Isaías 17
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVT
1 Ọwaa bụ iphe Ojejoje kfuru l'ẹhu ndu Damásukọsu: “Unu leduduphu; lẹ Damásukọsu e-mekochakwa bụ-buhuru mkpụkpu. Oo-mekochaa bụru bụ ikpọzu.
1 Recebi esta mensagem acerca de Damasco: “Vejam, a cidade de Damasco desaparecerá; ela se tornará um monte de ruínas!
2 Iphe bụ ndu, butsua l'iphe bụ mkpụkpu, nọ iya nụ e-mekocha-a gbakashịhu. Yọ ghọshia ẹke atụru yẹle eghu a-nọdu adọje ọdu; tọ dụ onye eye ẹphe egvu.
2 As cidades de Aroer ficarão desertas; rebanhos pastarão nas ruas e ali se deitarão, sem que ninguém os espante.
3 Ẹke ono, bụ a-gbabe-a-dzụru l'alị Ífuremu ono emekochaa phuhu. Ọphu ndu Damásukọsu enwehedu eze, achị ẹphe. Ọ bụ ẹge ee-me ndu Ízurẹlu iphe-iphere bụkwaphu ẹge ee-me ndu Áramu. Ono iphe Ojejoje, bụ Ọkaribe-Kakọta-Ike ekfu ndono.”
3 As cidades fortificadas de Israel também serão destruídas, e acabará o poder do reino de Damasco. Tudo que restar da Síria terá o mesmo destino da glória de Israel”, declara o S
4 “O -rua teke ono bẹ ugvu, Jékọpu a-rụshihu. Ọkporokpo ono, ọ daru ono awụfu.
4 “Naquele dia, a glória de Israel perderá seu brilho; seu corpo robusto definhará.
5 Ízurẹlu a-dụ l'ọ bụ ẹge-a onye akpata iphe l'ẹke a kọru akpe anọduje egbushi akpe, vudo evudo, gude ẹka iya awọshi iya awọshi. Yọ dụlephu l'ọ bụ onye akpa mkpakwa ọjiko iphe mịshiru lẹ nsụda Réfa.
5 A terra toda parecerá um campo de cereais depois que os ceifeiros colheram as espigas. Ficará desolada, como os campos no vale de Refaim depois da colheita.
6 Obenu lẹ mkpakwa iya a-phọdu iya-a. Ọo-dụkwaphu l'ẹke e chikoshiru akpụru oshi-olivu; yọ phọduwa nwẹbo; m'ọ bụ ẹto l'ẹkali iya ọphu nọ l'ọnungonu iya; phọdukwaphu ẹno; m'ọ bụ ise l'ẹkali iya, mịshiru ike. Ọ bụ iphe Ojejoje, bụ Nchileke kẹ ndu Ízurẹlu kfuru ndono.”
6 Restarão apenas uns poucos de seu povo, como as azeitonas que sobram quando a árvore é sacudida. Apenas duas ou três restam nos galhos mais altos, quatro ou cinco aqui e ali em seus ramos”, declara o S
7 O -rua mbọku ono bẹ madzụ a-gharu onye meru iya nụ ifu. Mbụ ẹnya ẹphe a-bya anọdukota l'ẹke onye nsọ kẹ ndu Ízurẹlu nọ.
7 Naquele dia, enfim, as pessoas olharão para seu Criador e voltarão os olhos para o Santo de Israel.
8 Ẹphe ta aghahẹdu ẹnya-ngwẹja nte ẹphe ifu; mbụ iphe bụ ẹphe gude ẹka ẹphe mee. Ẹphe ta gụbehe itso Ashera iphe yẹle ẹnya-ngwẹja ínsẹnsu, bụ iphe ẹphe gude ẹka ẹphe mee iphe.
8 Não buscarão mais a ajuda de seus ídolos, nem adorarão aquilo que suas próprias mãos fizeram. Já não se curvarão para seus postes de Aserá, nem adorarão nos santuários idólatras que construíram.
9 O -rua mbọku ono bẹ mkpụkpu ẹphe, a kpụshiru ike, ẹphe gude okfu ndu Ízurẹlu kwafụ a-dụ l'ọ bụ ọkpu-ufu, ẹkfukala phụ-chiru; ẹgbudu erichia ya. Ẹkemeke ọbule a-chịko daburu ochobo.
9 Suas maiores cidades ficarão como um bosque desabitado, como a terra que os heveus e os amorreus abandonaram quando os israelitas vieram para cá tanto tempo atrás; tudo ficará desolado.
10 Ishi iya bụ l'unu zahawaru Nchileke, bụ iya dzọru unu ono. Unu ta nyata onye ono, bụ Agbara-Mkpuma; bya abụru onye meru unu; unu eshihu ike ono. Ọo ya kparu iphe ẹ to nwedu m'o -ruhuru; unu kụa akpụru oshi, bụ iya kakọta mma; m'ọ bụ dzashịa oshi vayịnu, unu dzetaru lẹ mkpụkpu ọdo;
10 Pois você se afastou do Deus que o salva, se esqueceu da Rocha que o protege. Por isso, pode até plantar as melhores videiras e importar as mudas mais caras.
11 mbụ m'o -ruhuru; unu mee t'ọ wata evuvu mbọku, unu kụru iya; o be l'ụtsu iya; yọ wata ọtsu igu; iphe a kpataru iya ta dụkwa iphe ọo-bụ l'oge iphe-ememe; mẹ l'oge ẹhu-ọhu-oku, ẹ-ta aladu alala.
11 Pode ser que elas brotem no dia em que as puser na terra, pode ser que floresçam na manhã em que as plantar, mas você jamais colherá delas uma uva sequer; sua colheita será apenas tristeza e dor contínua.
12 Iphe bụ mbakeshi tụko ede ekiri; l'ede ekiri l'ọ bụ eze-ẹnyim. Ndiphe l'ede ekiri; l'ọ bụ ọchoku eze mini!
12 Ouça! As tropas de muitas nações rugem como ruge o mar. Escute o estrondo dos exércitos, que avançam como ondas estrondosas.
13 Iphe bụ mbakeshi ede ekiri l'ọ bụ utso eze mini. Ọ bụ lẹ teke Nchileke baru ẹphe mba; bẹ ẹphe a-gba ọso; gbatehu agbatehu. Ee-ruta ẹphe ẹge phẹrephere erutaje ẹswa, nọ l'ugvu; mbụ ẹge ono, udzudzu ọku-maa agbajẹ teke ọku-maa adzụ ono.
13 Embora rujam como a rebentação na praia, Deus os calará e eles fugirão, como palha dispersada pelo vento, como folhas num redemoinho antes da tempestade.
14 O -be l'urẹnyashi; iphe eye egvu abụru phẹrekete. Nchi -bya abọhu; bẹ ẹphe wụfuwarunu. Ọ bụ ẹge ọ dụ ndu ono, alụ ayi alụlu ono ndono; mbụ ọ bụ ẹge ọo-tsakfu ndu ono, egwo iphe ayi ono.
14 Ao cair da tarde, Israel espera, cheio de pavor, mas, ao amanhecer, seus inimigos estão mortos. Esse é o castigo merecido dos que nos saqueiam, o fim apropriado para os que nos destroem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.