João 6

Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 E metsulephu; Jisọsu atụgbua dafụ azụ Eze Ẹnyimu Gálili azụ iya ọphu; bụkwa iya phụ bụ Eze Ẹnyimu Tayibériyasu.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Mkporo-ọha awụ etso iya l'ẹke ẹphe phụwaru iphe-ọphulenya ono, o meshiru teke ono, o meshiru ndu iphe eme; ẹphe akọrohukota ono.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Jisọsu ekwelephu nwandoo bya enyihu ẹke ọbu, bụ ọ-ka-l'ugvu ugvu; je adụgaru anọdu yẹle ndu etsoje ụzo iya.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Teke ono bẹ Ajị Esweta ndu Ju tụwaru l'ụkfu.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Jisọsu abya apalia ẹnya; phụ lẹ mkporo-ọha awụ abyakfuta iya. Yo ku Fílipu; sụ iya: “?Bụ awe bẹ ayi a-zụta buredi tẹ ndu-wa ria nri?”
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 Iphe meru iphe o kfuru iphe ono bụlekwaphu t'ọ maru iphe Fílipu e-me. Ọdumeka bẹ yẹbedua makwaru-a iphe oo-me.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Fílipu asụ iya: “Mẹ buredi ụkporo pọngu te edzukwa; k'ọphu o rugbakpoo nụ ẹphe ọnu ilile.”
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Onye lanụ lẹ ndu etsoje ụzo iya; mbụ Ánduru, bụ nwunne Sáyịmonu Pyita asụ iya:
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 “O nwekwaru nwata nwoke, nọ l'ẹke-a, gude ishi buredi balị ise; mẹ ẹma labụ. Obenu; ?bụ ngụnu b'ọ bụ; lẹ mkporo-ọha ọphu ha ẹge-a?”
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Jisọsu asụ ẹphe: “Unu kfuru ẹphe t'ẹphe dụgagbaaru anọdu l'alị.” Iphe bụ mkporo-ọha ono abya anọshia l'alị. Ẹke ono bẹ ụnwu iru ẹwu hakwanu nshinu. Ndu bụ iya unwoke lẹ ndu ono rukwaru ụnu madzụ iri l'ẹbo; l'ụkporo madzụ iri.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Jisọsu abya achịta buredi ono; kelebebe Nchileke; bya ekeshiaru iya ọha ono, dọru l'alị ono. Yọ bya ewota ọphube ẹma mekwaa ya phụ ẹge ono. Onyenọnu eria ẹge ọ gụru iya.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Ẹphe erijishibebe ẹpho l'ẹphe ha; yọ sụ ndu etsoje ụzo iya: “Ngwaa; unu tụtukobe ibiribe iya ọphu ẹphe riphodoru t'ẹ b'ọ dụ ọphu a-la iyi.”
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Ẹphe abya eshi ishi lanụ tụtua ụnwu ibiribe ibiribe iya ọphu shi l'ishi buredi ise ono; tụtu-jia ya nkata-ivu iri l'ẹbo; mbụ ọphu ndu ono riphodoru.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Ndu ono aphụlephu iphe-ọphulenya ono, o meru ono; sụ: “Ọ kwaphụ oswi-okfu l'ọ bụ nwoke-wa bụ onye nkfuchiru Nchileke ọbu, a-bya lẹ mgboko-a.”
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Jisọsu amaru l'ẹphe abya iya egude t'e chibe iya eze k'ẹhuka; yo pyofu lashia azụ l'ugvu-ugvu ono nwẹnkinyi iya.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Yo be l'urẹnyashi; ndu etsoje ụzo iya agbada l'eze ẹnyimu;
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 nyida l'ụgbo; kpọru iya t'ẹphe tụa uswe lụfu jeshia Kapániyọmu. A nọo jeye ọchi ekpua ẹhu; Jisọsu ta byakfutawa ẹphe.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 A nọnyaa; oke phẹrephere ephelahaa; k'ọphu eze ẹnyimu ono wataru ọtu akpara atụshi iya ike; eyii awata ememe l'eze ẹnyimu ono.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Ẹphe akpọ-wa ụgbo iphe ha l'ọ bụ manyịru ẹto; l'ejewa lẹ kẹ ẹno ya teke ẹphe phụru Jisọsu ẹke ooje l'eli mini l'eze ẹnyimu ono; eje abyakfuta ẹphe l'ụgbo ono; meji atọfu ẹphe.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Yọ sụ ẹphe: “Unu ba atsụshi egvu; ọ kwa yẹbedua!”
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Yọ bụru l'o kfuru ẹge ono meru iphe o lulahaaru ẹphe l'obu t'ẹphe bya edubata iya l'ụgbo ono. E gude iya ekfu; ụgbo ẹphe etsubewaphu l'ọnu ẹke, ẹphe eje.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Yọ be echile iya; mkporo-ọha ono, nọ l'azụ eze ẹnyimu ono azụ iya ọphu ono aphụa l'ọ bụ ụgbo lanụ likwadurua l'ẹke ono. Ẹphe amakwarụphu lẹ Jisọsu te tsodu ndu etsoje ụzo iya bahụ l'ụgbo; l'ọ bụ ndu etsoje ụzo iya bẹ tụgburu nụ nkịnyi ẹphe.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Obenu l'o nwekwaruphu igweligwe ụgbo ọdo, shitsua Tayibériyasu bya etsuru l'iku ẹke ono, ẹphe nọdu taa buredi lẹ Nnajiufu kelebeberu Nchileke ekele ono.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Ọha ono amalẹruphu lẹ Jisọsu ta nọdu l'ẹke ono; ndu etsoje ụzo iya ta nọ iya; ẹphe adzụta ụgbo nk'ẹphe jeshia Kapániyọmu ọcho Jisọsu.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Ẹphe abya achọ-vu iya l'azụ eze ẹnyimu ono azụ iya ọphu; jị iya: “?Bụhunu teke ole b'ị byaru ẹke-a?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Jisọsu asụ ẹphe: “Kamẹnu; tẹ ya karu unu: l'iphe meru iphe unu achọ-phe iya nta-a ta bụkwa l'ọo l'unu phụru iphe iphe-ọphulenya, ya meru ekoshi. Iphe meru iphe unu achọ-phe iya; kwa lẹ ya nụru unu buredi; unu ataa; ẹpho adụgbaa unu mma.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Unu be esegbushihe onwunu l'akanya nri, ala iyi. Unu sechia akanya nri ọphu a-nọduje anụ unu ndzụ gbururu jeye. Nri onanu bụ Abụbu-Ndiphe a-nụ iya unu. Ishi iya abụru l'ọo yẹbe Abụbu-Ndiphe bẹ Nchileke, bụ Nna meru t'e shi iya l'ẹka; phụ ike, ekoshi l'ọo iphe ono bẹ Nna gude sụ tẹ ya bya.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Ẹphe abya ajị iya: “?Bụ ngụnu bẹ ẹphe e-me t'ọ bụru iya bụ l'ẹphe ejeje ozi Nchileke?”
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Yọ sụ ẹphe: “Iphe bụ ozi Nchileke bụ t'unu woru onwunu ye onye ono, Nchileke ziru t'ọ bya ono l'ẹka.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Ya ndono; ẹphe asụ iya: “?Bụ iphe-ọphulenya, dụ ịdagha bẹ ii-me koshi ẹphe; k'ọphu ẹphe e-gude ẹnya ẹphe phụ; kweta woru onwẹphe ye ngu l'ẹka ọbu? ?Nanụ iphe ii-me ọbu?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Lẹ teke ndiche bẹ nna ẹphe oche phe rikwaru mana teke ono, ẹphe nọ l'echi-ẹgu ono; bụ iya bụ iphe ọbu, e deru ẹkwo okfu Nchileke; sụ: ‘L'ọ nụru ẹphe nri, shi l'imigwe t'ẹphe ria.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Jisọsu asụ ẹphe: “Kamẹnu; tẹ ya karu unu: nri onanu, Nna iya shi l'ẹka Mósisu nụ unu ono bụkwa nri ọphu shi lẹ mgboko-a. Ọ kwa nri ọphu Nna iya egudeje ẹka iya nụ unu bẹ bụ ọgbodo nri ọphu shi l'imigwe.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 L'ọ kwa onye ono, shi l'imigwe bya ono bẹ bụ nri ọbu, Nchileke anụje ọbu. Ọ bụ onye ono anụje ndiphe ndzụ.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ẹphe asụ iya: “Nnajiufu; nụjenu ẹphe egbe nri onanu tekenteke.”
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Jisọsu asụ ẹphe: “L'ọ kwa yẹbedua gẹdegede bụ nri ono, anụ ndzụ ono. Onye abyakfuta iya nụ bẹ ẹgu ta agụhekwa ọdo. Ọdo abụru l'onye woru onwiya ye iya l'ẹka bẹ mini ta agụhedu ọdo.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Ọle ya kfuakwaru iya unu l'unu phụwaru iya; obenu l'unu te kwedu woru onwunu ye iya l'ẹka.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Obenu l'iphe bụ ndu Nna iya yeru iya l'ẹka a-byakfutakota iya. Onye bụkwanu onye byakfutaru iya nụ b'ẹ te nwedu lẹ ya achịfu iya.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Iphe ọbu bụ lẹ ya shi l'imigwe bya. Iphe ya byaru ta kwa tẹ ya bya emee uche-obu nk'iya. Ọ kwa uche-obu kẹ onye ono, ziru iya abyabya ono bẹ ya byaru ememe.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Iphe bụ uche-obu onye ono, ziru iya nụ ono bụ t'ẹ b'ọ dụ ndu ono l'ẹphe ha, o yeru iya l'ẹka ono, a-nahụ iya tufahu; mbụkwa m'ọ bụ onye lanụ; gbahaa tẹ ya mee ẹphe t'ẹphe tụko l'ẹphe ha teta nọdu ndzụ mbọku ikperazụ ono.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Ishi iya bụ l'iphe dụ Nna iya mma bụ t'onyemonye ọbule, phụru Nwatibe iya ono; woru onwiya ye iya l'ẹka; nweru ndzụ gbururu jeye. Ya emekwaaphu onye ọbu t'o shi l'ọnwu teta nọdu ndzụ mbọku ikperazụ ono.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ya ndono; ndu Ju atadẹru iya nwurinwuri l'ẹke ono; ẹke ẹhu eghu ẹphe eghughu; okfu l'ọ sụru: “L'ọo yẹbedua l'onwiya bụ nri ọbu, shi l'imigwe bya ọbu.”
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Ẹphe asụ: “?Tọ bụdunua nwoke-wa bụ Jisọsu, bụ nwatibe Jósẹfu; mbụ onye ẹphe majiru nna iya; mẹ nne iya ẹnya? ?Nanụ ẹge o shi bya asụ nta-a lẹ ya shi l'imigwe bya?”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Yọ sụ ẹphe: “Unu ba atahẹ nwurinwuri l'ime onwunu;
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 l'ẹ to nwedu onye a-byakfuta iya nụ; a gụfu l'ọo Nna iya ono, ziru iya nụ ono bẹ kuritaru iya onye ọbu. Yẹbedua l'onwiya agbe teke ono mee onye ọbu; yo shi l'ọnwu teta nọdu ndzụ mbọku ikperazụ ono.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Ndu nkfuchiru Nchileke dekwaru l'ẹkwo; sụ: ‘L'ọ bụ Nchileke e-zi onyemonye ọbule iphe.’ L'iphe bụ onye nụru kẹ Nna ono; bya anọdu Nna ono l'ẹka; mụta ẹka iya; ono onye a-byakfuta yẹbe Jisọsu.
45 Está escrito nos profetas:
46 Iphe ya ekfu ta bụkwa l'o nweru onye phụjewaru Nna ono; gbahakwaa onye ono, shi l'ẹka Nchileke bya ono. Ọo yẹbedua bụ onye phụjewaru iya nụ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Kamẹnu; tẹ ya karu unu: l'onye woru onwiya ye iya l'ẹka bẹ nweru ndzụ gbururu jeye.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Ọ kwa yẹbedua, bụ Jisọsu bụ nri, anụje ndzụ.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Nna unu oche phe bẹ riru mana l'echi-ẹgu; nwụshihulee.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Obenu lẹ nri ọwaa, shi l'imigwe-wa bẹ bụ nri ọphu anụje ndzụ; mbụ nri ọphu onye riru iya nụ ta anwụhuhedu anwụhu.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Ọ kwa yẹbe Jisọsu bụ nri, nọ ndzụ, shi l'imigwe bya. Iphe bụ onye riru nri ono a-nọ ndzụ gbururu jeye lẹ tutu yoyo. Nri ono, ya a-nụ ono bụ anụ-ẹhu iya. Ya e-woru iya nụ l'okfu ẹhu ndu mgboko-a kpamukpamu; k'ọphu bụ: onye riru iya nụ; yọ nọdu ndzụ.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Ndu Ju awata ntụtego; jịlahaa: “?Nanụ ẹge nwoke ọwaa e-me nụ ẹphe anụ-ẹhu iya t'ẹphe taa?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Jisọsu asụ ẹphe: “Kamẹnu; tẹ ya karu unu: ọ -bụru l'unu ta tadu anụ-ẹhu Abụbu-Ndiphe; ngụa mee ya bẹ unu te enwekwa ndzụ l'ime onwunu.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Iphe bụ onye atakwanu anụ-ẹhu yẹbe Jisọsu; l'angụ mee ya bẹ nwewaru ndzụ gbururu jeye. Ọ bụ onye ono bẹ ya e-me t'o shi l'ọnwu teta nọdu ndzụ mbọku ikperazụ ono.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ishi iya bụ l'anụ-ẹhu iya kwata bụru ọgbodo nri eriri; mee ya abụkwaruphu ọgbodo iphe-angụngu.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Onye eri anụ-ẹhu iya; l'angụkwaphu mee ya nọwa iya l'ime; yẹbedua anọdu onye ono l'ime.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Ọ bụ Nna ono, bụ iya bụ ishi ndzụ ono bẹ ziru iya tẹ ya bya. Yọ bụru iya bẹ ya gude nọdu ndzụ. Ọ kwaphu ẹge ono bẹ iphe bụ onye taru anụ-ẹhu yẹbe Jisọsu e-gude iya nọdu ndzụ.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Ọo ya bụ l'ono bụ nri ono, shi l'imigwe bya ono. Ẹ tọ bụkwa egbe nri ọphu ochechoroche unu phe rieberu; nwụshihulee. Iphe bụ onye riru nri ọwaa a-nọwaru ndzụ gbururu jeye lẹ tutu yoyo.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Iphe ono bụ iphe Jisọsu tụko kfushikota teke oozi iphe l'ụlo-ndzuko ndu Ju lẹ Kapániyọmu.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ya ndono; igweligwe ndu etso Jisọsu anụlephu ọwaa; sụ: “Haa! Okfu ọwaa atakwa ẹra lẹ nchị. Ẹ tọ bụkwa iphe anụnu.”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Jisọsu amalẹru-a; l'ẹ b'ọ dụ onye kọru iya ẹya nụ; lẹ ndu etso iya nụ ata nwurinwuri kẹ okfu ono. Yọ sụ ẹphe: “?Bụ iphe ono, ya kfuru unu ono eghu unu eghughu tọo?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 ?Nanụ ẹge ọo-dụ mẹ unu phụa Abụbu-Ndiphe; yọ kwasẹru ala imeli ẹke o shi nọduhawa?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Ọ kwa Ume Nchileke bẹ anụje ndzụ. Ọphu bụ anụ-ẹhu madzụ bẹ bụkwa iphe mmanu, ẹ-te nwedu ọphu ọ yị. Okfu ono, ya shi kfushitaru unu ono bẹ bụkwa ume; bụkwaruphu ndzụ.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Obenu; m'o nwekwaru l'unu ha-a ndu ọphu ẹ-te woduru onwẹphe ye iya l'ẹka.” Iphe kparu iya nụ bụ lẹ Jisọsu shiru lẹ mbụlembu maru ndu ọphu ọbu, ẹ-te ekwedu woru onwẹphe ye iya l'ẹka; makwaruphu onye ọphu e-mekochaa deru iya ye.
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Yọ sụ: “Ọo ya bụ iphe ya gude sụ unu l'ẹ to nwedu onye a-byakfutaghe iya nụ; ẹ-ba bụ l'ọo Nna b'o shi l'ẹka.”
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Yo kfutsulephu ẹge ono; igweligwe ndu ono, shi etso iya nụ ono atsuphushia azụ; ẹphe tee tsojehe iya ejephe.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Jisọsu asụ ụmadzu iri l'ẹbo ono, etsoje ụzo iya ono: “Unubẹdua; ?unu e-je iya ije agha? ?Unu alakwaphu azụ tọo?”
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Sáyịmonu Pyita asụ iya: “Nnajiufu; ?bụ onye ole ọdo bẹ ẹphe a-lakfube? Ọo nggụbedua gude okfu, anụje ndzụ gbururu jeye.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Ẹphe ekwetaakwa; bya amakwarụphu l'ọo nggu bụ onye ono, dụ nsọ, shi l'ẹka Nchileke ono.”
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Jisọsu asụ ẹphe: “?Tọ dụ yẹbedua fọtaru unubẹ ụmadzu iri l'ẹbo-wa. Obenu l'onye lanụ l'ime unu gbe bụwaru nụ Obutuswe?”
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 Onye ookfu iya ele ẹnya abụru Júdasu, bụ nwatibe Sáyịmonu Isukáriyọtu; kẹ l'ọ bụ Júdasu bụ onye e-mekochaa deru iya ye; e gudekwaru l'ọ bụ onye lanụ l'ụmadzu iri l'ẹbo ono, etsoje ụzo iya ono.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.