Juízes 11

Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jẹfuta bụ onye Gíledu. Ọ bụ mkparawa l'ọgu. Nna iya bụ Gíledu; nne iya abụru nwanyi ọkpara.
1 Era, então, Jefté, o gileadita, homem valente, porém filho de uma prostituta; Gileade gerara a Jefté.
2 Unyomu Gíledu bẹ mụshiaru iya ụnwu. Yo be teke ụnwegirima ono vufutakotaru; ẹphe achịfu Jefụta; sụ iya: “Ẹ tii ketakwa oke l'ufu ayi; kẹ l'ọ bụ nwanyi ọdo mụru ngu.”
2 Também a mulher de Gileade lhe deu filhos, os quais, quando já grandes, expulsaram Jefté e lhe disseram: Não herdarás em casa de nosso pai, porque és filho doutra mulher.
3 Ya ndono; Jẹfuta agbafụru ụnwanna iya ono; gbaru lashia alị Tobu je eburu. Ndu, bụ 'ọgalemkpa phẹ awụ-kfuta iya; ẹphe l'iya ayịru ghaphelahaa.
3 Então, Jefté fugiu da presença de seus irmãos e habitou na terra de Tobe; e homens levianos se ajuntaram com ele e com ele saíam.
4 A nọnyaa; ndu Amọnu abya etso ndu Ízurẹlu ọgu.
4 Passado algum tempo, pelejaram os filhos de Amom contra Israel.
5 Ndu bụ ọgurenya ndu Gíledu eje ekua Jẹfuta l'alị Tobu;
5 Quando pelejavam, foram os anciãos de Gileade buscar Jefté da terra de Tobe.
6 sụ iya: “T'ọ bya abụru ẹphe onye ishi; k'ọphu ẹphe a-dụ ike je etso ndu Amọnu ọgu.”
6 E disseram a Jefté: Vem e sê nosso chefe, para que combatamos contra os filhos de Amom.
7 Jẹfuta asụ ẹphe: “?Mu ta dụdunua unu ashị, kparu iphe unu chịfuru mu l'ufu nna mu. ?Ngụnu kparu iphe unu chọru mu bya nta-a, unu nọ l'iphe-ẹhuka-a?”
7 Porém Jefté disse aos anciãos de Gileade: Porventura, não me aborrecestes a mim e não me expulsastes da casa de meu pai? Por que, pois, vindes a mim, agora, quando estais em aperto?
8 Ndu bụ ọgurenya Gíledu asụ: “Mgbẹ ọ bụphu k'iphe ono kparu iphe, ayi chọderu ngu. Byanụ t'i tsoru ayi je alụa ndu Amọnu; ẹge ịi-bụru onye ishi ndu Gíledu mgburumgburu.”
8 Responderam os anciãos de Gileade a Jefté: Por isso mesmo, tornamos a ti. Vem, pois, conosco, e combate contra os filhos de Amom, e sê o nosso chefe sobre todos os moradores de Gileade.
9 Jẹfuta asụ ẹphe: “Teke unu dutaru mu lashia azụ l'ufu tẹ mu je alụaru unu ndu Amọnu; ọ -bụru le Ojejoje woru ẹphe ye mu l'ẹka; ?mu a-bụru-a onye ishi unu?”
9 Então, Jefté perguntou aos anciãos de Gileade: Se me tornardes a levar para combater contra os filhos de Amom, e o Senhor mos der a mim, então, eu vos serei por cabeça?
10 Ndu bụ ọgurenya Gíledu ono asụ iya: “Ọ bụ Ojejoje a-bụru nggu l'ẹphe onye ekebe. Ọ bụlephu ẹge i kfuru bẹ ọo-dụ.”
10 Responderam os anciãos de Gileade a Jefté: O Senhor será testemunha entre nós e nos castigará se não fizermos segundo a tua palavra.
11 Jẹfuta ekwe tsoru ẹphe; ẹphe emee ya onye ishi; mẹ onye ishi-ọgu ẹphe. Jẹfuta anọdu lẹ Mizúpa kfushia iphe ono, o kfuhawaru ono l'ifu Ojejoje.
11 Então, Jefté foi com os anciãos de Gileade, e o povo o pôs por cabeça e chefe sobre si; e Jefté proferiu todas as suas palavras perante o Senhor , em Mispa.
12 Ya ndono; Jẹfuta abya ezia ndu ozi t'ẹphe je ajị eze ndu Amọnu sụ iya: “Iphe ẹphe meru, meru iphe, ọ byaru bya etso alị ẹphe ọgu?”
12 Enviou Jefté mensageiros ao rei dos filhos de Amom, dizendo: Que há entre mim e ti que vieste a mim a pelejar contra a minha terra?
13 Eze ndu Amọnu ezia ndu ono, Jẹfuta ziru ono; sụ ẹphe: “Iphe, kparu iya nụ bụ lẹ teke ndu Ízurẹlu shi lẹ Íjiputu wụfuta bẹ ẹphe naru mu alị mu shita lẹ nsụda nsụa Amọ́nu jeye lẹ Ẹnyimu Jábọku; mbụ je akpaa lẹ Ẹnyimu Jọ́danu. Unu nụ-phu mu alị ono, unu natatsuaru mu ono azụ lẹ domangu lẹ rimangu.”
13 Respondeu o rei dos filhos de Amom aos mensageiros de Jefté: É porque, subindo Israel do Egito, me tomou a terra desde Arnom até ao Jaboque e ainda até ao Jordão; restitui-ma, agora, pacificamente.
14 Jẹfuta eziphu ndu ozi iya azụ t'ẹphe je ezia eze ndu Amọnu;
14 Porém Jefté tornou a enviar mensageiros ao rei dos filhos de Amom,
15 sụ iya: “Ọwaa iphe, Jẹfuta ekfu. Ọ sụru: ‘Lẹ ndu Ízurẹlu ta natakwa alị ndu Móabu; ẹphe ta nata kẹ ndu Amọnu.
15 dizendo-lhe: Assim diz Jefté: Israel não tomou nem a terra dos moabitas nem a terra dos filhos de Amom;
16 Iphe mechiaru nụ bụ lẹ teke ndu Ízurẹlu shi lẹ Íjiputu; bẹ ẹphe shiru echi-ẹgu lụfuta Eze Ẹnyimu Uswe; shiwaru onanu lụfu Kedeshi.
16 porque, subindo Israel do Egito, andou pelo deserto até ao mar Vermelho e chegou a Cades.
17 Ndu Ízurẹlu anọdu lẹ Kedeshi ono zia ndu ozi t'ẹphe je ekfuru eze ndu Édọmu: “T'o kweru t'ẹphe shia alị iya sweta.” Obenu l'eze ndu Édọmu te yeduru ẹphe ọnu. Ẹphe abyakwaphu bya ezia eze ndu Móabu ẹge ono, ẹphe ziru eze ndu Édọmu ono. Eze ndu Móabu ajịkakwaphu. Ya ndono; ndu Ízurẹlu akwaa lẹ Kedeshi.
17 Então, Israel enviou mensageiros ao rei dos edomitas, dizendo: Rogo-te que me deixes passar pela tua terra. Porém o rei dos edomitas não lhe deu ouvidos; a mesma coisa mandou Israel pedir ao rei dos moabitas, o qual também não lhe quis atender; e, assim, Israel ficou em Cades.
18 Ẹphe anọnyaa; wụ-lihu l'echi-ẹgu ono; shia nkụpe-nkụpe alị ndu Édọmu; mẹ kẹ ndu Móabu; lụfuta l'ụzo ẹnyanwu-ahata alị ndu Móabu; bya adọo l'azụ Ẹnyimu Amọ́nu azụ iya ọphu. Ẹphe ta bahụdu l'alị ndu Móabu; kẹ l'ọ bụ Ẹnyimu Anọ́nu bụ ókè ẹphe lẹ ndu Móabu.
18 Depois, andou pelo deserto, e rodeou a terra dos edomitas e a terra dos moabitas, e chegou ao oriente da terra destes, e se acampou além do Arnom; por isso, não entrou no território dos moabitas, porque Arnom é o limite deles.
19 Tọ dụ iya bụ; ndu Ízurẹlu abya ezia ndu ozi t'e zia Sihọnu, bụ eze ndu Amọru, l'achị ndu Hẹ́shibonu. Ndu Ízurẹlu ezia ndu ozi ono t'ẹphe je ekfuru iya sụ iya: “T'ayi shinua alị ngu sweta jeshia l'alị nk'ayi.”
19 Mas Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, rei de Hesbom; e disse-lhe: Deixa-nos, peço-te, passar pela tua terra até ao meu lugar.
20 Sihọnu ajịka tẹ ndu Ízurẹlu be swe l'alị iya; kẹ l'ẹ tọ madu ẹge ẹphe e-me teke o kwetaru t'ẹphe je swee. Ya ndono; Sihọnu ekukoo ndu nk'iya l'ẹphe ha; ẹphe awụfu je adọo lẹ Jahazu; tso ndu Ízurẹlu ọgu.
20 Porém Seom, não confiando em Israel, recusou deixá-lo passar pelo seu território; pelo contrário, ajuntou todo o seu povo, e se acampou em Jaza, e pelejou contra Israel.
21 Ya ndono; Ojejoje, bụ Nchileke kẹ ndu Ízurẹlu enwuru Sihọnu; mẹ ndu nk'iya ye ndu Ízurẹlu l'ẹka. Ẹphe emekputa ẹphe. Ndu Ízurẹlu anakọta alị ndu Amọru, bu l'ẹke ono.
21 O Senhor , Deus de Israel, entregou Seom e todo o seu povo nas mãos de Israel, que os feriu; e Israel desapossou os amorreus das terras que habitavam.
22 Ẹphe dụberu l'alị ndu Amọ́nu naa alị ono jeye lẹ Jábọku; mẹ tsube l'echi-ẹgu; je akpaa lẹ Jọ́danu.
22 Tomou posse de todo o território dos amorreus, desde o Arnom até ao Jaboque e desde o deserto até ao Jordão.
23 Nta-a bụ; keshinu ọphu Ojejoje, bụ Nchileke kẹ ndu Ízurẹlu chịshiwaru ndu Amọru; bya eworu alị ono nụ ndu nk'iya, bụ ndu Ízurẹlu; ?bụhunu ole bụ k'ọbya ọnata alị ọdo?
23 Assim, o Senhor , Deus de Israel, desapossou os amorreus ante o seu povo de Israel. E pretendes tu ser dono desta terra?
24 ?Tọ dụ iphe agwa ngu; mbụ Kemọshu nụru ngu; bẹ ịi-kwe ẹka? Ayịbedua akwẹe ẹka l'iphe Ojejoje, bụ Nchileke ayi nụru ayi.
24 Não é certo que aquilo que Quemos, teu deus, te dá consideras como tua possessão? Assim, possuiremos nós o território de todos quantos o Senhor , nosso Deus, expulsou de diante de nós.
25 ?Ị ka eze ndu Móabu, bụ Balaku Zipo mma? Yẹle ndu Ízurẹlu te sebua okfu; ọphu ẹphe l'iya alụbua ọgu.
25 És tu melhor do que o filho de Zipor, Balaque, rei dos moabitas? Porventura, contendeu este, em algum tempo, com Israel ou pelejou alguma vez contra ele?
26 Ndu Ízurẹlu buru lẹ Hẹ́shibonu; Arówa; mẹ l'ụnwu mkpụkpu, nọ-pheru iya mgburumgburu; mẹkwaphu lẹ mkpụkpu, nọtsua l'iku Ẹnyimu Amọ́nu ụkporo afa iri l'ise phuu. ?Bụ ngụnu kparu iphe, ẹ tị natadụ ẹphe alị teke ono?
26 Enquanto Israel habitou trezentos anos em Hesbom e nas suas vilas, e em Aroer e nas suas vilas, e em todas as cidades que estão ao longe do Arnom, por que vós, amonitas, não as recuperastes durante esse tempo?
27 Ẹ to nwekwa ẹke mu mesweru ngu. O gbechikwa bụru nggụbedua achọ mu okfu; kẹ l'ị byaru bya etso mu ọgu. Tẹ Ojejoje, bụ onye ikpe kpeeru ndu Ízurẹlu; ẹphe lẹ ndu Amọnu ikpe ntanụ.’ ”
27 Não sou eu, portanto, quem pecou contra ti! Porém tu fazes mal em pelejar contra mim; o Senhor , que é juiz, julgue hoje entre os filhos de Israel e os filhos de Amom.
28 Ọbule eze ndu Amọnu ta ngadụ nchị l'ozi Jẹfuta.
28 Porém o rei dos filhos de Amom não deu ouvidos à mensagem que Jefté lhe enviara.
29 Ya ndono; ume Ojejoje abya eji Jẹfuta ẹhu. Yo je eshijaa alị ndu Gíledu; mẹ alị ndu Manásẹ; shia Mízupa l'alị Gíledu; bahụ l'alị ndu Amọnu.
29 Então, o Espírito do Senhor veio sobre Jefté; e, atravessando este por Gileade e Manassés, passou até Mispa de Gileade e de Mispa de Gileade passou contra os filhos de Amom.
30 Jẹfuta abya ekwee Ojejoje ụkwa; sụ iya: “Ọ -bụru l'i woru ndu Amọnu ye mu l'ẹka;
30 Fez Jefté um voto ao Senhor e disse: Se, com efeito, me entregares os filhos de Amom nas minhas mãos,
31 bẹ iphe ivu-ụzo, shi l'ụlo mu; bya mu otu ịlaa teke mu shi l'ọgu ono alata a-bụru kẹ Ojejoje. Mu e-gude iphe ọbu gwooru ngu ngwẹja-ukfuru.”
31 quem primeiro da porta da minha casa me sair ao encontro, voltando eu vitorioso dos filhos de Amom, esse será do Senhor , e eu o oferecerei em holocausto.
32 Tọ dụ iya bụ; Jẹfuta atụgbua; je etso ndu Amọnu ọgu. Ya ndono; Ojejoje eworu ẹphe ye iya l'ẹka.
32 Assim, Jefté foi de encontro aos filhos de Amom, a combater contra eles; e o Senhor os entregou nas mãos de Jefté.
33 Tsube lẹ Arówa jeye l'oge iya kẹ Minitu; rua lẹ Ébẹlu-Keramimu b'o gbufuru ụkporo mkpụkpu. Yọ bụru iya bụ l'ishi erua ndu Amọnu alị l'ẹke ndu Ízurẹlu nọ.
33 Este os derrotou desde Aroer até às proximidades de Minite (vinte cidades ao todo) e até Abel-Queramim; e foi mui grande a derrota. Assim, foram subjugados os filhos de Amom diante dos filhos de Israel.
34 A bya ele ẹnya lẹ Jẹfuta lataru l'ufu iya lẹ Mizúpa; ada iya akụwa nkwa l'ete egvu abya iya ndzuta. Nwata ono bụ nwa lanụ, ọ mụtaru. A gụfu nwata ono b'ẹ to nwehedu nwata ọdo, ọ mụtaru: lẹ nwoke; m'ọ bụ lẹ nwanyi.
34 Vindo, pois, Jefté a Mispa, a sua casa, saiu-lhe a filha ao seu encontro, com adufes e com danças; e era ela filha única; não tinha ele outro filho nem filha.
35 Jẹfuta aphụle iya phụ; woru uwe iya lawaa; rashịa: “Haa! Ada mu. I gbuakwaru mu! I meekwaru t'aphụ tsọru mu; kẹ l'ụkwa, mu kweru Ojejoje bẹ mu ta ahaghedu iya emeru!”
35 Quando a viu, rasgou as suas vestes e disse: Ah! Filha minha, tu me prostras por completo; tu passaste a ser a causa da minha calamidade, porquanto fiz voto ao Senhor e não tornarei atrás.
36 Ada iya ono asụ iya: “Nna; ọ -bụru l'ị sawaru ọnu l'ẹke Ojejoje nọ; menua mu ẹge i kweru Ojejoje ụkwa l'ii-me mu; nta-a, Ojejoje mewaru; nggu agwata ndu ọhogu ngu, bụ ndu Amọnu ụgwo iphe, ẹphe meru ngu.
36 E ela lhe disse: Pai meu, fizeste voto ao Senhor ; faze, pois, de mim segundo o teu voto; pois o Senhor te vingou dos teus inimigos, os filhos de Amom.
37 Iphe, ii-meru iya bụ t'ị haaru iya ọnwa ẹbo tẹ yẹle ndu ọ̀nyà iya phẹ yịru je aghaphee l'ugvu ugvu; raa ẹkwa; kẹ l'ẹ to nwedu lẹ ya alụkwadua nji.”
37 Disse mais a seu pai: Concede-me isto: deixa-me por dois meses, para que eu vá, e desça pelos montes, e chore a minha virgindade, eu e as minhas companheiras.
38 Nna iya ekwe; haa ya; yo je anọo ọnwa ẹbo. Ụnwu-mgbọko ibe iya etsoru iya; je anọo l'ugvu ugvu; kwaa ẹkwa; kẹ l'ẹ to nwedu l'ọ lụkwadua nji.
38 Consentiu ele: Vai. E deixou-a ir por dois meses; então, se foi ela com as suas companheiras e chorou a sua virgindade pelos montes.
39 Ọnwa ẹbo ono agvụlephu; yọ lashia l'ufu. Nna iya ono emee ya ẹge ono, o kweru ụkwa iya ono; ọphu nwoke 'achịkahubua ya ọkpa. E mewa iya; yọ bụru ome-l'alị ndu Ízurẹlu
39 Ao fim dos dois meses, tornou ela para seu pai, o qual lhe fez segundo o voto por ele proferido; assim, ela jamais foi possuída por varão. Daqui veio o costume em Israel
40 l'iphe, bụ afa, sweru esweswe bẹ ụnwu-mgbọko ndu Ízurẹlu e-jeje je egude abalị ẹno raa ẹkwa ada Jẹfuta ono, bụ onye Gíledu.
40 de as filhas de Israel saírem por quatro dias, de ano em ano, a cantar em memória da filha de Jefté, o gileadita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.