Jonas 1
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVI
1 Ojejoje abya ekfuru yeru Jona Amitayi; sụ iya:
1 A palavra do Senhor veio a Jonas, filho de Amitai com esta ordem:
2 “Gbeshi; jeshia oke mkpụkpu ono; mbụ Nínive je ekfuru okfu nụ ẹphe; kẹ l'ẹjo iphe ẹphe eme; bẹ ruwaru iya nchi.”
2 "Vá depressa à grande cidade de Nínive e pregue contra ela, porque a sua maldade subiu até a minha presença".
3 Obenu lẹ Jona gbeshiru; vụa ọkpa iya mini; yọ bụru iya ọla Tashishi tẹ ya gbalaaru Ojejoje. Yọ tụgbua jeshia ọnu-ẹnyimu Jọ́pa, bụ ẹke ọo-nọdu phụa ụgbo-mini, eje Tashishi. Yọ tụebe ntụ-ụgbo; bahụ tẹ ya tsoru ẹphe jeshia Tashishi; l'ẹke ọogbaru Ojejoje ọso.Ụgbo-mini|src="lb00217c.tif" size="col" loc="JON 1:3" copy="Knowles" ref="Jona 1:3"
3 Mas Jonas fugiu da presença do Senhor, dirigindo-se para Társis. Desceu à cidade de Jope, onde encontrou um navio que se destinava àquele porto. Depois de pagar a passagem, embarcou para Társis, para fugir do Senhor.
4 Ya ndono; Ojejoje emee; oke phẹrephere awata ophe l'eze ẹnyimu ono. Oke eyii-mini awata atụtu; k'ọphu o wuduru mẹ ụgbo-mini ono agbakpọshihu.
4 O Senhor, porém, fez soprar um forte vento sobre o mar, e caiu uma tempestade tão violenta que o barco ameaçava arrebentar-se.
5 Ndu nọ l'ụgbo ono l'ẹphe haa awata ọtsu egvu; k'ọphu bụ l'iphe bụ onyenọnu wataru ọraku nwa nte iya. A nọnyaa; ẹphe atụko iphe ẹphe vu l'ụgbo ono pashịa chee l'ẹnyimu ono; t'ẹphe maru mẹ ụgbo ono; ?l'ọo-ka nphe.
5 Todos os marinheiros ficaram com medo e cada um clamava ao seu próprio deus. E atiraram as cargas ao mar para tornar mais leve o navio. Enquanto isso, Jonas, que tinha descido para o porão e se deitado, dormia profundamente.
6 Onye ishi ndu ụgbo ono ejekfube iya; je asụ iya: ?Bụ ngunu b'i me l'ẹke-a? ?Tii gbeshidu raku nwa nte ngu t'a maru; ọo-phụru ayi imiko; nafụta ayi; t'ayi ba ala l'iyi.
6 O capitão dirigiu-se a ele e disse: "Como você pode ficar aí dormindo? Levante-se e clame ao seu deus! Talvez ele tenha piedade de nós e não morramos".
7 Ndu, nọ l'ụgbo ono abya ekfuru yeru onwẹphe; sụ: “Unu bya t'ayi tụa ẹnwa; maru onye iphe-ẹhuka-a shi l'ẹka, dakfutaru ayi ẹge-a.” Ẹphe atụa ẹnwa ono; yo gude Jona.
7 Então os marinheiros combinaram entre si: "Vamos tirar sortes para descobrir quem é o responsável por esta desgraça que se abateu sobre nós". Tiraram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Ẹphe ajị iya: “Byiko tọ karu ẹphe: ?Bụ onye; bẹ kpataru iphe-ẹhuka ọwaa; kobe ayi? ?Bụ ngụnu bụ ẹka-ọru ngu? ?Bụ awe b'i shi? ?I shi l'eri ndu ole?”
8 Por isso lhe perguntaram: "Diga-nos, quem é o responsável por esta calamidade? Qual é a sua profissão? De onde você vem? Qual é a sua terra? A que povo você pertence? "
9 Yọ sụ ẹphe: “Lẹ ya bụkwa onye Híburu; l'onye ya abaru ẹja kwa Ojejoje, bụ iya bụ Nchileke kẹ imigwe; onye ono, bụ iya meru eze ẹnyimu; mee mgboko ono.”
9 Ele respondeu: "Eu sou hebreu, adorador do Senhor, o Deus dos céus, que fez o mar e a terra".
10 Iphe ono, o kfuru ono emee; ẹphe atsụlahaa egvu nshinu; ẹphe ajị ya: “?Bụ ngunu ziru ngu egbe iphe ọwaa?” Ndu ono amawarụphu l'ọbu agbala b'ọ gbalaru Ojejoje; kẹ l'o kfuhawarụru ẹphe ẹge ono.
10 Com isso eles ficaram apavorados e perguntaram: "O que foi que você fez? ", pois sabiam que Jonas estava fugindo do Senhor, porque ele já lhes tinha dito.
11 Eyii-mini ono aka njọ akaka eje. Ẹphe ajị iya: “?Bu ngụnu; bẹ ẹphe e-me ngu nta-a; k'ọphu oke pherephere-wa e-phebuhu?”
11 Visto que o mar estava cada vez mais agitado, eles lhe perguntaram: "O que devemos fazer com você, para que o mar se acalme? "
12 Yọ sụ ẹphe: “Unu palia ya apali chee l'eze ẹnyimu ono; k'ọphu eyii ono a-tụ-buhu; lẹ ya makwarụa l'ọo yẹbedua kparu iphe oke pherephere-wa gude bya.”
12 Respondeu ele: "Peguem-me e joguem-me ao mar, e ele se acalmará. Pois eu sei que é por minha causa que esta violenta tempestade caiu sobre vocês".
13 Ndu ono egbe eri aphụ ẹge ẹphe e-me kpọru ụgbo ono kpọfu nggodo. Obenu l'ẹ t'o nwedu ishi; kẹ l'ẹnyimu ono gbe bya aka ọtu eyii teke ono. Eyii ono abya aka njọ karia ẹge ọ dụhawa.
13 Ao invés disso, os homens se esforçaram ao máximo para remar de volta à terra. Mas não conseguiram, porque o mar tinha ficado ainda mais violento.
14 Ẹphe atụko; wata okfu anụ Ojejoje; sụ iya: “Byiko nggụbe Ojejoje; be ekwekwa t'ephe laa l'ọchi nwoke-wa? T'ọchi onye ẹ-ta dụdu iphe o meru ba atụ-kokwaru ayi l'ishi; kẹ l'ọ kwa ẹge ọ dụ nggụbe Ojejoje mma b'i meru.”
14 Então eles clamaram ao Senhor: "Senhor, nós suplicamos, não nos deixes morrer por tirarmos a vida deste homem. Não caia sobre nós a culpa de matar um inocente, porque tu, ó Senhor, fizeste o que desejavas".
15 Ya ndono; ẹphe apalia Jona tụfu l'ụgbo ono; woru iya chee l'eze ẹnyimu ono. Eyii-mini ono abụru shịkongu.
15 Então, pegaram Jonas e o lançaram ao mar enfurecido, e este se aquietou.
16 Iphe ono, meru nụ ono emee; ẹphe atsụlahaa Ojejoje egvu. Ẹphe abya egworu ẹja nụ Ojejoje; kweshikota iya ụkwa.
16 Ao verem isso, os homens adoraram ao Senhor com temor, oferecendo-lhe sacrifício e fazendo-lhe votos.
17 Obenu l'o nweru eze-ẹma, Ojejoje doberu l'ẹke ono, leru Jona. Jona anọo ẹma ono l'ẹpho ujiku ẹto: eswe l'ẹnyashi.
17 Então o Senhor fez com que um grande peixe engolisse Jonas, e ele ficou dentro do peixe três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.