Gênesis 29
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH
1 Ya ndono; Jékọpu akwasẹru ije iya jeye yọ bya erua alị ndu ụzo ẹnyanwu-ahata.
1 Jacó continuou a sua viagem e chegou à terra do Oriente.
2 Yo rua ẹke ono bya aphụ wẹlu, nọ l'oghe-ẹgu l'ẹke ono; mẹ uzi atụru ẹto l'iku iya; kẹ l'atụru ono bụ lẹ wẹlu ono b'ọ ngụje mini. Mkpuma, e gude swichia ọnu wẹlu ono aha nshinu.
2 De repente, ele olhou e viu no campo um poço; em volta dele estavam três pastores, cada um com as suas ovelhas e cabras. A água para os animais era tirada desse poço, que era tapado com uma grande pedra.
3 Yọo buje; atụru ono -dzukolephu l'ẹke ono; ndu eche iya nụ abya agbakọ ẹka swifu mkpuma ono l'ọnu wẹlu ono; seta mini doberu atụru ono. Ẹphe -megee; ẹphe abya eswikwazi mkpuma ono l'ọnu wẹlu ono.
3 Quando todos os pastores se ajuntavam ali com os seus animais, então tiravam a pedra para dar água às ovelhas e cabras. Depois tornavam a pôr a pedra na boca do poço.
4 Jékọpu abya ajị ndu eche atụru ono ẹke ẹphe shi.
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus amigos? — Somos de Harã — responderam eles.
5 Yọ sụ ẹphe mẹ ẹphe maru Lébanu, bụ nwanwa Nahọ?
5 Em seguida perguntou: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? — Conhecemos, sim — disseram.
6 Jékọpu ajị ẹphe: “?Mẹ ẹhu dụ iya-a mma?”
6 — Ele vai bem? — perguntou Jacó. Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Yọ sụ ẹphe: “?Unu ta phụdu l'ụboku hakwadua nshinu; l'ẹ tọ gbadụa teke, aachịkobeje atụru. Unu setanu mini doberu atụru ono t'ọ ngụa. Teke e metsuaru; unu achịru iya je ẹke ọokpaje nri t'ọ kpafụa nri!”
7 Então Jacó disse: — Ainda é dia, e é muito cedo para recolher as ovelhas. Por que vocês não lhes dão água e as levam de volta para pastar?
8 Ẹphe asụ iya: “L'ẹphe te emeghekwa iya ẹge ono. L'ọ kwa teke atụru ono dzuleruphu edzudzu l'ẹke-a; e swifu mkpuma ono l'ọnu wẹlu ono. Teke ono; e setaru iya mini t'ọ ngụa.”
8 Eles responderam: — Não podemos. Temos de esperar que todas as ovelhas e cabras estejam aqui e a pedra seja tirada da boca do poço. Aí daremos água para elas.
9 Yọ bụru teke ono, ẹphe l'iya ekfu ono bẹ Rechẹlu chị atụru nna iya byaruta; kẹ l'ọ bụ nwamgbọko eche atụru.
9 Jacó ainda estava falando com eles quando Raquel, que era pastora de ovelhas, chegou com os animais do seu pai.
10 Jékọpu aphụlephu Rechẹlu; mẹ atụru Lébanu ono, ọ chị ono; tụgbua je eswifu mkpuma ono l'ọnu wẹlu ono; bya eseta mini doberu atụru nwunne nne iya ono; yọ ngụa.
10 Logo que Jacó a viu com as ovelhas e cabras do seu tio Labão, ele foi, e tirou a pedra da boca do poço, e deu água para os animais.
11 Jékọpu abya anmaa Rechẹlu akpa; wata ẹkwa.
11 Depois ele beijou Raquel e, muito emocionado, começou a chorar.
12 Jékọpu asụ Rechẹlu lẹ yẹle nna iya bụkwa; lẹ ya bụkwa nwatibe Ribéka. Rechẹlu agbagbụa je akọoru iya nna iya.
12 E disse: — Eu sou parente do seu pai; sou filho de Rebeca. Raquel foi correndo contar tudo ao pai.
13 Lébanu anụlephu kẹ nwa nwunne iya ono; mbụ Jékọpu; gbagbụwaphu gbakfutashia ya. Yo rua je anmaa ya akpa; tsuta iya ọnu; duta iya jeshia nk'iya. Ẹphe erua; Jékọpu abya akọkotaru iya iphemiphe ọbule ono, meru nụ ono.
13 Ele ouviu as novidades a respeito do seu sobrinho e logo saiu correndo. Quando encontrou Jacó, Labão o abraçou, e beijou, e o levou para casa. Jacó lhe contou tudo o que havia acontecido,
14 Lébanu asụ iya lẹ yẹle iya bụkwa mee lanụ; mbụ e -kee; e-kehe-ọdo.
14 e aí Labão disse: — Sim, de fato, você é da minha própria carne e sangue. Jacó ficou na casa do seu tio um mês inteiro.
15 Lébanu asụ iya: “?Bụ okfu lẹ nggu l'iya bụ abụbu b'ịi-nọdu ejeru iya ozi kẹ mmanu tọo?” Wo iya t'o kfua iphe, ya a-nọdu akfụ iya.
15 Aí Labão disse: — Não está certo você trabalhar de graça para mim só porque é meu parente. Quanto você quer ganhar?
16 Lébanu bẹ mụtaru ụnwu-mgbọko labụ. Ẹpha onye k'ọgurenya bụ Lii; onye kẹ nwata abụru Rechẹlu.
16 Acontece que Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Leia, e a mais moça, Raquel.
17 Lii bẹ ẹnya dụ ẹruru-ẹruru; obenu lẹ Rechẹlu ama mma; dụ ugvu.
17 Leia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita de rosto e de corpo.
18 Rechẹlu bẹ shi tụbahawa Jékọpu l'ẹnya. Yọ sụ Lébanu: “Tẹ ya jenuaru iya ozi afa ẹsaa; t'o kee ya nwatibe iya kẹ nwata; mbụ Rechẹlu.”
18 Como Jacó estava apaixonado por Raquel, respondeu: — Trabalharei sete anos para o senhor a fim de poder casar com Raquel.
19 Lébanu asụ iya: “L'o gbe kakwa mma lẹ ya keru ngu iya; malẹ ya keru iya akataka onye ọdo. Ngwanụ; t'ẹphe buwaruru.”
19 Labão disse: — Eu prefiro dá-la a você em vez de a um estranho. Fique aqui comigo.
20 Tọ dụ iya bụ; Jékọpu ejee ozi afa ẹsaa changụ t'e kee ya Rechẹlu. Afa ẹsaa ono adụle-ẹ Jékọpu l'ọ bụ nwujiku olemole; kẹ l'o yeru Rechẹlu obu nshinu.
20 Assim, Jacó trabalhou sete anos para poder ter Raquel. Mas, porque ele a amava, esses anos pareceram poucos dias.
21 Ya ndono; Jékọpu asụ Lébanu: “Lẹ ya nọ-dzuakwaru afa ẹsaa ọbu. Dee ya nyee ya; k'ọphu yẹ ya a-zẹ.”
21 Quando passaram os sete anos, Jacó disse a Labão: — Dê-me a minha mulher. O tempo combinado já passou, e eu quero casar com ela.
22 Tọ dụ iya bụ; Lébanu abya ekua ndu ẹke ono; shiaru ẹphe nri.
22 Labão deu uma festa de casamento e convidou toda a gente do lugar.
23 Yo be l'urẹnyashi; yo duta ada iya; mbụ Lii; dee Jékọpu; yẹ ya azẹe.
23 Mas naquela noite Labão pegou Leia e a entregou a Jacó, e ele teve relações com ela
24 Lébanu abya eshi lẹ ndu ohu iya duta nwamgbọko ọphu aza Zilipa duru nụ Lii t'o jejeru iya ozi-ụlo.
24 (Labão tinha dado a sua escrava Zilpa a Leia para ser escrava dela.).
25 Nchi abọhulephu; Jékọpu abya amaru l'ọ bụ Lii b'e gbe dee ya. Yọ sụ Lébanu: “?Bụ ngụnu b'i meru iya egbe iya ọwaa. ?Tọ bụdu Rechẹlu bẹ ya jeru ngu ozi iya. ?Nanụ ẹge ọ dụ b'ị gbaru iya egbe ẹregede ọwaa.”
25 Só na manhã seguinte Jacó descobriu que havia dormido com Leia. Por isso foi reclamar com Labão. Ele disse: — Por que o senhor me fez uma coisa dessas? Eu trabalhei para ficar com Raquel. Por que foi que o senhor me enganou?
26 Lébanu asụ iya: “Tị madu l'ẹ tọ bụdu ome-l'alị ayi l'ẹke-a t'e vuru ụzo kee onye kẹ nwata nji; tẹmanu e kede onye kẹ ọgurenya.
26 Labão respondeu: — Aqui na nossa terra não é costume a filha mais moça casar antes da mais velha.
27 Taa nshi megeodu ẹswa-nwanyi k'onye ọwaa l'idzu-wa. E megee; ya ekefua ngu onye kẹ nwata; ọbule ii-jekwaru iya phụ ozi afa ẹsaa ọdo.”
27 Espere até que termine a semana de festas do casamento. Aí, se você prometer que vai trabalhar para mim outros sete anos, eu lhe darei Raquel.
28 Jékọpu ekweta; bya emee ẹswa-nwanyi l'ẹhu Lii idzu ophu. Lébanu abya ekefua ya Rechẹlu.
28 Jacó concordou, e, quando terminou a semana de festas do casamento de Leia, Labão lhe deu a sua filha Raquel como esposa
29 Lébanu abya eshi lẹ ndu ohu iya duta nwamgbọko ọphu aza Biliha duru nụ Rechẹlu t'o jejeru iya ozi-ụlo.
29 (Labão tinha dado a sua escrava Bila a Raquel para ser escrava dela.).
30 Jékọpu yẹle Rechẹlu abya azẹe. Yọ ka oyeru Rechẹlu obu; malẹ Lii. Yọ bya ejeeru Lébanu ozi afa ẹsaa ọdo.
30 Jacó também teve relações com Raquel; e ele amava Raquel muito mais do que amava Leia. E ficou trabalhando para Labão mais sete anos.
31 Ojejoje abya elee ẹnya phụ l'e te yeduru Lii obu; mee ya; yọ wata ọtsu ime; Rechẹlu ekeru ekeru.
31 Quando o Senhor Deus viu que Jacó desprezava Leia, fez com que ela pudesse ter filhos, mas Raquel não podia ter filhos.
32 Lii abya atsụta ime; mụa nwata nwoke; gụa ya Rúbẹnu; kẹ l'ọ sụru: “Lẹ Ojejoje phụwaru iphe-ẹhuka, ya eje. Nta-a bẹ ya maru lẹ nji iya a-kabẹ-ẹ yeru iya obu.”
32 Leia ficou grávida e deu à luz um filho; e pôs nele o nome de Rúben . Ela explicou assim: — O
33 Yọ bya atsụta ime ọdo; mụkwaaphu nwata nwoke; sụ: “Lẹ Ojejoje nụwaru l'ẹ t'e yeduru iya obu kparu iphe ọ nụfukwaaru iya phụ onye ọwaa.” Yọ gụa ya Símiyọnu.
33 Leia ficou grávida outra vez e teve outro filho, a quem deu o nome de Simeão . E disse: — O
34 Yọ bya atsụtakwa ime ọdo; mụkwaaphu nwata nwoke. Yọ sụ: “Nta-a bẹ ya maru lẹ nji iya e-kwe-e rụkota iya; kẹle ya mụtawaru iya unwoke ẹto.” Yọ gụa ya Lívayi.
34 Leia engravidou ainda outra vez e teve mais um filho, a quem chamou de Levi , pois disse assim: — Agora o meu marido ficará mais unido comigo, pois já lhe dei três filhos.
35 Yọ tsụta ime ọdo; mụkwaaphu nwata nwoke; bya asụ: “Ugbiya-a bẹ ya e-tu Ojejoje ẹpha.” Yọ gụa ya Júda. Yọ mụtsua Júda; tsụ-buhu ime.
35 Leia ficou grávida mais uma vez e teve outro filho. A esse deu o nome de Judá e disse: — Desta vez louvarei a Deus, o Depois disso não teve mais filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.