Lucas 16
Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARIB
1 Jisọsu asụkwaphu ndu etsoje ụzo iya: “L'o nweru nwoke lanụ, nweru iphe; bya enwekwaruphu onye ishi ndu ejeru iya ozi. A nọnyaa; ama abya agbaaru nwoke ono l'onye ishi ndu ozi iya ono emebyishi iphe iya emebyishi.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Nwoke ono ekua onye ishi ndu ozi iya ono; sụ iya: ‘?Bụ ngụnu bẹ ya anụ ẹge-a l'iime-wa? Ngwaa; koshi iya ẹge i gude eletaru iya iphe iya ẹnya; kẹ l'ẹ tịi bụheduru iya onye ishi ndu ozi iya ọdo.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Onye ishi ozi ono abya arịa ya; sụ: ‘?Bụnua ngụnu bẹ ya e-me lẹ nnajiufu iya abya iya ọnafu ishi ndu ozi iya-a? L'ẹ-ba bụ l'ike ọkori dụ iya; yọ dụkwanu iya iphere oje arọ.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ya mawaru iphe ya e-me tẹ ndiphe kweje tẹ ya bataru ẹphe l'ufu teke a chịfuleru iya phụ l'ọbu ishi ndu ozi ono.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “Yọ bya ekukoo ndu ji nnajiufu iya ono ụgwo nanụ nanụ. Yọ jị onye k'ọdungu: ‘?Bụ ngụnu b'i ji nnajiufu iya ụgwo iya?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Onye ono asụ iya l'ọ kwa ụgwo ụkporo ite manụ ise. Yọ sụ iya: ‘Ngwaa; nggu ẹkwo-ụgwo ngu; nọ-zita ẹgwegwa; dee ya ụgwo ụkporo ite manụ ẹbo l'iri.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Yọ jị onye ọdo: ‘Nggụbedua; ngụnu b'i ji?’ Onye onanu asụ iya l'ọo ụkporo ẹkpa witu ise. Yọ sụ iya: ‘Nggu ẹkwo-ụgwo ngu; dee ụkporo ẹkpa witu ẹno.’ ”
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Ya ndono; nnajiufu onye ishi-ozi ono, ẹ te gudedu ire iya ẹka ono ajaa ya ajaja; okfu l'o meru umere onye kwaru ẹnya. Kẹ l'ụnwu eliphe ka ọkwa ẹnya l'iphemiphe ọbule, ẹphe l'ọgbo ẹphe eme; karia ndu nọ l'iphoro kẹ Nchileke.”
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Jisọsu asụkwaphu: “L'ọo ya bụ iphe ya ekfuru unu: t'unu gude ẹku kẹ mgboko-a shitaru onwunu ọ̀nyà; k'ọphu bụ teke ẹku ọbu gvụleruphu; e duru unu lashia l'ufu, ẹ-ta byadụ bya echihu echihu.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Onye e gude ire iya ẹka l'iphe ha nwanshị bẹ ee-gudekwaphu ire iya ẹka l'iphe ha nshinu. Onye ẹ-te dobedu ẹka ndoo l'iphe ha nwanshị te edobekwa ẹka ndoo l'iphe ha nshinu.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Ọo ya bụ; ọ -bụru l'ẹ t'e gudedu ire unu ẹka l'ẹku kẹ mgboko-a; ?nanụ ẹge ee-shi gude ire unu ẹka l'ẹku ọphu bụ ọkpobe ẹku?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Tẹmanu; ọ -bụru l'ẹ t'e egudedu ire unu ẹka l'iphe onye ọdo; ?bụ onye a-nụ unu iphe ọphu a-bụru nk'unu.
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Ẹ tọ dụdu nwozi, a-chịta nnajiufu labụ ejeru ozi l'ugbo lanụ; t'ẹ b'ọ kpọ onye lanụ ashị; yeru onye ọphu obu; ọdo bụ l'o yeru ẹhu l'ozi k'onye lanụ; l'apa ozi k'onye ọphu ẹka lanụ. Unu te etsoghekwa ụzo kẹ Nchileke; l'achịkwaphu nta okpoga.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Ndu Fárisii atụko iphe ono l'ọ ha nụkota; bya awata ọturu Jisọsu mgbọnu; okfu l'ẹphe yenukaru okpoga ẹnya.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Yọ sụ ẹphe: “Ọ bụ unubẹdua eme onwunu ndu doberu ẹka ndoo l'ifu ndiphe; ọbu lẹ Nchileke marua obu unu; kẹ l'iphe madzụ rịru l'ọ bụ iphe-ọma gbe bụru ẹjo iphe l'ẹnya Nchileke.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Ekemu, shi l'ẹka Mósisu; mẹ okfu ndu nkfuchiru Nchileke nọkwaa jeye teke Jọnu Baputizimu byaru. Keshinu ono b'a dụberu ozi ozi-ọma kẹ ẹke Nchileke bụ eze; onyenọnu adzọlahaa ụzo abahụ iya.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Obenu l'ọ kakwa ntse tẹ igwe mẹ alị gvụ; malẹ t'akpụru okfu ekemu ono nanụ bụru iphe mmakanụ.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Onye chịfuru nyee ya; je alụa nwanyi ọdo; bụkwa ogori bẹ oori. Onye lụkwanuru nwanyi, nji iya chịfuru achịfu erikwaphu ogori.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 “O nweru oke amadụ lanụ, eyeje ẹgiri uwe, ere ire mkpụrumkpuru. Ẹge ono bẹ ọonoduje eri ọva ọva mbọku-mbọku.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Yo nwekwaruphu onye ụkpa, ọnya aba, ẹpha iya bụ Lázarọsu. Lázarọsu ono agwọjeru l'ọnu nggamgbo oke amadụ ono.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Yọo dụje iya t'a sụ l'a nụru iya nụ ẹviriva nri, eshije l'okpokoro nri oke amadụ ono adashị teke oke amadụ ono eri nri. Ọphu ka nụ bụ lẹ nkụta awụjeru bya iya ọmicha ọnya ono.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 “A nọnyaa; onye ụkpa ono anwụhu; ụnwu ojozi-imigwe ekuta iya je edonyabe Ébirihamu l'imigwe. Oke amadụ ono abya anwụhukwaphu; e lia ya.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Yọ nọdu l'alị-maa ẹke ọ nọ l'iphe-ẹhuka; palia ẹnya; phụa Ébirihamu l'ote-ẹnya; phụkwaaphu Lázarọsu ẹke ọ nọnyabe Ébirihamu.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Yọ rashịa: ‘Nna iya Ébirihamu; tẹ imiko iya dụ ngu rụ! Zinua Lázarọsu t'ọ tsẹeru mkpụshi-ẹka lẹ mini; bya edenyi iya l'ire t'o gua ya egugu; lẹ ya ejekwa oke iphe-ẹhuka l'ọku-wa.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Obenu lẹ Ébirihamu sụru iya: ‘Nyatakwa lẹ teke i shi nọdu lẹ mgboko b'ị natakọtaru iphe-ọma nke ngu; ẹge ono bẹ Lázarọsu natakọtaru iphe-ẹhuka teke ono. Nta-a bẹ ẹhu dụwa iya agu; nggụbedua anọdukwanu l'oke iphe-ẹhuka.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 A gụfukpoonu ono b'o nweru ògè, ha nshinu, nọ-buharu ayi l'unu; t'ẹ b'ọ dụ onye shi l'ibyiya ọwaa a-bya ẹke unu nọ; tọo dụ onye shi ẹke unu nọ, a-daghanụ byakfuta ayi.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Nwoke ono asụ iya: ‘L'ọ dụ mma.’ Wo iya: ‘Keshinu ọphu ọ dụ ẹge ono; byiko Nna; zinua Lázarọsu kẹ nna iya
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 l'unwunne iya dụkwa ise l'ẹke ono. T'o je anmaaru ẹphe ọkwa t'ẹphe ba abyakfutabua ya l'ẹke-a, ya ejenwu ẹhu ẹge-a.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 “Ébirihamu asụ iya: ‘Unwunne ngu phẹ nwewaru ẹkwo Mósisu; mẹ l'ẹkwo ndu nkfuchiru Nchileke; t'ẹphe nụjee iphe ndu onanu ekfuru ẹphe.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 “Yọ sụ iya: ‘Wawa Ébirihamu nna; ọ -bụru lẹ madzụ shi l'alị-maa gbeshi jekfu ẹphe; bẹ ẹphe a-kabẹkwaa taa onwẹphe ụta.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 “Ébirihamu asụ iya: ‘Ẹphe -anụdu okfu Mósisu; ẹphe ta nụ kẹ ndu nkfuchiru Nchileke; ọ kwaphu ẹge ono bẹ ẹphe te ekwetadu; m'o -ruhuru; o nweru onye shi l'ọnwu teta nọdu ndzụ.’ ”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.