Juízes 9

Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Tọ dụ iya bụ; Abímẹleku Jeru-Bálụ egbeshi jeshia k'unwunne nne iya phẹ lẹ Shékemu; mẹ kẹ ndu nne iya l'ẹphe ha;
1 E Abimeleque, filho de Jerubaal, foi-se a Siquém, aos irmãos de sua mãe, e falou-lhes e a toda a geração da casa do pai de sua mãe, dizendo:
2 sụ ẹphe: “Unu jị ndu Shékemu l'ẹphe ha: ‘?Bụ ole ka unu mma; l'ụnwu Jeru-Bálụ ẹphe ụkporo madzụ ẹto l'ụmadzu iri chịru ẹphe; mẹ l'onye lanụ chịru ẹphe?’ Unu nyatakwa l'ayi bụ mee lanụ.”
2 Falai, peço-vos, aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém: Qual é melhor para vós: que setenta homens, todos os filhos de Jerubaal, dominem sobre vós ou que um homem sobre vós domine? Lembrai-vos também de que sou osso vosso e carne vossa.
3 Ndu nne iya ono eje eworu iphe ono kfukotaru iphe bụ unwoke ndu Shékemu; ọkpoma ẹphe anatawa iya phụ t'ẹphe tsoru Abímẹleku; kẹ l'ẹphe kfuru; sụ: “Ọ kwa nwunne ayi.”
3 Então, os irmãos de sua mãe falaram acerca dele perante os ouvidos de todos os cidadãos de Siquém todas aquelas palavras; e o coração deles se inclinou para Abimeleque, porque disseram: É nosso irmão.
4 Ẹphe abya eshi l'ụlo agwa Bálụ-Beritu wofuta ụkporo mkpọla-ọcha ẹto lẹ mkpọla-ọcha iri nụ iya. Abímẹleku egude iya je ebuta ndu bụ 'ọ-ga-lẹ-mkpa phẹ; mẹ ndu mbuko-mbuko; ẹphe etsolahaa ya.
4 E deram-lhe setenta peças de prata, da casa de Baal-Berite; e com elas alugou Abimeleque uns homens ociosos e levianos, que o seguiram.
5 Yọ tụgbua jeshia kẹ nna iya lẹ Ọfura je egbushikota ụnwunna; mbụ ụnwu Jerubalụ ono, dụ ụkporo madzụ ẹto l'ụmadzu iri ono l'eli mkpuma lanụ. Ọ bụphu Jótamu, bụ onye kẹ nwata l'ụnwu Jeru-Bálụ bẹ wafụru nụ; kẹ l'o jeru je edomia onwiya.
5 E veio à casa de seu pai, a Ofra, e matou os seus irmãos, os filhos de Jerubaal, setenta homens, sobre uma pedra. Porém Jotão, filho menor de Jerubaal, ficou, porque se tinha escondido.
6 Ndu Shékemu; mẹ ndu Betu-Milo l'ẹphe ha azafụ je edzua l'ukfu achị, nọ l'iku itso, dụ nsọ lẹ Shékemu; chia Abímẹleku eze.
6 Então, se ajuntaram todos os cidadãos de Siquém e toda Bete-Milo; e foram e levantaram a Abimeleque como rei, junto ao carvalho alto que está perto de Siquém.
7 Jótamu anụa iphe ono, meru nụ ono; gbachịwaphu je enyihu ọnungonu Ugvu Gerizimu; raaru iya ndu ono arara; sụ: “Unubẹ ndu Shékemu; unu ngabẹduduru mu phụ nchị; ẹge Nchileke a-ngabẹkwaruphu unu nchị!
7 E, dizendo-o a Jotão, foi este, e pôs-se no cume do monte de Gerizim, e levantou a sua voz, e clamou, e disse-lhes: Ouvi-me a mim, cidadãos de Siquém, e Deus vos ouvirá a vós.
8 O nweru teke ọbu, oshi wụ-lihuru jeshia ọfota oshi ọphu a-nọdu achị ẹphe. Ẹphe asụ oshi olivu t'ọ bụru ẹphe eze!
8 Foram uma vez as árvores a ungir para si um rei e disseram à oliveira: Reina tu sobre nós.
9 Oshi olivu asụ ẹphe: ‘?Bụ tẹ ya paru manụ iya ono, eegudeje akwabẹ yẹle madzụ ugvu ono haa; letalahaa oshi ndu ọphu ẹnya tọo?’
9 Porém a oliveira lhes disse: Deixaria eu a minha gordura, que Deus e os homens em mim prezam, e iria a labutar sobre as árvores?
10 Ẹphe asụ oshi figu t'ọ bụru ẹphe eze!
10 Então, disseram as árvores à figueira: Vem tu e reina sobre nós.
11 Oshi figu asụ ẹphe: ‘?Bụ tẹ ya paru ẹgiri akpụru ono, ya amịje, atsọje rịriri ono haa; letalahaa oshi ndu ọphu ẹnya tọo?’
11 Porém a figueira lhes disse: Deixaria eu a minha doçura, o meu bom fruto e iria labutar sobre as árvores?
12 Ẹphe asụ vayịnu t'ọ bụru ẹphe eze.
12 Então, disseram as árvores à videira: Vem tu e reina sobre nós.
13 Vayịnu asụ ẹphe: ‘?Bụ tẹ ya paru mẹe ya ono, emeje t'obu tsọo maa yẹle madzụ ẹna ono haa; letalahaa oshi ndu ọphu ẹnya tọo?’
13 Porém a videira lhes disse: Deixaria eu o meu mosto, que alegra a Deus e aos homens, e iria labutar sobre as árvores?
14 E megee; ẹphe asụ uke t'ọ bụru ẹphe eze.
14 Então, todas as árvores disseram ao espinheiro: Vem tu e reina sobre nós.
15 Uke asụ ẹphe: ‘Ọ -bụru l'unu emephu tẹ ya bụru eze l'oswiya; unu wụbata lẹ mkpuli iya zee ndzụ. Ọ -dụdu; t'ọku shikwa lẹ yẹbe uke bya ekee iphe, bụ oshi sida, nọ l'alị ugvu Lébanọnu!’
15 E disse o espinheiro às árvores: Se, na verdade, me ungis rei sobre vós, vinde e confiai-vos debaixo da minha sombra; mas, se não, saia fogo do espinheiro que consuma os cedros do Líbano.
16 “Ọ -bụru l'iphe, unu meru; bẹ unu meru l'ire-lanụ; ọ -bụru l'iphe, unu meru; bẹ unu meru l'o-ruberu-iya chia Abímẹleku eze; ọ -bụru-a l'ọ bụ iphe, gbarụ nụ; bẹ unu meru Jeru-Bálụ yẹle ndibe iya; ọ -bụru iphe, gbaru iya nụ; bẹ unu meru;
16 Agora, pois, se é que em verdade e sinceridade procedestes, fazendo rei a Abimeleque, e se bem fizestes para com Jerubaal e para com a sua casa e se com ele usastes conforme o merecimento das suas mãos
17 mbụ nna mu, gude ishi iya gbaa ugbo; lụa ọgu ẹhu unu; dzọfuta unu l'ẹka ndu Mídiya;
17 (porque meu pai pelejou por vós, e desprezou a sua vida, e vos livrou da mão dos midianitas;
18 yo be ntanụ; unu etsopyabewanu ufu iya; gbukota ụnwu iya ẹphe ụkporo ẹto l'ụmadzu iri l'eli mkpuma lanụ. Unu abya eworu Abyímẹleku, bụ nwatibe nwanyi, bụ ohu, nna mu gbaru agbagba mee eze ndu Shékemu; okfu l'ọ bụ nwunne unu.
18 porém vós hoje vos levantastes contra a casa de meu pai, e matastes a seus filhos, setenta homens, sobre uma pedra, e a Abimeleque, filho da sua serva, fizestes reinar sobre os cidadãos de Siquém, porque é vosso irmão);
19 Ọ -bụru l'iphe, unu meru Jeru-Bálụ yẹle ndibe iya ntanụ bẹ unu meru ono l'ire-lanụ; mee ya l'o-ruberu-iya; tẹ Abímẹleku bụkwaru unu iphe ẹhu-ọtso-ẹna; unu abụkwaru iya phu iphe ẹhu-ọtso-ẹna!
19 se em verdade e sinceridade usastes com Jerubaal e com a sua casa hoje, alegrai-vos com Abimeleque, e também ele se alegre convosco.
20 Teke ẹ tọ dụdu; t'ọku shikwa lẹ Abímẹleku bya ekepyashia unu; unubẹ ndu Shékemu; mẹ ndu Betu-Milo. T'ọku shikwaphu l'unubẹ ndu Shékemu; mẹ ndu Betu-Milo bya ekepyashia Abyímẹleku!”
20 Mas, se não, saia fogo de Abimeleque e consuma os cidadãos de Siquém e Bete-Milo; e saia fogo dos cidadãos de Siquém e de Bete-Milo, que consuma a Abimeleque.
21 Jótamu agbalaa lashia Byiye je eburu; kẹ l'ọ tsụ nwanna iya ono; mbụ Abímẹleku egvu.
21 Então, partiu Jotão, e fugiu, e foi-se a Beer; e ali habitou por medo de Abimeleque, seu irmão.
22 Ya ndono; Abímẹleku achịlephu ndu Ízurẹlu afa ẹto;
22 Havendo, pois, Abimeleque dominado três anos sobre Israel,
23 Nchileke eworu ẹjo-maa ye lẹ mgbaku Abímẹleku yẹle ndu Shékemu. Ndu Shékemu ekwefulahaaru Abyímẹleku íkè;
23 enviou Deus um mau espírito entre Abimeleque e os cidadãos de Siquém; e os cidadãos de Siquém se houveram aleivosamente contra Abimeleque;
24 t'e shi ẹge ono gwata ụgwo iphe-kpaa ono, ephe meru ụnwu Jeru-Bálụ; ẹphe ụkporo madzụ ẹto l'ụmadzu iri ono; k'ọphu ụgwo ọchi ẹphe a-tụkoru nwanna ẹphe, bụ Abímẹleku l'ishi. Yọ tụ-kokwaruphu ndu Shékemu, bụ ẹphe yetaru iya ẹka t'o gbushia ẹphe.
24 para que a violência feita aos setenta filhos de Jerubaal viesse, e o seu sangue caísse sobre Abimeleque, seu irmão, que os matara, e sobre os cidadãos de Siquém, que lhe corroboraram as mãos, para matar os seus irmãos.
25 Tọ dụ iya bụ; ndu Shékemu ezifu madzụ; ẹphe eje ekeeru Abímẹleku phẹ l'eli ugvu ugvu, nọgbaa l'ẹke ono. Ẹphe ezifu ndu ọdo; ẹphe eje analahaa iphe bụ onye eswenu nfụ. Ama eje agbaaru Abyímẹleku.
25 E os cidadãos de Siquém puseram contra ele quem lhe armasse emboscadas sobre os cumes dos montes; e a todo aquele que passava pelo caminho junto a eles o assaltavam; e contou-se a Abimeleque.
26 A nọnyaa; Galu Ebẹdu egbeshi rukoo unwunne iya; ẹphe ejeshia Shékemu. Ndu Shékemu anabata ẹphe ọhuma.
26 Veio também Gaal, filho de Ebede, com seus irmãos, e passaram para dentro de Siquém; e os cidadãos de Siquém se fiaram nele.
27 Ẹphe abya awụfu; jeshia l'ẹgu je awọo akpụru vayịnu lẹ mgbo vayịnu ẹphe. Ẹphe awọebe iya; bya adzọshia ya mẹe; wata ọgba ajị l'ụlo agwa ẹphe ono. Ẹphe anọdu l'ẹke ono l'eri; l'angụ; l'eburu Abímẹleku ọnu.
27 E saíram ao campo, e vindimaram as suas vinhas, e pisaram as uvas, e fizeram canções de louvor; e foram à casa de seu Deus, e comeram, e beberam, e amaldiçoaram a Abimeleque.
28 Galu Ebẹdu asụ: “?Bụ onye bẹ Abímẹleku bụ? ?Bụ ngụnu a-kpata tẹ ayịbe ndu Shékemu nọdu iya l'ẹka? ?Tọ bụdunua ya bụ nwatibe Jeru-Bálụ? ?Tọ bụduna Zebulu l'etsota iya nụ l'ọ bụ ishi? Unu jeeru Hamọ, bụ nna Shékemu ozi! ?Bụ ngụnu a-kpata iphe, ayi a-bya anọdu Abímẹleku l'ẹka.
28 E disse Gaal, filho de Ebede: Quem é Abimeleque, e quem é Siquém, para que o servíssemos? Não é, porventura, filho de Jerubaal? E não é Zebul o seu mordomo? servi, antes, aos homens de Hamor, pai de Siquém; pois por que razão nós o serviríamos a ele?
29 T'a sụkwanu l'ọo mu; bẹ ndu-a nọ l'ẹka; mẹ mu ewofuhawaru Abímẹleku. Mu g'asụ Abyímẹleku t'o ruta ndu sọja iya l'ẹphe ha; gude bya.”
29 Ah! Se este povo estivera na minha mão, eu expeliria a Abimeleque. E a Abimeleque se disse: Multiplica o teu exército e sai.
30 Zebulu, bụ gọvano mkpụkpu ono anụlephu iphe ono, Galu Ebẹdu kfuru ono; akpọ agbanwuhu iya ọku.
30 E, ouvindo Zebul, o maioral da cidade, as palavras de Gaal, filho de Ebede, se acendeu a sua ira.
31 Yo zifuwaphu ndu ozi l'edomi t'ẹphe jekfu Abímẹleku; je asụ iya: “Lekwa-a; lẹ Galu Ebẹdu yẹle ndu ufu ẹphe nọokwa lẹ Shékemu. Ẹphe tụkookwa ndu mkpụkpu-wa kpalia; t'ẹphe tso ngu okfu.
31 E enviou astutamente mensageiros a Abimeleque, dizendo: Eis que Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos vieram a Siquém, e eis que eles fortificam esta cidade contra ti.
32 Iphe, ii-me bụ t'i gbeshi l'ẹnyashi; nggu lẹ ndu ọphu nggu l'ẹphe nọ; je ekee l'ẹgbudu.
32 Levanta-te, pois, de noite, tu e o povo que tiveres contigo, e põe emboscadas no campo.
33 O -be l'ụtsu; mẹ anwụ -hatalẹphu; unu je afụaru mkpụkpu ono. Teke Galụ yẹle ndu nk'iya byaru t'ẹphe bya etso ọgu; mee ẹphe ẹge ike beru ngu.”
33 E levanta-te pela manhã, ao sair o sol, e dá de golpe sobre a cidade; e eis que, saindo ele e o povo que tiver com ele contra ti, faze-lhe como alcançar a tua mão.
34 Yo be l'ẹnyashi; Abímẹleku yẹle ndu sọja iya l'ẹphe ha ekee onwẹphe uzi ẹno; kee l'iku Shékemu.
34 Levantou-se, pois, Abimeleque e todo o povo que com ele havia, de noite, e puseram emboscadas contra Siquém, em quatro bandos.
35 Galu Ebẹdu egbeshi je evudo l'obu-edukfu mkpụkpu ono. Abímẹleku yẹle ndu sọja iya awụ-lihu l'ẹke ẹphe shi domishia onwẹphe.
35 E Gaal, filho de Ebede, saiu e pôs-se à entrada da porta da cidade; e Abimeleque e todo o povo que com ele havia se levantaram das emboscadas.
36 Galu aphụlephu ẹphe; sụ Zebulu: “Lenu-o! O nwekwaru ndu shikwa l'eli ugvu awụ abya!”
36 E, vendo Gaal aquele povo, disse a Zebul: Eis que desce gente dos cumes dos montes. Zebul, ao contrário, lhe disse: As sombras dos montes vês por homens.
37 Galu abya ekfukwaa ya phụ ọdo; sụ: “Ọphu t'i lenu; l'o nwekwaru ndu shi l'echi alị ono awụ abya; nwekwaruphu ndu ọphu shi l'ụzo ukfu achị ndu njibya l'abya.”
37 Porém Gaal ainda tornou a falar e disse: Eis ali desce gente do meio da terra, e uma tropa vem do caminho do carvalho de Meonenim.
38 Zebulu asụ iya: “?Nanụ ire ọbu, i shi gude l'ajị: ‘?Bụ onye bẹ Abímẹleku bụ; k'ọphu unu a-nọdu ejeru iya ozi?’ ?Tọ bụdu ndu-a b'i shi ekfutoshi-wa? Gbeshinu je etso ẹphe ọgu!”
38 Então, lhe disse Zebul: Onde está agora a tua boca, com a qual dizias: Quem é Abimeleque, para que o servíssemos? Não é este, porventura, o povo que desprezaste? Sai, pois, peço-te, e peleja contra ele.
39 Ya ndono; Galu egbeshi; ruta ndu Shékemu; je etso Abímẹleku ọgu.
39 E saiu Gaal à vista dos cidadãos de Siquém e pelejou contra Abimeleque.
40 Abímẹleku eruta Galu phẹ; ẹphe eye ọkpa l'ọso. Ndu kẹ Galu adụ l'igwe; mbụ ndu ọphu e mekashiru iphe; ẹphe adaa gwọogwoo jerua l'ọnu obu-edukfu mkpụkpu ono.
40 E Abimeleque o perseguiu, porquanto fugiu de diante dele; e muitos feridos caíram até à entrada da porta da cidade.
41 Abímẹleku emetsua lashia Arụma je anọdu. Zebulu achịfu Galu yẹle ndu nk'iya phẹ lẹ Shékemu.
41 E Abimeleque ficou em Arumá. E Zebul expeliu a Gaal e a seus irmãos, para que não pudessem habitar em Siquém.
42 Yo be lẹ nchi-abọhu iya; ndu Shékemu awụfu jeshia l'ẹgu. E je ekfuaru iya Abímẹleku.
42 E sucedeu, no dia seguinte, que o povo saiu ao campo, e o disseram a Abimeleque.
43 Yọ bya achịta ndu nk'iya kee uzi ẹto. Ẹphe egbeshi je ekeeru ẹphe l'ẹgbudu. Yọ paliwaphu ẹnya; phụa ndu Shékemu, shi lẹ mkpụkpu ono awụfuta; yo gbeshi je afụaru ẹphe.
43 Então, tomou o povo, e o repartiu em três bandos, e pôs emboscadas no campo; e olhou, e eis que o povo saía da cidade, e levantou-se contra eles e os feriu.
44 Abímẹleku yẹle ọkpa-ọgu lanụ ọphu yẹle iya yị awụfu-kebe lashia l'obu-edukfu mkpụkpu ono. Ọkpogu ẹbo ọphu awụfu je afụaru ndu Shékemu ndu ọphu nọ l'ẹgu ono; gbua ẹphe pyaapyaa.
44 Porque Abimeleque e as tropas que com ele havia deram neles de improviso e pararam à entrada da porta da cidade; e as outras tropas deram de improviso sobre todos quantos estavam no campo e os feriram.
45 Mbọku ono l'ophu bẹ Abímẹleku lọkataru ọgbu lẹ mkpụkpu ono. Yọ lụta iya; gbushia ndu, nọ iya nụ; bya ephee ya únú.
45 E Abimeleque pelejou contra a cidade todo aquele dia e tomou a cidade; e matou o povo que nela havia, e assolou a cidade, e a semeou de sal.
46 Ndu nọ l'ụlo-eli Shékemu anụlephu iphe, Abímẹleku eme; wụbakota l'ime ẹke a kpụru; yọ bụru ọkpo-mgbinyiku l'ụlo agwa Ẹlu-beritu.
46 O que, ouvindo todos os cidadãos da torre de Siquém, entraram na fortaleza, em casa do deus Berite.
47 Ama abya agbaaru Abímẹleku lẹ ndu nọ l'ụlo-eli Shékemu wụkobeekwaru l'ẹkalanu.
47 E contou-se a Abimeleque que todos os cidadãos da torre de Siquém se haviam congregado.
48 Abímẹleku yẹle ndu nk'iya awụru jeshia l'ugvu Zalụmonu. Ẹphe erua l'ẹke ono; Abímẹleku egude ogbu-nkụ, ọ pa l'ẹka gbukwoshia nkụ; chịkobe iya; chịru ye l'ukuvu. Yọ sụ ndu ono yẹle iya yị ono: “Ngwaa! Iphe, bụ iphe unu phụru, ya meru; unu mee ya nta-a nta-a!”
48 Subiu, pois, Abimeleque ao monte de Salmom, ele e todo o povo que com ele havia; e Abimeleque tomou na sua mão machados, e cortou um ramo das árvores, e o levantou, e pô-lo ao seu ombro, e disse ao povo que com ele havia: O que me vistes fazer, apressai-vos a fazê-lo assim como eu.
49 Ya ndono; onyenọnu abya awaa nkụ; vuta iya tsoru Abímẹleku. Ẹphe evuru nkụ ono je edoo l'ẹke ono, a kpụru; yọ bụru ọkpo-mgbinyiku ono; mụru ọku ye iya. Ọku erefu l'ụlo-eli ono; dzụa ya; kegbushikota ndu, nọ iya nụ, ruru ụnu madzụ ẹbo l'ụkporo madzụ iri; unwoke l'ụnwanyi.
49 Assim, pois, também todo o povo, cada um cortou o seu ramo, e seguiram a Abimeleque, e os puseram junto da fortaleza, e queimaram a fogo a fortaleza com eles; de maneira que todos os da torre de Siquém morreram, uns mil homens e mulheres.
50 Abímẹleku emetsua jeshia Tebẹzu; je agbaa ya mgburumgburu; nata iya.
50 Então, Abimeleque foi-se a Tebes, e a sitiou, e a tomou.
51 Obenu l'o nwekwanuru ọkpo-mgbinyiku ụlo-eli, nọ lẹ mkpụkpu ono, ndu ẹke ono, gbaru laa; je anọdu; unwoke mẹ ụnwanyi. Ẹphe alashia l'okpotsu ụlo-eli ono; kpọ-budo onwẹphe l'ime ẹke ono.
51 Havia, porém, no meio da cidade uma torre forte; e todos os homens e mulheres e todos os cidadãos da cidade se acolheram a ela, e fecharam após si as portas, e subiram ao telhado da torre.
52 Abímẹleku abyatashia ọgu l'ụlo-eli ono; rukwadua ọnu-ibo ụlo-eli ono ntse t'ọ tụa ya ọku.
52 E Abimeleque veio até à torre, e a combateu, e chegou-se até à porta da torre, para a queimar.
53 Yo nweru nwanyi, paliru mkpuma uswe; haa ya ẹka. Yọ bya adaa Abímẹleku l'ishi; tufua ya ọkpu-ishi.
53 Porém uma mulher lançou um pedaço de uma mó sobre a cabeça de Abimeleque e quebrou-lhe o crânio.
54 Abímẹleku ekuwaphu nwokorọbya, apajeru iya ngwa-ọgu; sụ iya: “Mịta-kebe ogu-mbeke ngu gbugbua mu; k'ọphu ẹ ta anọdudu ekfu l'ọ kwa onye nwanyi gburu iya.” Onye ozi iya ono ewotawaphu mma sụa ya; yọ nwụhu.
54 Então, chamou logo ao moço que levava as suas armas e disse-lhe: Desembainha a tua espada e mata-me; para que se não diga de mim: Uma mulher o matou. E seu moço o atravessou, e ele morreu.
55 Ya ndono; ndu Ízurẹlu aphụlephu lẹ Abímẹleku bẹ nwụhuru nụ; ẹphe awụkashihu; lashia.
55 Vendo, pois, os homens de Israel que já Abimeleque era morto, foram-se, cada um para o seu lugar.
56 Yọ bụru iya bụ lẹ Nchileke agwata Abímẹleku ụgwo ẹjo iphe ono, o meru nna iya l'ụnwunna iya ono, o gbushiru ono; ẹphe ụkporo madzụ ẹto l'ụmadzu iri.
56 Assim, Deus fez tornar sobre Abimeleque o mal que tinha feito a seu pai, matando os seus setenta irmãos.
57 Nchileke eshikwaphu ẹge ono mee; ẹjo iphe ono, ndu Shékemu meru ono abya atukoru ẹphe l'ishi. Ọnu ono, Jótamu Jeru-Bálụ tụru ẹphe ono erekota l'ẹge ọ tụru iya.
57 Como também todo o mal dos homens de Siquém fez tornar sobre a cabeça deles; e a maldição de Jotão, filho de Jerubaal, veio sobre eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.