbufua.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Ẹphe esedo iya; sụ iya: “Bya t'ẹphe radụ; lẹ nchi-ejihuwa; ụboku agvụwaa.” Yo kwe tsoru ẹphe t'ẹphe l'iya radụ.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Ya ndono; ẹphe abyadẹlephu ori nri; yo wota buredi ono; kele Nchileke ekele; bya awashia ya; woru iya nụ ẹphe.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Ẹnya asahụ ẹphe teke ono; ẹphe ahụbewaphu onye ọ bụ ama! Yo mihu tuu; ẹphe aphụ-beru iya.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Ẹphe awata okfuru ibe ẹphe: “?Ọ kwa l'o shi aphụ ẹphe ụphu l'ọkpoma teke o shi ekfu anụ ẹphe l'ụzo; tụko iphe e deru l'ẹkwo okfu Nchileke ekfujashiru ẹphe ekfujashi.”
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Ẹphe ekwolihuwaphu teke onophu; gbaphushia azụ lẹ Jerúsalemu. Ẹphe eshi rua; ụmadzu iri lẹ nanụ ono anọkobewa l'ẹkalanu; mẹ ndu ẹphe l'ẹphe nọ, bụ iya bụ
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 ndu sụru lẹ Nnajiufu tetaakwaru nọdu ndzụ l'oswiya; lẹ Sáyịmonu phụkwaru iya.
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Tọ dụ iya bụ; ẹphebedua abya akọo iphe ono, meru l'ụzo ono; kọo ẹge ẹphe shi hụbe iya ama lẹ teke ono, ọ washịru buredi ono.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Ẹphe egudekwadua ẹge ono ekfu; Jisọsu evudo-wa ẹphe l'ifu; sụ ẹphe: “T'ẹhu dụkwa unu agu.”
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Ẹphe elua; meji atọfu ẹphe. Ẹphe etubesu l'ọo maa bẹ ẹphe phụru.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Yọ sụ ẹphe: “?Bụ ngụnu bẹ unu atsụru egvu. ?Bụ ngụnu meru iphe obu agba unu ẹbo?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Unu phụkwa ẹka iya; mẹ ọkpa iya: tẹ unu maru l'ọ bụ yẹbedua gẹdegede. Unu gude iya ẹka; unu aphụwaru: lẹ maa te enwejedu anụ-ẹhu; mẹ ọkpu ẹge-a, unu ele lẹ ya nweru-a.”
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Yo kfugee ẹge ono; bya ekoshi ẹphe ẹka iya; mẹ ọkpa iya.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ẹhu-ẹna; mẹ biribiri, ọ dụ ẹphe emee; ẹphe ta akfụbe ọswa kweta ọkpobe ekweta. Yọ jịwaphu ẹphe: “?O nweru iphe eeri eriri, unu gude l'ẹke-a?”
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Ẹphe abya anụ iya ẹma-egheghe.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 Yọ nata iya nọdu ẹphe l'ifu l'ẹke ono taa ya.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Yọ sụ ẹphe: “L'iphe-a bụkotakwa iphe, ya shi kfuru unu teke unu l'iya nọ: l'iphemiphe ọbule, e deru dekuta iya l'ẹkwo ekemu Mósisu; mẹ lẹ kẹ ndu nkfuchiru Nchileke; mẹ l'ẹkwo Egvu Nchileke bẹ rekotaje nụ ẹge e deru iya.”
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Yọ bya amụsaa ẹphe egomunggo tẹ iphe e deru l'ẹkwo okfu Nchileke doo ẹphe ẹnya.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Yọ sụ ẹphe: “L'e deru sụ lẹ Kuráyisutu jefutaje iphe-ẹhuka; nwụhu; o -be mbọku k'ẹto ya; yo shi l'ọnwu teta nọdu ndzụ;
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 sụ l'ee-gude ẹpha iya kfua lẹ Nchileke a-gụru madzụ nvụ l'iphe dụ ẹji teke onye ọbu taru onwiya ụta iphe dụ ẹji, onye ọbu meru. Ee-shi lẹ Jerúsalemu gude ẹpha iya ono kfudzuru iphe bụ mbakeshi lẹ mgboko mgburumgburu.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ọ bụ unu e-kfuru ndu ọdo k'iphemiphe ọbule-a, unu gude ẹnya unu phụko-wa.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Unu lekwa: lẹ ya e-zilatakwaru unu iphe ono, Nna iya kweru unu ụkwa iya ono. Unu nọdukwa lẹ mkpụkpu-wa jeye teke Nchileke e-gude ike, shi l'imigwe nụ̀á unu ànụ̀nù; unu anata ike, shi l'imigwe.”
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Ya ndono; Jisọsu abya eduru ẹphe jeye lẹ Bétani; bya apalia ẹka iya eli; gọlahaaru ẹphe ọnu.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Yo gudekwadua ọnu ono agọru ẹphe; haa ẹphe lashia. Nchileke ewolia ya woba l'imigwe.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Ẹphe abaaru iya ẹja; bya alaphushia azụ lẹ Jerúsalemu. Ẹhu atsọ ẹphe ntụmatu.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Ẹphe erua; bya anọlahaa l'eze-ụlo Nchileke mkpụrumkpuru ekele Nchileke ekele.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.