Lucas 16

Bayịburu Ikwo (IQW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jisọsu asụkwaphu ndu etsoje ụzo iya: “L'o nweru nwoke lanụ, nweru iphe; bya enwekwaruphu onye ishi ndu ejeru iya ozi. A nọnyaa; ama abya agbaaru nwoke ono l'onye ishi ndu ozi iya ono emebyishi iphe iya emebyishi.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Nwoke ono ekua onye ishi ndu ozi iya ono; sụ iya: ‘?Bụ ngụnu bẹ ya anụ ẹge-a l'iime-wa? Ngwaa; koshi iya ẹge i gude eletaru iya iphe iya ẹnya; kẹ l'ẹ tịi bụheduru iya onye ishi ndu ozi iya ọdo.’
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Onye ishi ozi ono abya arịa ya; sụ: ‘?Bụnua ngụnu bẹ ya e-me lẹ nnajiufu iya abya iya ọnafu ishi ndu ozi iya-a? L'ẹ-ba bụ l'ike ọkori dụ iya; yọ dụkwanu iya iphere oje arọ.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Ya mawaru iphe ya e-me tẹ ndiphe kweje tẹ ya bataru ẹphe l'ufu teke a chịfuleru iya phụ l'ọbu ishi ndu ozi ono.’
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 “Yọ bya ekukoo ndu ji nnajiufu iya ono ụgwo nanụ nanụ. Yọ jị onye k'ọdungu: ‘?Bụ ngụnu b'i ji nnajiufu iya ụgwo iya?’
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Onye ono asụ iya l'ọ kwa ụgwo ụkporo ite manụ ise. Yọ sụ iya: ‘Ngwaa; nggu ẹkwo-ụgwo ngu; nọ-zita ẹgwegwa; dee ya ụgwo ụkporo ite manụ ẹbo l'iri.’
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Yọ jị onye ọdo: ‘Nggụbedua; ngụnu b'i ji?’ Onye onanu asụ iya l'ọo ụkporo ẹkpa witu ise. Yọ sụ iya: ‘Nggu ẹkwo-ụgwo ngu; dee ụkporo ẹkpa witu ẹno.’ ”
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 “Ya ndono; nnajiufu onye ishi-ozi ono, ẹ te gudedu ire iya ẹka ono ajaa ya ajaja; okfu l'o meru umere onye kwaru ẹnya. Kẹ l'ụnwu eliphe ka ọkwa ẹnya l'iphemiphe ọbule, ẹphe l'ọgbo ẹphe eme; karia ndu nọ l'iphoro kẹ Nchileke.”
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Jisọsu asụkwaphu: “L'ọo ya bụ iphe ya ekfuru unu: t'unu gude ẹku kẹ mgboko-a shitaru onwunu ọ̀nyà; k'ọphu bụ teke ẹku ọbu gvụleruphu; e duru unu lashia l'ufu, ẹ-ta byadụ bya echihu echihu.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 “Onye e gude ire iya ẹka l'iphe ha nwanshị bẹ ee-gudekwaphu ire iya ẹka l'iphe ha nshinu. Onye ẹ-te dobedu ẹka ndoo l'iphe ha nwanshị te edobekwa ẹka ndoo l'iphe ha nshinu.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Ọo ya bụ; ọ -bụru l'ẹ t'e gudedu ire unu ẹka l'ẹku kẹ mgboko-a; ?nanụ ẹge ee-shi gude ire unu ẹka l'ẹku ọphu bụ ọkpobe ẹku?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Tẹmanu; ọ -bụru l'ẹ t'e egudedu ire unu ẹka l'iphe onye ọdo; ?bụ onye a-nụ unu iphe ọphu a-bụru nk'unu.
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Ẹ tọ dụdu nwozi, a-chịta nnajiufu labụ ejeru ozi l'ugbo lanụ; t'ẹ b'ọ kpọ onye lanụ ashị; yeru onye ọphu obu; ọdo bụ l'o yeru ẹhu l'ozi k'onye lanụ; l'apa ozi k'onye ọphu ẹka lanụ. Unu te etsoghekwa ụzo kẹ Nchileke; l'achịkwaphu nta okpoga.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Ndu Fárisii atụko iphe ono l'ọ ha nụkota; bya awata ọturu Jisọsu mgbọnu; okfu l'ẹphe yenukaru okpoga ẹnya.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Yọ sụ ẹphe: “Ọ bụ unubẹdua eme onwunu ndu doberu ẹka ndoo l'ifu ndiphe; ọbu lẹ Nchileke marua obu unu; kẹ l'iphe madzụ rịru l'ọ bụ iphe-ọma gbe bụru ẹjo iphe l'ẹnya Nchileke.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 “Ekemu, shi l'ẹka Mósisu; mẹ okfu ndu nkfuchiru Nchileke nọkwaa jeye teke Jọnu Baputizimu byaru. Keshinu ono b'a dụberu ozi ozi-ọma kẹ ẹke Nchileke bụ eze; onyenọnu adzọlahaa ụzo abahụ iya.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Obenu l'ọ kakwa ntse tẹ igwe mẹ alị gvụ; malẹ t'akpụru okfu ekemu ono nanụ bụru iphe mmakanụ.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 “Onye chịfuru nyee ya; je alụa nwanyi ọdo; bụkwa ogori bẹ oori. Onye lụkwanuru nwanyi, nji iya chịfuru achịfu erikwaphu ogori.”
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 “O nweru oke amadụ lanụ, eyeje ẹgiri uwe, ere ire mkpụrumkpuru. Ẹge ono bẹ ọonoduje eri ọva ọva mbọku-mbọku.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Yo nwekwaruphu onye ụkpa, ọnya aba, ẹpha iya bụ Lázarọsu. Lázarọsu ono agwọjeru l'ọnu nggamgbo oke amadụ ono.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Yọo dụje iya t'a sụ l'a nụru iya nụ ẹviriva nri, eshije l'okpokoro nri oke amadụ ono adashị teke oke amadụ ono eri nri. Ọphu ka nụ bụ lẹ nkụta awụjeru bya iya ọmicha ọnya ono.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 “A nọnyaa; onye ụkpa ono anwụhu; ụnwu ojozi-imigwe ekuta iya je edonyabe Ébirihamu l'imigwe. Oke amadụ ono abya anwụhukwaphu; e lia ya.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Yọ nọdu l'alị-maa ẹke ọ nọ l'iphe-ẹhuka; palia ẹnya; phụa Ébirihamu l'ote-ẹnya; phụkwaaphu Lázarọsu ẹke ọ nọnyabe Ébirihamu.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Yọ rashịa: ‘Nna iya Ébirihamu; tẹ imiko iya dụ ngu rụ! Zinua Lázarọsu t'ọ tsẹeru mkpụshi-ẹka lẹ mini; bya edenyi iya l'ire t'o gua ya egugu; lẹ ya ejekwa oke iphe-ẹhuka l'ọku-wa.’
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 “Obenu lẹ Ébirihamu sụru iya: ‘Nyatakwa lẹ teke i shi nọdu lẹ mgboko b'ị natakọtaru iphe-ọma nke ngu; ẹge ono bẹ Lázarọsu natakọtaru iphe-ẹhuka teke ono. Nta-a bẹ ẹhu dụwa iya agu; nggụbedua anọdukwanu l'oke iphe-ẹhuka.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 A gụfukpoonu ono b'o nweru ògè, ha nshinu, nọ-buharu ayi l'unu; t'ẹ b'ọ dụ onye shi l'ibyiya ọwaa a-bya ẹke unu nọ; tọo dụ onye shi ẹke unu nọ, a-daghanụ byakfuta ayi.’
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Nwoke ono asụ iya: ‘L'ọ dụ mma.’ Wo iya: ‘Keshinu ọphu ọ dụ ẹge ono; byiko Nna; zinua Lázarọsu kẹ nna iya
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 l'unwunne iya dụkwa ise l'ẹke ono. T'o je anmaaru ẹphe ọkwa t'ẹphe ba abyakfutabua ya l'ẹke-a, ya ejenwu ẹhu ẹge-a.’
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 “Ébirihamu asụ iya: ‘Unwunne ngu phẹ nwewaru ẹkwo Mósisu; mẹ l'ẹkwo ndu nkfuchiru Nchileke; t'ẹphe nụjee iphe ndu onanu ekfuru ẹphe.’
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 “Yọ sụ iya: ‘Wawa Ébirihamu nna; ọ -bụru lẹ madzụ shi l'alị-maa gbeshi jekfu ẹphe; bẹ ẹphe a-kabẹkwaa taa onwẹphe ụta.’
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 “Ébirihamu asụ iya: ‘Ẹphe -anụdu okfu Mósisu; ẹphe ta nụ kẹ ndu nkfuchiru Nchileke; ọ kwaphu ẹge ono bẹ ẹphe te ekwetadu; m'o -ruhuru; o nweru onye shi l'ọnwu teta nọdu ndzụ.’ ”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.