Gênesis 27
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVT
1 Yo rua teke Áyizaku kahụwaru; k'ọphu bụ lẹ nka lawaru iya l'ẹnya; yo kua Ị́so, bụ ọkpara iya.
1 Certo dia, quando Isaque era velho e estava ficando cego, chamou Esaú, seu filho mais velho: “Meu filho!”. Esaú respondeu: “Aqui estou!”.
2 Áyizaku asụ iya: “Nta-a bẹ ya bụakwa nwoke ọgurenya; tọ bụ lẹ ya maru mbọku, ya a-nwụhu.
2 Isaque disse: “Estou velho e não sei quando vou morrer.
3 Ngwaa; wota iphe, iigudeje achị nta; mbụ ẹda-akfụ ngu; mẹ akfụ ngu; gude je l'ẹgbudu je egbua anụ;
3 Pegue suas armas, o arco e as flechas, e vá ao campo caçar um animal para mim.
4 gude iya shia nri, atsọ ẹna; mbụ egbe iya ọphu adụje iya mma. Teke i shitsuaru iya; nggu egwotaru iya ẹya; tẹ ya ria; gọoru ngu ọnu; tẹmanu ya anwụhude!”
4 Depois, prepare meu prato favorito e traga-o aqui para eu comer. Então pronunciarei a bênção que pertence a você, meu filho mais velho, antes de eu morrer”.
5 Yọ bụru lẹ teke Áyizaku ekfuru Ịso iphe ono bẹ Ribéka nụkotaru iphe ookfu. Ị́so atụgbulephu jeshia nta ono;
5 Rebeca, porém, ouviu o que Isaque tinha dito a seu filho Esaú. Quando Esaú saiu para caçar,
6 Ribéka asụ nwatibe iya Jékọpu: “Lenu; lẹ ya nụkwaru ẹke nna ngu shi ekfuru nwunne ngu Ị́so;
6 ela disse a seu filho Jacó: “Ouvi seu pai dizer a Esaú:
7 t'o je egbua anụ gude shiaru iya nri, atsọ ẹna tẹ ya ria; ẹge ya a-gọru iya ọnu l'ifu Ojejoje; tẹmanu ya anwụhude.”
7 ‘Traga-me uma carne de caça e prepare-me uma refeição saborosa. Então abençoarei você na presença do S enhor antes de eu morrer’.
8 Nwa mu; nta-a kwa t'ị ngabekwa nchị ọhuma; mee iphe-a, ya abyaru ngu ekfuru-a!
8 Agora, meu filho, preste atenção e faça exatamente o que lhe direi.
9 Jee l'ẹke, elu dọru; fọta ada eghu labụ, dụ mma; tẹ ya gude shiaru nna ngu nri, dụ mma. Ya e-shile iya phụ ẹge ọo-dụ iya mma.
9 Vá ao rebanho e traga-me dois dos melhores cabritos. Eu os usarei para preparar o prato favorito de seu pai.
10 Teke ya shituaru iya; nggu egwota iya je anụ nna ngu t'o ria; k'ọphu ọo-gọru ngu ọnu; tẹmanu yọ nwụhude.
10 Depois, leve a comida para seu pai, para que ele a coma e o abençoe antes de morrer”.
11 Jékọpu asụ nne iya; mbụ Ribéka: “Mẹ nwunne iya; mbụ Ị́so gbakwaru ẹji; yẹbedua abụru onye ẹhu kwọru akwọkwo.
11 Jacó respondeu a Rebeca: “Mas meu irmão Esaú é peludo, enquanto eu tenho pele lisa.
12 O nwekwaru ẹge ọo-dụ; nna mu ejeshia mu ọra ẹka l'ẹhu; ọo-makwa l'ọ bụ ụgho bẹ mu aghọru iya. ?T'oo-medu nụ; yo gbe tụ mu ọnu l'ọzori ọnu, ọo-ga agọru mu.”
12 E se meu pai me tocar? Perceberá que estou tentando enganá-lo e, em vez de me abençoar, me amaldiçoará!”.
13 Nne iya asụ iya: “Nwa mu; ọ -tụa ngu ọnu tẹ ya vukwaru iya! Ọ bụlephu t'i mee iphe, ya sụru t'i mee. Tụgbua je akpụtaru iya eghu ono!”
13 Sua mãe, porém, respondeu: “Que caia sobre mim essa maldição, meu filho! Apenas faça o que lhe digo. Vá e traga-me os cabritos”.
14 Ya ndono; yọ tụgbua je akpụtaru nne iya eghu ono. Nne iya abya egude iya mee kẹ nri, atsọ ẹna; mee ya ẹge adụje nna iya mma.
14 Jacó foi e trouxe os cabritos para sua mãe. Rebeca os usou para preparar uma refeição saborosa, do jeito que Isaque gostava.
15 Ribéka abya achịta uwe Ịso, bụ ọkpara iya; mbụ uwe iya ọphu kakọta ọma mma; yee onye kẹ nwata, bụ iya bụ Jékọpu. Uwe Ị́so ono bẹ shi koru l'ụlo Ribéka.
15 Em seguida, pegou as roupas prediletas de Esaú que estavam na casa dela e as entregou a Jacó, seu filho mais novo.
16 Yọ bya eworu akpọ eghu ono kwee ya l'ẹka; bya aphụ-kpua ya ẹya l'olu ẹke kwọru iya akwọkwo.
16 Com a pele dos cabritos, cobriu-lhe os braços e a parte lisa do pescoço.
17 Yọ bya aparu nri ono, o shiru, a tsọ ntụmatu ono pẹe Jékọpu; nụkwa iya phụ buredi, o gheru ye iya.
17 Depois, entregou-lhe a refeição saborosa, acompanhada do pão que havia acabado de assar.
18 Jékọpu egwota iya gwojeru nna iya; je eku iya: “Nna!”
18 Jacó levou a comida para o pai e disse: “Meu pai?”. “Sim, meu filho”, respondeu Isaque. “Quem é você, Esaú ou Jacó?”
19 Jékọpu asụ iya: “L'ọ kwa yẹbedua, bụ Ị́so, bụ ọkpara ngu. Ya meekwaru ẹge i ziru iya. Gbeshi nụ nọdu anọdu taa anụ ọbu, ya gburu ọbu; k'ọphu ịi-gọru iya ọnu.”
19 Jacó disse: “Sou Esaú, seu filho mais velho. Fiz o que o senhor mandou. Aqui está a carne de caça. Sente-se e coma, para que me dê sua bênção”.
20 Áyizaku ajị iya: “Nwa mu; ?nanụ ẹge i meru gbukebewa anụ ọbu ẹgwegwa ẹge-a?”
20 Isaque perguntou: “Como encontrou a caça tão depressa, meu filho?”. Jacó respondeu: “O S
21 Áyizaku asụ Jékọpu t'ọ kpịritaedu tẹ ya raẹdu iya ẹka; maru: ?m'ị bụ-a nwatibe iya Ị́so tẹ tị bụdu?
21 Então Isaque disse a Jacó: “Chegue mais perto, para que eu possa tocá-lo e ter certeza de que você é mesmo Esaú”.
22 Jékọpu abya ejekfube nna iya, bụ Áyizaku ntse. Yọ bya araphee ya ẹka l'ẹhu; sụ iya: “L'olu ngu kwa olu Jékọpu; obenu l'ẹka ngu bụkwanu kẹ Ị́so.”
22 Jacó se aproximou do pai, e Isaque o tocou e disse: “A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú”.
23 Ẹ tọ hụbehedu Jékọpu ama; kẹ l'ẹka iya dụ ẹji ẹji l'ọ bụ kẹ nwunne iya; mbụ Ịso. Yọ gọoru iya ọnu; l'arị l'ọ bụ Ị́so.
23 Não o reconheceu, porém, pois as mãos de Jacó estavam peludas, como as de Esaú. Assim, Isaque se preparou para abençoar Jacó.
24 Yọ jị iya: “?Bụ-a nggu bụ nwatibe iya Ị́so?”
24 “Mas você é mesmo meu filho Esaú?”, perguntou ele. “Sim, eu sou”, respondeu Jacó.
25 Yọ sụ iya: “Nwa iya; patanụru iya anụ ọbu, i gburu; bya eshia ọbu; k'ọphu ya a-ta iya; gọoru ngu ọnu ọbu!”
25 Então Isaque disse: “Agora, meu filho, traga-me a carne de caça. Depois que comer, eu lhe darei a minha bênção”. Jacó trouxe a comida para o pai, e Isaque comeu. Também bebeu o vinho que Jacó lhe serviu.
26 Nna iya ono; mbụ Áyizaku asụ iya t'ọ bya bya anmaa ya akpa!
26 Por fim, Isaque disse a Jacó: “Aproxime-se, por favor, e dê-me um beijo, meu filho”.
27 Yo jenyabe iya ntse je anmaa ya akpa. Áyizaku anụa mkpọ uwe iya; bya agọoru iya ọnu; sụ iya:
27 Jacó se aproximou e o beijou. Quando Isaque sentiu o cheiro das roupas, finalmente abençoou o filho. Disse: “Ah! O cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o S enhor abençoou!
28 Tẹ Ojejoje mekwaa tẹ
28 “Do orvalho do céu e da riqueza da terra, Deus lhe conceda fartas colheitas de cereais e vinho novo de sobra.
29 Tẹ iphe bụ mbakeshi jejeru ngu ozi;
29 Que muitas nações o sirvam e se curvem à sua frente. Que você seja senhor de seus irmãos e os filhos de sua mãe se curvem à sua frente. Todos que o amaldiçoarem serão amaldiçoados, e todos que o abençoarem serão abençoados”.
30 Áyizaku agọebetsuaru Jékọpu ọnu ono; ọ bụkwadua alụfu, ọ lụfu l'ẹke, nna iya ono nọ; ọwaa bụwa nwunne iya; mbụ Ị́so l'ẹke o shi nta ono ala.
30 Assim que Isaque terminou de abençoar Jacó, e logo depois de Jacó ter saído da presença de seu pai, Esaú voltou da caçada.
31 Ịso abya eshikwaaphu nri, atsọ ẹna gwojeru nna iya; sụ iya: “Nna; gbeshi bya ataa anụ, ya gburu; shiaru ngu ọbu; ẹge ịi-gọru iya ọnu ọbu.”
31 Preparou uma refeição saborosa, levou-a para seu pai e disse: “Sente-se, meu pai, e coma da minha caça, para me abençoar”.
32 Áyizaku ajị iya: “?Bụ onye b'ị bụ?”
32 Isaque lhe perguntou: “Quem é você?”. Ele respondeu: “Sou Esaú, seu filho mais velho”.
33 Ẹhu anmahu Áyizaku kpakpakpa. Yọ jị: “?Bụhunu onye gburu anụ wotaru iya, ya gudekwadua l'ẹka ata; nggu abata-a? Ya gọokwaru onye ono ọnu; mbụ l'onye ono bụakwa onye a gọru ọnu-ọma nụ.”
33 Isaque começou a tremer incontrolavelmente e disse: “Então quem me serviu a carne de caça? Acabei de comê-la, pouco antes de você chegar, e abençoei quem a trouxe. Essa bênção deve permanecer!”.
34 Ị́so anụlephu iphe ono, nna iya kfuru ono; gude aphụ; gude ẹkwa; sụ nna iya ono: “T'ọ gọoru iya rụ ọnu. T'ọ gọoru iya rụ ọnu nk'iya!”
34 Quando Esaú ouviu as palavras do pai, soltou um forte grito amargurado e suplicou: “Ah, meu pai, e eu? Abençoe-me também!”.
35 Áyizaku asụ iya: “Lẹ nwunne ngu gudeekwa ụgho bya anata ọnu-ọma ngu.”
35 Mas Isaque disse: “Seu irmão esteve aqui e me enganou. Levou embora a bênção que pertencia a você!”.
36 Ịso asụ iya: “L'ọ bụlephu Jékọpu ono, a gụru iya ono bẹ gbaru iya nụ. ?Ọwaa te kweedua ugbo ẹbo, o kputaru iya. Ọ nataru iya ọgurenya, ya bụ. Nta-a b'ọ byawaru bya anatafụa ya ọnu, a ga agọru iya.” Yo kfutsua ẹge ono bya ajị nna iya ono: “?To nwekpodua nwọnu ọphu phọduru nụ, ị gọru iya tọo?”
36 Esaú exclamou: “Não é de admirar que ele se chame Jacó, pois é a segunda vez que me engana. Primeiro, tomou meus direitos de filho mais velho e, agora, roubou minha bênção. O senhor não guardou uma bênção sequer para mim?”.
37 Áyizaku asụ iya: “Lẹ ya meekwaru Jékọpu t'ọ bụru nnajiufu ngu; bya emekwaaphu tẹ ndu abụbu iya l'ẹphe ha jejeru iya ozi. Ya gọokwaru ọnu nụ iya lẹ nri; mẹ lẹ mẹe. ?Bụ ngụnu bẹ ya e-meru ngu nta-a nggụbe nwa iya?”
37 Isaque disse a Esaú: “Fiz de Jacó o seu senhor e declarei que todos os irmãos dele o servirão. Garanti a ele fartura de cereais e vinho. O que me resta para dar a você, meu filho?”.
38 Ị́so asụ nna iya ono: “Nna; ?bụlephu ọnu-ọma lanụ b'i nweru kpụ? Nna; gọnuaru iya ọnu nk'iya!” Ịso awata ẹkwa.
38 Esaú suplicou: “Por acaso o senhor tem apenas uma bênção? Ah, meu pai, abençoe-me também!”. Então Esaú chorou em alta voz.
39 Nna iya mbụ Áyizaku asụ iya:
39 Por fim, seu pai, Isaque, lhe disse: “Você viverá longe das riquezas da terra e longe do orvalho do alto céu.
40 Ọ bụ ogu-mbeke bẹ ii-gude buru;
40 Viverá por sua espada e servirá a seu irmão. Quando, porém, conseguir se libertar, sacudirá do pescoço esse jugo”.
41 Ị́so abya akpọo Jékọpu ashị lẹ k'ọnu ono, nna iya gọru nụ iya ono. Yọ sụ onwiya: “?Ọ kwa lẹ nna iya abyawa anwụhu? Teke ono bẹ ya e-gbu-a nwunne iya; mbụ Jékọpu.”
41 Daquele momento em diante, Esaú passou a odiar Jacó porque seu pai o havia abençoado. Começou a tramar: “Em breve meu pai morrerá. Então, matarei meu irmão Jacó”.
42 Ribéka anụlephu iphe, Ị́so kfuru; bya ezia t'e je ekuaru iya nwa iya kẹ nwata; mbụ Jékọpu. Yo rua; Ribéka asụ iya: “Lekwa l'iphe nwunne ngu Ịso gude l'adụ onwiya ike; bụkwa lẹ ya e-gbu ngu.
42 Quando Rebeca soube das intenções de Esaú, mandou chamar Jacó e lhe disse: “Ouça, Esaú se consola com planos para matar você.
43 Ọo ya bụ; nggụbe nwa iya; mekwaa iphe-a, ya abyaru ngu ekfuru-a: Gbalaa nta-a lakfu nwunne iya, bụ Lébanu lẹ Háranu;
43 Portanto, preste atenção, meu filho. Apronte-se e fuja para a casa de meu irmão Labão, em Harã.
44 tẹ nggu l'iya butota; t'e gude t'obu dazita nwunne ngu.
44 Fique lá até que diminua a fúria de seu irmão.
45 Teke o ghubuhuru iya eghughu; yọ zahawa iphe ono, i meru iya ono bẹ ya ezia t'ị lata. ?Bụ ngụnu a-kpakwanụ iphe ya a-nọdu t'unu nwụshihu l'ujiku lanụ?”
45 Quando ele se acalmar e se esquecer do que você lhe fez, mandarei buscá-lo. Por que eu perderia meus dois filhos no mesmo dia?”.
46 Ya ndono; Ribéka asụ Áyizaku l'ike ọnodu ndzụ ta dụhekwa iya; kẹ l'ike ụnwanyi Hetu-a gvụakwaru iya. Ọ -bụru lẹ Jékọpu e-je alụfua nwanyi Hetu ọdo; ?ya a-nọkwadu ndzụ k'ome ngụnu ọdo?
46 Depois, Rebeca disse a Isaque: “Estou cansada dessas mulheres hititas que vivem aqui! Prefiro morrer a ver Jacó se casar com uma delas!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.