Lucas 13
Bayịburu Ikwo (IQW) vs VC
1 Yo nweru ndu nọ l'ẹke ono, kfuru Jisọsu kẹ ndu Gálili, Páyileti gbushiru l'ẹke ẹphe achịru Nchileke ẹja; mee ẹphe agwakọbe lẹ mee iphe e gburu Nchileke.
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Yọ sụ ẹphe: “?Unu tubesu lẹ ndu Gálili ono kakọta ndu Gálili ọdo ome iphe dụ ẹji; okfu l'e gbushiru ẹphe ẹge ono?
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 Ya asụ unu: Wawa! Lẹ teke unu ta atadu onwunu ụta iphe dụ ẹji, unu meshiru; ghaa umere lakfuta Nchileke bẹ unu a-lakọtakwaphu l'iyi ẹge ono l'unu ha!
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 Tọo ụmadzu iri l'ẹsato ono, eze origodo-origodo ụlo-eli Sayilówamu daru; tugbushikota ono; ?unu tubesu l'ẹphe ka ndu Jerúsalemu ọphu ome ẹjo iphe tọo.
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 Ya sụru unu: Wawa! Lẹ teke bụ l'unu ta atadu onwunu ụta iphe dụ ẹji, unu meshiru; ghaa umere lakfuta Nchileke bẹ unu a-lakọtakwaphu l'iyi ẹge ono l'unu ha!”
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Yọ bya anmaa ẹtu-wa; sụ: “L'ọo nwoke lanụ bẹ nweru oshi figu, o yeru lẹ mgbo vayịnu iya. Yọo byajẹ iya agbaphe tẹ ya maru: ?m'ọ mịtaru akpụru. To nwe iphe ọophuje iya.
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Yọ sụ nwozi mgbabu ono: ‘?Ị phụru-a. Afa ẹto mgburumgburu bẹ ya byawaru ole ẹnya akpụru lẹ figu-wa; to nwe iphe ọ mịtaru? Nta-a bụ t'i gbutsua ya! ?Bụ ngụnu meru iphe ọo-nọdu emebyishiru iya alị?’
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 Onye ozi mgbabu ono asụ iya: ‘Byiko; t'ọ hafụa ya rụ afa lanụ-a tẹ ya gvupheedu ukfu iya mgburumgburu; yee ya ọzu.
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 Teke bụ l'ọ mịnuru amịmi afa ọdo; ọo ya bụ l'ọ dụ mma. Teke ẹ tọ dụdu; ọo ya bụ; nggu egbutsuwa iya rụ.’ ”
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 Yo be mbọku ọtu-ume; Jisọsu anọdu l'ụlo-ndzuko ndu Ju ono nanụ; ezi iphe.
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 Yo nweru nwanyi, nọ l'ẹke ono, ọgvu mewaru iphe-ememe afa iri l'ẹsato. Ọgvu ono alọtawa iya fobe efobe; too kweje t'ọ machịa onwiya amachị.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Jisọsu aphụwaphu nwanyi ono; bya ekua ya; sụ iya: “Nwanyi ọma! I nwewa onwongu l'iphe ono, nggu l'iya eme ono!”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Yọ bya ebyibe nwanyi ono ẹka iya ẹphe ẹbo; nwanyi ono amachịwaphu onwiya; nọkwazi nhamụnha teke onophu. Yo tulahaa Nchileke ẹpha.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Ẹhu eghulahaa onye ishi ụlo-ndzuko eghughu lẹ Jisọsu meru t'onye iphe eme dụ mma mbọku ọtu-ume. Onye ishi ono asụ ndu ono: “Abalị ishingu b'e doberu kẹ ojeje ozi; unu byajẹ t'e mee unu t'unu dụ mma l'iphe eme unu l'ime abalị ishingu ono; unu ba abyajẹshi mbọku ọtu-ume.”
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Nnajiufu asụ iya: “Unubẹ o-kfuru-iche-eme-iche phẹ-wa! ?Unu ta tụfujedu eswi unu l'ẹhu l'ẹhu mẹ nkakfụ-ịgara unu l'ọka iya; chịru iya t'o je angụta mini mbọku ọtu-ume tọo?
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Nwanyi-wa, bụ awa Ébirihamu-wa, Sétanu keru ẹgbu keshinu afa iri l'ẹsato-wa; ?tọ gbadu kẹ t'a tọfu iya l'ẹgbu ono mbọku ọtu-ume tọo?”
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Yo kfuebelephu ẹge ono; iphere egude ndu ono etsophe iya okfu ono; igweligwe ndu nọ l'ẹke ono atụko ete ẹswa k'eze iphe ono, Jisọsu emeshibebe ono.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Jisọsu asụ: “?Bụ ngụnu bẹ ẹke Nchileke bụ eze dụ l'ọ bụ iya? ?Bụ ngụnu bẹ ya a-tụru iya yeru?
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Ọ dụ l'ọ bụ akpụru mọsutadu, nwoke lanụ wotaru kụa lẹ mgbabu iya. Yo fua; vuta bụru eze oshi k'ẹka iya; k'ọphu ụnwenu, ephe l'eli byaru bya akpalahaa ẹkfuna l'ẹkali iya.”
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Yọ sụkwaphu ẹphe: “?Bụkpoo ngụnu bẹ ya a-tụru ẹke Nchileke bụ eze yeru?
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 Ọ dụ l'ọ bụ iphe ekoje buredi, eeku yisutu, nwanyi hataru nwanshị; gwakọbe lẹ ntụ iphe eegudeje eme buredi. Iphe ono jiru ẹkpa mbacha; yo woru iya je edobe; jeye; yọ tụko bya ekoo ekoko.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Jisọsu etsoru ụzo Jerúsalemu, ooje; l'eswetsua obodo mẹ mkpụkpu; ezi iphe.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Yo nweru onye sụru iya: “Nnajiufu! Ndu aa-dzọfuta; ?ẹphe a-ha nwanshị tọo?”
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 “Unu kpata ụzo; shia ụzo, dụ kpagụngu bahụ; okfu l'aa-dụ igweligwe chọo abahụ; ọbu l'ẹphe ta adụdu ike.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 A -nọnyawaa; onye nwe ụlo gbeshi woru ụzo guchia; unu evudo l'etezi akụ ẹka l'ụzo asụje: ‘Nnajiufu; gụhaaru unu ụzo!’ Yọ sụ unu: ‘Lẹ ya ta makwa ẹke unu shi-o!’
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 Teke ono; unu awata okfu: ‘L'unu shikwa nọdu l'ifu iya ria; ngụa. Ọdo abụru l'o shi ezijekwaphu iphe l'edukfu unu.’
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 Obenu l'ọo-sụkwaphu: ‘Lẹ ya sụru unu lẹ ya ta madu ẹke unu shi bya. Unu gbeshi iya l'ifu l'unu ha; unubẹ ndu megburu onwunu l'ẹjo iphe!’
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 Ẹke ono bẹ unu a-nọdu raa ẹkwa; taa ikireze teke unu a-nọdu ele Ébirihamu; mẹ Áyizaku; mẹ Jékọpu ẹke ẹphe nọ l'ẹke Nchileke bụ eze; unubẹdua abụru ndu a chịfuru achịfu.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Madzụ e-shi ụzo ẹnyanwu-ahata; shi l'ụzo ẹnyanwu-arịba; shikwaphu l'ụzo isheli; mẹ l'ụzo ọhuda bya anọdu lẹ nri l'ẹke Nchileke bụ eze.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Unu makwaru amaru l'o nweru ndu bụ ndu ikperazụ, e-mekochaa bụru ndu ivuzọ; nwekwaruphu ndu bụ ndu ivuzọ, e-mekochaa bụru ndu ikperazụ.”
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Teke ono kwaphu b'o nweru ndu Fárisii, byaru bya asụ iya: “T'o shilekwaphu l'ẹke-a tụgbua nta-a; lẹ Hérọdu achọkwa t'o gude ya.”
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Yọ sụ ẹphe: “Unu je ezia uphẹgu ono lẹ ya achịfu ọgvu; l'eme t'ẹhu dụ ndu iphe eme mma ntanụ yẹle echile. O -be mbọku k'ẹto ya; ozi iya agvụ.
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Ọle ẹge ọ dụ ẹge ọ dụ bẹ ya a-nọdukpelekwaphu eje iphe, ya eje ntanụ; mẹ echile; mẹ nwarechi; kẹ l'ẹ tọ dụdu ẹke ọdo, onye nkfuchiru Nchileke e-phuhu ọdo; gbahaa lẹ Jerúsalemu.
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “Oo-wa Jerúsalemu! Jerúsalemu. Ị tụkoru ndu nkfuchiru Nchileke egbushi; bya egude mkpuma atụgbushi ndu e ziru t'ẹphe bya nke ngu. Tekenteke bẹ ya meru tẹ ya chịkobe ụnwu ngu l'ẹkalanu ẹge nnukfu-ọku egudje ẹ́bà iya chịkobe ụnwu iya; ọphu 'i kwedu!
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Lekwa: l'ufu ngu bẹ aa-gbagharu agbagharu! Tẹ ya karu unu: Unu ta aphụhekwa iya ọdo jeye teke unu a-sụ: ‘Tẹ Nchileke; gọru ọnu-ọma nụ onye ono, gude ẹpha Nnajiufu abya ono!’ ”
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.