Lucas 24
Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARA
1 Yo be lẹ nchi-abọhu mbọku mbụ l'idzu, bụ iya bụ mbọku Sonde; ụnwanyi ono egude manụ-mbeleke ono, ẹphe kwakọbehawaru ẹge ọo-dụ ono gude jeshia l'ili ono.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, foram elas ao túmulo, levando os aromas que haviam preparado.
2 Ẹphe erua; e swifuwanu eze mkpuma ono, e gude swichita ọnu ili ono.
2 E encontraram a pedra removida do sepulcro;
3 Ẹphe abya abahụ l'ime iya; ẹphe ta phụhe odzu Jisọsu.
3 mas, ao entrarem, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ẹphe evudo l'ẹke ono arị iphe ono. Yo ji ẹphe ẹnya. A bya ele ẹnya; unwoke labụ, yeru uwe, acha vịi evudonyabewa ẹphe.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois varões com vestes resplandecentes.
5 Ẹphe atsụjee egvu ẹge-a; wotsuaru ifu kpube l'alị. Unwoke ono asụ ẹphe: “?Bụ ngụnu meru iphe unu achọ onye nọ ndzụ l'ẹke ndu maa nọ?
5 Estando elas possuídas de temor, baixando os olhos para o chão, eles lhes falaram: Por que buscais entre os mortos ao que vive?
6 Ẹ tọ nọhekwa l'ẹke-a. O tetaakwaru nọdu ndzụ ọdo. Unu nyatakwa iphe o kfuru unu teke o shi nọdu lẹ Gálili:
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como vos preveniu, estando ainda na Galileia,
7 ‘Lẹ yẹbe Abụbu-Ndiphe bẹ ee-deru ye l'ẹka ndu eme iphe dụ ẹji; a kpọpyabe iya l'oshi-osweru; o be lẹ mbọku k'ẹto ya; ya eteta nọdu ndzụ ọdo.’ ”
7 quando disse: Importa que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, e seja crucificado, e ressuscite no terceiro dia.
8 Ẹnya agbaruwaphu ẹphe l'okfu Jisọsu ono.
8 Então, se lembraram das suas palavras.
9 Ẹphe eshi l'ili ono lata; bya eje akọoru iya ụmadzu iri lẹ nanụ phụ; mẹwaru ndu ọphu l'ẹphe ha.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os mais que com eles estavam.
10 Ụnwanyi ono bụ Méri kẹ Mágudala; mẹ Jowána; mẹ Méri, nne Jémusu; mẹwaru ụnwanyi ọdo, ẹphe l'ẹphe yị. Ẹphe akọoru ndu ishi-ozi iphe ono.
10 Eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Iphe ono adụlee ẹphe wujiwuji lẹ nchị: ẹphe te kwe l'ọ bụ oswi-okfu.
11 Tais palavras lhes pareciam um como delírio, e não acreditaram nelas.
12 Pyita ekwolihu; gbaru jeshia l'ili ono. Yo rua; bya efurita; nyoo ime ili ono. Yọ bụleruphu ẹkwa-odzu ono b'ọ phụru kpụrumu. Yọ ghakọbe lashia l'ufu. Yo ji iya ẹnya mbụ iphe ono, meru nụ ono.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro. E, abaixando-se, nada mais viu, senão os lençóis de linho; e retirou-se para casa, maravilhado do que havia acontecido.
13 Mbọku ono kwaphu bẹ ndu etsoje ụzo iya ụmadzu ẹbo yị l'eje mkpụkpu, eekuje Eméyọsu. Tsube lẹ Jerúsalemu jeye l'ẹke ono dụ manyịru ẹsaa.
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam de caminho para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Ẹphe akọkpelephu akọ iphemiphe ọbule ono, mekotaru nụ ono.
14 E iam conversando a respeito de todas as coisas sucedidas.
15 Ẹphe egudekwadua akọ ono akọ; arịkwa iya phụ l'obu ẹphe; Jisọsu l'onwiya ejekfuta ẹphe; ẹphe l'iya ayịru.
15 Aconteceu que, enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 E kwechia ẹphe ẹnya: ẹphe ta hụbehe iya ama.
16 Os seus olhos, porém, estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Yọ sụ ẹphe: “?Bụ egbe akọ ngụnu bẹ unu akọ tsoru ogborogbo-ụzo ẹge-a?”
17 Então, lhes perguntou Jesus: Que é isso que vos preocupa e de que ides tratando à medida que caminhais? E eles pararam entristecidos.
18 Onye lanụ l'ụmadzu ẹbo ono, ẹpha iya bụ Kulíyopasu ajị iya: “?Bụlephu nggu bụ onye, byaru abyabya lẹ Jerúsalemu, ẹ-ta madu iphe ono, meeberu l'ẹke ono l'ọhiyaa?”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu, dizendo: És o único, porventura, que, tendo estado em Jerusalém, ignoras as ocorrências destes últimos dias?
19 Yọ jị ẹphe: “?Bụ ngụnu ndono?”
19 Ele lhes perguntou: Quais? E explicaram: O que aconteceu a Jesus, o Nazareno, que era varão profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Ọo ya bẹ ndu ishi, achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu ishi ayi kpụtaru iya nụ; e kpee ya nkfugbu; woru iya kpọpyabe l'oshi-osweru.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Mbụ onye-a, ẹphe shi ele ẹnya l'ọo ya a-gbafụta Ízurẹlu-a. A kpachikpokwanu ono l'ọ ha; ntanụ gbe ekweekwa iya abalị ẹto, iphe ono meru.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir a Israel; mas, depois de tudo isto, é já este o terceiro dia desde que tais coisas sucederam.
22 Ọphu ka nụ bụ l'o nweru ụnwanyi ọkpa ayi, bya ekfukpooru iphe teru ayi ụkfu. Ụnwanyi ono bẹ nmaru ẹwa jee l'ili ono.
22 É verdade também que algumas mulheres, das que conosco estavam, nos surpreenderam, tendo ido de madrugada ao túmulo;
23 Ẹphe eshi rua; ọphu 'ọ dụhedu onye phụkwaduru odzu iya; ẹphe alata bya asụ l'ẹphe phụkwaru ọdo-o: l'ẹphe phụkwaru àphụ̀; l'ẹphe phụkwaru ụnwu ojozi-imigwe, sụru ẹphe lẹ Jisọsu nọkwa ndzụ-o!
23 e, não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo terem tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Ndu ayi ẹphe anọ aharu jee l'ili ono. Ẹphe eshi rua; yọ bụruphu ẹge ụnwanyi ono kfuru b'ọ dụ; ọbu lẹ yẹbedua bẹ ẹphe ta phụdu.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao sepulcro e verificaram a exatidão do que disseram as mulheres; mas não o viram.
25 Jisọsu asụ ẹphe: “Oo-wa! Eswe nk'unu apaa; unubẹ ndu angale angale okweta iphe ono, ndu nkfuchiru Nchileke kfuru ono!
25 Então, lhes disse Jesus: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 ?Tọ gbadu Kuráyisutu ọbu l'oje iphe-ẹhuka ono; bahụ l'ẹke e-koshi ugvu, Nchileke kwabẹru iya tọo?”
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse e entrasse na sua glória?
27 Jisọsu abya eshikpowaru l'iphe bụ ẹkwo Mósisu; mẹ ẹkwo ndu nkfuchiru Nchileke kọwashiaru ẹphe iphe ono, e deru iya ono nanụ nanụ.
27 E, começando por Moisés, discorrendo por todos os Profetas, expunha-lhes o que a seu respeito constava em todas as Escrituras.
28 Ẹphe erutadelephu mkpụkpu ono, ẹphe eje ono; yo melahaa l'oome tẹ ya sweta tụgbufua.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, fez ele menção de passar adiante.
29 Ẹphe esedo iya; sụ iya: “Bya t'ẹphe radụ; lẹ nchi-ejihuwa; ụboku agvụwaa.” Yo kwe tsoru ẹphe t'ẹphe l'iya radụ.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque é tarde, e o dia já declina. E entrou para ficar com eles.
30 Ya ndono; ẹphe abyadẹlephu ori nri; yo wota buredi ono; kele Nchileke ekele; bya awashia ya; woru iya nụ ẹphe.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, tomando ele o pão, abençoou-o e, tendo-o partido, lhes deu;
31 Ẹnya asahụ ẹphe teke ono; ẹphe ahụbewaphu onye ọ bụ ama! Yo mihu tuu; ẹphe aphụ-beru iya.
31 então, se lhes abriram os olhos, e o reconheceram; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Ẹphe awata okfuru ibe ẹphe: “?Ọ kwa l'o shi aphụ ẹphe ụphu l'ọkpoma teke o shi ekfu anụ ẹphe l'ụzo; tụko iphe e deru l'ẹkwo okfu Nchileke ekfujashiru ẹphe ekfujashi.”
32 E disseram um ao outro: Porventura, não nos ardia o coração, quando ele, pelo caminho, nos falava, quando nos expunha as Escrituras?
33 Ẹphe ekwolihuwaphu teke onophu; gbaphushia azụ lẹ Jerúsalemu. Ẹphe eshi rua; ụmadzu iri lẹ nanụ ono anọkobewa l'ẹkalanu; mẹ ndu ẹphe l'ẹphe nọ, bụ iya bụ
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 ndu sụru lẹ Nnajiufu tetaakwaru nọdu ndzụ l'oswiya; lẹ Sáyịmonu phụkwaru iya.
34 os quais diziam: O Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Tọ dụ iya bụ; ẹphebedua abya akọo iphe ono, meru l'ụzo ono; kọo ẹge ẹphe shi hụbe iya ama lẹ teke ono, ọ washịru buredi ono.
35 Então, os dois contaram o que lhes acontecera no caminho e como fora por eles reconhecido no partir do pão.
36 Ẹphe egudekwadua ẹge ono ekfu; Jisọsu evudo-wa ẹphe l'ifu; sụ ẹphe: “T'ẹhu dụkwa unu agu.”
36 Falavam ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse: Paz seja convosco!
37 Ẹphe elua; meji atọfu ẹphe. Ẹphe etubesu l'ọo maa bẹ ẹphe phụru.
37 Eles, porém, surpresos e atemorizados, acreditavam estarem vendo um espírito.
38 Yọ sụ ẹphe: “?Bụ ngụnu bẹ unu atsụru egvu. ?Bụ ngụnu meru iphe obu agba unu ẹbo?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que sobem dúvidas ao vosso coração?
39 Unu phụkwa ẹka iya; mẹ ọkpa iya: tẹ unu maru l'ọ bụ yẹbedua gẹdegede. Unu gude iya ẹka; unu aphụwaru: lẹ maa te enwejedu anụ-ẹhu; mẹ ọkpu ẹge-a, unu ele lẹ ya nweru-a.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e verificai, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Yo kfugee ẹge ono; bya ekoshi ẹphe ẹka iya; mẹ ọkpa iya.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ẹhu-ẹna; mẹ biribiri, ọ dụ ẹphe emee; ẹphe ta akfụbe ọswa kweta ọkpobe ekweta. Yọ jịwaphu ẹphe: “?O nweru iphe eeri eriri, unu gude l'ẹke-a?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e estando admirados, Jesus lhes disse: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Ẹphe abya anụ iya ẹma-egheghe.
42 Então, lhe apresentaram um pedaço de peixe assado [e um favo de mel].
43 Yọ nata iya nọdu ẹphe l'ifu l'ẹke ono taa ya.
43 E ele comeu na presença deles.
44 Yọ sụ ẹphe: “L'iphe-a bụkotakwa iphe, ya shi kfuru unu teke unu l'iya nọ: l'iphemiphe ọbule, e deru dekuta iya l'ẹkwo ekemu Mósisu; mẹ lẹ kẹ ndu nkfuchiru Nchileke; mẹ l'ẹkwo Egvu Nchileke bẹ rekotaje nụ ẹge e deru iya.”
44 A seguir, Jesus lhes disse: São estas as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco: importava se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Yọ bya amụsaa ẹphe egomunggo tẹ iphe e deru l'ẹkwo okfu Nchileke doo ẹphe ẹnya.
45 Então, lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Yọ sụ ẹphe: “L'e deru sụ lẹ Kuráyisutu jefutaje iphe-ẹhuka; nwụhu; o -be mbọku k'ẹto ya; yo shi l'ọnwu teta nọdu ndzụ;
46 e lhes disse: Assim está escrito que o Cristo havia de padecer e ressuscitar dentre os mortos no terceiro dia
47 sụ l'ee-gude ẹpha iya kfua lẹ Nchileke a-gụru madzụ nvụ l'iphe dụ ẹji teke onye ọbu taru onwiya ụta iphe dụ ẹji, onye ọbu meru. Ee-shi lẹ Jerúsalemu gude ẹpha iya ono kfudzuru iphe bụ mbakeshi lẹ mgboko mgburumgburu.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando de Jerusalém.
48 Ọ bụ unu e-kfuru ndu ọdo k'iphemiphe ọbule-a, unu gude ẹnya unu phụko-wa.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Unu lekwa: lẹ ya e-zilatakwaru unu iphe ono, Nna iya kweru unu ụkwa iya ono. Unu nọdukwa lẹ mkpụkpu-wa jeye teke Nchileke e-gude ike, shi l'imigwe nụ̀á unu ànụ̀nù; unu anata ike, shi l'imigwe.”
49 Eis que envio sobre vós a promessa de meu Pai; permanecei, pois, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ya ndono; Jisọsu abya eduru ẹphe jeye lẹ Bétani; bya apalia ẹka iya eli; gọlahaaru ẹphe ọnu.
50 Então, os levou para Betânia e, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Yo gudekwadua ọnu ono agọru ẹphe; haa ẹphe lashia. Nchileke ewolia ya woba l'imigwe.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Ẹphe abaaru iya ẹja; bya alaphushia azụ lẹ Jerúsalemu. Ẹhu atsọ ẹphe ntụmatu.
52 Então, eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém, tomados de grande júbilo;
53 Ẹphe erua; bya anọlahaa l'eze-ụlo Nchileke mkpụrumkpuru ekele Nchileke ekele.
53 e estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.