Gênesis 29

Bayịburu Ikwo (IQW) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ya ndono; Jékọpu akwasẹru ije iya jeye yọ bya erua alị ndu ụzo ẹnyanwu-ahata.
1 Então, Jacó seguiu na sua jornada, e veio à terra do povo do oriente.
2 Yo rua ẹke ono bya aphụ wẹlu, nọ l'oghe-ẹgu l'ẹke ono; mẹ uzi atụru ẹto l'iku iya; kẹ l'atụru ono bụ lẹ wẹlu ono b'ọ ngụje mini. Mkpuma, e gude swichia ọnu wẹlu ono aha nshinu.
2 E ele olhou, e eis um poço no campo, e eis que ali havia três rebanhos de ovelhas deitados junto a ele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos, e uma grande pedra estava sobre a boca do poço.
3 Yọo buje; atụru ono -dzukolephu l'ẹke ono; ndu eche iya nụ abya agbakọ ẹka swifu mkpuma ono l'ọnu wẹlu ono; seta mini doberu atụru ono. Ẹphe -megee; ẹphe abya eswikwazi mkpuma ono l'ọnu wẹlu ono.
3 E ali estavam reunidos todos os rebanhos, e removiam a pedra da boca do poço, e davam de beber às ovelhas, e colocavam a pedra no lugar novamente sobre a boca do poço.
4 Jékọpu abya ajị ndu eche atụru ono ẹke ẹphe shi.
4 E Jacó lhes disse: Meus irmãos, de onde sois? E eles disseram: Nós somos de Harã.
5 Yọ sụ ẹphe mẹ ẹphe maru Lébanu, bụ nwanwa Nahọ?
5 E ele lhes disse: Conheceis Labão, filho de Naor? E eles disseram: Nós o conhecemos.
6 Jékọpu ajị ẹphe: “?Mẹ ẹhu dụ iya-a mma?”
6 E ele lhes disse: Ele está bem? E eles disseram: Ele está bem. E eis que Raquel, sua filha, está vindo com as ovelhas.
7 Yọ sụ ẹphe: “?Unu ta phụdu l'ụboku hakwadua nshinu; l'ẹ tọ gbadụa teke, aachịkobeje atụru. Unu setanu mini doberu atụru ono t'ọ ngụa. Teke e metsuaru; unu achịru iya je ẹke ọokpaje nri t'ọ kpafụa nri!”
7 E ele disse: Eis que ainda é pleno dia, e nem é tempo de reunir o gado; dai de beber às ovelhas, e ide alimentá-las.
8 Ẹphe asụ iya: “L'ẹphe te emeghekwa iya ẹge ono. L'ọ kwa teke atụru ono dzuleruphu edzudzu l'ẹke-a; e swifu mkpuma ono l'ọnu wẹlu ono. Teke ono; e setaru iya mini t'ọ ngụa.”
8 E eles disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos sejam reunidos, e até que eles removam a pedra da boca do poço; então damos de beber às ovelhas.
9 Yọ bụru teke ono, ẹphe l'iya ekfu ono bẹ Rechẹlu chị atụru nna iya byaruta; kẹ l'ọ bụ nwamgbọko eche atụru.
9 E enquanto ele ainda falava com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai, porquanto ela as guardava.
10 Jékọpu aphụlephu Rechẹlu; mẹ atụru Lébanu ono, ọ chị ono; tụgbua je eswifu mkpuma ono l'ọnu wẹlu ono; bya eseta mini doberu atụru nwunne nne iya ono; yọ ngụa.
10 E aconteceu que, quando Jacó viu Raquel, a filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, Jacó se aproximou e removeu a pedra da boca do poço, e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Jékọpu abya anmaa Rechẹlu akpa; wata ẹkwa.
11 E Jacó beijou Raquel, e levantando a voz, chorou.
12 Jékọpu asụ Rechẹlu lẹ yẹle nna iya bụkwa; lẹ ya bụkwa nwatibe Ribéka. Rechẹlu agbagbụa je akọoru iya nna iya.
12 E Jacó contou a Raquel que ele era irmão do pai dela, e que ele era filho de Rebeca; e ela correu e contou a seu pai.
13 Lébanu anụlephu kẹ nwa nwunne iya ono; mbụ Jékọpu; gbagbụwaphu gbakfutashia ya. Yo rua je anmaa ya akpa; tsuta iya ọnu; duta iya jeshia nk'iya. Ẹphe erua; Jékọpu abya akọkotaru iya iphemiphe ọbule ono, meru nụ ono.
13 E aconteceu que, quando Labão ouviu as notícias de Jacó, filho de sua irmã, ele correu para encontrá-lo, e o abraçou, e o beijou, e o trouxe para sua casa. E ele contou a Labão todas estas coisas.
14 Lébanu asụ iya lẹ yẹle iya bụkwa mee lanụ; mbụ e -kee; e-kehe-ọdo.
14 E Labão lhe disse: Certamente tu és meu osso e minha carne. E ficou com ele por um período de um mês.
15 Lébanu asụ iya: “?Bụ okfu lẹ nggu l'iya bụ abụbu b'ịi-nọdu ejeru iya ozi kẹ mmanu tọo?” Wo iya t'o kfua iphe, ya a-nọdu akfụ iya.
15 E Labão disse a Jacó: Porque tu és meu irmão, deverias portanto servir-me por nada? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Lébanu bẹ mụtaru ụnwu-mgbọko labụ. Ẹpha onye k'ọgurenya bụ Lii; onye kẹ nwata abụru Rechẹlu.
16 E Labão tinha duas filhas. O nome da mais velha era Lia, e o nome da mais nova era Raquel.
17 Lii bẹ ẹnya dụ ẹruru-ẹruru; obenu lẹ Rechẹlu ama mma; dụ ugvu.
17 Lia era de olhos ternos, mas Raquel era formosa e bem favorecida.
18 Rechẹlu bẹ shi tụbahawa Jékọpu l'ẹnya. Yọ sụ Lébanu: “Tẹ ya jenuaru iya ozi afa ẹsaa; t'o kee ya nwatibe iya kẹ nwata; mbụ Rechẹlu.”
18 E Jacó amou Raquel, e disse: Eu te servirei sete anos por Raquel, tua filha mais nova.
19 Lébanu asụ iya: “L'o gbe kakwa mma lẹ ya keru ngu iya; malẹ ya keru iya akataka onye ọdo. Ngwanụ; t'ẹphe buwaruru.”
19 E Labão disse: É melhor que eu a dê a ti do que dá-la a outro homem; habita comigo.
20 Tọ dụ iya bụ; Jékọpu ejee ozi afa ẹsaa changụ t'e kee ya Rechẹlu. Afa ẹsaa ono adụle-ẹ Jékọpu l'ọ bụ nwujiku olemole; kẹ l'o yeru Rechẹlu obu nshinu.
20 E Jacó serviu sete anos por Raquel; e estes lhe pareciam apenas poucos dias, por causa do amor que ele tinha por ela.
21 Ya ndono; Jékọpu asụ Lébanu: “Lẹ ya nọ-dzuakwaru afa ẹsaa ọbu. Dee ya nyee ya; k'ọphu yẹ ya a-zẹ.”
21 E Jacó disse a Labão: Dá-me minha esposa, pois os meus dias se cumpriram para que eu entre a ela.
22 Tọ dụ iya bụ; Lébanu abya ekua ndu ẹke ono; shiaru ẹphe nri.
22 E Labão reuniu todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Yo be l'urẹnyashi; yo duta ada iya; mbụ Lii; dee Jékọpu; yẹ ya azẹe.
23 E aconteceu que, à tarde, ele tomou Lia, sua filha, e a levou a ele, e ele entrou nela.
24 Lébanu abya eshi lẹ ndu ohu iya duta nwamgbọko ọphu aza Zilipa duru nụ Lii t'o jejeru iya ozi-ụlo.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Lia, sua filha.
25 Nchi abọhulephu; Jékọpu abya amaru l'ọ bụ Lii b'e gbe dee ya. Yọ sụ Lébanu: “?Bụ ngụnu b'i meru iya egbe iya ọwaa. ?Tọ bụdu Rechẹlu bẹ ya jeru ngu ozi iya. ?Nanụ ẹge ọ dụ b'ị gbaru iya egbe ẹregede ọwaa.”
25 E aconteceu que, de manhã, eis que ela era Lia. E ele disse a Labão: O que é isto que tu me fizeste? Eu não te servi por Raquel? Por que então me enganaste?
26 Lébanu asụ iya: “Tị madu l'ẹ tọ bụdu ome-l'alị ayi l'ẹke-a t'e vuru ụzo kee onye kẹ nwata nji; tẹmanu e kede onye kẹ ọgurenya.
26 E Labão disse: Não se deve fazer assim na nossa terra, dar a mais nova antes da primogênita.
27 Taa nshi megeodu ẹswa-nwanyi k'onye ọwaa l'idzu-wa. E megee; ya ekefua ngu onye kẹ nwata; ọbule ii-jekwaru iya phụ ozi afa ẹsaa ọdo.”
27 Cumpre a semana dela, e nós te daremos também esta pelo serviço com que tu servirás comigo ainda outros sete anos.
28 Jékọpu ekweta; bya emee ẹswa-nwanyi l'ẹhu Lii idzu ophu. Lébanu abya ekefua ya Rechẹlu.
28 E assim Jacó fez, e cumpriu a semana dela; e ele lhe deu também por mulher Raquel, sua filha.
29 Lébanu abya eshi lẹ ndu ohu iya duta nwamgbọko ọphu aza Biliha duru nụ Rechẹlu t'o jejeru iya ozi-ụlo.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Jékọpu yẹle Rechẹlu abya azẹe. Yọ ka oyeru Rechẹlu obu; malẹ Lii. Yọ bya ejeeru Lébanu ozi afa ẹsaa ọdo.
30 E ele entrou também em Raquel, e ele também amou Raquel mais do que Lia, e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 Ojejoje abya elee ẹnya phụ l'e te yeduru Lii obu; mee ya; yọ wata ọtsu ime; Rechẹlu ekeru ekeru.
31 E quando o SENHOR viu que Lia era odiada, ele abriu seu ventre, mas Raquel era estéril.
32 Lii abya atsụta ime; mụa nwata nwoke; gụa ya Rúbẹnu; kẹ l'ọ sụru: “Lẹ Ojejoje phụwaru iphe-ẹhuka, ya eje. Nta-a bẹ ya maru lẹ nji iya a-kabẹ-ẹ yeru iya obu.”
32 E Lia concebeu, e gerou um filho, e ela chamou o seu nome Rúben, pois ela disse: Certamente o SENHOR olhou para a minha aflição, por isso agora o meu marido me amará.
33 Yọ bya atsụta ime ọdo; mụkwaaphu nwata nwoke; sụ: “Lẹ Ojejoje nụwaru l'ẹ t'e yeduru iya obu kparu iphe ọ nụfukwaaru iya phụ onye ọwaa.” Yọ gụa ya Símiyọnu.
33 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho, e disse: Porque o SENHOR ouviu que eu era odiada, por isso ele me deu também este filho, e ela chamou o seu nome Simeão.
34 Yọ bya atsụtakwa ime ọdo; mụkwaaphu nwata nwoke. Yọ sụ: “Nta-a bẹ ya maru lẹ nji iya e-kwe-e rụkota iya; kẹle ya mụtawaru iya unwoke ẹto.” Yọ gụa ya Lívayi.
34 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E disse: Agora, desta vez o meu marido se ajuntará a mim, porque lhe gerei três filhos, por isso seu nome foi chamado Levi.
35 Yọ tsụta ime ọdo; mụkwaaphu nwata nwoke; bya asụ: “Ugbiya-a bẹ ya e-tu Ojejoje ẹpha.” Yọ gụa ya Júda. Yọ mụtsua Júda; tsụ-buhu ime.
35 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E ela disse: Agora eu louvarei ao SENHOR, por isso ela chamou o seu nome Judá, e parou de gerar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.