Gênesis 19

Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yo be l'urẹnyashi teke ụnwu ojozi labụ ono jeruru Sódomu; Lọ́tu anọduwa l'obu-edukfu mkpụkpu ono. Yọ phụlephu ẹphe; gbakfube ẹphe; bya ebyia ikpere; kpuberu ẹphe ifu l'alị;
1 Ao anoitecer, vieram os dois anjos a Sodoma, a cuja entrada estava Ló assentado; este, quando os viu, levantou-se e, indo ao seu encontro, prostrou-se, rosto em terra.
2 sụ ẹphe: “Ndu nwe mu nụ; ya arọ unu t'unu bataru lẹ kẹ yẹbe nwozi unu; bya akwọo ọkpa; unu aradu. O -rua l'oswi ụtsu; unu atụgbuwaru jeshia iphe, unu eje.”
2 E disse-lhes: Eis agora, meus senhores, vinde para a casa do vosso servo, pernoitai nela e lavai os pés; levantar-vos-eis de madrugada e seguireis o vosso caminho. Responderam eles: Não; passaremos a noite na praça.
3 Yọ rọnyaa ẹphe; ẹphe ekwe tsoru iya bahụ nk'iya. Yọ bya akwaaru ẹphe ẹbyee, ha nshinu; gheeru ẹphe buredi, e te yedu iphe, ekoje buredi; ẹphe ataa.
3 Instou-lhes muito, e foram e entraram em casa dele; deu-lhes um banquete, fez assar uns pães asmos, e eles comeram.
4 Ẹphe abyadẹ ọla l'ụlo; unwoke ndu Sódomu: nwata mẹ ọgurenya eshi l'ẹke, dụ l'iche l'iche bya agbaa ụlo ono mgburumgburu.
4 Mas, antes que se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa, os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados;
5 Ẹphe abya ekua Lọ́tu; jịa ya ẹke unwoke ono, bataru nk'iya l'urẹnyashi ono nọ. Wo iya t'o je edufuta ẹphe t'ẹphe l'ẹphe zẹe!
5 e chamaram por Ló e lhe disseram: Onde estão os homens que, à noitinha, entraram em tua casa? Traze-os fora a nós para que abusemos deles.
6 Lọ́tu abya alụfu etezi; woru ụzo gụ-chia jekfushia ẹphe; sụ ẹphe:
6 Saiu-lhes, então, Ló à porta, fechou-a após si
7 “Ndu mu; unu be emebukwaa egbe akpamara ọwaa!
7 e lhes disse: Rogo-vos, meus irmãos, que não façais mal;
8 Unu lekwa; lẹ ya nwekwaru ụnwu-mgbọko labụ, ẹphe lẹ nwoke ta azẹbua. Tẹ ya dufutachiaru unu ẹphebedua; t'unu mee ẹphe ẹge dụ unu mma. Ọ -bụru k'unwoke ọwaa; unu be ebyikwa ẹphe ẹka; kẹ l'ẹphe kabẹkwa byaru iya ẹbyee.”
8 tenho duas filhas, virgens, eu vo-las trarei; tratai-as como vos parecer, porém nada façais a estes homens, porquanto se acham sob a proteção de meu teto.
9 Ẹphe asụ iya t'ọ kpịriberu ẹphe l'ụzo. Wo iya: “?Bụ nggụbedua, bụ mbyamubya-a; gbe emewa nụ t'ị tụru ẹphe ọnu iphe, ẹphe a-nọdu eme tọo.” Wo iya t'ọ kpịribekwaru ẹphe l'ụzo; ọdumeka bẹ ẹphe e-mekwa iya iphe ka ọphu ẹphe g'e-me ndu ọphu. Ẹphe enwube Lọ́tu ẹka ikike; l'enwu iya t'ẹphe gbakpọfu ibo ono.
9 Eles, porém, disseram: Retira-te daí. E acrescentaram: Só ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? A ti, pois, faremos pior do que a eles. E arremessaram-se contra o homem, contra Ló, e se chegaram para arrombar a porta.
10 Unwoke labụ ono amachịwaphu ẹka lọbata Lọ́tu l'ụlo; woru ibo ono gụ-chia.
10 Porém os homens, estendendo a mão, fizeram entrar Ló e fecharam a porta;
11 Ẹphe emee; iphe bụ ndu ono, vudokota l'ọnu ibo ono atsụlahaa ìshì: nwata mẹ ọgurenya; k'ọphu ẹphe ta phụhedu ọnu ibo ono.
11 e feriram de cegueira aos que estavam fora, desde o menor até ao maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 Unwoke labụ ono ajị Lọ́tu: “?O nweru ndu ọdo, i nweru l'ẹke-a? ?O nweru ndu i keru nwanyi; ụnwu ngu ndu k'unwoke; ndu kẹ ụnwanyi; m'ọ kwanu ndu ọdo, bu lẹ mkpụkpu-wa, nggu l'ẹphe bụ abụbu. Tụkokwa ẹphe dufuta;
12 Então, disseram os homens a Ló: Tens aqui alguém mais dos teus? Genro, e teus filhos, e tuas filhas, todos quantos tens na cidade, faze-os sair deste lugar;
13 l'ẹphe abyakwa omebyi ẹke-a. Lẹ mkpu, eechi anụ Ojejoje lẹ k'iphe, dụ ẹji ndu ẹke-a eme haakwa nshinu; k'ọphu o ziru ẹphe t'ẹphe bya emebyishia ya.”
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor se tem aumentado, chegando até à presença do Senhor ; e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Tọ dụ iya bụ; Lọ́tu atụgbua je ekfutsuaru iya ndu abya ọlu ụnwu iya; sụ ẹphe: “Unu mekwaa ẹgwegwa lụfu lẹ mkpụkpu-a; kẹle Ojejoje abyaakwa iya emebyishi.” Obenu lẹ ndu ọgo iya ono gbe rịle-ẹ l'ọo ụja bẹ ọobo.
14 Então, saiu Ló e falou a seus genros, aos que estavam para casar com suas filhas e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Acharam, porém, que ele gracejava com eles.
15 Yo be lẹ gẹrigeri nchi-abọhu; ojozi ono achịshilahaa Lọ́tu ọku; sụ iya: “T'o mee ẹgwegwa duta nyee ya; mẹ ụnwu-mgbọko ono ẹphe ẹbo lụfu. Ọdumeka bẹ unu l'unu ha a-bụkwaru kpurupyata teke aa-nụ mkpụkpu-a aphụ.”
15 Ao amanhecer, apertaram os anjos com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas, que aqui se encontram, para que não pereças no castigo da cidade.
16 Lọ́tu ejeshia ome mgbụgbu; unwoke ono akpụta iya l'ẹka; kpụta nyee ya; mẹ ụnwu-mgbọko ẹbo phụ; kpụfu lẹ mkpụkpu ono; kẹle Ojejoje aphụru ẹphe imiko.
16 Como, porém, se demorasse, pegaram-no os homens pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 Ẹphe alụfutatsulephu; onye lanụ asụ ẹphe t'ẹphe gbakwaa ọso ndzụ ẹphe! T'ẹphe ba aghakwa ẹnya l'azụ; ọphu ẹphe ejekwa ovudo evudo l'oghẹgu! T'ẹphe gbakwaru latsụa l'ugvu! Ọdumeka bẹ ẹphe a-bụkwaru kpurupyata!
17 Havendo-os levado fora, disse um deles: Livra-te, salva a tua vida; não olhes para trás, nem pares em toda a campina; foge para o monte, para que não pereças.
18 Lọ́tu asụ ẹphe: “Wawakwa; ndu nwe mu nụ!
18 Respondeu-lhes Ló: Assim não, Senhor meu!
19 Keshinu ọphu yẹbe nwozi unu tụbaru unu l'obu; unu ekoshiwa l'unu yeru iya obu; dzọwa iya ndzụ; bẹ ya ta agbaghekwa ala l'ugvu: kẹ l'ẹjo iphe-ẹhuka-a a-byakfutakwa iya; bya egbua ya.
19 Eis que o teu servo achou mercê diante de ti, e engrandeceste a tua misericórdia que me mostraste, salvando-me a vida; não posso escapar no monte, pois receio que o mal me apanhe, e eu morra.
20 Unu lekwa mkpụkpu phụ, nọ l'ẹkaphu. Ẹ to tekwa ẹnya; tọ ba nwishi. Tẹ ya gbanụru laa l'ẹke ono ẹge ndzụ e-dzua ya rụ.”
20 Eis aí uma cidade perto para a qual eu posso fugir, e é pequena. Permite que eu fuja para lá (porventura, não é pequena?), e nela viverá a minha alma.
21 Nwoke ono asụ iya: “L'ọ dụa mma. Lẹ ya te emebyishidu mkpụkpu ono, ookfu okfu iya ono;
21 Disse-lhe: Quanto a isso, estou de acordo, para não subverter a cidade de que acabas de falar.
22 Ọ bụphu t'ọ gbachịlekwaphu lashia ya. L'ẹ to nwekwa iphe, ya eje ememe jeye teke ọ gbaruru ẹke ono.” Ọ bụ okfu lẹ Lọ́tu kfuru lẹ mkpụkpu ono ha nwanshị; meru iphe aawataru oku mkpụkpu ono Zówa.
22 Apressa-te, refugia-te nela; pois nada posso fazer, enquanto não tiveres chegado lá. Por isso, se chamou Zoar o nome da cidade.
23 Lọ́tu abya eru Zówa; ẹnyanwu-ahata-wa.
23 Saía o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Tọ dụ iya bụ; Ojejoje eshi l'imigwe chịa ọku nshị-egbe ọchi mini lẹ Sódomu mẹ Gọmóra.
24 Então, fez o Senhor chover enxofre e fogo, da parte do Senhor , sobre Sodoma e Gomorra.
25 Yọ bụru ẹge ono b'o gude mebyishikota mkpụkpu ono; mẹ iphe, bụ nsụda, nọ iya nụ; mẹ iphe bụ ndu bu iya nụ; jeyekpo l'iphe bụ iphe, futaru efuta l'alị ono.
25 E subverteu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Ya ndono; nyee Lọ́tu eje eworu ẹnya ghaa l'azụ; ghọo únú; gvuru l'ọ bụ itso.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e converteu-se numa estátua de sal.
27 Yo be l'ọnma-ẹwa ụtsu echile iya; Ébirihamu egbeshi lashia azụ l'eke, o shi nọduhawa Ojejoje l'ifu.
27 Tendo-se levantado Abraão de madrugada, foi para o lugar onde estivera na presença do Senhor ;
28 Yọ nọdu l'ẹke ono lee ẹnya l'ụzo Sódomu mẹ Gọmóra; lekota ẹnya l'ụzo ọkpa ugvu ono. Iphe ọ phụru abụleruphu ẹnwuru-ọku, akpọ tụtutu l'ọ bụ ọ-tata-kfukfu ọku.
28 e olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como a fumarada de uma fornalha.
29 Obenu lẹ teke ono, Nchileke mebyishiru mkpụkpu, nọkota l'ụzo nsụda ono; b'ọ nyataru-a Ébirihamu; bya edufuta Lọ́tu l'ẹke ono, o shi buru teke ono, o gude ụmuruku bya ekpoo mkpụkpu ono okpo-ntụ ono.
29 Ao tempo que destruía as cidades da campina, lembrou-se Deus de Abraão e tirou a Ló do meio das ruínas, quando subverteu as cidades em que Ló habitara.
30 A nọnyaa; Lọ́tu awata ọtsu egvu lẹ Zówa. Yo kwe tụgbua yẹle ụnwegirima ụnwanyi iya ono ẹphe ẹbo; je eburu l'ime ọgba.
30 Subiu Ló de Zoar e habitou no monte, ele e suas duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar; e habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 Yo be ujiku lanụ; onye k'ọgurenya l'ụnwegirima ono asụ onye kẹ nwata: “Lẹ nna ẹphe bụakwa ọgurenya; tọ bụ l'o nweru nwoke, nọ l'uswe iya ọwaa gbaa mgburumgburu, ẹphe l'iya a-zẹ, bụ ẹge emejekpo ya lẹ mgboko, gba mgburumgburu.”
31 Então, a primogênita disse à mais moça: Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 Wo iya t'ẹphe chee nna ẹphe ono mẹe. Teke o gudeleru iya phụ; ẹphe eje t'ẹphe l'iya zẹe; k'ọphu ẹphe e-shi ẹge ono mụta nwa t'ẹphe be ribuhu.
32 Vem, façamo-lo beber vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 Yo be l'ẹnyashi iya; ẹphe abya echee nna ẹphe ono mẹe; yo gude iya. Onye k'ọgurenya ejekfushia ya yẹle iya azẹe. Ọphu nna iya ono amadụ teke ọ byaru bya azẹnyabe iya; tọ ma teke o gbeshiru.
33 Naquela noite, pois, deram a beber vinho a seu pai, e, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Yo be echile iya; onye k'ọgurenya phụ asụ onye kẹ nwata: “Lẹ yẹle nna ẹphe zẹkwaru l'ẹnyashi. T'ẹphe chefukwaa ya phu mẹe l'ẹnyashi-a; nggu eje tẹ nggu l'iya zẹe; k'ọphu ẹphe e-shi ẹge ono mụta nwa; t'ẹphe be ribuhu.”
34 No dia seguinte, disse a primogênita à mais nova: Deitei-me, ontem, à noite, com o meu pai. Demos-lhe a beber vinho também esta noite; entra e deita-te com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 Ẹphe eworu mẹe chee nna ẹphe ono l'ẹnyashi ono; yo gude iya. Onye kẹ nwata ejekfu iya yẹle iya azẹe. Ọphu nna iya ono amadụ teke ọ byaru bya azẹnyabe iya; tọ ma teke o gbeshiru.
35 De novo, pois, deram, aquela noite, a beber vinho a seu pai, e, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Tọ dụ iya bụ lẹ Lọ́tu eyee ụnwegirima iya ono ime; ẹphe ẹbo.
36 E assim as duas filhas de Ló conceberam do próprio pai.
37 Onye k'ọgurenya abya amụa nwata nwoke; gụa ya Móabu. Yọ bụru Móabu ono bụ iphe, metaru ndu Móabu ntanụ.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe chamou Moabe: é o pai dos moabitas, até ao dia de hoje.
38 Onye kẹ nwata abya amụkwaaphu nwata nwoke; gụa ya Benu-Amị. Yọ bụru Benu-Amị bụ iphe, metaru ndu Amọnu ntanụ.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe chamou Ben-Ami: é o pai dos filhos de Amom, até ao dia de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.