Juízes 19

Bayịburu Ikwo (IQW) vs BKJ

Sair da comparação
1 L'oge teke ndu Ízurẹlu te shidu nweru eze b'o nweru nwoke Lívayi, shi buru l'imime alị ugvu Ífuremu. Nwoke ono nweru nwanyi Bẹ́tulehemu, o dutaru dobe; yọ bụru nnufu iya.
1 E sucedeu, naqueles dias, quando não havia rei em Israel, havia um certo levita hospedado no lado do monte Efraim, que tomou para si uma concubina de Belém de Judá.
2 Nwanyi ono awata ome k'ẹnyishi ẹji. Yọ nọnyaa; lụfu; lashia kẹ nna iya lẹ Bẹ́tulehemu l'alị Júda. Yọ nọtsua ọnwa ẹno lẹ kẹ nna iya ono;
2 E a sua concubina agiu como prostituta contra ele, e foi-se embora dele para a casa do seu pai, para Belém de Judá, e esteve lá durante quatro meses inteiros.
3 nji iya ejeshia t'o je ekfuru iya t'ọ lata. Yọ kpụta nkakfụ-ịgara ẹbo; yẹle onye, ejeru iya ozi ayịru jeshia. Ẹphe erua; nwanyi ono eduta iya duba l'ụlo nna iya. Nna nwanyi ono aphụle iya phụ; ẹhu atsọo ya; yọ gbaru bya iya ndzuta.
3 E o seu marido se levantou, e foi atrás dela, para conversar amigavelmente com ela, e para trazê-la de volta, tendo consigo o seu servo, e um par de jumentos; e ela o trouxe para a casa do seu pai e, quando o pai da donzela o viu, ele alegrou-se em encontrá-lo.
4 Ọgo iya ono, bụ iya bụ nna nwamgbọko ono enwupyabe iya t'ẹ b'ọ lashi. Yo kwe; ẹphe l'iya anọo abalị ẹto; ria; ngụ; l'ekukwaphu mgbẹnya.
4 E o seu sogro, o pai da donzela, o deteve; e ele permaneceu com ele por três dias; assim eles comeram e beberam e ali se alojaram.
5 Yo be mbọku k'ẹno; ẹphe egbeshi l'oswi ụtsu kwakọbe k'alala; nna nwamgbọko ono asụ onye ọgo iya ono: “Nọdu ria nri; k'ọphu ume a-dụkwanu ngu. Teke e metsuaru; nggu alawaru.”
5 E sucedeu, no quarto dia, quando eles se levantaram cedo pela manhã, que ele se levantou para partir; e o pai da donzela disse ao genro: Consola o teu coração com uns bocados de pão e, depois, segue o teu caminho.
6 Ẹphe ẹbo abya anọdu ria; ngụa. Nna nwamgbọko ono asụ iya: “Byiko; nọdufunua ẹnyashi-a t'ẹhu tsọo ngu ẹna.”
6 E eles se assentaram, e comeram e beberam os dois juntos; pois o pai da donzela havia dito para o homem: Fica contente, rogo-te, e demora-te a noite toda, e deixa com que o teu coração se alegre.
7 Nwoke ono egbeshide tẹ ya la; ọgo iya ono arọo ya; yọ nọfua ẹnyashi mbọku ono.
7 E, quando o homem se levantou para partir, o seu sogro insistiu com ele; e por isso ele voltou a se alojar ali.
8 Yo be l'oswi ụtsu l'abalị k'ise ya; yo gbeshi lẹ ya alawa. Nna nwamgbọko ono asụ iya: “Ria iphe t'ume dụ ngu. Teke o beru l'eswe; nggu alashia.” Ẹphe ẹbo abya anọdu; ria nri.
8 E ele se levantou cedo pela manhã no quinto dia para partir; e o pai da donzela disse: Consola o teu coração, rogo-te. E eles se demoraram até a tarde, e ambos comeram.
9 Ya ndono; yo be teke nwoke ono yẹle nnufu iya ono; mẹ l'onye, ejeru iya ozi gbeshiru k'alala; nna nnufu iya ono asụ iya: “T'o lenu; lẹ nchi jihuakwaru. Unu radụ nụ. Teke o beru l'ụtsu echile; unu alawaru.”
9 E quando o homem se levantou para partir, ele, a sua concubina e o seu servo, o seu sogro, o pai da donzela, disse-lhe: Eis que agora o dia se aproxima do anoitecer, rogo-te que te demores a noite toda; eis que, o dia chega ao fim; aloja-te aqui, para que o teu coração possa se alegrar; e, amanhã, toma cedo o teu caminho, para que possas ir para a tua casa.
10 Obenu lẹ nwoke ono b'ẹ tọ dụhedu k'aradụ. Yo gbeshi; yọ bụru iya alala. Yo duta nnufu iya ono; kpụta nkakfụ-ịgara ẹbo, e doru iphe l'azụ; ẹphe atụgbua; shia ụzo Jébusu, bụ iya bụ Jerúsalemu.
10 Porém o homem não quis se demorar naquela noite, mas se levantou e partiu, e veio até diante de Jebus, que é Jerusalém; e com ele havia dois jumentos selados; a sua concubina também estava com ele.
11 Jebusu anọdulephu ẹphe ntse; ụboku agvụwa. Onye ozi ono asụ nnajiufu iya ono: “Ọphu t'ayi bahụ lẹ Jébusu-wa; radụ.”
11 E quando eles estavam junto a Jebus, o dia já estava bem declinado; e o servo disse ao seu mestre: Vem, rogo-te, e tornemo-nos para dentro desta cidade dos jebuseus, e nela nos alojemos.
12 Nnajiufu iya ono asụ iya: “Wawa. L'ẹphe ta abahụdu mkpụkpu ndu ọhodo, ẹ ta bụdu mkpụkpu ndu Ízurẹlu. L'ẹphe e-jeru mkpụkpu Gíbiya.”
12 E o seu mestre lhe disse: Não nos desviaremos para uma cidade de estrangeiro, que não é dos filhos de Israel; nós atravessaremos para Gibeá.
13 Yọ sụ iya: “T'ọ bya t'ẹphe keshia ẹhu rua Gíbiya; m'ọ kwanụ Ráma; radụ.”
13 E ele disse ao seu servo: Vem, e aproximemo-nos de um destes lugares para nos alojarmos a noite toda, em Gibeá, ou em Ramá.
14 Ya ndono; ẹphe atụgbua; nchi ejikfu ẹphe l'ụzo l'ẹphe eruwa Gíbiya l'alị Bénjaminu.
14 E eles passaram adiante e seguiram o seu caminho; e o sol baixou sobre eles quando eles estavam junto a Gibeá, que pertence a Benjamim.
15 Ẹphe abahụ t'ẹphe radụ lẹ Gíbiya. Ẹphe eje anọdu l'edukfu mkpụkpu; to nwe onye sụru ẹphe t'ẹphe bya aradu nk'iya.
15 E eles viraram para aquele lado, para entrar e se alojar em Gibeá; e quando ele entrou, assentou-se em uma rua da cidade; pois não houve homem algum que os recebesse na sua casa para alojamento.
16 A bya ele ẹnya; yo nweru nwoke ọgurenya, shi ozi l'ẹgu ala l'urẹnyashi ono. Nwoke ono bụ onye shi l'alị ugvu Ífuremu. O bu ebubu lẹ Gíbiya. Ndu ẹke ono bụ ndu Bénjaminu.
16 E eis que um homem idoso vinha do seu trabalho no campo, ao anoitecer, que também era do monte Efraim; e ele hospedou-se em Gibeá, mas os homens do lugar eram benjamitas.
17 Nwoke ọgurenya ono apalia ẹnya l'o ruru edukfu ono; phụa onye ije ono; jị iya: “?Bụ awe bẹ iije? ?Bụkwanu awe b'i shi?”
17 E quando ele levantou os olhos, viu um viajante na rua da cidade; e o homem idoso disse: Para onde vais? E, de onde vens?
18 Yọ sụ nwoke ọgurenya ono: “Ayi shi Bẹ́tulehemu l'alị Júda l'ala iphe, ayi jeru; l'ala l'alị ugvu Ífuremu, bụkwanu iya bụ ẹke mu bu ebubu. Mu jeru Bẹ́tulehemu; l'alawa l'ụlo Ojejoje; to nwe onye sụru mu tẹ mu bata lẹ nk'iya.
18 E ele lhe disse: Nós estamos passando desde Belém de Judá em direção à encosta do monte Efraim; sou de lá, e fui a Belém de Judá, mas agora estou indo para a Casa do ­SENHOR; e não há homem que me receba na sua casa.
19 Ayi gudekwa nri, nkakfụ-ịgara ayi e-ri; gude ẹswa ọkponku, ẹphe a-zẹ. Ayịbe ụnwu-ojozi ngu; mbụ mbẹdua; nwozi ngu kẹ nwanyi; mẹ nwozi, ayi l'iya yị gudekwa nri, ayi e-ri; gude iphe ayi a-ngụ. Ẹ to nwekwa iphe ayi eje arọta.”
19 Contudo, há feno e forragem para os nossos jumentos; e também há pão e vinho para mim, para a minha criada, e para o moço que está com os teus servos: não há falta de nada.
20 Nwoke ọgurenya ono asụ ẹphe: “Unu t'ayi je nke mu. Iphe, bụ mkpa unu bụ mu b'ọ nọ l'ẹka. Unu ba aradu l'edukfu.”
20 E o homem idoso disse: A paz seja contigo; de qualquer modo, deixa com que todas as tuas necessidades repousem sobre mim; somente não te alojes na rua.
21 Ya ndono; yo duta iya; ẹphe ejeshia nk'iya. Yọ bya anụ nkakfụ-ịgara nwoke ono nri. Ẹphe akwọebetsua ọkpa; bya eria nri; ngụa iphe angụngu.
21 Assim, ele o trouxe para a sua casa, e deu forragem para os jumentos; e eles lavaram os seus pés, e comeram e beberam.
22 Ẹphe anọdukwadua l'eme ẹswa l'ẹke ẹhu atsọ ẹphe ẹna; nwoke, bụ ndu iwe lẹ mkpụkpu ono abya agbaa ụlo ono mgburumgburu; tsulahaa ẹka l'ibo; sụ nwoke ọgurenya ono, bụ iya bụ onye nwe ụlo ono: “T'o dufutaru ẹphe nwoke ono, byaru l'ụlo iya ono t'ẹphe l'iya zẹe!”
22 Ora, enquanto eles alegravam os seus corações, eis que os homens da cidade, certos filhos de Belial, cercaram a casa ao redor, e bateram na porta, e falaram com o dono da casa, o homem idoso, dizendo: Traz para fora o homem que entrou na tua casa, para que possamos conhecê-lo.
23 Nwoke, nwe ụlo ono ejekfu ẹphe l'etezi; sụ ẹphe: “Wawa; ndu mu. Unu be enwekwa egbe akirishi ọwaa. Unu elewanua lẹ nwoke-wa bẹ byaru mu ẹbyee. Unu be mekwa ẹjo akpamara ọwaa.
23 E o homem, o senhor da casa, saiu até eles e lhes disse: Não, meus irmãos, não, eu insisto convosco; não procedei assim impiamente; vendo que este homem veio à minha casa, não façais esta loucura.
24 Ọwaa bụ nwatibe mu, nwoke ta chịkahubua ọkpa. Ọwaa kwaphụ nnufu nwoke ono. Mu e-dufuta ẹphe nụ unu t'unu raa; mee ẹphe ẹge dụ unu mma. Ọle; ọ -bụru nwoke ọwaa; t'ẹ b'ọ dụkwa ẹjo akpamara, unu e-me iya.”
24 Vede, aqui está a minha filha, uma virgem, e a sua concubina; estas eu trarei agora para fora, e podeis humilhá-las, e com elas fazer o que lhes parecer bom; mas não façais tamanha vileza a este homem.
25 Obenu lẹ ndu ono ta ngadụru iya nchị. Nwoke Lívayi ono ekwe; dufuta nnufu iya ono duru nụ ẹphe. Ẹphe egude iya k'ẹhuka; raa ya ẹnyashi mgburumgburu. Nchi abyadẹlephu abọhu; ẹphe aparu iya haa.
25 Os homens, porém, não quiseram atentar a ele; assim, o homem pegou a sua concubina e colocou-a para fora junto a eles; e eles a conheceram, e dela abusaram a noite toda até a manhã; e quando o dia começou a raiar, eles a deixaram partir.
26 Nchi abọhulephu; nwanyi ono akpụta onwiya je atụa l'ọnu ibo ụlo nwoke ono, nnajiufu iya nọ ono; daburu l'ẹke ono gbururu jeye nchi abọhu.
26 Então, ao alvorecer do dia, a mulher chegou e caiu junto à porta da casa do homem, onde o seu senhor estava, até que houve luz.
27 Nnajiufu nwanyi ono etehu l'ụtsu; gụhaa ụlo tẹ ya lụfu lashia; nnufu iya ono adabuwaru l'ọnu-ụzo ono; wụshi ẹka l'ọnu ibo ono.
27 E o seu senhor se levantou pela manhã, a abriu as portas da casa, e saiu para tomar o seu caminho; e eis que a mulher, a sua concubina, estava caída à porta da casa, e as suas mãos estavam sobre a soleira.
28 Yọ sụ iya: “T'o gbeshi t'ẹphe la!” To kfudu okfu. Yo kwe; pata iya tụ-kobe l'eli nkakfụ-ịgara iya; yọ bụru ẹphe alala.
28 E ele lhe disse: Levanta-te, e vamo-nos. Porém, não houve resposta. Então o homem a colocou sobre um jumento, e o homem se ergueu, e seguiu para o seu lugar.
29 Yo rua ufu bya ewota mma kwakashịa nnufu iya ono akwakashị; sajashịa ya lẹ nkwo lẹ nkwo sata iya ụzo iri l'ẹbo; chịta anụ iya wojetsua l'ẹkemeke ọbule l'alị Ízurẹlu.
29 E, quando ele havia chegado à sua casa, pegou uma faca e usou-a na sua concubina, e a dividiu, junto com os seus ossos, em doze pedaços, e a enviou para todos os termos de Israel.
30 Iphe, bụ onye phụru iya nụ; yọ sụ: “Egbe iya ọwaa b'ẹ te mebukwaa l'alị Ízurẹlu; mbụ l'ẹ ta phụbedua egbe iphe ọwaa shitakpo keshinu ẹphe shi alị Íjiputu jeye ntanụ. Unu rịkwaa ya arịri! Unu achịa idzu; kfuru ayi iphe ayi e-me.”
30 E foi assim que, todos os que viram isto disseram: Nunca se fez ou viu algo assim desde o dia em que os filhos de Israel saíram da terra do Egito até o dia de hoje; considerai-o, tomai conselho e falem o que pensam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.