Gênesis 47

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jósẹfu abya ejekfu Fero je asụ iya: “Lẹ nna iya yẹle unwunne iya; atụru ẹphe; eswi ẹphe; mẹ l'iphemiphe ọbule, ẹphe nweru enweru bẹ shiakwa Kénanu byaruta Gọ́shenu.”
1 José foi ver o faraó e lhe disse: “Meus pais e meus irmãos chegaram da terra de Canaã. Trouxeram seus rebanhos, seu gado e todos os seus bens, e agora estão na região de Gósen”.
2 Yọ bya afọta unwunne iya ono ụmadzu ise gude jekfu Fero.
2 José levou consigo cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 Fero abya ajị ẹphe iphe bụ ẹka-ọru ẹphe.
3 “Em que vocês trabalham?”, o faraó perguntou aos irmãos. Eles responderam: “Nós, seus servos, somos pastores, como nossos antepassados.
4 Ẹphe asụkwa iya phụ: “L'ẹphe byaru t'ẹphe butota l'ẹke-a; kẹ l'ẹjo-ẹgu, eme l'alị Kénanu ta dụdu k'ekfukfu; k'ọphu bụ l'ẹ to nwedu ẹke atụru ndu ozi ngu a-kpajẹ nri. Ọo ya bẹ ẹphe ekfu; sụ byiko t'ị haaru t'ẹphebe ndu ozi ngu buru lẹ Gọ́shenu.”
4 Viemos morar no Egito por algum tempo, pois não há pastagem para nossos rebanhos em Canaã. A fome é terrível naquela região. Por isso, pedimos sua permissão para morar na região de Gósen”.
5 Fero asụ Jósẹfu: “Lẹ nna ngu; mẹ unwunne ngu byakfutaakwaru ngu.
5 Então o faraó disse a José: “Agora que seu pai e seus irmãos estão com você,
6 Alị Íjiputu bụ nggu b'ọ nọ l'ẹka. Hata ẹke kagee mma l'alị-a nụ nna ngu yẹle unwunne ngu t'ẹphe buru. Woru alị Gọ́shenu nụ ẹphe t'ẹphe buru. Ọ -bụru l'o nweru ndu ọphu, i maru l'ẹphe ha, ike-ozi dụ; nggu eye ẹphe t'ẹphe chejeru iya elu nk'iya.”
6 escolha qualquer lugar em todo o Egito para morarem. Dê-lhes a melhor terra do Egito. Que vivam na região de Gósen. Se você descobrir entre eles homens capazes, coloque-os para cuidar de meus rebanhos”.
7 Tọ dụ iya bụ; Jósẹfu abya eduru nna iya; mbụ Jékọpu jekfu Fero. Jékọpu abya agọoru Fero ọnu.
7 Em seguida, José trouxe seu pai, Jacó, e o apresentou ao faraó. E Jacó abençoou o faraó.
8 Fero ajị iya afa ole, ọ nọwaru.
8 “Quantos anos o senhor tem?”, perguntou o faraó.
9 Jékọpu asụ iya “L'ọ kwadua ụkporo afa ishingu l'afa iri bẹ ya nọwaru; ọle ọ bụlephu iphe-ẹhuka l'ọ ha; k'ọphu bụ l'oo-se tẹ ya ba anọ-ruhe ẹge nna iya oche phe nọ-ruru.”
9 Jacó respondeu: “Tenho andado por este mundo há 130 árduos anos. Comparada à vida de meus antepassados, minha vida foi curta”.
10 Jékọpu abya agọoru Fero ọnu ọdo; lụfushia.
10 Então Jacó abençoou o faraó novamente antes de deixar a corte.
11 To dụ iya bụ; Jósẹfu abya emee tẹ nna iya; mẹ ụnwunna iya phẹ buru lẹ Íjiputu. Yọ nụ ẹphe alị Íjiputu, ẹke kagee mma t'ẹphe buru, bụ iya bụ alị Ramesẹsu, bụ ẹge Fero sụru t'o mee ya.
11 José deu a seu pai e a seus irmãos a melhor terra do Egito, a região de Ramessés, e os acomodou ali, conforme o faraó havia ordenado.
12 Jósẹfu l'anụ ndu ono nri l'ẹphe ha; bụ iya bụ nna iya; mẹ ụnwunna iya; mẹ iphe bụ ndibe nna iya l'ẹphe ha. Ọonoduje anụ ẹphe nri l'ẹge ụnwegirima ẹphe ha.
12 José também providenciou mantimentos para seu pai e seus irmãos, em quantidades proporcionais ao número de seus dependentes, incluindo as crianças pequenas.
13 Nri agvụkota l'alị ono gbaa mgburumgburu; kẹ l'ẹgu ono kpọru ẹka. Alị Íjiputu mẹ alị Kénanu ajịko gbajọshihu; l'okfu ẹjo-ẹgu ono.
13 A essa altura, a escassez era tanta que se esgotaram todos os mantimentos, e havia gente passando fome em toda a terra do Egito e de Canaã.
14 Ndu Íjiputu; ẹphe lẹ ndu Kénanu atụko okpoga, ẹphe nweru kpafọkota lẹ nri l'ẹka Jósẹfu. Jósẹfu evuta okpoga ono je akụbe l'ụlo Fero.
14 Com o tempo, vendendo cereais para o povo, José arrecadou todo o dinheiro do Egito e de Canaã e o depositou no tesouro do faraó.
15 Okpoga onyemonye ọbule agvụlephu; ndu Íjiputu abyakfutashia Jósẹfu bya asụ iya: “T'ọ nụ ẹphe nri! Ọ -dụdu bẹ ẹphe a-nwụshihukwa; kẹ l'okpoga ẹphe gvụakwaru lẹ nri.”
15 Quando acabou o dinheiro do povo do Egito e de Canaã, todos os egípcios foram implorar a José: “Não temos mais dinheiro! Mas, por favor, dê-nos alimento, ou morreremos de fome diante dos seus olhos!”.
16 Jósẹfu asụ ẹphe: “Ọ -bụru l'okpoga ẹphe gvụwaru; t'ẹphe kpụtajeru iya elu ẹphe l'ụgwo nri, ya a-nụ ẹphe.”
16 José respondeu: “Visto que seu dinheiro acabou, tragam-me seus animais. Eu lhes darei alimento em troca”.
17 Tsube teke ono; ẹphe akpụtalahaaru iya elu ẹphe; mbụ ịnya ẹphe; atụru; eghu; eswi; mẹ nkakfụ-ịgara ẹphe. Yọo natajẹ ẹphe elu ẹphe; nụ ẹphe nri ọzori iya. Yọ bụru ẹge ono b'o gude zụa ẹphe afa ophu.
17 Então eles entregaram seus animais a José em troca de alimento. José lhes forneceu mantimentos para mais um ano em troca de seus cavalos, rebanhos de ovelhas, bois e jumentos.
18 Afa ono agvụlephu; ẹphe abyakfuta iya l'afa ọphu tso iya nụ bya asụ iya: “L'ẹ to nwekwa iphe ẹphe edomiru nggụbe onye nwe-ẹphe edomi. Lẹ keshinu ọphu okpoga ẹphe gvụru; elu ẹphe abụkotawaru nke ngu; b'ẹ tọ dụhekwa iphe ẹphe tọkfu ẹka, ee-gudeje akfụ nggụbe nnajiufu ụgwo; a gụfu ẹphebedua l'onwẹphe; mẹ alị ẹphe.”
18 Mas aquele ano chegou ao fim e, no ano seguinte, o povo voltou a José, dizendo: “Não podemos esconder a verdade. Nosso dinheiro acabou, e nossos rebanhos e gado lhe pertencem. Não nos resta coisa alguma para oferecer além de nosso corpo e nossas terras.
19 Wo iya: “?Ọ dụ l'oo-kwe t'ẹphe bụru kpurupyata; ẹphebedua; mẹ alị ẹphe? L'iphe, ẹphe ekfu bụ t'o wota ẹphebedua; mẹ alị ẹphe gude kfụa ụgwo nri ono; t'alị ẹphe bụwaruru kẹ Fero; ẹphebedua abụru iya ohu. Yọ nụ ẹphe iphe t'ẹphe mebe l'alị tẹ ndzụ dzuaru ẹphe; k'ọphu alị-a ta adabuduru ochobo.”
19 Por que morreríamos de fome diante dos seus olhos? Compre nossas terras em troca de mantimento; oferecemos nossas propriedades e a nós mesmos como servos do faraó. Dê-nos cereais para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique vazia e desolada”.
20 Tọ dụ iya bụ; ndu Íjiputu l'ẹphe ha erekota alị ẹphe; kẹ l'ẹgu ono ta bụdu iphe e gude ọnu ekfu ekfukfu. Jósẹfu azụkota iphe, bụ alị, nọ lẹ Íjiputu l'ọ ha; yọ bụru kẹ Fero.
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para o faraó. Todos os egípcios venderam seus campos, pois a fome era terrível, e em pouco tempo todas as terras passaram a ser propriedade do faraó.
21 Jósẹfu emee ndu Íjiputu l'ẹphe ha; ẹphe abụru ohu.
21 Quanto ao povo, José os tornou todos escravos, de uma extremidade do Egito à outra.
22 Alị ndu ọphu ẹ tọ zụdu nwẹnkinyi bụ alị ndu achịjeru ndiphe ẹja; kẹ l'ọ bụ Fero anụje ẹphe nri. Nri ono, Fero anụje ẹphe ono edzujekwanuru ẹphe. Yọ bụru iya meru iphe ẹphe te eredu alị nk'ẹphe.
22 As únicas terras que ele não comprou foram as dos sacerdotes. Eles recebiam do faraó uma porção regular de mantimentos, por isso não precisaram vender suas terras.
23 Jósẹfu asụ ẹphe: “Lẹ keshinu ọphu ya zụwaru unu; zụa alị unu nụ Fero; ọwaa iphe, unu e-gude mebe l'alị.
23 Então José disse ao povo: “Hoje eu comprei vocês e suas terras para o faraó. Em troca, fornecerei sementes para cultivarem os campos.
24 Teke unu kpatajẹru iphe ono; unu ekee ya ụzo ise; nụ Fero ụzo lanụ. Ụzo ẹno ọphu bẹ unu e-shi l'eri nri; shi iya l'anụ ndibe unu; mẹ ụnwegirima unu nri; shikwa iya phụ wofu ọphu unu e-dobe akụ.”
24 Quando vocês os ceifarem, um quinto da colheita será do faraó. Fiquem com os outros quatro quintos e usem como alimento para vocês, para os membros de sua casa e para suas crianças”.
25 Ẹphe asụ iya: “L'ọ dzọwaru ẹphe ndzụ! Byiko; t'ọ dụnu nggụbe onye nwe-ẹphe mma t'ẹphe bụru ohu Fero.”
25 “O senhor salvou nossa vida!”, exclamaram. “Permita-nos servir ao faraó.”
26 Jósẹfu abya atụa ya; yọ bụru ekemu l'alị Íjiputu. Ekemu ono bẹ vukwa ìrè jeye ntanụ-a; mbụ ekemu ono, a tụru sụ l'ụzi lanụ l'ụzo ise l'iphe a kpataru l'okfu a-bụjeru kẹ Fero. Ọ bụphu alị ndu achịjeru ọha ẹja nwẹnkinyi bẹ ta bụdu alị kẹ Fero.
26 Então José mandou publicar um decreto que vale até hoje na terra do Egito, segundo o qual um quinto de todas as colheitas pertence ao faraó. Apenas as terras dos sacerdotes não foram entregues ao faraó.
27 Ya ndono; ndu Ízurẹlu abya eburu Gọ́shenu lẹ Íjiputu. Ẹphe eburu l'ẹke ono nweru ẹku; nọdu iya zụshia; bya aka l'igwe.
27 Enquanto isso, o povo de Israel se estabeleceu na região de Gósen, no Egito. Ali, adquiriram propriedades e tiveram muitos filhos, e sua população cresceu rapidamente.
28 Jékọpu ebua lẹ Íjiputu afa iri l'ẹsaa; teke ọ gbaru ụkporo afa ẹsaa l'afa ẹsaa.
28 Depois de chegar ao Egito, Jacó viveu mais dezessete anos; portanto, viveu ao todo 147 anos.
29 Yọ gbadẹlephu Ízurẹlu l'anwụhu; yo kua nwatibe iya; mbụ Jósẹfu; sụ iya: “Ọ -bụru lẹ ya nọ ngu-a l'obu l'oswiya; gude nụ iya ẹka l'ụtakfu; riaru iya angụ l'ẹ tii lidu iya l'alị Íjiputu.
29 Quando se aproximava a hora de sua morte, Jacó chamou seu filho José e lhe disse: “Peço que me faça um favor. Coloque sua mão debaixo da minha coxa e jure que mostrará sua bondade e lealdade a mim atendendo a este último desejo: não me sepulte no Egito.
30 L'ịi-patachia ya je elia l'ẹke e liru nna iya oche phe.”
30 Quando eu morrer, leve meu corpo para fora do Egito e sepulte-me com meus antepassados”. José prometeu: “Farei como o senhor me pede”.
31 Yọ sụ iya t'o riaru iya angụ l'oo-me iya-a. Jósẹfu abya eriaru ya ẹya. Ízurẹlu abya efoo ifu l'oshi-azẹe ya; baaru Nchileke ẹja.
31 “Jure que o fará”, insistiu. José fez o juramento, e Jacó se curvou humildemente à cabeceira de sua cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.