Gênesis 50
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH
1 Jósẹfu abya atụ nna iya gbirimu; bya etsuta iya ọnu; wata ẹkwa.
1 José se atirou sobre o pai, chorando e beijando o seu rosto.
2 Ya ndono; Jósẹfu abya ezia ndu dọkinta, ejeru iya ozi t'ẹphe kwakọbe odzu nna iya t'ẹ b'o rehu. Ẹphe ekwe bya akwakọbe odzu ono.
2 Ele deu ordem aos médicos que estavam ao seu serviço para embalsamarem o corpo do seu pai, e assim eles fizeram.
3 Iphe ọ nataru ẹphe bụ ụkporo abalị ẹbo t'ẹphe gude kwakọbe odzu ono; kẹ l'ọ kwanụ ẹge ono bẹ ọonataje; t'e gude kwakọbe odzu.
3 Gastaram quarenta dias para fazer isso, o tempo normal para embalsamar um corpo. E os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 A ratsụlephu ẹkwa iya ono; Jósẹfu asụ ndu ozi Fero: “Ọ -bụru lẹ ya nọ unu l'obu; unu kfuru Fero
4 Quando passou o tempo do luto, José falou com os altos funcionários do palácio do rei do Egito. Ele disse: — Façam o favor de levar ao rei a seguinte mensagem:
5 lẹ teke nna iya abya anwụhu b'ọ sụkwaru tẹ ya riaru iya angụ lẹ ya e-jee je eli-a ya l'ili, ọ tụru doberu onwiya l'alị Kénanu. Ọo ya bụ t'a haa ya tẹ ya je elia ya. Teke ya litsuaru iya; ya alata.”
5 “Quando o meu pai estava para morrer, ele me fez jurar que eu o sepultaria no túmulo que ele mesmo preparou no país de Canaã. Por favor, deixe-me ir sepultar o meu pai, que depois eu voltarei.”
6 Fero asụ iya: “T'o jekwa je elia nna iya l'ẹke, ọ sụru t'o riaru iya angụ l'oo-je je elia ya.”
6 O rei respondeu: — Vá e sepulte o seu pai, como ele fez você jurar que faria.
7 Tọ dụ iya bụ; Jósẹfu atụgbua jeshia oli nna iya. Iphe, bụ ndu, bụ ishi l'ọru Fero awụ-tsoru iya. Ndu, bụ ọgurenya l'ufu eze; ndu, bụ ọgurenya l'alị Íjiputu;
7 E assim José foi sepultar o seu pai. Com ele foram as autoridades ligadas ao rei, os altos funcionários do palácio e todos os líderes do Egito.
8 ndibe Jósẹfu kpamukpamu; unwunne iya; mẹ iphe bụ ndu nna iya l'ẹphe ha awụ-lihu tsoru Jósẹfu; ẹphe ejeshia oli nna iya ono. Ọ bụphu ụnwegirima ẹphe; mẹ elu ẹphe bẹ ẹphe haru lẹ Gọ́shenu.
8 Foram também as famílias de José, dos seus irmãos e de Jacó. Deixaram na terra de Gosém somente as crianças pequenas, as ovelhas, as cabras e o gado.
9 Ụgbo-ịnya; mẹ ndu l'agba ịnya; bẹ ẹphe l'iya yịkwaphu. Ọ bụlephu l'ẹphe zaru l'igwe je.
9 Também foram homens a cavalo e em carretas, de modo que o grupo era muito grande.
10 Ẹphe erua ẹke, eetsuje balị lẹ Atadu l'iku Ẹnyimu Jọ́danu; nọdu l'ẹke ono raa ẹkwa Jékọpu rashịa ya ike. Jósẹfu anọo l'ẹke ono abalị ẹsaa; nọoru nna iya l'ụlo-ẹ̀kwà.
10 Quando chegaram a Atade, que fica a leste do rio Jordão, fizeram uma cerimônia de sepultamento num terreiro onde o trigo é malhado. Ali choraram muito alto durante sete dias.
11 Ndu Kénanu, bu l'ẹke ono anụa ẹkwa-aphụ, aara l'ẹke ono, eetsuje balị lẹ Atadu ono; sụ: “Ọ kwa ẹkwa-anwụhu bẹ ndu Íjiputu akwa ẹge ono.” Ọo ya kparu iphe eekuje ẹke ono, nọ l'iku Jọ́danu ono “Ébẹlu-Mizaremu.”
11 Quando os moradores de Canaã viram tanta gente chorando, disseram: “Como é impressionante o choro desses egípcios!” Por isso puseram naquele lugar o nome de Abel-Misraim .
12 Tọ dụ iya bụ; ụnwu Jékọpu emee ẹge ono, ọ sụru t'ẹphe mee ono;
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram com o seu pai tudo o que ele havia ordenado.
13 pata odzu iya jeshia Kénanu je elia ya l'ọgba, nọ l'ẹgu Makupela l'iku Mamure, bụ ẹke Ébirihamu zụtaru Éfurọnu onye Hetu yẹle alị, tso iya nụ; t'ọ bụru ẹke, ee-lije odzu.
13 Eles levaram o seu corpo até Canaã e o sepultaram na caverna de Macpela, a leste de Manre, no terreno que Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser a sepultura da família.
14 Jósẹfu elitsua nna iya ono yẹle ụnwanna iya; mẹ iphe bụ ndu ono, tso iya je oli odzu ono alashia azụ lẹ Íjiputu.
14 Depois do sepultamento, José voltou para o Egito com os irmãos e com todos os que o haviam acompanhado.
15 Ụnwanna Jósẹfu abya aphụa lẹ nna phẹ nwụhuwaru; bya asụ: “L'o nwekwaru ẹge ọo-dụ; Jósẹfu evukwaduru ẹjo iphe ono, ẹphe meru iya ono l'obu; bya kfụa ẹphe ụgwo iya.”
15 Depois da morte do pai, os irmãos de José disseram: — Talvez José tenha ódio de nós e vá se vingar de todo o mal que lhe fizemos.
16 Tọ dụ iya bụ; ẹphe abya ezia ozi t'e je ezia Jósẹfu; sụ iya: “L'o nwekwaru ọkwa, nna ngu nmaru b'ọ nwụhuderu.
16 Então mandaram dizer a José: — Antes que o seu pai morresse,
17 ‘Ọ sụru t'ayi kfuru ngu: “Lẹ yẹbedua, bụ Jékọpu arọ ngu t'ị gụaru ụnwanna ngu-a nvụ l'iphe, dụ ẹji ono, ẹphe meru ngu ono; mẹ l'iphe bụ ẹke, ẹphe meru ngu ẹji.” ’
17 ele mandou que pedíssemos a você o seguinte: “Por favor, perdoe a maldade e o pecado dos seus irmãos, que o maltrataram.” Portanto, pedimos que perdoe a nossa maldade, pois somos servos do Deus do seu pai. Quando recebeu essa mensagem, José chorou.
18 Ụnwanna iya ono awụ-kfuta iya; bya ebyishiru iya ikpere; sụ iya: “L'ẹphe l'ẹphe ha bụkotaakwa ohu ngu.”
18 Depois os próprios irmãos vieram, se curvaram diante dele e disseram: — Aqui estamos; somos seus criados.
19 Jósẹfu asụ ẹphe: “Unu ba atsụshi egvu; kẹ l'ẹ tọ bụdu iya bụ Nchileke.
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; eu não posso me colocar no lugar de Deus.
20 Ọ bụ oswi-okfu l'unu rịru t'unu mee yẹbe Jósẹfu ẹjo iphe; ọbu lẹ Nchileke meru t'ọ bụru iphe-ọma; k'ọphu ee-shi ẹge ono dzọta ndu, dụ l'igwe, bụnu iya bụ iphe-a, eme nta-a.
20 É verdade que vocês planejaram aquela maldade contra mim, mas Deus mudou o mal em bem para fazer o que hoje estamos vendo, isto é, salvar a vida de muita gente.
21 Ọo ya bụ t'unu ba atsụshi egvu. Ya a-nọdu anụ-a unu nri; unu l'ụnwu unu.” Yo gude olu-odoo kfuru yeru ẹphe; mee t'obu rua ẹphe alị.
21 Não tenham medo. Eu cuidarei de vocês e dos seus filhos. Assim, ele os acalmou com palavras carinhosas, que tocaram o coração deles.
22 Jósẹfu eburu lẹ Íjiputu yẹle ndibe nna iya. Iphe ọ nọru bụ ụkporo afa ise l'afa iri.
22 José ficou morando no Egito, ele e a família do seu pai. José viveu cento e dez anos
23 Ọ nọ ndzụ; phụ ụnwunwa Ífuremu; nọdukwaphu ndzụ; a mụshia ụnwegirima kẹ Makiru, bụ nwatibe Manásẹ; yo hetatsua ẹphe.
23 e chegou a ver os netos de Efraim. Ele também pegou no colo, como membros da família, os filhos do seu neto Maquir, que era filho de Manassés.
24 Ya ndono; Jósẹfu asụ ụnwanna iya: “Lẹ ya abyaakwa anwụhu. Ọle ya marua lẹ Nchileke e-yerua unu ẹka dufuta unu l'alị-a; dulala unu azụ l'alị ono, o kweru Ébirihamu; mẹ Áyizaku; mẹ Jékọpu ụkwa iya; tsua ya ẹtomu ono.”
24 Certo dia José disse aos irmãos: — Eu vou morrer logo, mas estou certo de que Deus virá ajudá-los e os levará deste país para a terra que ele jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Jósẹfu emee; ụnwu Ízurẹlu eriaru iya nte lẹ Nchileke e-yeru-a ẹphe ẹka; t'ẹphe vuta odzu iya vulaa teke ẹphe a-nọdu ala.
25 Então José pediu à sua gente que fizesse um juramento. Ele disse: — Estou certo de que Deus virá ajudar vocês. Quando isso acontecer, levem o meu corpo com vocês.
26 Tọ dụ iya bụ; Jósẹfu anwụhu l'ọ nọtsuaru ụkporo afa ise l'afa iri. Ẹphe abya akwakọbe iya; tee ya manụ banụ; kụa ya l'igbe-odzu dobe lẹ Íjiputu.
26 José morreu com cento e dez anos. O seu corpo foi embalsamado e posto num caixão, no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.