Gênesis 32
Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARIB
1 Jékọpu atụgbua; yọ bụru iya alala. Yo jenyaa; ụnwu ojozi Nchileke awụ-kfuta iya.
1 Jacó também seguiu o seu caminho; e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Jékọpu aphụlephu ụnwu ojozi ono; sụ: “Ha! Ẹke-a bụkwa ọdu ndu sọja Nchileke!” Yọ gụa ẹke ono Mahanayimu.
2 Quando Jacó os viu, disse: Este é o exército de Deus. E chamou àquele lugar Maanaim.
3 Jékọpu abya eyefu ndu ozi iya t'ẹphe vuru iya ụzo jekfu nwunne iya; mbụ Ị́so lẹ Séyi l'alị Édọmu.
3 Então enviou Jacó mensageiros diante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, o território de Edom,
4 Yo zia ẹphe; sụ: “Ọwaa iphe, unu e-kfuru nnajiufu iya; mbụ Ị́so. Unu sụ iya lẹ nwozi iya; mbụ Jékọpu sụru l'ọ bụ l'ẹke Lébanu bẹ ya shi keshinu ono butaru jeye nta-a.
4 tendo-lhes ordenado: Deste modo falareis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão, e com ele fiquei até agora;
5 Lẹ nta-a bẹ ya nwewaru eswi; nweru nkakfụ-ịgara; nweru atụru; mẹ eghu; nweru ohu: unwoke l'ụnwanyi. Ya eyefu ndu ozi iya-a t'ẹphe byakfuta nggụbe onye nwe mu nụ t'a maru; ?m'i kwee tẹ ya bata?”
5 e tenho bois e jumentos, rebanhos, servos e servas; e mando comunicar isso a meu senhor, para achar graça aos teus olhos.
6 Ndu ozi ono ejeebe; lata bya asụ Jékọpu: “L'ẹphe jekfukwaru nwunne ngu ọbu; mbụ Ị́so. Lẹ nta-a b'ọ chịkwa ụnu madzụ l'abya ngu ndzuta.”
6 Depois os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: Fomos ter com teu irmão Esaú; e, em verdade, vem ele para encontrar-te, e quatrocentos homens com ele.
7 Meji atọfu Jékọpu; yọ tsụlahaa egvu. Yọ bya ekekahu ndu yẹle iya yị uzi labụ; bya ekee atụru iya; eghu iya; eswi iya; mẹ ịnya-ivu iya uzi ẹbo ẹbo kwaphu.
7 Jacó teve muito medo e ficou aflito; dividiu em dois bandos o povo que estava com ele, bem como os rebanhos, os bois e os camelos;
8 Yọ rịa; sụ: “Teke ọ -bụnuru lẹ Ị́so byaru bya etso uzi lanụ ọgu; t'uzi lanụ ọphu phọduru nụ gbalaa.”
8 pois dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Jékọpu abya ekfuru nụ Nchileke; sụ iya: “Nggụbe Nchileke kẹ nna mu oche, bụ Ébirihamu; Nchileke kẹ nna mu, bụ Áyizaku; nggụbe Ojejoje; onye sụru tẹ mu lashia azụ l'alị, a mụru mu; lakfu abụbu mu phẹ; l'ii-me-e t'iphe dụru mu lẹ mma;
9 Disse mais Jacó: o Deus de meu pai Abraão, Deus de meu pai Isaque, ó Senhor, que me disseste: Volta para a tua terra, e para a tua parentela, e eu te farei bem!
10 mbụ mụbe onye ta agbadu kẹ t'i meeru mu ọhuma ono, i mekotaru mu ono; ọphu mu 'adụkpodua nụ kẹ t'i mekotaru mu iphe ono, i kwekotaru mu ụkwa, l'ii-meru mụbe nwozi ngu ono. Teke mu daru Ẹnyimu Jọ́danu-a; bẹ bụ mgbọro bẹ mu kpakfụ. Obenu lẹ nta-a bẹ mu jakawaru ọkpa ụzo labụ.
10 Não sou digno da menor de todas as tuas beneficências e de toda a fidelidade que tens usado para com teu servo; porque com o meu cajado passei este Jordão, e agora volto em dois bandos.
11 Ya ekfu anụ ngu sụ t'ị dzọta iya l'ẹka nwunne iya Ị́so; kẹle ya atsụ egvu l'ọo-bya bya afụaru iya; mẹ ụnwanyi iya-a; mẹ ụnwegirima ẹphe.
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque eu o temo; acaso não venha ele matar-me, e a mãe com os filhos.
12 Obenu l'i kfuru sụ l'ii-me t'iphe dụru mu lẹ mma; mekwaaphu t'awa mu ha l'igwe l'ọ bụ eveve mgbogidi ẹnyimu; bụru 'agụta agụta.”
12 Pois tu mesmo disseste: Certamente te farei bem, e farei a tua descendência como a areia do mar, que pela multidão não se pode contar.
13 Yọ radụ l'ẹke ono l'ẹnyashi ono. Yọ bya eshi l'iphe ono, o nweru ono fọta iphe, oo-gude meeru Ị́so iphe-ọma.
13 Passou ali aquela noite; e do que tinha tomou um presente para seu irmão Esaú:
14 Iphe, ọ fọtaru bụ: ụkporo nne eghu iri; ụkporo mkpi; ụkporo nne atụru iri; ọwaa ụkporo ebyila.
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 Yọ bya afọtakwaphu ụkporo nne ịnya-ivu; lẹ nne ịnya-ivu iri yẹle l'ụnwu iya; ụkporo nne eswi ẹbo; oke eswi iri; ụkporo nne nkakfụ-ịgara; mẹ oke nkakfụ-ịgara iri.
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez touros, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Jékọpu edokota elu ono iche l'iche; yeshia ndu ozi iya t'ẹphe switsuaru iya iche iche. Yọ sụ ẹphe: “T'ẹphe vuru iya ụzo tụgbua! Wo ẹphe t'ephe tụshiaru onwẹphe ụbara; t'ẹ b'ọ dụ onye yẹle k'ibe iya a-tụgbabe.”
16 Então os entregou nas mãos dos seus servos, cada manada em separado; e disse a seus servos: Passai adiante de mim e ponde espaço entre manada e manada.
17 Yọ sụ onye ọphu vu ụzo: “Ọ -bụru l'unu lẹ nwunne iya; mbụ Ị́so dzudaru; yọ jị ngu: ‘?Unu bụ ndibe onye? ?bụ awe bẹ unu eje? ?bụ onye nwekota elu-a, kụru unu l'ifu-a;’
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar: De quem és, e para onde vais, e de quem são estes diante de ti?
18 unu sụ iya: ‘L'ọ kwa nwozi iya; mbụ Jékọpu nwe iya. Ọle ọ kwanu iphe ọ nụru t'e wotaru onye nwe mu nụ Ị́so; lẹ yẹbedua abyakwa-a; ọbu l'ọ nọkwadua l'ụzo azụ.’ ”
18 Então responderás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú, e eis que ele vem também atrás de nos.
19 Yo kfukwaruphu ndu k'ẹbo; ndu k'ẹto; mẹ iphe, bụ ẹge ẹphe hakọta, etso elu ono: “L'ọ kwaphu iphe ono ya kfuru ono bẹ unu e-kfukotaru Ị́so teke unu l'iya dzudaru.
19 Ordenou igualmente ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás das manadas, dizendo: Desta maneira falareis a Esaú quando o achardes.
20 Ọlobu; unu nyatakwa sụ iya lẹ nwozi iya; mbụ Jékọpu abyakwa-a.” Iphe Jékọpu rịru bụ l'iphe ono, ya nụru; yo vuta ụzo ono e-mee Ị́so t'obu jizita iya; k'ọphu bụ teke Ịso phụru iya; t'o kweru nata iya.
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Aplacá-lo-ei com o presente, que vai adiante de mim, e depois verei a sua face; porventura ele me aceitará.
21 Tọ dụ iya bụ; e rutakota iphe ono, o gude eje ome iphe ọma ono; ẹphe evuru iya ụzo tụgbua; yẹbedua, bụ Jékọpu aradụ l'ọdu ẹphe l'ẹnyashi ono.
21 Foi, pois, o presente adiante dele; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 Jékọpu abya eduta unyomu iya ẹphe ẹbo l'ẹnyashi ono; duta ụnwanyi labụ ono, e deru iya t'ẹphe jejeru unyomu iya ozi ono; dutakwaphu ụnwegirima nk'iya ẹphe iri lẹ nanụ; duta ẹphe je adaa Ẹnyimu Jábọku dafụ azụ iya ọphu.
22 Naquela mesma noite levantou-se e, tomando suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos, passou o vau de Jaboque.
23 Yo dughatsua ẹphe ẹnyimu ono; latashia azụ bya egwotakota iphemiphe ọbule, o nweru gwofu azụ ẹnyimu ono azụ iya ọphu.
23 Tomou-os, e fê-los passar o ribeiro, e fez passar tudo o que tinha.
24 Tọ dụ iya bụ; Jékọpu anọdu l'ẹke ono nwẹnkinyi iya. Yo nweru nwoke lanụ, byaru nụ yẹle iya agbalẹphu mgba jeye nchi abụru pẹtekengu.
24 Jacó, porém, ficou só; e lutava com ele um homem até o romper do dia.
25 Nwoke ono abya amaru lẹ ya te egudeghedu Jékọpu; woru ẹka byia ya l'ọkpu-nka l'ẹphe agbakwadụa mgba ono; nka agbụfu iya.
25 Quando este viu que não prevalecia contra ele, tocou-lhe a juntura da coxa, e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, enquanto lutava com ele.
26 Yọ sụ Jékọpu t'ọ haa ya tẹ ya la; lẹ nchi abyawa abọhu!
26 Disse o homem: Deixa-me ir, porque já vem rompendo o dia. Jacó, porém, respondeu: Não te deixarei ir, se me não abençoares.
27 Nwoke ono ajị iya ẹpha iya.
27 Perguntou-lhe, pois: Qual é o teu nome? E ele respondeu: Jacó.
28 Nwoke ono asụ iya l'ẹpha iya ta abụhedu Jékọpu. Iphe ọo-bụ bụ Ízurẹlu; kẹle yẹle Nchileke ghawaru iya; yẹle madzụ aghaa ya; yo mekputakota.
28 Então disse: Não te chamarás mais Jacó, mas Israel; porque tens lutado com Deus e com os homens e tens prevalecido.
29 Jékọpu asụ iya: “Byiko; t'ọ kọnuaru iya ẹpha iya.”
29 Perguntou-lhe Jacó: Dize-me, peço-te, o teu nome. Respondeu o homem: Por que perguntas pelo meu nome? E ali o abençoou.
30 Ya ndono; Jékọpu agụa ẹke ono Penuwẹlu; sụ: “Lẹ yẹle Nchileke phụru ifu l'ifu; ya anọdukwadua ndzụ.”
30 Pelo que Jacó chamou ao lugar Peniel, dizendo: Porque tenho visto Deus face a face, e a minha vida foi preservada.
31 Jékọpu eswedelephu Penuwẹlu; ẹnyanwu-ahata-wa. Yo gbe etewa nụ ọkpa; lẹ k'ọkpu-nka ono, a gbụfuru iya ono.
31 E nascia o sol, quando ele passou de Peniel; e coxeava de uma perna.
32 Ọ bụ iphe ono kparu iphe ndu Ízurẹlu ta atajẹdu ájị́, likfuru l'ẹnu nka; mbụ jeye ntanụ ọwaa; kẹ l'ọ bụ l'ẹke ájị́ anọje l'ẹnu nka b'e byiru Jékọpu ẹka ono.
32 Por isso os filhos de Israel não comem até o dia de hoje o nervo do quadril, que está sobre a juntura da coxa, porquanto o homem tocou a juntura da coxa de Jacó no nervo do quadril.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.