Juízes 7

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yo be l'oswi ?bụ-onye-ndono; Jeru-Bálụ, bụ iya bụ Gídiyọnu yẹle ndu sọja iya l'ẹphe ha awụ-lihu wụru je adọo l'iku nwogvu Harọdu. Ndu kẹ Mídiya adọo lẹ nsụda, nọ l'ụzo isheli ẹke Gídiyọnu phẹ dọru; lẹ mgboro Ugvu More.
1 Jerubaal, isto é, Gideão, e todos os homens que estavam com ele se levantaram de madrugada e foram acampar perto da fonte de Harode. O acampamento dos midianitas ficava no vale, no lado norte, perto do monte Moré.
2 Ojejoje asụ Gídiyọnu: “Ndu sọja ngu hanụkakwa mu nshinu k'oworu ndu Mídiya ye ẹphe l'ẹka; k'ọphu ndu Ízurẹlu ẹ-ta anọdudu ekfu l'ọ bụ ike k'ẹka ẹphe; bẹ dzọfutaru ẹphe.
2 O Senhor Deus disse a Gideão: — Você tem gente demais, e por isso não posso deixar que vocês derrotem os midianitas. Se eu deixasse, vocês poderiam pensar que venceram sem a minha ajuda.
3 Iphe ii-me bụ t'i je araaru iya ẹphe arara nta-a; sụ ẹphe: ‘Onye makwaru l'ẹhu anma iya anmanma l'ẹke ọ tsụ egvu; t'onye ọbu shikwa lẹ Ugvu Gíledu-a lashia.’ ” Ya ndono; ụkporo ụnu madzụ ụgbo ẹbo l'ụnu madzụ iri l'ise ehehu lashia. Yọ bụwaru-a ụkporo ụnu madzụ l'ụnu madzụ ise bẹ phọduru nụ.
3 Anuncie ao povo o seguinte: “Quem estiver com medo, que saia do monte Gilboa e volte para casa.” Gideão anunciou, e vinte e dois mil homens voltaram. Mas dez mil ficaram.
4 Ojejoje asụ Gídiyọnu: “Lẹ ndu ono hanụkakwadua nshinu. Chịta ẹphe je lẹ mini tẹ mu fọoru ngu ẹphe l'ẹke ono. Onye mu sụru l'oo-tso ngu je; e-je. Onye mu sụru l'ẹ too tsodu ngu; tee jedu.”
4 E o Senhor disse a Gideão: — Ainda é gente demais. Leve todos até as águas, e ali eu separarei os que irão com você. Se eu disser que um homem deve ir com você, ele irá. Se disser que outro não deve ir, ele não irá.
5 Tọ dụ iya bụ; Gídiyọnu abya achịta ẹphe jeshia lẹ mini. L'ẹke ono bẹ Ojejoje sụru iya: “Dobe ndu ọphu gude ire ngụa mini ẹge ono, nkụta angụje ono iche. Nggu edobekwaphu ndu byishiru ikpere ngụa iche.”
5 Aí Gideão fez com que os homens descessem até as águas. E o Senhor Deus lhe disse: — Todos os homens que lamberem a água com a língua, como fazem os cachorros, devem ser separados dos que se ajoelharem para beber.
6 Yọ bụru ụkporo madzụ iri l'ise gude ẹka kwọta mini ono ngụa; ndu ọphu l'ẹphe ha gbushikotaru ikpere ngụa.
6 Trezentos homens juntaram água nas mãos e lamberam. Todos os outros se ajoelharam para beber.
7 Ojejoje asụ Gídiyọnu: “Ọ kwa ụkporo madzụ iri l'ise-wa, gude ẹka kwọta mini ngụa-wa bẹ mu e-gude dzọo unu; woru ndu Mídiya ye ngu l'ẹka. Tẹ ndu ọphu l'ẹphe ha lakwa.”
7 Aí o Senhor disse a Gideão: — Com estes trezentos homens que lamberam a água, eu libertarei vocês e lhes darei a vitória sobre os midianitas. Diga aos outros que voltem para casa.
8 Ya ndono; Gídiyọnu achịlashia ndu ọphu; ẹphe alashia. Ụkporo madzụ iri l'ise ọphu akwaa; nakọo ndu ọphu nri ẹphe; mẹ l'ụpyoku ẹphe. Ẹke ọdu ọgu kẹ ndu Mídiya nọ; bụ l'ụzo nsụda ẹke ono, ọdu ọgu kẹ Gídiyọnu phẹ nọ ono.
8 Então Gideão mandou todos os outros israelitas para casa, menos aqueles trezentos. Mas estes ficaram com toda a comida e todas as cornetas. O acampamento dos midianitas estava abaixo deles, no vale.
9 Yo be l'ẹnyashi mbọku ono; Ojejoje asụ Gídiyọnu: “T'o gbeshi; je ọgu l'ọdu ọgu ndu Mídiya; kẹle ya wowaru iya ye iya l'ẹka.
9 Naquela noite o Senhor Deus disse a Gideão: — Levante-se e ataque o acampamento dos midianitas. Eu já dei a vitória a você.
10 Ọ -bụru l'ọotsu egvu; tẹ yẹle Pura, bụ onye ejeru iya ozi yịru je l'ọdu ọgu ẹphe ono.
10 Mas, se você estiver com medo de atacar, desça até o acampamento deles. Leve junto Purá, o seu ajudante.
11 Teke o ruru; yọ ngabẹ nchị; nụa iphe, ẹphe ekfu. Ọ -nụ-gee ya; bẹ oo-ye iya-a ọkpu-ikike, oo-gude je ọgu l'ọdu ọgu ono.” Tọ dụ iya bụ; yẹle Pura, bụ nwozi ayịru jerua mgboro ẹke ono, ndu sọja ndu Mídiya dọru ono.
11 Você vai ouvir o que eles estão dizendo e então terá coragem para atacar o acampamento. Gideão e Purá desceram até bem perto do acampamento inimigo.
12 Ẹphe erua; ndu Mídiya; ndu Amalẹku; mẹ lẹ ndu onanu, shitsua l'ụzo-ẹnyanwu-ahata ono akụwaru l'ọ bụ igube lẹ nsụda-ugvu ono. Ịnya-kamẹlu ẹphe abụru 'agụta agụta l'ọ bụ eveve mgbogidi ẹnyimu.
12 Os midianitas, os amalequitas e os povos do deserto estavam espalhados no vale, como uma nuvem de gafanhotos. Eles e os seus camelos eram tantos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Gídiyọnu erua; yo nweru nwoke, ezeru ọnya iya nrọ, ọ rọru. Onye ono sụru ọnya iya ono: “Lẹ ya rọru nrọ; ishi buredi, e meru lẹ balị, dụ mgburumgburu ewee kperekpere webeta l'ọdu ọgu ndu Mídiya. Ishi buredi balị ono egude ike ono, o gude ewe kperekpere ono nwuta ụlo-ẹ́kwà, nọ l'ẹke ono tụa. Yọ daa; kpọo ishi akụ.”
13 Quando Gideão chegou, ouviu um homem contando o seu sonho a um amigo. Ele dizia: — Eu sonhei que um pão de
14 Ọnya iya ono asụ iya: “L'ẹ to nwekwa iphe ọdo, nrọ ono a-bụru; gbahaa ogu-mbeke Gídiyọnu Jowashi, bụ onye Ízurẹlu; kẹle Nchileke wowaru ndu Mídiya; mẹ l'ọdu ọgu ẹphe l'ọ ha ye iya l'ẹka.”
14 O amigo respondeu: — É a espada de Gideão, o israelita, o filho de Joás! Isso quer dizer que Deus entregou a ele o nosso povo e todo o nosso exército!
15 Gídiyọnu anụebe nrọ ono, e zeru ono; mẹ l'iphe, ọ bụ; baaru Nchileke ẹja. Yọ latashia l'ọdu ọgu kẹ ndu Ízurẹlu; bya asụ ẹphe: “Ngwaa; unu wụ-lihu; lẹ Ojejoje wookwaru ọdu ọgu ndu Mídiya ye unu l'ẹka.”
15 Quando Gideão ouviu esse sonho e entendeu o que ele queria dizer, ajoelhou-se e adorou a Deus. Então voltou para o acampamento israelita e disse: — Levantem-se! O
16 Yọ bya eworu ụkporo madzụ iri l'ise ono, ọ fọtaru, e-je ọgu ono kee uzi ẹto; bya eworu ụpyoku; mẹ ọkpopya ọkponku, e yetsuaru itsu-ọku nụshia ẹphe;
16 Gideão separou os trezentos em três grupos e deu a cada homem uma corneta de chifre de carneiro e um jarro com uma tocha dentro.
17 sụ ẹphe: “Unu le ya ẹnya! Ẹge ya meru; unu emee. Teke ya ruru ọnu ẹke ono, ẹphe dọru ọdu ono; ẹge ya meru; unu emee ẹge ọbu.
17 E disse: — Olhem para mim! E, quando eu chegar perto do acampamento inimigo, façam o que eu fizer.
18 Teke ndu ẹphe l'iya yị gburu ụpyoku; t'unubẹdua nọdukwa l'ẹke unu nọ lẹ mgboro-mgboro ọdu ọgu ndu Mídiya ono gbua ụpyoku nke unu. Unu -gbutsua ya; unu araa: ‘Unu bụ kẹ Ojejoje; bụru kẹ Gídiyọnu!’ ”
18 Quando eu e o meu grupo tocarmos as cornetas, então vocês, que estarão cercando o acampamento, toquem as cornetas e gritem: “Pelo Senhor e por Gideão!”
19 Tọ dụ iya bụ; Gídiyọnu yẹle ụkporo madzụ ise phụ, ọ chị phụ erua l'ọnu ọdu ọgu kẹ ndu Mídiya; l'echi-abalị keleruphu ẹbo. Yọ bụru teke ono; bẹ ndu Mídiya, nọ lẹ nche lụfuleruphu; ndu ọdo l'abata. Ẹphe eworu ụpyoku gbua; kụkposhia ọkpopya ono, ẹphe gudetsua l'ẹka ono.
19 Um pouco antes da meia-noite, na hora de ser trocada a guarda, Gideão e os seus cem homens chegaram bem perto do acampamento. Então tocaram as cornetas e quebraram os jarros que levavam.
20 Ndu ọkpa-ọgu ẹto ono egbuwaphu ụpyoku nke ẹphe; woru ọkpopya nke ephe kụkposhia. Tọ dụ iya bụ; ẹphe egude ẹka-ibyita wotatsua itsu-ọku ono; gude ọphu bụ ụpyoku l'ẹka-ụtara; rakọta: “Ayi bụ kẹ Ojejoje; bụru kẹ Gídiyọnu!”
20 Os três grupos tocaram as cornetas e quebraram os jarros. Eles seguravam a tocha na mão esquerda e a corneta na direita e gritavam: “Uma espada pelo Senhor e por Gideão!”
21 Ndu Ízurẹlu agbaa ọdu ọgu ndu Mídiya ono mgburumgburu; onyenọnu evudotsua kemukemu l'ẹke o vudo. Ndu Mídiya agbahụ gharaghara; l'agba l'echi mkpu.
21 E cada um ficou parado no seu lugar em volta do acampamento. Então todo o exército inimigo fugiu, gritando.
22 Ụkporo madzụ iri l'ise ono egbuebetsulephu ụpyoku ono; Ojejoje emee iphe bụ onye, nọ l'ọdu ọgu ndu Mídiya ono; ẹphe egude ogu-mbeke gbushilahaa ibe ẹphe. Ẹphe alụnyaa ya; gbalashịa; gbaru lashia Betu-Shita, nọ l'ụzo iya kẹ Zerera; mbụ gbakpọo gbarua òkè Ébẹlu-Mehola. Ébẹlu-Mehola nọ lẹ mgboro Tabatu.
22 Enquanto os trezentos homens tocavam as cornetas, o Senhor Deus fez com que os homens do acampamento atacassem uns aos outros com as suas espadas. Eles fugiram na direção de Zererá e foram a Bete-Sita e até a divisa de Abel-Meolá, perto de Tabate.
23 E kukwaruphu ndu Ízurẹlu, shi lẹ ndu ikfu Náfutali; ndu ikfu Ásha; mẹ lẹ ndu ikfu Manásẹ l'ẹphe ha; ẹphe awụfuta; chịru ndu Mídiya ono kwasẹru.
23 Então os homens das tribos de Naftali, de Aser e das duas metades da tribo de Manassés foram chamados e perseguiram os midianitas.
24 Gídiyọnu ezikwaaphu ndu ozi; ẹphe eje ezikota iphe, bụ ndu bu l'alị ugvu Ífuremu t'ẹphe wụfuta je agbabua ndu Mídiya lẹ Ẹnyimu Jọ́danu je akpaa lẹ Bẹ́tu-Bara.
24 Gideão enviou mensageiros para dizerem a todos os que moravam na região montanhosa de Efraim: — Desçam e lutem contra os midianitas. Defendam o rio Jordão e os seus riachos até Bete-Bara e não deixem os midianitas atravessarem. Então os homens de Efraim foram e defenderam o rio Jordão e os seus riachos até Bete-Bara.
25 Ẹphe guderu ndu ishi ndu Mídiya ẹbo, bụ iya bụ Orẹbu mẹ Zeyẹbu. Orẹbu bẹ ẹphe gburu lẹ mkpuma Orẹbu; gbua Zeyẹbu l'ẹke aadzọshije mẹe lẹ Zeyẹbu. Ẹphe achịlataru Gídiyọnu ishi Orẹbu mẹ Zeyẹbu l'azụ Ẹnyimu Jọ́danu ẹke ọ nọ.
25 Eles prenderam Orebe e Zeebe, os dois chefes midianitas. Mataram Orebe na pedra de Orebe e mataram Zeebe no seu tanque de pisar uvas. Continuaram a perseguir os midianitas e levaram a cabeça de Orebe e a de Zeebe para Gideão, que estava a leste do rio Jordão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.