Jeremias 14
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH
1 Ọwaa iphe Ojejoje kfuru
1 O Senhor Deus me disse o seguinte a respeito da seca:
2 “Ndu Júda agụkwa aphụ.
2 “O povo de Judá está de luto, chorando. As suas cidades estão morrendo, o povo está abatido, jogado no chão, e Jerusalém grita pedindo socorro.
3 Ndu a maru ẹpha ẹphe ziru
3 Os ricos mandam os empregados buscar água. Eles vão até os poços, porém não encontram água e voltam com os potes vazios. Então cobrem a cabeça, desanimados e atrapalhados.
4 Alị gbaakwaru ọru;
4 Os lavradores também cobrem a cabeça, desesperados porque não chove, e a terra está seca.
5 Mbụ jeye lẹ nne ele,
5 No campo, as veadas abandonam as suas crias, pois não há capim.
6 Nkakfụ-ịgara-ọswa
6 Os jumentos selvagens ficam parados no alto dos morros e, com falta de ar, respiram como os lobos. Eles não enxergam bem por falta de pasto.”
7 “A makwaru-a l'iphe dụ ẹji,
7 O meu povo disse: “Ó mas pedimos que nos ajudes, como prometeste. Muitas vezes, nos afastamos de ti e contra ti temos pecado.
8 Nggụbedua bụ nggu bụ
8 Tu és a única esperança do povo de Israel, tu és aquele que nos salva quando estamos em dificuldades. Por que é que tens de ser como um estrangeiro em nossa terra ou como um viajante que só pousa uma noite?
9 ?Nanu ẹge ọ dụ;
9 Por que é que tens de ser como um homem apanhado de surpresa, como um soldado que não tem força para defender os outros? Mas tu, ó e nós somos o teu povo. Não nos abandones!”
10 Ọwaa iphe Ojejoje ekfu
10 O Senhor Deus disse o seguinte a respeito desse povo: — Eles gostam de andar por aí e não sabem se controlar. Por isso, não estou satisfeito com eles. Eu lembrarei das maldades que fizeram e os castigarei por causa dos seus pecados.
11 Ya ndono; Ojejoje asụ mu: “Te mu be ekfukwa nụ Nchileke t'ọ dụru ndu-a lẹ mma.
11 Aí o Senhor me disse: — Não me peça para ajudar esse povo.
12 A makwaru-a l'ẹphe aswịjeru Nchileke awịswi; obekwanu lẹ ya ta angadu nchị l'ẹkwa, ẹphe ara. A makwaru-a l'ẹphe egwojeru iya ngwẹja-ukfuru; bya egwooru iya ngwẹja-nri. Obenu lẹ ya ta anatadu iya. Iphe ya e-mechia bụ lẹ ya e-gude ọgu mebyishia ndu-a. Ya egude ẹjo-ẹgu; mẹ ẹjo iphe-ememe mebyishia ẹphe.”
12 Mesmo que jejuem e orem, eu não os ouvirei. Não os aceitarei, mesmo que me ofereçam animais em sacrifício e me tragam ofertas de cereais. Pelo contrário, eu os matarei na guerra e também por meio de fome e de doenças.
13 Tọ dụ iya bụ; mu asụ: “Nggụbe Nnajiufu, bụ Ojejoje; ndu nkfuchiru Nchileke anọdujekwa l'ekfuru ẹphe l'ẹ to nwedu ọgu, ada nụ; ọphu ẹjo-ẹgu 'abyakwa. Lẹ nggụbe Nchileke e-mechia tẹ nchị dụ ẹphe ndoo l'alị-a; nọo ụlori.”
13 Então eu disse: — Ó
14 Tọ dụ iya bụ; Ojejoje abyakwa bya asụ mu: “Lẹ ndu nkfuchiru ono gudekwa ẹpha iya l'adzụ ẹjo-ire. L'ẹ tọ kwa yẹbedua ziru ẹphe t'ẹphe bya; ọphu ọ bụdu iya fọtaru ẹphe; ọphu ọ dụkwanu iphe ya kfuru nụ ẹphe. Ekfuchita, ẹphe ekfuchitaru iya dụ l'ọ bụ onye l'eze àphụ̀ ẹ tọ phụdu. Ẹphe agba ẹja, ẹ-tẹ nwedu iphe ọ bụ; l'ekfu iphe ẹphe rịtaru l'ọkpoma ẹphe.
14 Mas o Senhor respondeu: — Esses profetas estão profetizando mentiras em meu nome. Eu não os enviei, nem lhes dei ordens e nunca lhes disse nada. As suas visões são mentiras, e as suas adivinhações não valem nada; eles inventam
15 Ọo ya bụ; ọwaa iphe Ojejoje ekfu l'okfu ẹhu ndu nkfuchiru ono, gude ẹpha iya ekfu ono; mbụ ndu ẹ-ta abụdu yẹbedua ziru ẹphe t'ẹphe je; ẹphe eje anọdu l'ekfu; sụ: ‘L'ẹ tọ dụkwa ọgu; m'ọ bụ ẹjo-ẹgu, byaru bya edenyi ndu alị-a ẹka.’ Ndu nkfuchiru ono l'onwẹphe; bẹ bụ-a ọgu; mẹ ẹjo-ẹgu e-gbushi ẹphe.
15 Eu, o Senhor , digo a você o que vou fazer com esses profetas que não enviei e que profetizam em meu nome, dizendo que não haverá guerra nem fome neste país. Eu os matarei na guerra e de fome.
16 Ọdo abụru lẹ ndu ono, ẹphe ekfu anụ ono bẹ ee-mekochaa tufashia odzu ẹphe l'esu-ụzo Jerúsalemu; yọ bụru iphe e-gbushi ẹphe bụ ẹjo-ẹgu ono yẹle ọgu ono. Ọphu ọ dụdu onye a-phọdunu kẹ t'o lia ẹphe; mbụ tsube l'unyomu ẹphe; jeye lẹ ụnwu ẹphe unwoke mẹ ndu kẹ ụnwanyi. Aphụ, gbaberu ẹphe nụ bẹ ya a-wụru kpua ẹphe.”
16 As pessoas a quem eles disseram essas coisas também serão mortas na guerra e de fome. Os corpos delas serão jogados nas ruas de Jerusalém, e não haverá ninguém para sepultá-los. Isso acontecerá com todos eles — com as suas esposas, os seus filhos e as suas filhas. Eles pagarão pelas suas maldades.
17 Ọwaa iphe ii-kfuru nụ ẹphe ndọ-ọ:
17 Deus me mandou contar ao povo a minha tristeza e dizer: “Que os meus olhos derramem lágrimas dia e noite e que nunca parem de chorar, porque o meu pobre povo está muito machucado, está gravemente ferido.
18 Ọ -bụru lẹ mu bamiru
18 Quando vou ao campo, vejo os corpos dos homens mortos na guerra; quando entro nas cidades, vejo pessoas morrendo de fome. Os profetas e os sacerdotes continuam o seu trabalho, porém não sabem o que estão fazendo.”
19 ?Ịijika-ghewaru Júda ajịka tọo?
19 “Ó Senhor Deus, será que rejeitaste completamente o povo de Judá? Será que detestas o povo de Por que nos feriste tanto, que não podemos ser curados? Nós esperamos a paz, mas nada de bom aconteceu; pensamos que íamos ser curados, mas o que veio foi o terror.
20 Nggụbe Ojejoje;
20 Ó Senhor , confessamos o nosso pecado e o pecado dos nossos antepassados; de fato, pecamos contra ti.
21 Byiko; l'ọ̀gvù ẹpha ngu;
21 Lembra das tuas promessas e não nos desprezes. Não deixes que seja humilhada a cidade de Jerusalém, o lugar do teu trono Lembra da e não desistas dele.
22 ?O nweru agwa agwa ono,
22 Nenhum dos ídolos das nações pode fazer chover, nem o céu pode fazer cair chuva. Pusemos a nossa esperança em ti, ó pois tu és aquele que faz todas estas coisas.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.