João 11
Bayịburu Ikwo (IQW) vs BKJ
1 O nweru nwoke lanụ, aza Lázarọsu, bụ onye Bétani; ẹhu ta dụ iya mma. Bétani bụ iya bụ mkpụkpu, Méri yẹle nwunne iya kẹ nwanyi, bụ Máta bu.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Méri ọwaa bụ iya bụ nwanyi ono, wotajeru manụ-mbeleke, eshi kwẹkwekwe bya etee Nnajiufu, bụ Jisọsu l'ọkpa labụ; gude ẹgbushi fucha ya ẹya ono. Ọ bụ nwunne iya kẹ nwoke, bụ Lázarọsu; bẹ iphe eme ọbu.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Ya ndono; unwunne iya ndu k'ụnwanyi ono ezia ozi t'e je ekfuru Jisọsu l'ọnya iya-a, o yeru obu-wa bẹ ẹhu ta adụkwa mma.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Jisọsu anụle iya phụ; sụ: “L'ẹhu ọwaa bẹ yẹle ishi Lázarọsu ta ayịkwa. L'iphe meru iphe oome kwa k'ọphu ee-gude iya kwabẹ Nchileke ugvu; shikwa iya phụ jaa Nwatibe Nchileke ono ajaja.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jisọsu yeru Máta; mẹ nwunne iya kẹ nwanyi; mẹ Lázarọsu obu nshinu.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ya ndono; Jisọsu anụtsulephu l'ome-l'ẹhu guderu Lázarọsu; yọ kpọo ụkfu; nọfua abalị ẹbo l'ẹke ono, ọ nọ ono.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 E metsua; yọ sụ ndu etsoje ụzo iya: “Unu gbeshi t'ẹphe la azụ lẹ Judíya.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ndu etsoje ụzo iya asụ iya: “M'ọ buwokwaa bẹ ndu Ju shi ese t'ẹphe gude mkpuma tugbua ngu; ?bụ iya b'ị sụru lẹ ịi-la azụ l'ẹke ono ọdo?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Jisọsu asụ ẹphe: “?Tọ bụdunua awa iri l'ẹbo bẹ nọ l'eswe ujiku lanụ? Iphe bụ onye eje ije l'eswe ta akpakotajekwa iphe daa; kẹ l'onye ono gude iphoro kẹ mgboko aphụ ụzo.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Obenu l'ọ -bụru l'ẹnyashi bẹ madzụ eje ije bẹ onye ọbu akpakotaje iphe daa; okfu l'ẹ to nwedu iphoro, nọ iya l'ẹhu.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Yo kfuebelephu ẹge ono; wo ẹphe: “Ọnya ẹphe; mbụ Lázarọsu bẹ mgbẹnya tsụakwaru; ọle ya e-jewa tẹ ya je etee ya lẹ mgbẹnya ono.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Ndu etsoje ụzo iya asụ iya: “Nnajiufu; ọ -bụru l'ọo mgbẹnya bẹ ooku b'ọ bụakwa iya akọrohu teke o tehuru.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Ẹphe gbe tubesu l'ọo mgbẹnya bẹ ookfu okfu iya. Obenu l'iphe Jisọsu ekfu teke ono bụ l'ọ nwụhuwaru.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Ya ndono; Jisọsu abya ekfujaaru iya ẹphe ekfuja: “Lẹ Lázarọsu nwụhuakwaru.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 L'ọ kwa l'okfu ẹhu unu b'o gude ẹhu atsọ iya ẹna; lẹ ya ta nọdu l'ẹke ono. Ọ bụ iphe ono e-me t'unu kweta nk'iya. Unu tụgbua t'ẹphe jekfu iya.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Tọ́mosu, bụ onye eekuje “Ejima” asụ ndu ẹphe l'iya tụko etso ụzo Jisọsu: “T'ẹphe tsoru Nnajiufu je; k'ọphu ẹphe l'iya a-nwụhukota l'ẹka lanụ.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Tọ dụ iya bụ; Jisọsu abyaruta bya aphụa lẹ Lázarọsu gbe nọwanu abalị ẹno l'ime ili.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Bétani bẹ nọnyabekwaa Jerúsalemu ntse. Ọ dụlephu iphe ha l'ọ bụ manyịru ẹbo; m'e -shi Jerúsalemu.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Ọo ya meru iphe ndu Ju dụ igweligwe wụru bya ọkporu Máta yẹle Méri ifu kẹ nwunne ẹphe ono, nwụhuru nụ ono.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Máta anụlephu lẹ Jisọsu abya; gbakfube iya. Méri yẹbedua adụgaruru anọdu l'ụlo.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Máta abya asụ Jisọsu: “Nnajiufu; ndẹge ị nọ l'ẹke-a; mẹ nwunne ayi nwoke-a ta ga nwụhukwa.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ọle jeyekwa m'ọo nta-a bẹ ya makwarụa l'ẹ to nwedu iphe ị sụru Nchileke t'o meeru ngu, ẹ to mederu ngu.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Jisọsu asụ iya: “Lẹ nwunne ngu kẹ nwoke e-tetakwaa nọdu ndzụ.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Máta asụ iya: “Ya makwarụa l'oo-teta ọdo nọdu ndzụ teke iphe bụ madzụ kpamukpamu e-shi l'ọnwu tetakota nọdu ndzụ lẹ mbọku ikperazụ.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Jisọsu asụ iya: “Ọ kwa yẹbedua, bụ Jisọsu bụ onye emeje ndu nwụhuru anwụhu; ẹphe eshi l'ọnwu teta; ya anụ ẹphe ndzụ. Iphe bụ onye woru onwiya ye iya l'ẹka a-nọdu ndzụ; m'o -ruhuru; onye ọbu nwụhu anwụhu.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Iphe, bụ onye nọ ndzụ; wowaru onwiya ye iya l'ẹka te nwekwa l'ọ nwụhu anwụhu gbururu jeye. I kwetaru l'okfu iya ono; tẹ ti kwetadu?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Máta asụ iya: “Iyee! Nnajiufu; ya kwetakwaru-a l'ọ bụ nggu bụ Kuráyisutu ọbu, bụ Nwatibe Nchileke ono, bụ iya bụ onye ọbu, a-bya lẹ mgboko-a.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Máta ekfutsulephu ẹge ono; tụgbua je ekuchi nwunne iya; mbụ Méri ekuchi; tọo nwẹhu sụ iya: “O-zi-iphe nọkwa l'ẹke-a; l'ookukwa ngu oku.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Méri anụle iya phụ; kwolihuwaphu jekfushia Jisọsu.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Teke ono bẹ Jisọsu ta batakwaa l'ime mkpụkpu ono. Ọ bụkwadua l'ẹke ono, Máta jekfuru iya ono b'ọ nọ.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ndu Ju ono, ẹphe lẹ Méri nọ l'ụlo; ẹphe ayọru iya kẹ nwunne iya ono aphụlephu ẹge o zilihuru lụfushia etezi; wụ-lihu tsoru iya; l'ẹke ẹphe tubesu lẹ oojewa l'ili; tẹ ya je anọdu l'ẹke ono raa ẹkwa.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Ya ndono; Méri abyaruta ẹke Jisọsu nọ. Aphụphu, o phụ Jisọsu; dawa iya phụ l'iku ọkpa; sụ iya: “Nnajiufu; ndẹge ị nọhawa l'ẹke-a; mẹ nwunne iya kẹ nwoke-a ta ga nwụhukwa.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jisọsu aphụlephu Méri ẹke ọora ẹkwa; mẹ ndu Ju ono, tso iya nụ ono ẹke ẹphe tụkokwaruphu ara ẹkwa; yo rua ya l'ẹhu; mbụ kfụbekpoo ọswa rua ya l'ime meji.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Yọ jị ẹphe: “?Bụ awe bẹ unu liru iya?”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ẹnya-mini agbakahụwaphu Jisọsu l'ẹnya.
35 Jesus chorou.
36 Ya ndono; ndu Ju asụ: “Nshọo! Unu lekpoduanu ẹge o yeberu Lázarọsu obu.”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Yo nweru ndu ọphu haru; sụ: “?Bụ iya bụ lẹ nwoke-wa, bụ iya meru onye ìshì; yọ phụlahaa ụzo-wa ta ge emedunua Lázarọsu t'ẹ b'ọ nwụhushi tọo?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Yo rua Jisọsu l'ẹhu ọdo; yọ tụgbua jeshia l'ili l'ẹke ono, e liru Lázarọsu ono. Ili ono bẹ bụ ọgba b'e gude eze mkpuma bechia ọnu iya.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jisọsu asụ ẹphe: “T'ẹphe nwufu-eze mkpuma ono.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Jisọsu asụ iya: “?Ya ta sụhadunu ngu-a l'i -kweta b'ii-gude ẹnya ngu phụ ẹge Nchileke e-gude koshi ẹge ya dụ-be biribiri.”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Tọ dụ iya bụ; ẹphe abya enwufu mkpuma ono; Jisọsu abya apalia ẹnya imeli; sụ: “Nna; ya ekele ngu ekele; okfu l'ị nụwaru olu iya!
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Ya makwarụa l'ẹ to nwedu teke ẹ tịi nụjedu olu iya. Obenu l'ọ bụ ndu-a, vudotsua l'ẹke-a bẹ ya gude okfu ẹhu ẹphe ekfu okfu-a; k'ọphu ẹphe e-kweta l'ọo nggu ziru iya tẹ ya bya.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Yo kfuebelephu ẹge ono; bya arashia ya ike; sụ: “Lázarọsu; lụfuta!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Nwoke ono, nwụhuru anwụhu ono alụfuta yẹle mbacha, e gude kegbabetsua ya ẹka m'ọkpa; ọwaa ẹkwa-odzu, e gude phuchia ya ifu. Jisọsu asụ ẹphe: “Unu tọshia ya iphe ono; haa ya t'ọ tụgbua.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Igweligwe ndu Ju ono, ẹphe lẹ Méri yị ono aphụa iphe ono, Jisọsu meru ono; kweta nk'iya.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Obenu l'o nweru ndu ọphu haru jekfube ndu Fárisii je akọoru ẹphe iphe Jisọsu meru.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Ya ndono; ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu Fárisii akpọkoo ndu ọgbo ikpe, etsoje ẹphe ekpe ikpe; sụ ẹphe: “?Bụ ngụnu bẹ ẹphe e-mekpoo? Lẹ nwoke-wa emekwa igweligwe iphe-ọphulenya.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Ẹphe -haa ya t'o meru iya tụgbua bẹ iphe bụ madzụ phuu a-tụkokwa kweta nk'iya; ndu Rómu abya atụko eze-ụlo ẹphe-wa tsupyashia; lụa mba ẹphe-wa kpamu.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Obenu l'onye lanụ l'ẹphe, ẹpha iya bụ Káyafasu, bụ iya bụ eze onye ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja k'afa onanu sụru ẹphe: “L'ẹ tọ nwekwa iphe unu maru lẹ phuu.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 ?Unu ta madu l'ọ ka mma t'onye lanụ nwụ-chiaru ọha; karia tẹ ndu alị-a l'ẹphe ha bụru kpurupyata?”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Okfu ono bụkwa iya-a b'o shi ọnu bụ l'oswiya; ọbu l'ẹ tọ kwa iya gude ike k'onwiya kfua ya. Obenu lẹ keshinu ọphu ọ bụ iya bụ eze onye ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja k'afa onanu b'ọ phụru lẹ Jisọsu e-mekochaa nwụ-chiaru ọha ọnwu.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Ẹ tọ bụlekwaa mba ono nwẹnkinyi bẹ ọo-nwụ-chiru. Ọ kwaphu ẹge ono; bẹ ọo-chịkobe ụnwu Nchileke ono, gbakashịhuru; dzuru mgboko ono; t'ẹphe bụru nanụ.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Dụbe mbọku ono kwasẹru; ndu Ju eshibekpelephu idzu ẹge ee-shi kpaphua Jisọsu.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Tọ dụ iya bụ; Jisọsu akpabuhu l'edzudzu ọha ẹke ndu Ju nọ. Yo shi l'ẹke ono tụgbua jeshia alị ọbu, nọnyabe echi-ẹgu; je abahụ lẹ mkpụkpu, eekuje Ífuremu. Yọ laa ẹke ono je anọdu yẹle ndu etsoje ụzo iya.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Teke ono bẹ Ajị Esweta ndu Ju tụwaru l'ụkfu. Igweligwe ndu shigbaa l'alị ndu Ju atụko jeshia Jerúsalemu t'ẹphe je emeodu nsọ kẹ ọsafu onwonye mmerushi; tẹmanu a bahụde l'ajị ono.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ẹphe atụko l'elephe ẹnya Jisọsu. Ẹphe edzukoo l'eze-ụlo Nchileke; l'ajịtsua ibe ẹphe: “?Ẹge ẹphebedua arịkpoo ya? Mbụ; ?ọo-bya l'ajị-a tọo?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu Fárisii ekfuhawa iya kepyia ya akụ: “L'o -nweru onye maru ẹke ọ nọ; t'onye ọbu bya agbaaru ẹphe ama t'ẹphe je egude iya.”
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.