João 6

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 E metsulephu; Jisọsu atụgbua dafụ azụ Eze Ẹnyimu Gálili azụ iya ọphu; bụkwa iya phụ bụ Eze Ẹnyimu Tayibériyasu.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Mkporo-ọha awụ etso iya l'ẹke ẹphe phụwaru iphe-ọphulenya ono, o meshiru teke ono, o meshiru ndu iphe eme; ẹphe akọrohukota ono.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Jisọsu ekwelephu nwandoo bya enyihu ẹke ọbu, bụ ọ-ka-l'ugvu ugvu; je adụgaru anọdu yẹle ndu etsoje ụzo iya.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Teke ono bẹ Ajị Esweta ndu Ju tụwaru l'ụkfu.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Jisọsu abya apalia ẹnya; phụ lẹ mkporo-ọha awụ abyakfuta iya. Yo ku Fílipu; sụ iya: “?Bụ awe bẹ ayi a-zụta buredi tẹ ndu-wa ria nri?”
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Iphe meru iphe o kfuru iphe ono bụlekwaphu t'ọ maru iphe Fílipu e-me. Ọdumeka bẹ yẹbedua makwaru-a iphe oo-me.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Fílipu asụ iya: “Mẹ buredi ụkporo pọngu te edzukwa; k'ọphu o rugbakpoo nụ ẹphe ọnu ilile.”
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Onye lanụ lẹ ndu etsoje ụzo iya; mbụ Ánduru, bụ nwunne Sáyịmonu Pyita asụ iya:
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 “O nwekwaru nwata nwoke, nọ l'ẹke-a, gude ishi buredi balị ise; mẹ ẹma labụ. Obenu; ?bụ ngụnu b'ọ bụ; lẹ mkporo-ọha ọphu ha ẹge-a?”
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Jisọsu asụ ẹphe: “Unu kfuru ẹphe t'ẹphe dụgagbaaru anọdu l'alị.” Iphe bụ mkporo-ọha ono abya anọshia l'alị. Ẹke ono bẹ ụnwu iru ẹwu hakwanu nshinu. Ndu bụ iya unwoke lẹ ndu ono rukwaru ụnu madzụ iri l'ẹbo; l'ụkporo madzụ iri.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Jisọsu abya achịta buredi ono; kelebebe Nchileke; bya ekeshiaru iya ọha ono, dọru l'alị ono. Yọ bya ewota ọphube ẹma mekwaa ya phụ ẹge ono. Onyenọnu eria ẹge ọ gụru iya.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Ẹphe erijishibebe ẹpho l'ẹphe ha; yọ sụ ndu etsoje ụzo iya: “Ngwaa; unu tụtukobe ibiribe iya ọphu ẹphe riphodoru t'ẹ b'ọ dụ ọphu a-la iyi.”
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Ẹphe abya eshi ishi lanụ tụtua ụnwu ibiribe ibiribe iya ọphu shi l'ishi buredi ise ono; tụtu-jia ya nkata-ivu iri l'ẹbo; mbụ ọphu ndu ono riphodoru.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Ndu ono aphụlephu iphe-ọphulenya ono, o meru ono; sụ: “Ọ kwaphụ oswi-okfu l'ọ bụ nwoke-wa bụ onye nkfuchiru Nchileke ọbu, a-bya lẹ mgboko-a.”
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Jisọsu amaru l'ẹphe abya iya egude t'e chibe iya eze k'ẹhuka; yo pyofu lashia azụ l'ugvu-ugvu ono nwẹnkinyi iya.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Yo be l'urẹnyashi; ndu etsoje ụzo iya agbada l'eze ẹnyimu;
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 nyida l'ụgbo; kpọru iya t'ẹphe tụa uswe lụfu jeshia Kapániyọmu. A nọo jeye ọchi ekpua ẹhu; Jisọsu ta byakfutawa ẹphe.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 A nọnyaa; oke phẹrephere ephelahaa; k'ọphu eze ẹnyimu ono wataru ọtu akpara atụshi iya ike; eyii awata ememe l'eze ẹnyimu ono.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Ẹphe akpọ-wa ụgbo iphe ha l'ọ bụ manyịru ẹto; l'ejewa lẹ kẹ ẹno ya teke ẹphe phụru Jisọsu ẹke ooje l'eli mini l'eze ẹnyimu ono; eje abyakfuta ẹphe l'ụgbo ono; meji atọfu ẹphe.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Yọ sụ ẹphe: “Unu ba atsụshi egvu; ọ kwa yẹbedua!”
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Yọ bụru l'o kfuru ẹge ono meru iphe o lulahaaru ẹphe l'obu t'ẹphe bya edubata iya l'ụgbo ono. E gude iya ekfu; ụgbo ẹphe etsubewaphu l'ọnu ẹke, ẹphe eje.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Yọ be echile iya; mkporo-ọha ono, nọ l'azụ eze ẹnyimu ono azụ iya ọphu ono aphụa l'ọ bụ ụgbo lanụ likwadurua l'ẹke ono. Ẹphe amakwarụphu lẹ Jisọsu te tsodu ndu etsoje ụzo iya bahụ l'ụgbo; l'ọ bụ ndu etsoje ụzo iya bẹ tụgburu nụ nkịnyi ẹphe.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Obenu l'o nwekwaruphu igweligwe ụgbo ọdo, shitsua Tayibériyasu bya etsuru l'iku ẹke ono, ẹphe nọdu taa buredi lẹ Nnajiufu kelebeberu Nchileke ekele ono.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Ọha ono amalẹruphu lẹ Jisọsu ta nọdu l'ẹke ono; ndu etsoje ụzo iya ta nọ iya; ẹphe adzụta ụgbo nk'ẹphe jeshia Kapániyọmu ọcho Jisọsu.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Ẹphe abya achọ-vu iya l'azụ eze ẹnyimu ono azụ iya ọphu; jị iya: “?Bụhunu teke ole b'ị byaru ẹke-a?”
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Jisọsu asụ ẹphe: “Kamẹnu; tẹ ya karu unu: l'iphe meru iphe unu achọ-phe iya nta-a ta bụkwa l'ọo l'unu phụru iphe iphe-ọphulenya, ya meru ekoshi. Iphe meru iphe unu achọ-phe iya; kwa lẹ ya nụru unu buredi; unu ataa; ẹpho adụgbaa unu mma.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Unu be esegbushihe onwunu l'akanya nri, ala iyi. Unu sechia akanya nri ọphu a-nọduje anụ unu ndzụ gbururu jeye. Nri onanu bụ Abụbu-Ndiphe a-nụ iya unu. Ishi iya abụru l'ọo yẹbe Abụbu-Ndiphe bẹ Nchileke, bụ Nna meru t'e shi iya l'ẹka; phụ ike, ekoshi l'ọo iphe ono bẹ Nna gude sụ tẹ ya bya.”
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Ẹphe abya ajị iya: “?Bụ ngụnu bẹ ẹphe e-me t'ọ bụru iya bụ l'ẹphe ejeje ozi Nchileke?”
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Yọ sụ ẹphe: “Iphe bụ ozi Nchileke bụ t'unu woru onwunu ye onye ono, Nchileke ziru t'ọ bya ono l'ẹka.”
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Ya ndono; ẹphe asụ iya: “?Bụ iphe-ọphulenya, dụ ịdagha bẹ ii-me koshi ẹphe; k'ọphu ẹphe e-gude ẹnya ẹphe phụ; kweta woru onwẹphe ye ngu l'ẹka ọbu? ?Nanụ iphe ii-me ọbu?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Lẹ teke ndiche bẹ nna ẹphe oche phe rikwaru mana teke ono, ẹphe nọ l'echi-ẹgu ono; bụ iya bụ iphe ọbu, e deru ẹkwo okfu Nchileke; sụ: ‘L'ọ nụru ẹphe nri, shi l'imigwe t'ẹphe ria.’ ”
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Jisọsu asụ ẹphe: “Kamẹnu; tẹ ya karu unu: nri onanu, Nna iya shi l'ẹka Mósisu nụ unu ono bụkwa nri ọphu shi lẹ mgboko-a. Ọ kwa nri ọphu Nna iya egudeje ẹka iya nụ unu bẹ bụ ọgbodo nri ọphu shi l'imigwe.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 L'ọ kwa onye ono, shi l'imigwe bya ono bẹ bụ nri ọbu, Nchileke anụje ọbu. Ọ bụ onye ono anụje ndiphe ndzụ.”
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Ẹphe asụ iya: “Nnajiufu; nụjenu ẹphe egbe nri onanu tekenteke.”
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Jisọsu asụ ẹphe: “L'ọ kwa yẹbedua gẹdegede bụ nri ono, anụ ndzụ ono. Onye abyakfuta iya nụ bẹ ẹgu ta agụhekwa ọdo. Ọdo abụru l'onye woru onwiya ye iya l'ẹka bẹ mini ta agụhedu ọdo.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Ọle ya kfuakwaru iya unu l'unu phụwaru iya; obenu l'unu te kwedu woru onwunu ye iya l'ẹka.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Obenu l'iphe bụ ndu Nna iya yeru iya l'ẹka a-byakfutakota iya. Onye bụkwanu onye byakfutaru iya nụ b'ẹ te nwedu lẹ ya achịfu iya.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Iphe ọbu bụ lẹ ya shi l'imigwe bya. Iphe ya byaru ta kwa tẹ ya bya emee uche-obu nk'iya. Ọ kwa uche-obu kẹ onye ono, ziru iya abyabya ono bẹ ya byaru ememe.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Iphe bụ uche-obu onye ono, ziru iya nụ ono bụ t'ẹ b'ọ dụ ndu ono l'ẹphe ha, o yeru iya l'ẹka ono, a-nahụ iya tufahu; mbụkwa m'ọ bụ onye lanụ; gbahaa tẹ ya mee ẹphe t'ẹphe tụko l'ẹphe ha teta nọdu ndzụ mbọku ikperazụ ono.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Ishi iya bụ l'iphe dụ Nna iya mma bụ t'onyemonye ọbule, phụru Nwatibe iya ono; woru onwiya ye iya l'ẹka; nweru ndzụ gbururu jeye. Ya emekwaaphu onye ọbu t'o shi l'ọnwu teta nọdu ndzụ mbọku ikperazụ ono.”
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Ya ndono; ndu Ju atadẹru iya nwurinwuri l'ẹke ono; ẹke ẹhu eghu ẹphe eghughu; okfu l'ọ sụru: “L'ọo yẹbedua l'onwiya bụ nri ọbu, shi l'imigwe bya ọbu.”
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Ẹphe asụ: “?Tọ bụdunua nwoke-wa bụ Jisọsu, bụ nwatibe Jósẹfu; mbụ onye ẹphe majiru nna iya; mẹ nne iya ẹnya? ?Nanụ ẹge o shi bya asụ nta-a lẹ ya shi l'imigwe bya?”
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Yọ sụ ẹphe: “Unu ba atahẹ nwurinwuri l'ime onwunu;
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 l'ẹ to nwedu onye a-byakfuta iya nụ; a gụfu l'ọo Nna iya ono, ziru iya nụ ono bẹ kuritaru iya onye ọbu. Yẹbedua l'onwiya agbe teke ono mee onye ọbu; yo shi l'ọnwu teta nọdu ndzụ mbọku ikperazụ ono.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Ndu nkfuchiru Nchileke dekwaru l'ẹkwo; sụ: ‘L'ọ bụ Nchileke e-zi onyemonye ọbule iphe.’ L'iphe bụ onye nụru kẹ Nna ono; bya anọdu Nna ono l'ẹka; mụta ẹka iya; ono onye a-byakfuta yẹbe Jisọsu.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Iphe ya ekfu ta bụkwa l'o nweru onye phụjewaru Nna ono; gbahakwaa onye ono, shi l'ẹka Nchileke bya ono. Ọo yẹbedua bụ onye phụjewaru iya nụ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Kamẹnu; tẹ ya karu unu: l'onye woru onwiya ye iya l'ẹka bẹ nweru ndzụ gbururu jeye.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Ọ kwa yẹbedua, bụ Jisọsu bụ nri, anụje ndzụ.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Nna unu oche phe bẹ riru mana l'echi-ẹgu; nwụshihulee.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Obenu lẹ nri ọwaa, shi l'imigwe-wa bẹ bụ nri ọphu anụje ndzụ; mbụ nri ọphu onye riru iya nụ ta anwụhuhedu anwụhu.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Ọ kwa yẹbe Jisọsu bụ nri, nọ ndzụ, shi l'imigwe bya. Iphe bụ onye riru nri ono a-nọ ndzụ gbururu jeye lẹ tutu yoyo. Nri ono, ya a-nụ ono bụ anụ-ẹhu iya. Ya e-woru iya nụ l'okfu ẹhu ndu mgboko-a kpamukpamu; k'ọphu bụ: onye riru iya nụ; yọ nọdu ndzụ.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Ndu Ju awata ntụtego; jịlahaa: “?Nanụ ẹge nwoke ọwaa e-me nụ ẹphe anụ-ẹhu iya t'ẹphe taa?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Jisọsu asụ ẹphe: “Kamẹnu; tẹ ya karu unu: ọ -bụru l'unu ta tadu anụ-ẹhu Abụbu-Ndiphe; ngụa mee ya bẹ unu te enwekwa ndzụ l'ime onwunu.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Iphe bụ onye atakwanu anụ-ẹhu yẹbe Jisọsu; l'angụ mee ya bẹ nwewaru ndzụ gbururu jeye. Ọ bụ onye ono bẹ ya e-me t'o shi l'ọnwu teta nọdu ndzụ mbọku ikperazụ ono.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ishi iya bụ l'anụ-ẹhu iya kwata bụru ọgbodo nri eriri; mee ya abụkwaruphu ọgbodo iphe-angụngu.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Onye eri anụ-ẹhu iya; l'angụkwaphu mee ya nọwa iya l'ime; yẹbedua anọdu onye ono l'ime.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Ọ bụ Nna ono, bụ iya bụ ishi ndzụ ono bẹ ziru iya tẹ ya bya. Yọ bụru iya bẹ ya gude nọdu ndzụ. Ọ kwaphu ẹge ono bẹ iphe bụ onye taru anụ-ẹhu yẹbe Jisọsu e-gude iya nọdu ndzụ.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Ọo ya bụ l'ono bụ nri ono, shi l'imigwe bya ono. Ẹ tọ bụkwa egbe nri ọphu ochechoroche unu phe rieberu; nwụshihulee. Iphe bụ onye riru nri ọwaa a-nọwaru ndzụ gbururu jeye lẹ tutu yoyo.”
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Iphe ono bụ iphe Jisọsu tụko kfushikota teke oozi iphe l'ụlo-ndzuko ndu Ju lẹ Kapániyọmu.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ya ndono; igweligwe ndu etso Jisọsu anụlephu ọwaa; sụ: “Haa! Okfu ọwaa atakwa ẹra lẹ nchị. Ẹ tọ bụkwa iphe anụnu.”
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Jisọsu amalẹru-a; l'ẹ b'ọ dụ onye kọru iya ẹya nụ; lẹ ndu etso iya nụ ata nwurinwuri kẹ okfu ono. Yọ sụ ẹphe: “?Bụ iphe ono, ya kfuru unu ono eghu unu eghughu tọo?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 ?Nanụ ẹge ọo-dụ mẹ unu phụa Abụbu-Ndiphe; yọ kwasẹru ala imeli ẹke o shi nọduhawa?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Ọ kwa Ume Nchileke bẹ anụje ndzụ. Ọphu bụ anụ-ẹhu madzụ bẹ bụkwa iphe mmanu, ẹ-te nwedu ọphu ọ yị. Okfu ono, ya shi kfushitaru unu ono bẹ bụkwa ume; bụkwaruphu ndzụ.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Obenu; m'o nwekwaru l'unu ha-a ndu ọphu ẹ-te woduru onwẹphe ye iya l'ẹka.” Iphe kparu iya nụ bụ lẹ Jisọsu shiru lẹ mbụlembu maru ndu ọphu ọbu, ẹ-te ekwedu woru onwẹphe ye iya l'ẹka; makwaruphu onye ọphu e-mekochaa deru iya ye.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Yọ sụ: “Ọo ya bụ iphe ya gude sụ unu l'ẹ to nwedu onye a-byakfutaghe iya nụ; ẹ-ba bụ l'ọo Nna b'o shi l'ẹka.”
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Yo kfutsulephu ẹge ono; igweligwe ndu ono, shi etso iya nụ ono atsuphushia azụ; ẹphe tee tsojehe iya ejephe.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Jisọsu asụ ụmadzu iri l'ẹbo ono, etsoje ụzo iya ono: “Unubẹdua; ?unu e-je iya ije agha? ?Unu alakwaphu azụ tọo?”
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Sáyịmonu Pyita asụ iya: “Nnajiufu; ?bụ onye ole ọdo bẹ ẹphe a-lakfube? Ọo nggụbedua gude okfu, anụje ndzụ gbururu jeye.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Ẹphe ekwetaakwa; bya amakwarụphu l'ọo nggu bụ onye ono, dụ nsọ, shi l'ẹka Nchileke ono.”
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Jisọsu asụ ẹphe: “?Tọ dụ yẹbedua fọtaru unubẹ ụmadzu iri l'ẹbo-wa. Obenu l'onye lanụ l'ime unu gbe bụwaru nụ Obutuswe?”
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Onye ookfu iya ele ẹnya abụru Júdasu, bụ nwatibe Sáyịmonu Isukáriyọtu; kẹ l'ọ bụ Júdasu bụ onye e-mekochaa deru iya ye; e gudekwaru l'ọ bụ onye lanụ l'ụmadzu iri l'ẹbo ono, etsoje ụzo iya ono.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.