Juízes 6
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVT
1 Ndu Ízurẹlu abyakwa bya emee iphe, dụ ẹji l'ifu Ojejoje. Ojejoje enwuru ẹphe ye ndu Mídiya l'ẹka afa ẹsaa.
1 Os israelitas fizeram o que era mau aos olhos do S enhor . Por isso, o S enhor os entregou nas mãos dos midianitas durante sete anos.
2 Ndu Mídiya emee ndu Ízurẹlu; k'ọphu bụ l'ẹphe haru gwota lashia l'ugvu je anọdu lẹ mgbaku mgbaku mkpuma; ndu awụlaa l'ọgba je eburu; ndu awụlaa l'ẹke a kpụru; yọ bụru ọkpo-mgbinyiku.
2 Os midianitas eram tão cruéis que os israelitas fizeram para si esconderijos nas montanhas, nas cavernas e nas fortalezas.
3 Yọo bụje teke ndu Ízurẹlu kọru okfu; ndu Mídiya; ndu Amalẹku; mẹwaru ndu ụzo ẹnyanwu-ahata ọdo ehehu je alụa ẹphe.
3 Sempre que os israelitas faziam o plantio, saqueadores de Midiã, de Amaleque e de outros povos do leste atacavam Israel,
4 Ẹphe ejeje je adọo l'alị ono; tụko iphe ẹphe meberu l'alị kpukpoo je akpaa lẹ Gáza. Ẹ to nwedu m'ọ bụ iphe lanụ, ẹphe ahajẹru ndu Ízurẹlu t'ẹphe gude buru; mbụ m'ọo atụru; eswi; m'ọ bụ nkakfụ-ịgara.
4 acampavam na terra e destruíam as plantações até Gaza. Levavam ovelhas, bois e jumentos, e não deixavam coisa alguma para Israel comer.
5 Ẹphe achịjeru elu ẹphe; mẹ ụlo-ẹ́kwà ẹphe l'ọ bụ igube bya aphụpyabe ndu Ízurẹlu. Ndu ono; ẹphe l'ịnya-ivu ẹphe abụje 'agụta agụta. Ẹphe abyajẹ bya ekpukpoo alị ono.
5 Esses bandos inimigos, que vinham com seus rebanhos e tendas, eram como uma praga de gafanhotos. Chegavam em camelos, tão numerosos que era impossível contá-los, e só partiam quando a terra estava devastada.
6 Ndu Mídiya emee ndu Ízurẹlu; ẹphe abụru ndu ụkpa-mkpẹre. Ẹphe abya echiku Ojejoje t'ọ gbaaru ẹphe mkpu.
6 Os midianitas reduziram Israel à mais absoluta pobreza, e o povo pediu socorro ao S enhor .
7 Ndu Ízurẹlu arakutsua Ojejoje lẹ kẹ iphe ono, ndu Mídiya eme ono;
7 Quando os israelitas clamaram ao S enhor por causa de Midiã,
8 yo zitaru ẹphe onye nkfuchiru Nchileke, bụ onye sụru: “Ojejoje, bụ Nchileke kẹ ndu Ízurẹlu sụru: L'ọ bụ iya bụ onye dufutaru unu l'alị Íjiputu; mbụ l'alị ono, unu shi bụru ohu ono.
8 o S enhor lhes enviou um profeta, que disse: “Assim diz o S enhor , Deus de Israel: Eu os tirei da escravidão no Egito.
9 Ya nafụtaru unu l'ẹka ndu Íjiputu; mẹ l'ẹka ndu shi ewe unu ishi ẹbiriba. Ya achịshia ẹphe l'alị ẹphe; woru iya nụ unu.
9 Eu os livrei dos egípcios e de todos que os oprimiam. Expulsei seus inimigos e dei a vocês a terra deles.
10 Ya kfuru sụ l'ọ bụ yẹbedua, bụ Ojejoje bụ Nchileke unu; t'unu be ejekwa ọgwa nte ndu Amọru, bụ ẹke ono, unu bu ono; ọphu unu eyeduru iya ọnu.”
10 Disse a vocês: ‘Eu sou o S enhor , seu Deus. Não adorem os deuses dos amorreus, em cujas terras agora vivem’. Mas vocês não me deram ouvidos”.
11 Ya ndono; ojozi-imigwe, shi l'ẹka Ojejoje abyatashia bya anọdu l'ukfu achị, nọ lẹ Ọfura. Onye nwe achị ono bụ Jowashi, bụ onye ikfu Abiyéza. Nwatibe iya ọphu eeku Gídiyọnu anọdu l'ẹke eetsuje witu; tẹ ndu Mídiya ba aphụ iya.
11 Então o anjo do S enhor veio e sentou-se debaixo do grande carvalho em Ofra que pertencia a Joás, do clã de Abiezer. Gideão, filho de Joás, estava debulhando trigo no fundo de uma prensa de uvas, a fim de não ser descoberto pelos midianitas.
12 Ojozi-imigwe ono, shi l'ẹka Ojejoje ono abyakfutashia Gídiyọnu bya asụ iya: “Nggụbe mkparawa l'ọgu; Ojejoje nọkwaa swiru ngu!”
12 O anjo do S enhor apareceu a Gideão e disse: “O S enhor está com você, guerreiro corajoso!”.
13 Gídiyọnu asụ iya: “Nnajiufu; ọ -bụru lẹ Ojejoje nọo; swiru ayi; ?bụ ole bụ kẹ iphe ọwaa dakfutakotaru ayi ẹge-a. ?Nanụhunu iphe-biribiri iya ono, nna ayi oche phẹ kọru ayi; sụ: ‘L'ọ bụ Ojejoje dufutaru ayi lẹ Íjiputu-a.’ Yo be nta-a; Ojejoje agbado ayi; nwuru ayi tụ-haaru ndu Mídiya.”
13 Gideão respondeu: “Meu senhor, se o S enhor está conosco, por que nos aconteceu tudo isso? E onde estão os milagres de que nossos antepassados nos falaram? Acaso não disseram: ‘O S enhor nos tirou do Egito’? Agora, porém, o S enhor nos abandonou e nos entregou nas mãos dos midianitas!”.
14 Ya ndono; Ojejoje abya aghachi; sụ iya: “Gude ike, i nweru je anafụta ndu Ízurẹlu l'ẹka ndu Mídiya; mbụ; ?tọ bụdu yẹbedua ezi ngu t'i je tọo.”
14 Então o S enhor se voltou para ele e disse: “Vá com a força que você tem e liberte Israel dos midianitas. Sou eu quem o envia!”.
15 Gídiyọnu asụ iya: “Nnajiufu; ?nanụ ẹge mu e-shi dzọfuta ndu Ízurẹlu l'ẹke ọ kwa ufu nk'ayi bẹ ẹnya iya katsụa alala lẹ ndu ikfu Manásẹ; bya abụru mbẹdua bẹ kage ọla alị l'ẹnya-ụlo nk'ayi?”
15 “Mas, Senhor, como posso libertar Israel?”, perguntou Gideão. “Meu clã é o mais fraco de toda a tribo de Manassés, e eu sou o menos importante de minha família!”
16 Ojejoje asụ iya: “Obenu lẹ mu e-swiru ngu-a; nggu egbupyakota ndu Mídiya l'ugbo lanụ.”
16 “Certamente estarei com você”, disse o S enhor . “E você destruirá os midianitas como se estivesse lutando contra um só homem.”
17 Gídiyọnu asụ iya: “Ọ -bụru lẹ mu nọ ngu phụ l'obu; koshinu mu iphe, e-me tẹ mu maru l'ọ bụ-a nggu bẹ mu lẹ nggu ekfu.
17 Gideão respondeu: “Se, de fato, posso contar com tua ajuda, dá-me um sinal de que é mesmo o S enhor quem fala comigo.
18 Byiko; be jeodukwa atụgbu; tẹ mu je ewota iphe, mu gude egworu ngu ẹja bya edoberu ngu l'ifu.”
18 Por favor, não vás embora até que eu te traga a minha oferta”. Ele respondeu: “Ficarei aqui até você voltar”.
19 Ya ndono; Gídiyọnu abahụ l'ụlo je eworu nwophoja eghu gbua; shia; bya ewota iphe, e gude eme buredi, jiru efere nkwọ-ẹka gheta buredi, e te yedu iphe, ekoje buredi. Yọ bya agụshia anụ ono ye lẹ nkata; wụru mini iya ye l'itoshi; gwota iya gwojeru iya l'ukfu achị ono.
19 Gideão foi depressa para casa. Cozinhou um cabrito e, com cerca de vinte litros de farinha, preparou pães sem fermento. Depois, colocou a carne num cesto e o caldo numa panela, os levou para fora e os ofereceu ao anjo que estava debaixo da grande árvore.
20 Ojozi-imigwe ono, shi l'ẹka Nchileke ono asụ iya: “Gwota anụ ono; mẹ lẹ buredi ono dobe l'eli mkpuma-wa, nọ l'ẹke-a; nggu apata mini anụ ono wụa l'eli iya.” Gídiyọnu ekwe bya emee ya ẹge ono, o kfuru ono.
20 O anjo de Deus lhe disse: “Coloque a carne e os pães sem fermento sobre esta pedra e derrame neles o caldo”. Gideão obedeceu.
21 Tọ dụ iya bụ; ojozi-imigwe ono, shi l'ẹka Nchileke ono abya eworu ọnunu mgbọro, o gude l'ẹka denyi l'anụ ono; mẹ buredi ono. Ọku agbanwuhu lẹ mkpuma ono kepyashia anụ; mẹ buredi ono. Ojozi-imigwe ono, shi l'ẹka Nchileke ono emihuwaphu.
21 Então o anjo do S enhor tocou na carne e nos pães com a ponta da vara que estava em sua mão, e fogo subiu da pedra e consumiu tudo que Gideão havia trazido. E o anjo do S enhor desapareceu.
22 Gídiyọnu amawarụphu l'ọ bụ ojozi-imigwe, shi l'ẹka Ojejoje; rashịwaphu: “Nshọo iya-e! Nnajiufu, bụ Nchileke Ọ kwa ojozi-imigwe, shi l'ẹka Nchileke bẹ ya phụru lẹ madzụ ẹga-e!”
22 Quando Gideão percebeu que era o anjo do S enhor , exclamou: “Ó Soberano S enhor , estou perdido! Vi o anjo do S enhor face a face!”.
23 Obenu lẹ Ojejoje sụru iya: “T'ẹhu dụkwa ngu agu! Ba atsụkwa egvu; l'ẹ tịi nwụhukwa.”
23 “Fique em paz”, respondeu o S enhor . “Não tenha medo; você não morrerá.”
24 Tọ dụ iya bụ; Gídiyọnu abya akpụaru Ojejoje ẹnya-ngwẹja l'ẹke ono; gụa ya: “Ojejoje bụ ẹhu-agu.” Ẹnya-ngwẹja ono bẹ nọphu lẹ mkpụkpu Ọfura l'alị ndu Abiyéza gbururu jeye ntanụ ọwaa.
24 Então Gideão construiu um altar para o S enhor naquele local e o chamou de Javé-Shalom. Até hoje o altar está em Ofra, no território do clã de Abiezer.
25 L'ẹnyashi mbọku ono kwaphu bẹ Ojejoje sụru iya: “Kpụta oke-eswi k'ẹbo l'eswi nna ngu; mbụ; onanu, gbaru afa ẹsaa ono; je afọkashia ẹnya ẹke nna ngu agwajẹ Bálụ; nggu egbutsushia itso Ashera, nọ l'azụ iya.
25 Naquela noite, o S enhor disse a Gideão: “Tome o segundo touro do rebanho de seu pai, aquele de sete anos. Derrube o altar que seu pai fez para Baal e corte o poste de Aserá que fica ao lado do altar.
26 Tẹmanu nggu abya akpụaru Ojejoje, bụ Nchileke ngu ẹnya-ngwẹja; mee ya t'ọ dụ mma l'eli eli ugvu-a. Nggu egbua eswi ono; chịta itso Ashera ono, i gbutsushiru ono mee nkụ; gude kpọo oke-eswi ono ọku t'ọ bụru ngwẹja-ukfuru.”
26 Depois, construa um altar para o S enhor , seu Deus, no alto desta colina, arrumando as pedras com cuidado. Sacrifique o touro sobre o altar como holocausto e use como lenha a madeira do poste de Aserá que você cortará”.
27 Ya ndono; Gídiyọnu achịta ndu ozi iya unwoke iri; ẹphe eje emee ya ẹge ono, Ojejoje ziru iya ẹya ono. Ọlobu l'ẹnyashi b'o meru iya; kẹ l'ọ tsụ ndibe ẹphe; mẹ l'unwoke mkpụkpu ono egvu ememe iya l'eswe.
27 Gideão levou dez de seus servos e fez o que o S enhor mandou. Porém, fez tudo de noite, com medo de sua família e do povo da cidade.
28 Ndu mkpụkpu ono alụfuta l'ụtsu; e mebyishikotawanu ẹnya-ngwẹja Bálụ; gbutsushiwanu itso Ashera, nọ l'azụ iya; kpọwanu oke-eswi k'ẹbo ono ọku l'eli ẹnya-ngwẹja k'ọphungu ono.
28 Logo cedo no dia seguinte, quando os habitantes da cidade começaram a despertar, alguém descobriu que o altar de Baal havia sido derrubado e que o poste de Aserá ao lado dele tinha sido cortado. Em seu lugar, havia um novo altar, sobre o qual estavam os restos do touro sacrificado.
29 Ẹphe ajịlahaa: “?Bụ onye meru iphe ọwaa?” Ẹphe awata ogvu ẹnu iphe ono, meru nụ ono; t'ẹphe maru onye meru iya nụ. A bya asụ ẹphe: “L'ọ kwa Gídiyọnu Jowashi bẹ meru iya nụ.”
29 Os habitantes perguntaram uns aos outros: “Quem fez isso?”. Depois de uma investigação cuidadosa, descobriram que tinha sido Gideão, filho de Joás.
30 Ya ndono; ndu mkpụkpu ono abya ekua Jowashi; sụ iya: “Je edufuta nwatibe ngu. Ọo-la l'iphe, o meru; kẹ l'ọ fọkashiru ẹnya-ngwẹja Bálụ; bya egbutsushia itso Ashera, nọ l'azụ iya.”
30 “Traga seu filho para fora”, os homens da cidade exigiram de Joás. “Ele deve morrer, pois derrubou o altar de Baal e cortou o poste de Aserá!”
31 Iphe, Jowashi gbe kfuru ndu ono ripyaberu iya nụ ono bụ: “?Unu ejeru Bálụ ọdzori tọo? ?Bụ t'unu dzọo ya bẹ unu eme tọo? Iphe, bụ onye ejeru Bálụ ọdzori bẹ e-gbukwa l'ụtsu. Ọ -bụru lẹ Bálụ bụ-a ọkpobe agwa b'ọo-gwata nụ ụgwo iya teke madzụ mebyishiru ẹnya-ngwẹja iya.”
31 Joás, porém, gritou para a multidão que o confrontava: “Por que vocês defendem Baal? Acaso pretendem salvá-lo? Quem lutar pela causa dele será morto pela manhã! Se Baal é realmente um deus, que ele próprio se defenda e destrua quem derrubou seu altar!”.
32 Ọ bụ mbọku ono bẹ ẹphe gụberu Gídiyọnu “Jeru-Bálụ.” Iphe, Jeru-Bálụ bụ bụ “Tẹ Bálụ gbataru onwiya”; kẹle Gídiyọnu bẹ nwutsushiru ẹnya ẹke, aagwajẹ Bálụ.
32 Dali em diante, Gideão foi chamado de Jerubaal (isto é, “Que Baal lute com ele”), pois derrubou o altar de Baal.
33 Ya ndono; ndu Mídiya kpamukpamu; ndu Amalẹku; mẹ ndu bu l'ụzo-ẹnyanwu-ahata achịta ndu sọja ẹphe tụgbabe nanụ; bya adaa Ẹnyimu Jọ́danu azụ iya ọphu; je akwaa lẹ nsụdata ugvu Jézerilu.
33 Pouco tempo depois, os exércitos de Midiã, de Amaleque e de outros povos do leste se uniram. Eles atravessaram o Jordão e acamparam no vale de Jezreel.
34 Ya ndono; Ume, shi l'ẹka Ojejoje abya eji Gídiyọnu ẹhu; yo woru ụpyoku gbua gude kukokota ụnwu Abiyéza t'ẹphe tsoru iya.
34 Então o Espírito do S enhor veio sobre Gideão, que tocou a trombeta de chifre de carneiro, convocando para a batalha, e os homens do clã de Abiezer o seguiram.
35 Yọ zia ozi; yo jedzuru alị Manásẹ t'ẹphe kwakọbe k'ọgu. O zikwaruphu ozi; e je ekuaru iya ndu Ásha; ndu Zébulọnu; mẹ ndu Náfutali; ẹphe awukfuta ẹphe.
35 Também enviou mensageiros às tribos de Manassés, Aser, Zebulom e Naftali, convocando seus guerreiros, e todos atenderam ao chamado.
36 Gídiyọnu asụ Nchileke: “Teke ọ bụruphu l'ii-shi l'ẹka mu dzọo ndu Ízurẹlu l'ẹge i kweru mu ụkwa iya;
36 Então Gideão disse a Deus: “Se de fato vais me usar para salvar Israel, como prometeste,
37 lenu; ya a-kụbe ẹji atụru l'ẹke-a, eetsuje witu-a. Ọ -bụru l'iji dashịru kpua ẹji atụru ono; tọ dashị l'ọgbodali, nọ-pheru iya mgburumgburu; mu amaruphu l'ii-shi-a l'ẹka mu dzọo ndu Ízurẹlu l'ẹge i kfuru.”
37 dá-me uma prova da seguinte forma. Hoje à noite, deixarei um pouco de lã na eira, onde se peneiram os grãos. Se pela manhã a lã estiver molhada de orvalho, mas o chão estiver seco, saberei que vais me ajudar a salvar Israel, como prometeste”.
38 Yọ bụru ẹge ono b'o meru. Yo be l'oswi ?bụ-onye-ndono; Gídiyọnu eje je apyịa ẹji atụru ono; mini, nọ iya nụ eji efere nkwo-ẹka.
38 E foi exatamente o que aconteceu. Na manhã seguinte, bem cedo, Gideão se levantou, espremeu a lã e recolheu uma tigela cheia de água.
39 Gídiyọnu asụ Nchileke: “Byiko; t'ẹhu be ejekwa ngu oghu eghughu; tẹ mu rọfua ngu iphe lanụ ọdo: Haa tẹ mu gude ẹji atụru ono ọdo mafuẹduru ẹge ọo-dụ. K'ugbo iya-a bẹ ii-me t'ẹji atụru ono kpọhukota nkụ; nggu emee t'iji dashịkota l'ọgbodali l'ẹke ono.”
39 Então Gideão disse a Deus: “Peço que não fiques irado comigo, mas que me permitas fazer mais um pedido. Deixa-me usar esta lã para mais uma prova. Desta vez, que a lã fique seca e o chão ao redor dela fique coberto de orvalho”.
40 Nchileke emee ya ẹge ono l'ẹnyashi mbọku ono. Ọ bụphu ẹke ono, ẹji atụru ono nọ ono bẹ iji ta dadu; ọgbodo-alị, nọ-pheru iya mgburumgburu bẹ iji dashịkotaru.
40 Naquela noite, Deus fez o que Gideão havia pedido. Pela manhã, a lã estava seca, mas o chão estava coberto de orvalho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.