Juízes 8

Bayịburu Ikwo (IQW) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ya ndono; ndu Ífuremu asụ Gídiyọnu: “?Bụ ngụnu kparu iphe, i meru ayi ẹge-a? ?Bụ ngụnu kparu iphe, ẹ-ti kudu ayi teke iije otso ndu Mídiya ọgu?” Ẹphe ekfuaru iya okfu ọnwuu-ọnwuu.
1 Então os homens de Efraim lhe disseram: Que é isto que nos fizeste, que não nos chamaste, quando foste pelejar contra os midianitas? E contenderam com ele fortemente.
2 Gídiyọnu asụ ẹphe: “?Nanụ iphe, ya meru, gbe ka nk'unu? Iphe ndu Ífuremu kpataru l'akpaa l'akpụru vayịnu ẹphe ta akadu mma; mẹ l'iphe ndu Abiyéza wọtaru lẹ vayịnu nk'ẹphe?
2 Porém ele lhes disse: Que mais fiz eu agora do que vós? Não são porventura os rabiscos de Efraim melhores do que a vindima de Abiezer?
3 Nchileke meru; unu egude Orẹbu mẹ Zeyẹbu, bụ ndu ishi ndu Mídiya. ?Bụ ngụnu bẹ mu meru, gbe bya aka nk'unu ono?” Ọnu, o yeru ẹphe emee; obu ejizita ẹphe.
3 Deus vos deu na vossa mão os príncipes dos midianitas, Orebe e Zeebe; que mais pude eu fazer do que vós? Então a sua ira se abrandou para com ele, quando falou esta palavra.
4 Gídiyọnu yẹle ụkporo madzụ iri l'ise ono yẹle iya alụ ndu Mídiya ono achịa ẹphe ẹge ono je adaa ẹnyimu Jọ́danu; yekwaru kpọkakpoka, Gídiyọnu yẹle ndu sọja iya ono esetsuwa l'ẹke ike gvụshiwaru ẹphe.
4 E, como Gideão veio ao Jordão, passou com os trezentos homens que com ele estavam, já cansados, mas ainda perseguindo.
5 Ẹphe erua Súkọtu; Gídiyọnu asụ ndu mkpụkpu ono: “Byiko unu nụnu ndu sọja mu nri; l'ẹphe adaakwa m̀bà adada l'ẹke ayi achị Zeba; mẹ Zalụmuna, bụ ndu eze ndu Mídiya.”
5 E disse aos homens de Sucote: Dai, peço-vos, alguns pedaços de pão ao povo, que segue as minhas pisadas; porque estão cansados, e eu vou ao encalço de Zeba e Salmuna, reis dos midianitas.
6 Ndu ishi Súkọtu asụ iya: “Iikfu t'ayi nụ ndu sọja ngu buredi; ?unu gudewaru Zeba yẹle Zalụmuna tọo?”
6 Porém os príncipes de Sucote disseram: Estão já, Zeba e Salmuna, em tua mão, para que demos pão ao teu exército?
7 Gídiyọnu asụ ẹphe: “Ọ dụ mma. Teke Ojejoje yeleru mu phụ Zeba; mẹ Zalụmuna l'ẹka bụ ọgarama-mbo; mẹ mkpakparị, shi l'echi-ẹgu; bẹ mu e-gude lakashịa anụ unu alakashị.”
7 Então disse Gideão: Pois quando o Senhor der na minha mão a Zeba e a Salmuna, trilharei a vossa carne com os espinhos do deserto, e com os abrolhos.
8 Yo shi l'ẹke ono jeshia lẹ Penuwẹlu. Yo rua; bya ekfukwaaruphu ẹphe iphe ono, o kfuhawaru ndu Súkọtu ono; ndu Penuwẹlu ekfukwaru iya phụ ẹge ono, ndu Súkọtu kfuru iya ono.
8 E dali subiu a Penuel, e falou-lhes da mesma maneira; e os homens de Penuel lhe responderam como os homens de Sucote lhe haviam respondido.
9 Yọ sụ ndu Penuwẹlu: “Teke mu mekputaru l'ọgu ono; bẹ mu e-tsukposhi ụlo-eli obu-edukfu unu-a teke mu a-nọdu alata alata.”
9 Por isso também falou aos homens de Penuel, dizendo: Quando eu voltar em paz, derribarei esta torre.
10 Ya ndono; Zeba mẹ Zalụmuna anọdu lẹ Kakọ; ẹphe lẹ ndu sọja ẹphe, dụ ụkporo ụnu madzụ l'ụnu madzụ iri ẹsaa l'ụkporo madzụ iri, bụ ndu, e gbuphodoru lẹ ndu sọja ọphu shi l'ụzo ẹnyanwu-ahata; kẹ l'e gburu ndu sọja ono ụkporo ụnu madzụ ugbo iri l'ise, bụ ndu jeru ọgu.
10 Estavam, pois, Zeba e Salmuna em Carcor, e os seus exércitos com eles, uns quinze mil homens, todos os que restaram do exército dos filhos do oriente; e os que caíram foram cento e vinte mil homens, que puxavam da espada.
11 Gídiyọnu eshia ụzo ndu ije eshije l'ụzo ẹnyanwu-ahata Noba; mẹ Jogbeha; je afụaru Zeba mẹ Zalụmuna; ẹphe lẹ ndu sọja ẹphe ono teke ẹphe tụzoru onwẹphe ẹhu.
11 E subiu Gideão pelo caminho dos que habitavam em tendas, para o oriente de Nobá e Jogbeá; e feriu aquele exército, porquanto o exército estava descuidado.
12 Eze ndu Mídiya ono ẹphe ẹbo, bụ iya bụ Zeba yẹle Zalụmuna erebe ọso. Gídiyọnu achịa ẹphe gude; zekaa ndu sọja ẹphe; ẹphe agbahu mbutso-mbutso.
12 E fugiram Zeba e Salmuna; porém ele os perseguiu, e tomou presos a ambos os reis dos midianitas, a Zeba e a Salmuna, e afugentou a todo o exército.
13 Ya ndono; Gídiyọnu Jowashi aladẹ ọgu ono; shia ụzo, shiru ugvu Herẹsu;
13 Voltando, pois, Gideão, filho de Joás, da peleja, antes do nascer do sol,
14 Yo gude nwata okoro lanụ, bụ onye Súkọtu; jịlahaa ya ajị. Nwata ono edeshikotaru iya ẹpha ndu bụ ọgurenya; mẹ ndu ishi Súkọtu; deta ẹphe ụkporo madzụ ẹto l'ụmadzu iri l'ẹsaa.
14 Tomou preso a um moço dos homens de Sucote, e lhe fez perguntas; o qual lhe deu por escrito os nomes dos príncipes de Sucote, e dos seus anciãos, setenta e sete homens.
15 Gídiyọnu abya ejekfushia ndu Súkọtu; bya asụ ẹphe: “Unu lekwa Zeba yẹle Zalụmuna ọphu unu shi ekfuru mu kulakula: ‘Mẹ mu gudewaru Zeba mẹ Zalụmuna, kparu iphe unu a-nụ ndu sọja mu, ike gvụshiru nri t'ẹphe ria.’ ”
15 Então veio aos homens de Sucote, e disse: Vede aqui a Zeba e a Salmuna, a respeito dos quais desprezivelmente me escarnecestes, dizendo: Estão já, Zeba e Salmuna, na tua mão, para que demos pão aos teus homens, já cansados?
16 Yọ bya eruta ndu bụ ọgurenya Súkọtu; gude ọgarama-mbo; mẹ mkpakparị echi-ẹgu; hụ̀a ẹphe àhụ̀hù.
16 E tomou os anciãos daquela cidade, e os espinhos do deserto, e os abrolhos; e com eles ensinou aos homens de Sucote.
17 Yọ bya ejeshia Penuwẹlu; woru ụlo-eli obu-edukfu ẹphe tsukposhia; gbukwaaphu ndu mkpụkpu ono.
17 E derrubou a torre de Penuel, e matou os homens da cidade.
18 Gídiyọnu abya aghakọbe teke ono jị Zeba mẹ Zalụmuna: “?Bụ egbe ndu ngụnu bẹ unu gbushiru l'ugvu Tábọ ono?”
18 Depois perguntou a Zeba e a Salmuna: Que homens eram os que matastes em Tabor? E disseram: Como és tu, assim eram eles; cada um parecia filho de rei.
19 Gídiyọnu asụ ẹphe: “Lẹ ndu ono bụkotakwa unwunne mu phẹ. Ọ kwa nne lanụ; bẹ mụru mu l'ẹphe. Kamẹnu; mu ta g'egbukwa unu; ndẹge unu doberu ẹphe ndzụ!”
19 Então disse ele: Meus irmãos eram, filhos de minha mãe; vive o Senhor, que, se os tivésseis deixado com vida, eu não vos mataria.
20 Yọ sụwaphu ọkpara iya, aza Jeta: t'o je egbushia ẹphe. Obenu l'ọ kpọru nwata ono ọmili mma gbua ẹphe; kẹ l'ọ bụ nwata; l'atsụ egvu.
20 E disse a Jeter, seu primogênito: Levanta-te, mata-os. Porém o moço não puxou da sua espada, porque temia; porquanto ainda era jovem.
21 Ya ndono; Zeba mẹ Zalụmuna asụ iya: “Gbeshinu bya egbua ayi nwẹka-ngu; kẹ l'ọ bụ ẹge nwoke beru bẹ ẹge ike iya ebejeru.” Ya ndono; Gídiyọnu ezilihuwaphu; woru ẹphe gbushia; metsua bya anyashia maamaa, ẹphe nyabẹtsuaru ịnya-ivu ẹphe.
21 Então disseram Zeba e Salmuna: Levanta-te, e acomete-nos; porque, qual o homem, tal a sua valentia. Levantou-se, pois, Gideão, e matou a Zeba e a Salmuna, e tomou os ornamentos que estavam nos pescoços dos seus camelos.
22 E megee; ndu Ízurẹlu asụ Gídiyọnu: “T'ọ bụru onye ishi; chịa ẹphe; yẹbedua; mẹ nwatibe iya; mẹ nwanwa iya; kẹ l'ọ dzọfutawaru ẹphe l'ẹka ndu Mídiya.”
22 Então os homens de Israel disseram a Gideão: Domina sobre nós, tanto tu, como teu filho e o filho de teu filho; porquanto nos livraste da mão dos midianitas.
23 Gídiyọnu asụ ẹphe: “Lẹ ya ta achịkwa unu; ọphu nwa iya 'achịkwa unu. Ọ bụ Ojejoje bẹ a-chị unu.”
23 Porém Gideão lhes disse: Sobre vós eu não dominarei, nem tampouco meu filho sobre vós dominará; o Senhor sobre vós dominará.
24 Yọ sụ ẹphe: “Tẹ ya rọo unu iphe. T'onyenọnu nụ iya iphe-nchị, ọ kwaru l'ọkwata.” Ndu Mídiya eyeje iphe-nchị; kẹ l'ẹphe bụ ndu eri Ishimẹlu, eyeje iphe-nchị, e meru lẹ mkpọla-ododo.
24 E disse-lhes mais Gideão: Uma petição vos farei: Dá-me, cada um de vós, os pendentes do seu despojo (porque tinham pendentes de ouro, porquanto eram ismaelitas).
25 Ẹphe asụ iya: “Ayi e-gudekpoo obu ọtso-ẹna nụ ngu iya.” Ẹphe abya eworu ẹ́kwà tọsaa l'ọgbodali; onyenọnu ewotatsua iphe-nchị, ọ kwaru l'ọkwata doo l'ẹ́kwà ono.
25 E disseram eles: De boa vontade os daremos. E estenderam uma capa, e cada um deles deitou ali um pendente do seu despojo.
26 Ẹra iphe-nchị mkpọla-ododo ono, ọ nakọru ẹphe ono byaru ọha l'ọ bụ ẹra ẹkpa mkpọla-ododo iri l'ẹsaa; a gụfukwa iphe maamaa; mẹ l'uwe, eke too, ndu eze ndu Mídiya eyeje; ọwaa gwọgirigwo, ndu eze ono nyabẹtsuaru ịnya-ivu ẹphe l'ọlu.
26 E foi o peso dos pendentes de ouro, que pediu, mil e setecentos siclos de ouro, afora os ornamentos, e as cadeias, e as vestes de púrpura que traziam os reis dos midianitas, e afora as coleiras que os camelos traziam ao pescoço.
27 Gídiyọnu egude iphe-nchị ono kpụta uwe-ukuvu; gụbe iya agwa lẹ mkpụkpu iya, bụ Ọfura. Ndu Ízurẹlu abya agwalahaa ya; shi iya farụshilahaa onwẹphe. Yọ wọo ọnya; hata Gídiyọnu yẹle ndibe iya.
27 E fez Gideão dele um éfode, e colocou-o na sua cidade, em Ofra; e todo o Israel prostituiu-se ali após ele; e foi por tropeço a Gideão e à sua casa.
28 Tọ dụ iya bụ; ndu Ízurẹlu abya aka ndu Mídiya ẹkuku; ọphu ndu Mídiya eselibudua ishi eseli ọdo. Yọ bụru iya bụ lẹ nchị adụ ndoo l'alị ono ụkporo afa ẹbo l'oge kẹ Gídiyọnu.
28 Assim foram abatidos os midianitas diante dos filhos de Israel, e nunca mais levantaram a sua cabeça; e sossegou a terra quarenta anos nos dias de Gideão.
29 Jeru-Bálụ, bụ iya bụ Gídiyọnu Jowashi alashia ufu; je eburu.
29 E foi Jerubaal, filho de Joás, e habitou em sua casa.
30 Gídiyọnu mụtaru ụkporo ụnwegirima unwoke ẹto l'ụmadzu iri, bụkota ụnwegirima iya gẹdegede; kẹ l'ọ lụru ụnwanyi l'igwe.
30 E teve Gideão setenta filhos, que procederam dele, porque tinha muitas mulheres.
31 O nweru nwanyi ọphu bụ nnufu iya, bu lẹ Shékemu. Nwanyi onanu mụtaru iya nwata nwoke lanụ, ọ gụru Abímẹleku.
31 E sua concubina, que estava em Siquém, lhe deu à luz também um filho; e pôs-lhe por nome Abimeleque.
32 Gídiyọnu Jowashi nwụhuru teke ọ kawaru nka ọhuma. E liru iya l'ili nna iya Jowashi lẹ Ọfura Abiyéza.
32 E faleceu Gideão, filho de Joás, numa boa velhice; e foi sepultado no sepulcro de seu pai Joás, em Ofra dos abiezritas.
33 Ọ bụkwadua ishi, Gídiyọnu eye lẹ nsụ; ndu Ízurẹlu aghakọbe; wata ọgwa Bálụ ọdo. Ẹphe ewota Bálụ-Beritu dobe ọzori Nchileke ẹphe.
33 E sucedeu que, como Gideão faleceu, os filhos de Israel tornaram a se prostituir após os baalins; e puseram a Baal-Berite por deus.
34 Ndu Ízurẹlu ta anyatahẹ Ojejoje, bụ Nchileke ẹphe ono, dzọru ẹphe mgburumgburu egede l'ẹke ndu ọhogu ẹphe ono;
34 E assim os filhos de Israel não se lembraram do Senhor seu Deus, que os livrara da mão de todos os seus inimigos ao redor.
35 ọphu ẹphe emebuaru ndibe Jeru-Bálụ; mbụ Gídiyọnu iphe-ọma gude kfụa ya ụgwo iphe-ọma ono, o mekotaru ndu Ízurẹlu ono.
35 Nem usaram de beneficência com a casa de Jerubaal, a saber, de Gideão, conforme a todo o bem que ele havia feito a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.