Lucas 20

Bayịburu Ikwo (IQW) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yo be ujiku lanụ lẹ Jisọsu nọ l'ezi ndu ono iphe l'eze-ụlo Nchileke; l'ara ozi-ọma ono arara; ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; ndu ezije ekemu; mẹ ndu bụ ọgurenya awukfutashia ya;
1 E aconteceu que, em um daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo, e pregava o evangelho, os principais sacerdotes e os escribas vieram a ele com os anciãos,
2 bya asụ iya: “Karu ẹphe: ?bụ egbe ike ngụnu b'i gude emeebe iphe ọwaa, iime-wa? ?Bụ onye ziru ngu t'ị bya iya ememe?”
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu essas coisas? Ou quem é que te deu tal autoridade?
3 Jisọsu asụ ẹphe: “Lẹ yẹbedua a-jịkwaphu unu ajị. Unu kaẹduru iya:
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa, respondam-me:
4 ?Bụ onye ziru Jọnu t'ọ bya emee baputizimu: bụ Nchileke t'ọ bụ madzụ?”
4 O batismo de João, era do céu ou dos homens?
5 Ẹphe alaa ya edzukashi l'onwẹphe; woo: “Ẹphe -sụ l'o shi l'ẹka Nchileke bẹ ọo-sụkwa ẹphe: ‘?Ngụnu mekwanuru iphe ẹphe te kwetadu iphe o kfuru?’
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não crestes?
6 Ẹphe -sụkwanu l'ọo madzụ ziru iya bẹ ndu ọha a-tugbushikwa ẹphe lẹ mkpuma; kẹ l'o doru ọha ẹnya lẹ Jọnu bụ onye nkfuchiru Nchileke.”
6 Mas, e se nós dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque eles estão convencidos que João era um profeta.
7 Ya ndono; ẹphe asụ iya l'ẹphe ta makwa onye ziru iya nụ.
7 E eles responderam que não podiam dizer de onde era.
8 Jisọsu asụ ẹphe: “Ọ kwaphụ ẹge ono bẹ ya te ekfuduru unu onye ya dẹru íkè l'ẹka eme iphemiphe ọbule ono.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
9 Yọ wata ọnmaru ndu ono ẹtu-wa; sụ ẹphe: “Lẹ nwoke lanụ kọru mgbo vayịnu; bya ebuta ndu ozi ye iya; yọ bụru iya oje ime mba ọdo ẹ-ke ọo-nọ ọdu.
9 Então, ele começou a falar ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e foi para uma terra distante por muito tempo.
10 Yo be teke aawọje akpụru vayịnu; yo zi nwozi iya t'o jekfu ndu ozi ono t'ẹphe wọo ya òkè iya nk'iya. Ẹphe egude onye ono; tsua ya iphe; gbabẹ iya ẹka ọtu; nwufu iya; yọ lashia.
10 E, no devido tempo, enviou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora vazio.
11 Yọ bya ezi onye ọdo; ẹphe etsukwaa ya phụ iphe; mee ya iphe-iphere; gbabẹ iya ẹka ọtu; nwufukwa iya phụ; yọ lashia.
11 E novamente ele enviou outro servo; e eles também o espancaram, e o insultaram e o mandaram embora vazio.
12 Yo zikwaphu onye k'ẹto; ẹphe etsukwaa ya phụ iphe; chịfu iya.
12 E ele enviou novamente um terceiro; e eles também feriram a este, e o expulsaram.
13 Nwoke ono, nwe mgbo vayịnu ono asụ: ‘L'ọ dụwa mma; lẹ ya mawaru iphe ya e-me nta-a. Ya e-ye nwatibe iya, ya yeru obu; l'ẹphe a-kabẹe kwabẹ nwatibe iya ono ugvu.’
13 Então, disse o senhor da vinha: O que eu farei? Enviarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Ndu ozi ono aphụlephu nwatibe iya ono; zụa mgbede; sụ ibe ẹphe: ‘Ọwaa bụ onye alị-a e-mekochaa bụru nk'iya teke nna iya nwụhuru. Unu bya t'ẹphe gbua ya; k'ọphu mgbo vayịnu ono a-bụru nk'ẹphe.’
14 Mas, vendo-o os lavradores, eles arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Ẹphe achịfu iya lẹ mgbo vayịnu ono; je eworu iya gbua.
15 Assim, eles lançaram-no fora da vinha, e o mataram. O que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Ọo-bya egbushikota ndu ozi ono; woru mgbo vayịnu iya ye ndu ọdo l'ẹka.”
16 Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. E, ouvindo eles isso, disseram: Deus o proíba!
17 Yọ bya atabẹ ẹphe ẹnya; jị ẹphe: “?Bụhunu ngụnu bẹ bụ iphe ọbu, e deru l'ẹkwo okfu Nchileke; sụ:
17 E ele observando-os, disse: Então, o que é isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina?
18 Onye vukotaru mkpuma ono daa e-tsukwa yọgiriyogiri. Onye ọ tụpyabekwanuru bẹ oo-gwekwa egwegwe.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra será despedaçado, mas naquele em que ela cair, ela triturará ao pó.
19 Ndu ezije ekemu; mẹ ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja eselahaa t'ẹphe gude iya teke ono; kẹ l'ẹphe mawaru l'ọ bụ ẹphe b'o gude nmaa ẹtu ono; egvu ọha ono te kwe ẹphe.
19 E os principais sacerdotes e os escribas procuraram lançar mão dele naquela mesma hora, mas eles temiam o povo; pois perceberam que ele tinha falado a parábola contra eles.
20 Ẹphe awata iya oge ngge; bya ezi ndu ngge t'ẹphe meje l'ẹ̀phè bụ oswi madzụ; tụbe nvọ l'iphe o kfuru mbụ Jisọsu; k'ọphu ẹphe a-kpụru iya ye l'ẹka onye nwe ike, bụ iya bụ gọvano, shi Rómu.
20 E, eles vigiando-o, enviaram espiões, os quais se fingiam de homens justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem ao poder e à autoridade do governador.
21 Ẹphe ajị Jisọsu; sụ iya: “O-zi-iphe! Ẹphe maru lẹ iikfuje okfu nhamụnha; l'ezi iphe nhamụnha; ọphu 'ọ dụdu onye iileje ẹnya l'ifu; gbahaa ụzo Nchileke b'i gude ire-lanụ ezi.
21 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu falas e ensinas retamente, e que não fazes acepção de pessoas, mas ensinas o caminho de Deus verdadeiramente;
22 ?Tọ bụdu omebyi ekemu Nchileke mẹ ẹphe -tụjee akịriko nụ Síza, bụ eze ndu Rómu?”
22 é lícito dar tributo a César ou não?
23 Yọ mawaruphu ụgho, nọ ẹphe l'obu; sụ ẹphe:
23 Mas, ele percebendo a sua astúcia, disse-lhes: Por que vós me tentais?
24 “Unu koshiedu iya nụ shịru olu lanụ.” Wo ẹphe: “?Bụ ishi onye mẹ ẹpha onye b'e deru l'okpoga-a ẹge-a?”
24 Mostrai-me uma moeda. De quem é a imagem e a inscrição? E, eles respondendo, disseram: De César.
25 Yọ sụ ẹphe: “Ọo ya bụ; unu woru iphe ọphu bụ kẹ Síza; nụ Síza; woru kẹ Nchileke; nụ Nchileke.”
25 E ele lhes disse: Dai, pois, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
26 Ẹphe ta dụhe ike nọdu l'edzudzu ọha ono shi l'okfu-ọnu iya gude iya. Ẹge o gude kfua okfu ono adụ ẹphe biribiri. Ẹphe te kfuhe okfu ọdo.
26 E eles não puderam tomá-lo em suas palavras diante do povo; e eles maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Yo nweru ndu Sádusii, byakfutaru Jisọsu; mbụ ndu ọphu asụje l'ẹ te eshijedu l'ọnwu teta nọdu ndzụ.
27 Então, chegaram-se a ele alguns dos saduceus, que negam haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe,
28 Ẹphe abyakfutashia Jisọsu; bya asụ iya: “O-zi-iphe! Mósisu dekwaru l'ẹkwo ekemu; sụ: Teke bụ lẹ madzụ nwụhuru; tọ mụta nwa; tẹ nwunne onye ono lụpyabe nyee ya; mụtaru iya nwa.
28 dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, tendo esposa, e ele não deixasse filhos, seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
29 Sụ iya l'o nweru unwunne ẹsaa, nọnu; kẹ ọgurenya alụnyaa nwanyi; haa ya nwụhu l'ẹ-ba mụtakwa nwa.
29 Houve, pois, sete irmãos; e o primeiro tomou uma mulher, e morreu sem filhos.
30 Onye kẹ ẹbo alụpyabe nwanyi ono; lụnyakwaa ya phụ; nwụhu; l'ẹ-ba mụtakwa nwa.
30 E o segundo a tomou como esposa, e morreu sem filhos.
31 Onye k'ẹto ẹge ono kwaphu; jeye; ẹphe ẹsaa alụgbakota nwanyi lanụ ono; nwụshihukota; ẹphe ta mụtakwa nwa-a.
31 E o terceiro a tomou, e semelhantemente também os sete, e eles não tiveram filhos e morreram.
32 E megee; nggụbe nwanyi; nggu anwụhufu-a.
32 E depois de todos, a mulher também morreu.
33 O -rua teke ee-shi l'ọnwu teta nọdu ndzụ; ?bụ nyee onye ole bẹ nwanyi ono a-bụ ẹge ono ẹphe shi lụkotahawa iya ono ẹphe ẹsaa?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher? Pois os sete a tiveram por esposa.
34 Jisọsu asụ ẹphe: “L'ụnwu ọgbo nta-a alụshi nwanyi; ụnwanyi alụshi nji.
34 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Ọle ndu a gụru lẹ ndu gbaru k'oshi l'ọnwu teta nọdu ndzụ bya eburu lẹ mgboko ọphu a-byanụ ta alụkwa nwanyi; ọphu nwanyi 'alụkwa nji.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dos mortos, não se casam, nem se dão em casamento;
36 Ẹphe ta anwụhuhedu anwụhu ọdo; kẹ l'ẹphe l'ụnwu ojozi-imigwe bụwa nanụ. Keshinu ẹphe bụwa ndu shi l'ọnwu teta nọdu ndzụ bẹ ẹphe bụakwa ụnwu Nchileke.
36 nem podem mais morrer; porque são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Ọ -bụru kẹ okuli ndu nwụhuru anwụhu; ẹkwo Mósisu koshiru iya l'ẹke o kfuru k'iru, ọku enwu raphuraphu. Ẹke ono bẹ Mósisu kuru Nchileke: ‘Nchileke kẹ Ébirihamu; Nchileke kẹ Áyizaku; mẹ Nchileke kẹ Jékọpu.’
37 Agora que os mortos hão de ressuscitar, até Moisés o mostrou no arbusto, quando ele chamou ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Ọo ya bụ lẹ Nchileke ta bụdu Nchileke ndu nwụhuru anwụhu. Ọ bụ Nchileke ndu nọ ndzụ. Ishi iya bụ l'onyemonye ọbule bụkwa onye nọ ndzụ l'ẹnya Nchileke.”
38 Porque ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque todos vivem para ele.
39 Ndu ono, ezije ekemu ono aharu sụ iya: “O-zi-iphe! I kfuru ọhuma.”
39 Então, alguns dos escribas disseram, respondendo-lhe: Mestre, tu dissestes bem.
40 Iphe meru iphe ẹphe kfuru iya ẹge ono bụ l'ẹphe ta atụhedu ama ọji iya ajị ọdo.
40 E depois disso, eles não ousaram perguntar-lhe questão nenhuma.
41 Jisọsu abya asụ ndu Fárisii ono: “?Nanụ ẹge e meru b'a sụru lẹ Kuráyisutu ọbu bụ Nwatibe Dévidi;
41 E ele lhes disse: Como eles dizem que Cristo é filho de Davi?
42 l'ẹke Dévidi l'onwiya kfukwaru l'ẹkwo Egvu Nchileke; sụ:
42 E o próprio Davi disse no livro dos Salmos: O ­SENHOR disse ao meu ­Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 jeye teke ya e-me ndu ọhogu ngu
43 até que eu faça dos teus inimigos teu escabelo.
44 Tọ dụ iya bụ lẹ Dévidi kuru iya ‘Nnajiufu.’ ?Nanụhunu ẹge e meru b'ọ bụ nwatibe iya?”
44 Portanto, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Jisọsu anọdu l'edzudzu ọha ono sụ ndu etsoje ụzo iya:
45 Então, ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:
46 “Unu kwabẹkwaru onwunu ẹnya l'ẹke ndu ezije ekemu nọ; mbụ ndu bụ iphe adụje ẹphe mma bụ t'ẹphe kechishia onwẹphe l'uwe-nlọkpuru ẹphe; t'eekeleje ẹphe l'ọ bụ oke amadụ l'ẹke a dụ l'igwe; tẹ oshi ọphu katsụkpo mma l'ụlo-ndzuko ndu Ju bụru ẹphe a-nọduje iya; mẹ t'ọ bụru ẹphe a-nọduje l'ẹke aa-katsụkpooru ẹphe ọkwaberu ugvu l'ẹke e jeru eswe-iphe.
46 Cuidado com os escribas, que querem andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados, e os principais assentos nas sinagogas, e os principais lugares nos banquetes;
47 Ẹphe eripyaje ụnwanyi, maa tụfuru; gude ẹregede ekfu ogologo okfu anụ Nchileke. Ọ bụ ẹphe bẹ aa-ka ọnmashi ikpe ike.”
47 que devoram as casas das viúvas, e, por aparência, fazem longas orações; estes receberão maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.