Juízes 19

Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 L'oge teke ndu Ízurẹlu te shidu nweru eze b'o nweru nwoke Lívayi, shi buru l'imime alị ugvu Ífuremu. Nwoke ono nweru nwanyi Bẹ́tulehemu, o dutaru dobe; yọ bụru nnufu iya.
1 Aconteceu também naqueles dias, quando não havia rei em Israel, que certo levita, habitante das partes remotas da região montanhosa de Efraim, tomou para si uma concubina, de Belém de Judá.
2 Nwanyi ono awata ome k'ẹnyishi ẹji. Yọ nọnyaa; lụfu; lashia kẹ nna iya lẹ Bẹ́tulehemu l'alị Júda. Yọ nọtsua ọnwa ẹno lẹ kẹ nna iya ono;
2 Ora, a sua concubina adulterou contra ele e, deixando-o, foi para casa de seu pai em Belém de Judá, e ali ficou uns quatro meses.
3 nji iya ejeshia t'o je ekfuru iya t'ọ lata. Yọ kpụta nkakfụ-ịgara ẹbo; yẹle onye, ejeru iya ozi ayịru jeshia. Ẹphe erua; nwanyi ono eduta iya duba l'ụlo nna iya. Nna nwanyi ono aphụle iya phụ; ẹhu atsọo ya; yọ gbaru bya iya ndzuta.
3 Seu marido, levantando-se, foi atrás dela para lhe falar bondosamente, a fim de tornar a trazê-la; e levava consigo o seu moço e um par de jumentos. Ela o levou à casa de seu pai, o qual, vendo-o, saiu alegremente a encontrar-se com ele.
4 Ọgo iya ono, bụ iya bụ nna nwamgbọko ono enwupyabe iya t'ẹ b'ọ lashi. Yo kwe; ẹphe l'iya anọo abalị ẹto; ria; ngụ; l'ekukwaphu mgbẹnya.
4 E seu sogro, o pai da moça, o deteve consigo três dias; assim comeram e beberam, e se alojaram ali.
5 Yo be mbọku k'ẹno; ẹphe egbeshi l'oswi ụtsu kwakọbe k'alala; nna nwamgbọko ono asụ onye ọgo iya ono: “Nọdu ria nri; k'ọphu ume a-dụkwanu ngu. Teke e metsuaru; nggu alawaru.”
5 Ao quarto dia madrugaram, e ele se levantou para partir. Então o pai da moça disse a seu genro: Fortalece-te com um bocado de pão, e depois partireis:
6 Ẹphe ẹbo abya anọdu ria; ngụa. Nna nwamgbọko ono asụ iya: “Byiko; nọdufunua ẹnyashi-a t'ẹhu tsọo ngu ẹna.”
6 Sentando-se, pois, ambos juntos, comeram e beberam; e disse o pai da moça ao homem: Peço-te que fiques ainda esta noite aqui, e alegre-se o teu coração.
7 Nwoke ono egbeshide tẹ ya la; ọgo iya ono arọo ya; yọ nọfua ẹnyashi mbọku ono.
7 O homem, porém, levantou-se para partir; mas, como seu sogro insistisse, tornou a passar a noite ali.
8 Yo be l'oswi ụtsu l'abalị k'ise ya; yo gbeshi lẹ ya alawa. Nna nwamgbọko ono asụ iya: “Ria iphe t'ume dụ ngu. Teke o beru l'eswe; nggu alashia.” Ẹphe ẹbo abya anọdu; ria nri.
8 Também ao quinto dia madrugaram para partir; e disse o pai da moça: Ora, conforta o teu coração, e detém-te até o declinar do dia. E ambos juntos comeram.
9 Ya ndono; yo be teke nwoke ono yẹle nnufu iya ono; mẹ l'onye, ejeru iya ozi gbeshiru k'alala; nna nnufu iya ono asụ iya: “T'o lenu; lẹ nchi jihuakwaru. Unu radụ nụ. Teke o beru l'ụtsu echile; unu alawaru.”
9 Então o homem se levantou para partir, ele, a sua concubina, e o seu moço; e disse-lhe seu sogro, o pai da moça: Eis que já o dia declina para a tarde; peço-te que aqui passes a noite. O dia já vai acabando; passa aqui a noite, e alegre-se o teu coração: Amanhã de madrugada levanta-te para encetares viagem, e irás para a tua tenda.
10 Obenu lẹ nwoke ono b'ẹ tọ dụhedu k'aradụ. Yo gbeshi; yọ bụru iya alala. Yo duta nnufu iya ono; kpụta nkakfụ-ịgara ẹbo, e doru iphe l'azụ; ẹphe atụgbua; shia ụzo Jébusu, bụ iya bụ Jerúsalemu.
10 Entretanto, o homem não quis passar a noite ali, mas, levantando-se, partiu e chegou à altura de Jebus {que é Jerusalém}, e com ele o par de jumentos albardados, como também a sua concubina.
11 Jebusu anọdulephu ẹphe ntse; ụboku agvụwa. Onye ozi ono asụ nnajiufu iya ono: “Ọphu t'ayi bahụ lẹ Jébusu-wa; radụ.”
11 Quando estavam perto de Jebus, já o dia tinha declinado muito; e disse o moço a seu senhor: Vem, peço-te, retiremo-nos a esta cidade dos jebuseus, e passemos nela a noite.
12 Nnajiufu iya ono asụ iya: “Wawa. L'ẹphe ta abahụdu mkpụkpu ndu ọhodo, ẹ ta bụdu mkpụkpu ndu Ízurẹlu. L'ẹphe e-jeru mkpụkpu Gíbiya.”
12 Respondeu-lhe, porém, o seu senhor: Não nos retiraremos a nenhuma cidade estrangeira, que não seja dos filhos de Israel, mas passaremos até Gibeá.
13 Yọ sụ iya: “T'ọ bya t'ẹphe keshia ẹhu rua Gíbiya; m'ọ kwanụ Ráma; radụ.”
13 Disse mais a seu moço: Vem, cheguemos a um destes lugares, Gibeá ou Ramá, e passemos ali a noite.
14 Ya ndono; ẹphe atụgbua; nchi ejikfu ẹphe l'ụzo l'ẹphe eruwa Gíbiya l'alị Bénjaminu.
14 Passaram, pois, continuando o seu caminho; e o sol se pôs quando estavam perto de Gibeá, que pertence a Benjamim.
15 Ẹphe abahụ t'ẹphe radụ lẹ Gíbiya. Ẹphe eje anọdu l'edukfu mkpụkpu; to nwe onye sụru ẹphe t'ẹphe bya aradu nk'iya.
15 Pelo que se dirigiram para lá, a fim de passarem ali a noite; e o levita, entrando, sentou-se na praça da cidade, porque não houve quem os recolhesse em casa para ali passarem a noite.
16 A bya ele ẹnya; yo nweru nwoke ọgurenya, shi ozi l'ẹgu ala l'urẹnyashi ono. Nwoke ono bụ onye shi l'alị ugvu Ífuremu. O bu ebubu lẹ Gíbiya. Ndu ẹke ono bụ ndu Bénjaminu.
16 Eis que ao anoitecer vinha do seu trabalho no campo um ancião; era ele da região montanhosa de Efraim, mas habitava em Gibeá; os homens deste lugar, porém, eram benjamitas.
17 Nwoke ọgurenya ono apalia ẹnya l'o ruru edukfu ono; phụa onye ije ono; jị iya: “?Bụ awe bẹ iije? ?Bụkwanu awe b'i shi?”
17 Levantando ele os olhos, viu na praça da cidade o viajante, e perguntou-lhe: Para onde vais, e donde vens?
18 Yọ sụ nwoke ọgurenya ono: “Ayi shi Bẹ́tulehemu l'alị Júda l'ala iphe, ayi jeru; l'ala l'alị ugvu Ífuremu, bụkwanu iya bụ ẹke mu bu ebubu. Mu jeru Bẹ́tulehemu; l'alawa l'ụlo Ojejoje; to nwe onye sụru mu tẹ mu bata lẹ nk'iya.
18 Respondeu-lhe ele: Estamos de viagem de Belém de Judá para as partes remotas da região montanhosa de Efraim, donde sou. Fui a Belém de Judá, porém agora vou à casa do Senhor; e ninguém há que me recolha em casa.
19 Ayi gudekwa nri, nkakfụ-ịgara ayi e-ri; gude ẹswa ọkponku, ẹphe a-zẹ. Ayịbe ụnwu-ojozi ngu; mbụ mbẹdua; nwozi ngu kẹ nwanyi; mẹ nwozi, ayi l'iya yị gudekwa nri, ayi e-ri; gude iphe ayi a-ngụ. Ẹ to nwekwa iphe ayi eje arọta.”
19 Todavia temos palha e forragem para os nossos jumentos; também há pão e vinho para mim, para a tua serva, e para o moço que vem com os teus servos; de coisa nenhuma há falta.
20 Nwoke ọgurenya ono asụ ẹphe: “Unu t'ayi je nke mu. Iphe, bụ mkpa unu bụ mu b'ọ nọ l'ẹka. Unu ba aradu l'edukfu.”
20 Disse-lhe o ancião: Paz seja contigo; tudo quanto te faltar fique ao meu cargo; tão-somente não passes a noite na praça.
21 Ya ndono; yo duta iya; ẹphe ejeshia nk'iya. Yọ bya anụ nkakfụ-ịgara nwoke ono nri. Ẹphe akwọebetsua ọkpa; bya eria nri; ngụa iphe angụngu.
21 Assim o fez entrar em sua casa, e deu ração aos jumentos; e, depois de lavarem os pés, comeram e beberam.
22 Ẹphe anọdukwadua l'eme ẹswa l'ẹke ẹhu atsọ ẹphe ẹna; nwoke, bụ ndu iwe lẹ mkpụkpu ono abya agbaa ụlo ono mgburumgburu; tsulahaa ẹka l'ibo; sụ nwoke ọgurenya ono, bụ iya bụ onye nwe ụlo ono: “T'o dufutaru ẹphe nwoke ono, byaru l'ụlo iya ono t'ẹphe l'iya zẹe!”
22 Enquanto eles alegravam o seu coração, eis que os homens daquela cidade, filhos de Belial, cercaram a casa, bateram à porta, e disseram ao ancião, dono da casa: Traze cá para fora o homem que entrou em tua casa, para que o conheçamos.
23 Nwoke, nwe ụlo ono ejekfu ẹphe l'etezi; sụ ẹphe: “Wawa; ndu mu. Unu be enwekwa egbe akirishi ọwaa. Unu elewanua lẹ nwoke-wa bẹ byaru mu ẹbyee. Unu be mekwa ẹjo akpamara ọwaa.
23 O dono da casa saiu a ter com eles, e disse-lhes: Não, irmãos meus, não façais semelhante mal; já que este homem entrou em minha casa, não façais essa loucura.
24 Ọwaa bụ nwatibe mu, nwoke ta chịkahubua ọkpa. Ọwaa kwaphụ nnufu nwoke ono. Mu e-dufuta ẹphe nụ unu t'unu raa; mee ẹphe ẹge dụ unu mma. Ọle; ọ -bụru nwoke ọwaa; t'ẹ b'ọ dụkwa ẹjo akpamara, unu e-me iya.”
24 Aqui estão a minha filha virgem e a concubina do homem; fá-las-ei sair; humilhai-as a elas, e fazei delas o que parecer bem aos vossos olhos; porém a este homem não façais tal loucura.
25 Obenu lẹ ndu ono ta ngadụru iya nchị. Nwoke Lívayi ono ekwe; dufuta nnufu iya ono duru nụ ẹphe. Ẹphe egude iya k'ẹhuka; raa ya ẹnyashi mgburumgburu. Nchi abyadẹlephu abọhu; ẹphe aparu iya haa.
25 Mas esses homens não o quiseram ouvir; então aquele homem pegou da sua concubina, e lha tirou para fora. Eles a conheceram e abusaram dela a noite toda até pela manhã; e ao subir da alva deixaram-na:
26 Nchi abọhulephu; nwanyi ono akpụta onwiya je atụa l'ọnu ibo ụlo nwoke ono, nnajiufu iya nọ ono; daburu l'ẹke ono gbururu jeye nchi abọhu.
26 Ao romper do dia veio a mulher e caiu à porta da casa do homem, onde estava seu senhor, e ficou ali até que se fez claro.
27 Nnajiufu nwanyi ono etehu l'ụtsu; gụhaa ụlo tẹ ya lụfu lashia; nnufu iya ono adabuwaru l'ọnu-ụzo ono; wụshi ẹka l'ọnu ibo ono.
27 Levantando-se pela manhã seu senhor, abriu as portas da casa, e ia sair para seguir o seu caminho; e eis que a mulher, sua concubina, jazia à porta da casa, com as mãos sobre o limiar.
28 Yọ sụ iya: “T'o gbeshi t'ẹphe la!” To kfudu okfu. Yo kwe; pata iya tụ-kobe l'eli nkakfụ-ịgara iya; yọ bụru ẹphe alala.
28 Ele lhe disse: Levanta-te, e vamo-nos; porém ela não respondeu. Então a pôs sobre o jumento e, partindo dali, foi para o seu lugar.
29 Yo rua ufu bya ewota mma kwakashịa nnufu iya ono akwakashị; sajashịa ya lẹ nkwo lẹ nkwo sata iya ụzo iri l'ẹbo; chịta anụ iya wojetsua l'ẹkemeke ọbule l'alị Ízurẹlu.
29 Quando chegou em casa, tomou um cutelo e, pegando na sua concubina, a dividiu, membro por membro, em doze pedaços, que ele enviou por todo o território de Israel.
30 Iphe, bụ onye phụru iya nụ; yọ sụ: “Egbe iya ọwaa b'ẹ te mebukwaa l'alị Ízurẹlu; mbụ l'ẹ ta phụbedua egbe iphe ọwaa shitakpo keshinu ẹphe shi alị Íjiputu jeye ntanụ. Unu rịkwaa ya arịri! Unu achịa idzu; kfuru ayi iphe ayi e-me.”
30 E sucedeu que cada um que via aquilo dizia: Nunca tal coisa se fez, nem se viu, desde o dia em que os filhos de Israel subiram da terra do Egito até o dia de hoje; ponderai isto, consultai, e dai o vosso parecer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.