João 4

Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ndu Fárisii abya anụa lẹ ndu, awụ etso Jisọsu; yo meshi ẹphe baputizimu bẹ ka l'igwe karia ndu ọphu awụ etso Jọnu; yo meshi ẹphe baputizimu;
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 e guderu l'ẹ to nwedu onye Jisọsu gude ẹka iya mee baputizimu; gbahaa ndu etsoje ụzo iya emeje iya ẹphe.
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Jisọsu anụlephu iphe ada nụ lẹ kẹ baputizimu ono l'ẹke ndu Farisii nọ; gbeshi lẹ Judíya lashia azụ lẹ Gálili.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Ụzo, o shi eje Gálili ono dabuharu Samériya.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Ya ndono; Jisọsu ejenyaa; bya erua mkpụkpu ndu Samériya lanụ, eekuje Sáyika. Sáyika ono nọnyabe alị, Jékọpu nụru nwatibe iya, bụ Jósẹfu.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 O nwekwaruphu wẹlu, Jékọpu tụru, nọ l'ẹke ono. Teke Jisọsu ruru ẹke ono bụ l'ẹnyanwu-ogvuru-l'ishi. Yọ bya bya eru iya; ike ije agvụ-wa iya. Yọ bya anọzita l'iku wẹlu ono.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 Yo nweru nwanyi, byaru oseta mini lẹ wẹlu ono. Nwanyi ono bụ onye Samériya. Jisọsu asụ iya t'o kee ya nụ mini tẹ ya ngụa.
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Teke ono bẹ ndu etsoje ụzo iya jeru l'ime mkpụkpu; ọkpata nri, ẹphe e-ri.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Nwanyi Samériya ono asụ iya: “?Nanụ ẹge o gude nggu abụru onye Ju l'ekfuru yẹbe onye Samériya tẹ ya kee ngu mini t'ị ngụa?” Iphe meru iphe nwanyi ono kfuru ẹge ono bụ lẹ ndu Ju; ẹphe lẹ ndu Samériya te emegbadu iphe.
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Jisọsu asụ iya: “Ha! Ndẹge ị -maru iphe-ọma, Nchileke emejeru madzụ; ọdumeka bụru l'ị -maru onye ọbu, sụru ngu t'i kee ya nụ mini tẹ ya ngụa; m'ọ bụru nggụbedua ge egbe rọo ya; yo chebe ngu mini, anụje ndzụ t'ị ngụa.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Nwanyi ono asụ iya: “Ya sụru ẹge-a: ẹge ẹ ti nwekwanu iphe ii-gude seta mini; wẹlu bụ ọwaa, bụ ẹnya ruru ọkpa te ru-wa; ?bụ awe b'i shi nweru mini ọphu, anụje ndzụ ọbu?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 ?Tị bya aka ochechoroche ayi Jékọpu, bụ iya tụru ayi wẹlu-wa; tụebe iya bya angụa ya mini; ụnwu iya angụa ya; elu iya angụkwaa ya phụ?”
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Jisọsu asụ iya: “L'iphe bụ onye ngụru mini lẹ wẹlu-wa bẹ mini a-gụkwa ọdo.
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 Obenu l'onye ngụru mini ọphu ọ bụ yẹbedua a-nụ iya ẹya bẹ oo-bu ẹgu mini gbururu jeye. Lẹ mini ọphu ya a-nụ onye ono a-nọduwa iya ru l'ẹhu; bụru nwogvu, a-nọdu amụshi mini, anụje ndzụ gbururu jeye.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Nwanyi ono asụ iya: “Byiko; nụnu iya egbe mini onanu tẹ ya ngụa; k'ọphu oo-bu iya ẹgu mini gbururu jeye; ya ahakwanụa ọgbatoshije ẹke-a lẹ ya abya okuta mini.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Jisọsu asụ iya t'o je ekua nji iya tẹ yẹle iya yịru bya.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Nwanyi ono asụ iya: “Mẹ ya ta alụkwa nji.”
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Iphe meru iphe ya sụru l'ọ bụ ire-lanụ b'i kfuru bụ l'ị lụwaru unwoke ise. Tẹmanu bẹ onye ọphu nggu l'iya bu nta-a ta bụkpokwanu m'ọo nji ngu. Iphe i kfuru bụ ire-lanụ.”
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Nwanyi ono asụ iya: “Nta-a bẹ ya mawaru l'ị bụ onye nkfuchiru Nchileke.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Nna ẹphe oche phẹ bẹ bụ l'eli ugvu-a bẹ ẹphe shi anọduje abaru Nchileke ẹja. Unubẹdua, bụ ndu Ju abya asụ l'ọ bụlephu lẹ Jerúsalemu bẹ aa-nọduje abaru Nchileke ẹja.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jisọsu asụ iya: “Nwanyi; kwe nk'iya. L'oge eruakwa teke ẹ-tọ dụhedu onye a-nọkwadu l'ugvu-a l'abaru Nchileke, bụ Nna ẹja; ta anọ lẹ Jerúsalemu abaru iya ẹya.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Unubẹ ndu Samériya abaru iphe unu ta madu ẹja. Ọle ẹphebe ndu Ju bụ iphe ẹphe maru bẹ ẹphe abaru ẹja; okfu lẹ ndzọfuta bụ lẹ ndu Ju b'o shi.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Obenu l'oge ọbu abyakwaa; mbụkwa nta-a gẹdegede; teke ndu abaru Nchileke, bụ Nna ẹja ọkpobe abaru e-gude Ume-dụ-Nsọ; gude obu ẹphe l'ọ ha abaru iya ẹja ẹge ọ gbaru. L'ọ kwa egbe ndu dụ ẹge ono bẹ bụ ndu ọ dụ Nchileke mma t'ẹphe bajẹru iya ẹja.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Nchileke bụ Ume. Ndu abaru iya ẹja gudefutaje Ume-dụ-Nsọ abaru iya ẹja ọgbodo abaru.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Nwanyi ono asụ iya: “Ya makwaru-a lẹ Mezáya ọbu a-bya; bụ iya bụ onye eekuje Kuráyisutu. Teke ọ byaru bẹ ọo-tụko iphemiphe ọbule kọkotaru ẹphe.”
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Jisọsu asụ iya: “M'ọ kwa yẹbedua, ekfu eyeru ngu nụ-wa bẹ bụ Kuráyisutu ọbu.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ẹphe egude iya ekfu; ndu etsoje ụzo Jisọsu alata. Yo ji ẹphe ẹnya l'ẹphe bya aphụa lẹ Jisọsu yẹe nwanyi ekfu okfu. Obenu l'ẹ to nwekwanu onye jịru nwanyi iphe ọocho? M'ọ kwanu jị Jisọsu iphe meru iphe ookfu eyeru iya?
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Tọ dụ iya bụ; nwanyi ono agwọbe ite, ooku mini l'ẹke ono; gbagbụa gbaba lẹ mkpụkpu ono je echiku madzụ; sụ ẹphe:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Unu byakpọduaphu bya aphụ nwoke, kọshikotaru iya iphe, bụ iphe ya shi meta keshinu. Ya ta makwa ?ọo-bụ iya bụ Kuráyisutu ọbu, Nchileke kweru ụkwa lẹ ya e-zi t'ọ bya ọbu.”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Ẹphe eshi lẹ mkpụkpu ono kụ-gbuhu wụ-kfuta Jisọsu.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Nwanyi ono atụgbutsulephu; ndu etsoje ụzo Jisọsu arọo Jisọsu t'ọ kabẹru ria nri!
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Jisọsu asụ ẹphe: “Lẹ ya nweru nri, ya eri, ẹphe ẹ-ta madu.”
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Ya ndono; ndu etsoje ụzo iya akpakashịlahaa onwẹphe ishi; sụ: “?Oo-nwenua onye kabẹ wotaru iya nri tọo?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Yọ sụ ẹphe: “Iphe bụ nri iya bụ tẹ ya mee iphe dụ onye ono, ziru iya nụ ono mma l'obu; mẹ tẹ ya mekota ozi, o ziru iya; mefu iya l'ishi.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 ?Tọ bụdu unu anmajẹ ẹtu; sụ: ‘Mgbẹ ọ bụwa ọnwa ẹno; yo rua teke eegwotaje iphe e meberu l'alị.’ Ọbe ya ekfuru unu t'unu palikpoduaphu ẹnya gbua igo l'ẹgu; phụ ẹge iphe e meberu iya kashịwaru akaka; dụwa kẹ akpata!
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Onye akpata iphe ono akpata bẹ aakfụje ụgwo ozi iya. Onye ono achịkobe nebyi iphe a-nọdu ẹkalanu ngabẹru ndzụ gbururu jeye. Ọo ya bụ k'ọphu ndu akụ iphe akụku; mẹ ndu ọphu akpata iya akpata a-tụko teko-o ẹswa nanụ.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Ọ bụ ẹke ono bẹ okfu ọbu, e kfuru reru; mbụ okfu ono, sụru: ‘L'onye lanụ emebe emebe l'alị; onye ọphu l'akpata iya akpata.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Ya ziru unu t'unu je akpata iphe e meberu l'ẹgu ẹke unu te jedu ozi iya. Ọ kwa ndu ọdo jeru ozi l'ẹgu ono. Ọle ọ kwa unubẹdua bẹ unu l'ẹphe gbawa mgba eri uru iphe ẹphe seru akanya iya.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Igweligwe ndu Samériya, shi lẹ mkpụkpu ono abya bya eworu onwẹphe ye Jisọsu l'ẹka; okfu lẹ nwanyi ono sụru ẹphe: “L'ọ kọshikotaru iya iphe bụ iphe ya shi meta keshinu.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Yo be teke ndu Samériya byakfutaru Jisọsu; ẹphe arọo ya t'ẹphe l'iya nọtanyafua. Yo kwe; ẹphe l'iya anọo abalị ẹbo lẹ mkpụkpu ono.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ẹphe akafụkpooru l'igwe gude kẹ okfu, shi iya l'ọnu kweta.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Ẹphe asụ nwanyi ono: “L'ẹ tọ bụhekwa iphe ọphu i kfuru kparu iphe ẹphe kwetaru. Iphe kparu iphe ẹphe kwetaru bụkwa l'ẹphe gudewa nchị ẹphe nụa; byakwaphu bya amawarụ l'ọo oswi-okfu l'ọo onye ọwaa bụ onye ọbu, bụ iya bụ ọkpobe Onye Ndzọta ndu mgboko-a l'oswiya.”
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Yọ nọtsulephu abalị ẹbo l'ẹke ono; gbeshi; yọ bụru iya oje Gálili.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Lẹ Jisọsu l'onwiya kfuhaakwaru: “L'onye nkfuchiru Nchileke b'ẹ ta akwabẹjekwa ugvu l'alị iya.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Yo rua Gálili; ndu Gálili anata iya ọhuma; okfu l'ẹphebedua phụkotaru iphemiphe ọbule, o mekotaru lẹ Jerúsalemu teke ono, a gbaru ajị ono; kẹle ẹphebedua jekwaruphu lẹ Ajị Esweta ono.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Yọ bya atụgbua lashia azụ lẹ Kéna, bụ iya bụ mkpụkpu phụ, o mejeru mini; yọ ghọo mẹe phụ. Yo nweru onye ishi lanụ lẹ ndu ishi gọvumenti, ẹhu ta dụdu nwatibe iya mma lẹ Kapániyọmu.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Nwoke ono anụlephu lẹ Jisọsu shiwa lẹ Judíya bya Gálili; jekfushia ya je arọo ya; t'ọ byaruta bya emee nwatibe iya kẹ nwoke t'ẹhu dụ iya mma; l'ọ nọokwa dzẹedzee ndzụ.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Ya ndono; Jisọsu asụ iya: “Unu 'egudedu ẹnya unu phụa iphe-ọphulenya; mẹ iphe-ọhubama, dụgbaa biribiri bẹ unu te ekwetakwa.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Nwoke ono asụ iya: “Nwoke ọma; byiko byaru t'ẹphe je; e menyaa; nwatibe iya ono anahụ iya nwụhu.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Jisọsu asụ iya: “Tụgbua lashia; lẹ nwatibe ngu a-nọduru ngụ-a ndzụ.”
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Yọ nọdukwadua l'ụzo; ndu ejeru iya ozi abya iya ndzuta bya asụ iya lẹ nwatibe iya ono kọrohuakwaru.
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Yọ bya ajị ẹphe egbe teke nwata ono dụberu agbakerehu. Ẹphe asụ iya: “L'ọ bụlekwaphu l'orifu-nri eswe ụnyaphua bẹ ẹhoku ono zehuru iya l'ẹhu.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Nna nwata ono amawarụphu l'ọ bụ oge teke ono gẹdegede bẹ Jisọsu sụru iya tẹ ya la; lẹ: “Nwatibe iya a-nọduru iya-a ndzụ.” Tọ dụ iya bụ; nwoke ono yẹle ndu ụlo iya abya eworu onwẹphe ye Jisọsu l'ẹka.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Onanu abụru iphe-ọphulenya k'ẹbo, Jisọsu meru k'ọphu o shi lẹ Judíya rua Gálili.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.