Juízes 20
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH
1 Tọ dụ iya bụ; ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha azafụta shitakpo lẹ Dánu jeye lẹ Besheba; mbụ jeyekpo l'alị Gíledu. Edzudzu-ọha ono azafụta l'ọ bụ onye lanụ je adọo Ojejoje l'ifu lẹ Mízupa.
1 Por causa disso todo o povo de Israel, desde Dã, no Norte, até Berseba, no Sul, e Gileade, no Leste, se reuniu em Mispa. Eles se reuniram na presença de Deus, o Senhor , como se fossem uma só pessoa.
2 Ndu ishi ndu ishi l'ikfu l'ikfu ndu Ízurẹlu edzua l'edzudzu ọha ndu kẹ Nchileke ono. Iphe, ẹphe dụ bụ ụkporo ụnu ugbo labụ l'ụkporo ụnu iri, bụ ndu gude ọkpa; pagbaaru ogu-mbeke.
2 Os chefes de todas as tribos de Israel estavam presentes nessa reunião do povo de Deus. Havia quatrocentos mil homens a pé, treinados para a guerra.
3 Nzi erua ndu Bénjaminu lẹ nchị lẹ ndu Ízurẹlu zafụwaru je edzua lẹ Mízupa.
3 E o povo de Benjamim soube que todos os outros israelitas haviam subido até Mispa e que eles queriam saber como aquele crime havia sido cometido.
4 Ya ndono; nwoke Lívayi, bụ iya bụ nji nwanyi ono, e gburu ono asụ ẹphe: “Lẹ yẹle nnufu iya bahụru lẹ Gíbiya l'alị Bénjaminu t'ẹphe radụ.
4 Então o levita , marido da mulher assassinada, explicou: — Cheguei com a minha
5 Yo be l'ẹnyashi; unwoke ndu Gíbiya abyatashia l'ụlo, ya nọ; gbaa ụlo ono mgburumgburu l'eme t'ẹphe gbua ya.Ẹphe egude nnufu iya k'ẹhuka; raa ya; ragbua ya.
5 Os homens de Gibeá vieram de noite e cercaram a casa. Eles queriam me matar. Em vez disso abusaram da minha concubina, e ela morreu.
6 Ya abya apata nnufu iya ono; kwakashịa anụ iya nanụ nanụ; keeru ndu Ízurẹlu l'ọnu-ogo ọnu-ogo; kẹ l'iphe ẹphe meru l'alị Ízurẹlu bụ akpamara; bụru ụtsuruku.
6 Então eu peguei o corpo dela, cortei em pedaços e mandei um pedaço para cada uma das doze tribos de Israel. Aquela gente cometeu um crime horrível no meio do nosso povo.
7 Nta-a; unubẹ ndu Ízurẹlu l'unu ha; unu kfua ẹge bụ ememe iya.”
7 Todos vocês que estão aqui são israelitas. Vamos resolver agora o que fazer.
8 Ndu Ízurẹlu awụ-lihu l'ọ bụ onye lanụ; sụ: “L'ẹ to nwedu l'ayi ha, ala l'ufu. Mbụ; l'ẹ to nwedu l'ayi ha; m'ọ bụ onye lanụ, a-la l'ụlo iya.
8 Todo o povo de Israel se levantou ao mesmo tempo e disse: — Nenhum de nós, nem os que moram em casas, nem os que moram em barracas, voltará para casa.
9 Iphe, ayi e-me ndu Gíbiya nta-a bụ t'ayi tụa ẹnwa; gude tso ẹphe ọgu.
9 Vamos escolher alguns homens para atacar Gibeá.
10 L'iphe, bụ ikfu Ízurẹlu l'ophu bẹ ayi e-shi lẹ ndu, dụ ụkporo unwoke ise; fọta unwoke iri; shi lẹ ndu ụnu labụ l'ụkporo iri fọta ụkporo ise; shi lẹ ndu dụ ụkporo ụnu l'ụnu ise fọta ụnu labụ l'ụkporo ise. Ọ bụ ẹphe a-nọdu ewojeru ndu sọja ayi nri; k'ọphu bụ teke ndu sọja ono ruru Gíbiya t'ẹphe gwata ndu Gíbiya k'alị Bénjaminu ụgwo akpamara ono, ẹphe kparu l'alị Ízurẹlu ono.”
10 A décima parte dos homens de Israel vai arranjar comida para os que vão lutar. Os outros vão castigar os moradores de Gibeá pelo crime horrível que cometeram em Israel.
11 Unwoke Ízurẹlu l'ẹphe ha abya edzua; mekobe onwẹphe l'ọ bụ onye lanụ t'ẹphe je afụaru mkpụkpu ono.
11 Então todo o povo de Israel se reuniu como se fosse uma só pessoa para atacar a cidade de Gibeá.
12 Ya ndono; ndu ikfu Ízurẹlu abya ezia ozi t'e je etsogbakota ikfu Bénjaminu; sụ ẹphe: “?Ẹjo akpamara ọwaa, e meru l'unu-a bụ ole-e?
12 As tribos israelitas mandaram que mensageiros fossem por toda a tribo de Benjamim e dissessem: — Que crime horrível vocês cometeram!
13 Unu dufutaru ayi ndu iwe ono; mbụ ndu Gíbiya ono t'ayi gbushia ẹphe; fufu ẹjo akpamara ono l'alị Ízurẹlu.”
13 Exigimos que vocês nos entreguem agora esses homens imorais para que nós os matemos. Assim tiraremos esse mal do meio do povo de Israel. Mas o povo de Benjamim não deu atenção aos outros israelitas.
14 Ya ndono; ndu Bénjaminu azafụ l'edukfu l'edukfu je edzua lẹ Gíbiya t'ẹphe je etso ndu Ízurẹlu ọgu.
14 Eles saíram de todas as suas cidades e foram para Gibeá a fim de lutar contra o resto do povo de Israel.
15 Ẹphe abya eshi l'edukfu iche l'iche fọta ụkporo ụnu madzụ ẹto l'ụnu ise, bụ ndu pakọta ogu-mbeke; yeru ụnu madzụ l'ụkporo madzụ iri l'ise, bụ ndu e doru ẹnya edodo fọo lẹ Gíbiya.
15 Naquele dia eles convocaram das suas cidades vinte e seis mil soldados. Depois os moradores de Gibeá reuniram mais setecentos homens especialmente escolhidos,
16 L'ime ndu sọja ono l'ẹphe ha bẹ ụnu sọja l'ụkporo sọja iri ise bụ ndu e doru ẹnya edodo fọo, bụkota ndu, eme ibyita. Ẹphe bụ ndu agba mgbẹka; k'ọphu bụ l'ẹphe a-dụ gbata ẹkete; ẹphe ta agbaswe iya agbaswe.
16 que eram canhotos. Qualquer um deles podia atirar com funda uma pedra num fio de cabelo, sem nunca errar.
17 Ndu Ízurẹlu; ẹ tọ bụkwa ndu Bénjaminu; abya edzukobe ụkporo ụnu unwoke ise iche iche ugbo iri, bụ ndu pakọta ogu-mbeke. Ẹphe bụ ndu maru ẹnya ọgu.
17 E os outros israelitas que iam lutar contra a tribo de Benjamim reuniram quatrocentos mil soldados treinados.
18 Ndu Ízurẹlu awụ-lihu jeshia Bẹ́telu ọkpata Nchileke ishi t'ẹphe maru ndu e-vuru ụzo je etso ndu Bénjaminu ọgu?
18 Os israelitas foram ao lugar de adoração, em Betel, e ali perguntaram a Deus: — Qual das nossas E o — A tribo de Judá.
19 Yo be l'ụtsu iya; ndu Ízurẹlu awụ-lihu je adọo; kwaaru Gíbiya.
19 Na manhã seguinte os israelitas subiram e acamparam perto da cidade de Gibeá.
20 Ndu Ízurẹlu awụfu t'ẹphe je etso ndu Bénjaminu ọgu. Ya ndono; unwoke Ízurẹlu eje etso ẹphe ọgu lẹ Gíbiya.
20 Saíram para combater contra a tribo de Benjamim e puseram os soldados em posição de ataque, de frente para a cidade.
21 Ndu Bénjaminu eshi lẹ Gíbiya wụfuta bya egbua ndu Ízurẹlu ụkporo ụnu madzụ ẹbo l'ụnu madzụ iri l'ise mbọku ono.
21 Então o exército de Benjamim saiu da cidade. E, antes de terminar o dia, eles mataram vinte e dois mil soldados israelitas. Aí o povo de Israel foi para o lugar de adoração e, na presença do Senhor , chorou até a tarde. E eles perguntaram ao Senhor : — Devemos ir combater outra vez os nossos irmãos da tribo de Benjamim? E Deus respondeu: — Sim. Então o exército israelita se animou de novo. E eles puseram os seus soldados em posição de combate novamente, no mesmo lugar em que haviam lutado no dia anterior.
22 Obenu lẹ ndu Ízurẹlu shilerua ọkpoma ike; chịkobe onwẹphe ọdo; je ekee ọgu l'ẹke ono, ẹphe kehewaru iya lẹ mbọku k'ivuzọ ono.
22 — ausente —
23 Ndu Ízurẹlu awụfu je anọdu Ojejoje l'ifu kwaa ẹkwa jeye l'urẹnyashi. Ẹphe abya ajị Ojejoje; sụ iya: “?T'ẹphe jewaru je etso unwunne ayi ndu Bénjaminu ọgu ọdo tọo?”
23 — ausente —
24 Yo be mbọku k'ẹbo; ndu Ízurẹlu awụfuta; byaruta ndu Bénjaminu ntse.
24 Os israelitas marcharam contra a tribo de Benjamim pela segunda vez.
25 Lẹ mbọku ono kwaphu; ndu Bénjaminu eshi lẹ Gíbiya wụfuta; ẹphe lẹ ndu kẹ Ízurẹlu awọgba iya. Ndu Bénjaminu egbua ndu kẹ Ízurẹlu ụkporo ụnu madzụ ẹbo l'ụnu ise, bụkota ndu pa ogu-mbeke.
25 E pela segunda vez os soldados de Benjamim saíram de Gibeá. E dessa vez mataram dezoito mil soldados israelitas treinados.
26 Ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha awụfu jeshia Bẹ́telu je anọdu l'ẹke ono kwaa ẹkwa l'ifu Ojejoje; swịkota aswịswi mbọku ono jeye l'urẹnyashi. Ẹphe abya agwooru Ojejoje ngwẹja-ukfuru; mẹ ngwẹja-ẹhu-agu.
26 Então todo o povo de Israel subiu de novo até Betel para chorar. Ficaram ali na presença de Deus, o Senhor , e não comeram nada até a tarde. E apresentaram ao Senhor ofertas que foram completamente queimadas e sacrifícios de paz.
27 Ndu Ízurẹlu abya akpata Ojejoje ishi; kẹ l'ọ bụ l'ẹke ono bẹ Okpoko Ọgba-ndzụ Ojejoje shi nọdu teke ono;
27 Eles fizeram uma pergunta ao Senhor . (Acontece que naqueles dias a arca da aliança estava ali em Betel.
28 Finehasu Eliyéza Érọnu abụru onye eleta iya ẹnya. Ẹphe ajị Ojejoje; sụ iya: “?T'ẹphe jewaru je etso ndu Bénjaminu, bụ ụnwunna ẹphe ọgu ọdo; t'ọ bụ t'ẹphe be ejeshi?”
28 E Fineias, filho de Eleazar e neto de Arão, estava encarregado de cuidar dela.) A pergunta que eles fizeram foi esta: — Devemos sair mais uma vez para combater os nossos irmãos da tribo de Benjamim ou devemos desistir? O — Combatam porque amanhã eu farei com que vocês os derrotem.
29 Tọ dụ iya bụ; ndu Ízurẹlu abya ekee; gbaa ẹphe mgburumgburu lẹ Gíbiya.
29 Então os israelitas puseram alguns soldados escondidos em volta de Gibeá.
30 Yo be lẹ mbọku k'ẹto; ndu Ízurẹlu ekpofu; jekfushia ndu Bénjaminu ọgu. Ẹphe eje ekeeru ndu Gíbiya ọgu ẹge ẹphe ekejehawa iya.
30 No terceiro dia marcharam de novo contra o exército da tribo de Benjamim. Os seus soldados ficaram em posição de batalha, de frente para Gibeá, como tinham feito antes.
31 Ndu Bénjaminu awụfuta; t'ẹphe lẹ ndu Ízurẹlu kpọgba iya. Ẹphe eshi ẹge ono wụfuta-gee lẹ mkpụkpu ẹphe. Ẹphe awata ogbu ndu Ízurẹlu pyaapyaa ẹge ẹphe egbuje ẹphe; k'ọphu bụ lẹ ndu Ízurẹlu, ẹphe gburu l'ẹgu; mẹ l'esu-ụzo, e shi eje Bẹ́telu; mẹ l'esu-ụzo ọphu e shi eje Gíbiya gbe dụwa ụkporo madzụ l'ụmadzu iri.
31 Os soldados de Benjamim saíram para combater e se afastaram da cidade. Como haviam feito antes, começaram a matar algumas pessoas na estrada de Betel, na estrada de Gibeá e em campo aberto. Mataram mais ou menos trinta israelitas.
32 Ndu Bénjaminu anọdukwadua ekfu: “Nhụu! Ayi alụakwa ẹphe ẹge ayi lụru ẹphe mbọku k'ivuzọ!”
32 E diziam: — Nós já os derrotamos, como das outras vezes. Mas os israelitas disseram: — Vamos recuar e fazer com que eles se afastem da cidade e venham para as estradas.
33 Ya ndono; ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha awụfukota l'ẹke ẹphe shi nọdu; kee ọgu lẹ Bálụ-Táma. Ndu Ízurẹlu ndu ọphu shi nọdu l'ẹgbudu kee; eshi l'ẹke ẹphe nọ l'ụzo ẹnyanwu-arịba Gíbiya wụfuta.
33 Então a maior parte do exército israelita saiu dali e tornou a se juntar em Baal-Tamar. Mas os homens que cercavam a cidade saíram de repente dos lugares onde estavam escondidos na planície de Gibeá.
34 Ụkporo ụnu madzụ l'ụnu madzụ ise lẹ ndu kẹ Ízurẹlu, e doro ẹnya edodo fọo awụfu jeshia l'ifu ọgu je etso ndu Gíbiya ọgu. Ọgu ono eshia ike; k'ọphu bụ lẹ ndu Bénjaminu ta madu l'ọ-la-l'iyi nọwa ẹphe ntse.
34 Dez mil dos melhores soldados israelitas atacaram Gibeá, e o combate foi duro. Os benjamitas não imaginavam que iam ser destruídos.
35 Ojejoje egude ndu Ízurẹlu lụa ndu Bénjaminu. Ndu Ízurẹlu egbua ụkporo ụnu madzụ ẹto l'ụnu madzụ ẹbo l'ụkporo madzụ iri l'ise lẹ ndu kẹ Bénjaminu mbọku ono, bụ ndu pagbaa ogu-mbeke.
35 O Senhor Deus fez com que os israelitas derrotassem o exército de Benjamim. E naquele dia os israelitas mataram vinte e cinco mil e cem inimigos.
36 Ndu Bénjaminu amaru l'e mekputawaru ẹphe.
36 Então os benjamitas compreenderam que estavam vencidos. Os israelitas tinham se retirado durante a luta contra os benjamitas porque confiavam nos homens que haviam colocado escondidos em volta de Gibeá.
37 Ndu ono, shi kee l'ẹgbudu ono ezifulephu ugbo lanụ; wụba lẹ Gibeya; je egude ogu-mbeke gbua ndu mkpụkpu ono pyaapyaa.
37 Esses homens avançaram depressa na direção de Gibeá, espalharam-se e mataram todas as pessoas da cidade.
38 Ndu Ízurẹlu; ẹphe lẹ ndu onanu, keru l'ẹgbudu ono chịhawaru iya achịchi t'ẹphe mee t'ẹnwuru-ọku kpụfu lẹ mkpụkpu ono.
38 O exército israelita e os homens que estavam escondidos tinham combinado um sinal: quando vissem uma grande nuvem de fumaça subindo da cidade,
39 Teke ono; ndu Ízurẹlu aghakọbe wụpyabe ẹphe.
39 os israelitas que estavam fora, no campo de batalha, deviam dar meia-volta e atacar. Até aquele momento os benjamitas já haviam matado uns trinta israelitas e diziam: — Sim. Já os derrotamos, como das outras vezes.
40 A bya ele ẹnya; ẹnwuru-ọku akpụchiwa lẹ mkpụkpu ono. Ndu Bénjaminu aghaa ẹnya; phụ lẹ mkpụkpu ẹphe akpụkotawa tụtutu l'ẹnwuru-ọku l'ala l'igwe.
40 Então o sinal apareceu: uma nuvem de fumaça começou a subir da cidade. Os benjamitas olharam para trás e ficaram muito espantados quando viram a cidade inteira pegando fogo.
41 Ndu kẹ Ízurẹlu aghakọbewaphu wụ-kputa ndu Bénjaminu. Meji atọfu ndu Bénjaminu; kẹ l'ẹphe mawaru l'ẹphe abyawa ekpolashihu.
41 Então os homens de Israel deram meia-volta, e os benjamitas ficaram apavorados porque viram que iam ser destruídos.
42 Ẹphe eche ọkpa l'ọso l'agba ala l'ụzo echi-ẹgu; l'eke ẹphe agbalaru ndu Ízurẹlu. Obenu l'ẹ-tọ dụdu iphe, ẹphe gbataru iya. Ndu Ízurẹlu eshi lẹ mkpụkpu, nọtsua l'iku ẹke ono wụfuta; abya ekebuta ẹphe; wata ẹphe egbushi.
42 Eles fugiram e correram na direção do deserto, mas não puderam escapar. Foram cercados pela maior parte do exército israelita e também pelos soldados que vinham da cidade e foram destruídos.
43 Ẹphe agbaa ndu Bénjaminu mgburumgburu; gbaa ẹphe ọbo l'ụzo ẹnyanwu-ahata Gíbiya.
43 Os israelitas cercaram os inimigos, e os perseguiram sem parar até um lugar a leste de Gibeá, e os iam matando pelo caminho.
44 Ndu Bénjaminu, e gburu dụ ụkporo ụnu madzụ ẹbo l'ụnu madzụ ise, bụkota mkparawa l'ọgu.
44 Dezoito mil dos melhores soldados benjamitas foram mortos.
45 Teke ẹphe ghakọberu; gbaru lashia l'echi-ẹgu lẹ Mkpuma Rimọnu bẹ ndu Ízurẹlu gburu ẹphe ụnu madzụ iri l'ẹbo l'ụkporo madzụ iril'ụzo. Ẹphe achịa ndu Bénjaminu gude-gude jeye lẹ Gidọmu; gbufua ẹphe ụnu madzụ ise.
45 Os outros fugiram na direção do deserto, para a rocha de Rimom. Cinco mil foram mortos nas estradas. Os israelitas perseguiram o resto e assim mataram mais dois mil homens.
46 Ndu Bénjaminu, e gburu mbọku ono dụ ụkporo ụnu madzụ ẹto l'ụnu madzụ ẹbo l'ụkporo madzụ iri, bụkota ndu jeru ọgu; bụru mkparawa l'ọgu.
46 Ao todo vinte e cinco mil benjamitas foram mortos naquele dia, todos eles soldados valentes.
47 Ndu Bénjaminu, dụ ụnu madzụ l'ụkporo madzụ iri aghakọbe gbalaa; lashia l'echi-ẹgu lẹ mkpuma Rimọnu; nọo l'ẹke ono ọnwa ẹno.
47 Porém seiscentos homens fugiram para o deserto, para a rocha de Rimom, e ficaram lá quatro meses.
48 Ya ndono; ndu Ízurẹlu alaphushia azụ; l'alị ndu Bénjaminu; je atụko iphe, bụ mkpụkpu, nọ l'alị ono gbua pyaapyaa. Ẹphe gburu madzụ; gbua iphe bụ elu, nọ l'ẹke ono; gbua iphemiphe ọbule, ẹphe phụru l'ẹke ono; tụkota ọku l'iphe, bụ mkpụkpu, ẹphe jeruru.
48 Os israelitas atacaram o resto dos benjamitas e os mataram, tanto homens como animais, e destruíram tudo o que encontraram. E queimaram todas as cidades da região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.