João 4

Bayịburu Ikwo (IQW) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ndu Fárisii abya anụa lẹ ndu, awụ etso Jisọsu; yo meshi ẹphe baputizimu bẹ ka l'igwe karia ndu ọphu awụ etso Jọnu; yo meshi ẹphe baputizimu;
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 e guderu l'ẹ to nwedu onye Jisọsu gude ẹka iya mee baputizimu; gbahaa ndu etsoje ụzo iya emeje iya ẹphe.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Jisọsu anụlephu iphe ada nụ lẹ kẹ baputizimu ono l'ẹke ndu Farisii nọ; gbeshi lẹ Judíya lashia azụ lẹ Gálili.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Ụzo, o shi eje Gálili ono dabuharu Samériya.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Ya ndono; Jisọsu ejenyaa; bya erua mkpụkpu ndu Samériya lanụ, eekuje Sáyika. Sáyika ono nọnyabe alị, Jékọpu nụru nwatibe iya, bụ Jósẹfu.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 O nwekwaruphu wẹlu, Jékọpu tụru, nọ l'ẹke ono. Teke Jisọsu ruru ẹke ono bụ l'ẹnyanwu-ogvuru-l'ishi. Yọ bya bya eru iya; ike ije agvụ-wa iya. Yọ bya anọzita l'iku wẹlu ono.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Yo nweru nwanyi, byaru oseta mini lẹ wẹlu ono. Nwanyi ono bụ onye Samériya. Jisọsu asụ iya t'o kee ya nụ mini tẹ ya ngụa.
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Teke ono bẹ ndu etsoje ụzo iya jeru l'ime mkpụkpu; ọkpata nri, ẹphe e-ri.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Nwanyi Samériya ono asụ iya: “?Nanụ ẹge o gude nggu abụru onye Ju l'ekfuru yẹbe onye Samériya tẹ ya kee ngu mini t'ị ngụa?” Iphe meru iphe nwanyi ono kfuru ẹge ono bụ lẹ ndu Ju; ẹphe lẹ ndu Samériya te emegbadu iphe.
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Jisọsu asụ iya: “Ha! Ndẹge ị -maru iphe-ọma, Nchileke emejeru madzụ; ọdumeka bụru l'ị -maru onye ọbu, sụru ngu t'i kee ya nụ mini tẹ ya ngụa; m'ọ bụru nggụbedua ge egbe rọo ya; yo chebe ngu mini, anụje ndzụ t'ị ngụa.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Nwanyi ono asụ iya: “Ya sụru ẹge-a: ẹge ẹ ti nwekwanu iphe ii-gude seta mini; wẹlu bụ ọwaa, bụ ẹnya ruru ọkpa te ru-wa; ?bụ awe b'i shi nweru mini ọphu, anụje ndzụ ọbu?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 ?Tị bya aka ochechoroche ayi Jékọpu, bụ iya tụru ayi wẹlu-wa; tụebe iya bya angụa ya mini; ụnwu iya angụa ya; elu iya angụkwaa ya phụ?”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Jisọsu asụ iya: “L'iphe bụ onye ngụru mini lẹ wẹlu-wa bẹ mini a-gụkwa ọdo.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Obenu l'onye ngụru mini ọphu ọ bụ yẹbedua a-nụ iya ẹya bẹ oo-bu ẹgu mini gbururu jeye. Lẹ mini ọphu ya a-nụ onye ono a-nọduwa iya ru l'ẹhu; bụru nwogvu, a-nọdu amụshi mini, anụje ndzụ gbururu jeye.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Nwanyi ono asụ iya: “Byiko; nụnu iya egbe mini onanu tẹ ya ngụa; k'ọphu oo-bu iya ẹgu mini gbururu jeye; ya ahakwanụa ọgbatoshije ẹke-a lẹ ya abya okuta mini.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Jisọsu asụ iya t'o je ekua nji iya tẹ yẹle iya yịru bya.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Nwanyi ono asụ iya: “Mẹ ya ta alụkwa nji.”
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 Iphe meru iphe ya sụru l'ọ bụ ire-lanụ b'i kfuru bụ l'ị lụwaru unwoke ise. Tẹmanu bẹ onye ọphu nggu l'iya bu nta-a ta bụkpokwanu m'ọo nji ngu. Iphe i kfuru bụ ire-lanụ.”
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Nwanyi ono asụ iya: “Nta-a bẹ ya mawaru l'ị bụ onye nkfuchiru Nchileke.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Nna ẹphe oche phẹ bẹ bụ l'eli ugvu-a bẹ ẹphe shi anọduje abaru Nchileke ẹja. Unubẹdua, bụ ndu Ju abya asụ l'ọ bụlephu lẹ Jerúsalemu bẹ aa-nọduje abaru Nchileke ẹja.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Jisọsu asụ iya: “Nwanyi; kwe nk'iya. L'oge eruakwa teke ẹ-tọ dụhedu onye a-nọkwadu l'ugvu-a l'abaru Nchileke, bụ Nna ẹja; ta anọ lẹ Jerúsalemu abaru iya ẹya.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Unubẹ ndu Samériya abaru iphe unu ta madu ẹja. Ọle ẹphebe ndu Ju bụ iphe ẹphe maru bẹ ẹphe abaru ẹja; okfu lẹ ndzọfuta bụ lẹ ndu Ju b'o shi.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Obenu l'oge ọbu abyakwaa; mbụkwa nta-a gẹdegede; teke ndu abaru Nchileke, bụ Nna ẹja ọkpobe abaru e-gude Ume-dụ-Nsọ; gude obu ẹphe l'ọ ha abaru iya ẹja ẹge ọ gbaru. L'ọ kwa egbe ndu dụ ẹge ono bẹ bụ ndu ọ dụ Nchileke mma t'ẹphe bajẹru iya ẹja.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Nchileke bụ Ume. Ndu abaru iya ẹja gudefutaje Ume-dụ-Nsọ abaru iya ẹja ọgbodo abaru.”
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Nwanyi ono asụ iya: “Ya makwaru-a lẹ Mezáya ọbu a-bya; bụ iya bụ onye eekuje Kuráyisutu. Teke ọ byaru bẹ ọo-tụko iphemiphe ọbule kọkotaru ẹphe.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Jisọsu asụ iya: “M'ọ kwa yẹbedua, ekfu eyeru ngu nụ-wa bẹ bụ Kuráyisutu ọbu.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Ẹphe egude iya ekfu; ndu etsoje ụzo Jisọsu alata. Yo ji ẹphe ẹnya l'ẹphe bya aphụa lẹ Jisọsu yẹe nwanyi ekfu okfu. Obenu l'ẹ to nwekwanu onye jịru nwanyi iphe ọocho? M'ọ kwanu jị Jisọsu iphe meru iphe ookfu eyeru iya?
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Tọ dụ iya bụ; nwanyi ono agwọbe ite, ooku mini l'ẹke ono; gbagbụa gbaba lẹ mkpụkpu ono je echiku madzụ; sụ ẹphe:
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 “Unu byakpọduaphu bya aphụ nwoke, kọshikotaru iya iphe, bụ iphe ya shi meta keshinu. Ya ta makwa ?ọo-bụ iya bụ Kuráyisutu ọbu, Nchileke kweru ụkwa lẹ ya e-zi t'ọ bya ọbu.”
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Ẹphe eshi lẹ mkpụkpu ono kụ-gbuhu wụ-kfuta Jisọsu.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Nwanyi ono atụgbutsulephu; ndu etsoje ụzo Jisọsu arọo Jisọsu t'ọ kabẹru ria nri!
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Jisọsu asụ ẹphe: “Lẹ ya nweru nri, ya eri, ẹphe ẹ-ta madu.”
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Ya ndono; ndu etsoje ụzo iya akpakashịlahaa onwẹphe ishi; sụ: “?Oo-nwenua onye kabẹ wotaru iya nri tọo?”
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Yọ sụ ẹphe: “Iphe bụ nri iya bụ tẹ ya mee iphe dụ onye ono, ziru iya nụ ono mma l'obu; mẹ tẹ ya mekota ozi, o ziru iya; mefu iya l'ishi.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 ?Tọ bụdu unu anmajẹ ẹtu; sụ: ‘Mgbẹ ọ bụwa ọnwa ẹno; yo rua teke eegwotaje iphe e meberu l'alị.’ Ọbe ya ekfuru unu t'unu palikpoduaphu ẹnya gbua igo l'ẹgu; phụ ẹge iphe e meberu iya kashịwaru akaka; dụwa kẹ akpata!
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Onye akpata iphe ono akpata bẹ aakfụje ụgwo ozi iya. Onye ono achịkobe nebyi iphe a-nọdu ẹkalanu ngabẹru ndzụ gbururu jeye. Ọo ya bụ k'ọphu ndu akụ iphe akụku; mẹ ndu ọphu akpata iya akpata a-tụko teko-o ẹswa nanụ.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Ọ bụ ẹke ono bẹ okfu ọbu, e kfuru reru; mbụ okfu ono, sụru: ‘L'onye lanụ emebe emebe l'alị; onye ọphu l'akpata iya akpata.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Ya ziru unu t'unu je akpata iphe e meberu l'ẹgu ẹke unu te jedu ozi iya. Ọ kwa ndu ọdo jeru ozi l'ẹgu ono. Ọle ọ kwa unubẹdua bẹ unu l'ẹphe gbawa mgba eri uru iphe ẹphe seru akanya iya.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Igweligwe ndu Samériya, shi lẹ mkpụkpu ono abya bya eworu onwẹphe ye Jisọsu l'ẹka; okfu lẹ nwanyi ono sụru ẹphe: “L'ọ kọshikotaru iya iphe bụ iphe ya shi meta keshinu.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Yo be teke ndu Samériya byakfutaru Jisọsu; ẹphe arọo ya t'ẹphe l'iya nọtanyafua. Yo kwe; ẹphe l'iya anọo abalị ẹbo lẹ mkpụkpu ono.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Ẹphe akafụkpooru l'igwe gude kẹ okfu, shi iya l'ọnu kweta.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Ẹphe asụ nwanyi ono: “L'ẹ tọ bụhekwa iphe ọphu i kfuru kparu iphe ẹphe kwetaru. Iphe kparu iphe ẹphe kwetaru bụkwa l'ẹphe gudewa nchị ẹphe nụa; byakwaphu bya amawarụ l'ọo oswi-okfu l'ọo onye ọwaa bụ onye ọbu, bụ iya bụ ọkpobe Onye Ndzọta ndu mgboko-a l'oswiya.”
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Yọ nọtsulephu abalị ẹbo l'ẹke ono; gbeshi; yọ bụru iya oje Gálili.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Lẹ Jisọsu l'onwiya kfuhaakwaru: “L'onye nkfuchiru Nchileke b'ẹ ta akwabẹjekwa ugvu l'alị iya.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Yo rua Gálili; ndu Gálili anata iya ọhuma; okfu l'ẹphebedua phụkotaru iphemiphe ọbule, o mekotaru lẹ Jerúsalemu teke ono, a gbaru ajị ono; kẹle ẹphebedua jekwaruphu lẹ Ajị Esweta ono.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Yọ bya atụgbua lashia azụ lẹ Kéna, bụ iya bụ mkpụkpu phụ, o mejeru mini; yọ ghọo mẹe phụ. Yo nweru onye ishi lanụ lẹ ndu ishi gọvumenti, ẹhu ta dụdu nwatibe iya mma lẹ Kapániyọmu.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Nwoke ono anụlephu lẹ Jisọsu shiwa lẹ Judíya bya Gálili; jekfushia ya je arọo ya; t'ọ byaruta bya emee nwatibe iya kẹ nwoke t'ẹhu dụ iya mma; l'ọ nọokwa dzẹedzee ndzụ.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Ya ndono; Jisọsu asụ iya: “Unu 'egudedu ẹnya unu phụa iphe-ọphulenya; mẹ iphe-ọhubama, dụgbaa biribiri bẹ unu te ekwetakwa.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Nwoke ono asụ iya: “Nwoke ọma; byiko byaru t'ẹphe je; e menyaa; nwatibe iya ono anahụ iya nwụhu.”
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Jisọsu asụ iya: “Tụgbua lashia; lẹ nwatibe ngu a-nọduru ngụ-a ndzụ.”
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Yọ nọdukwadua l'ụzo; ndu ejeru iya ozi abya iya ndzuta bya asụ iya lẹ nwatibe iya ono kọrohuakwaru.
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Yọ bya ajị ẹphe egbe teke nwata ono dụberu agbakerehu. Ẹphe asụ iya: “L'ọ bụlekwaphu l'orifu-nri eswe ụnyaphua bẹ ẹhoku ono zehuru iya l'ẹhu.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Nna nwata ono amawarụphu l'ọ bụ oge teke ono gẹdegede bẹ Jisọsu sụru iya tẹ ya la; lẹ: “Nwatibe iya a-nọduru iya-a ndzụ.” Tọ dụ iya bụ; nwoke ono yẹle ndu ụlo iya abya eworu onwẹphe ye Jisọsu l'ẹka.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Onanu abụru iphe-ọphulenya k'ẹbo, Jisọsu meru k'ọphu o shi lẹ Judíya rua Gálili.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.