Gálatas 2

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 A nọlephu afa iri l'ẹno; mu lẹ Bánabasu alashia azụ lẹ Jerúsalemu. Mu eduta Táyitọsu; mu l'iya ayịru.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Iphe kparu iphe mu jeru ẹke ono bụ l'ọo Nchileke koshiru mu iya; sụ tẹ mu je. Mu ekweta jeshia. Mu lẹ ndu ono, bụ ndu ishi ono abya anọo ndzuko kẹ iche. Mu abya eworu ozi-ọma ono, mu ziru ndu ẹ-ta bụdu Ju ono tọgboru ẹphe ẹba; k'ọphu akanya, mu sehawaru; mẹ ọphu mu ese nta-a ta bụduru mu kẹ mmakanụ. Ẹphe azụa gbụruru.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Ẹ to nwekwa onye ẹphe yebutaru t'o bua útsù. Mbụ jeyekwa lẹ Táyitọsu-a, ẹ-ta bụdu onye Ju, mu l'iya yị-wa te nwekwa onye yebutaru iya sụ l'o bufutaje útsù.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 E guderu l'o nwekwaru-a ndu sụru t'ẹphe bua ya ugvu; ndu ono bụ ndu pyabataru nụ; l'eme l'ẹphe -bụ ndu kẹ Kuráyisutu; 'a ma l'ẹphe ta bụdu; l'ọo ngge bẹ ẹphe byaru egege t'ẹphe bya bya egeta ẹge ayi gbakutaberu ekemu azụ; okfu l'ayi bụ ndu kẹ Kuráyisutu. Iphe ẹphe shi achọ ụzo iya bụ ẹge ẹphe e-me mee ayi t'ayi tsojelephu iphe ekemu ẹphe kfuru ẹge ohu anọduje eme iphe onye gbaru iya nụ kfuru.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Ọle ayi te kwekwa haaru ẹphe ụzo; m'ọ bụ ugbo lanụ; ẹge ee-shi t'ayi kwakọberu unu iphe ono, bụ ọkpobe okfu ono; mbụ ozi-ọma ono.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Obenu lẹ ndu ọphu a sụru l'ẹphe bụ ndu ishi ọbu; mbụ; iphe mu gude ekfu ẹge-a kwa lẹ mu ta akpadu ishi iphe ẹphe bụ; kẹle Nchileke te eledu madzụ ẹnya l'ifu. Ndu ono, a sụru l'ẹphe bụ ishi ono ta dụkwa iphe ọdo, ẹphe sụru tẹ mu yefua l'ozi-ọma ono.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Iphe gbe mee nụ bụ l'ẹphe phụru lẹ Nchileke wowaru ozi-ọma ono ye mu l'ẹka tẹ mu je zia ya ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju; ẹge ono, o yekwaru iya phụ Pyita l'ẹka t'o je ezia ya ndu Ju ono.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Kẹ l'ọo ẹge ike kẹ Nchileke meru ìrè l'ẹhu Pyita; t'ọ bụru onye ishi-ozi; zia ndu Ju ozi-ọma ono; bụ ẹge ike kẹ Nchileke meru mu ìrè l'ẹhu; mu abụru onye ishi-ozi; zia ya ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Tọ dụ iya bụ; Jémusu; mẹ Pyita; mẹ Jọnu, bụ ndu ono, a sụru l'ọo ẹphe bụ ndu ishi, gudeshi chọchi-wa ike ono abya amaru l'ọo Nchileke yeru mu ozi-ọma ono l'ẹka. Ẹphe azụa mgbede; bya ekwe mu lẹ Bánabasu l'ẹka; bya ekweta l'ayi l'ẹphe a-tụko bụru nanụ. Ayi l'ẹphe abya atụkokwaphu zụa gbụruru lẹ mu lẹ Bánabasu a-nọdu ezi ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju ozi-ọma ono; t'ẹphebedua zije iya ndu Ju.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Iphe lanụ, ẹphe sụru t'ayi mee bụ t'ayi nyatajẹkwa ndu chọchi, akpa ụkpa. Onanu bẹ mu kebekpooru ẹhu eme.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Yo be lẹ Pyita byaru Ántiyọku; mu evudo iya l'ifu baaru iya m̀bà l'edzudzu ọha; kẹ l'o nweru iphe o meru, teru iya nụ.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Lẹ teke ọdungukpo bẹ Pyita yẹle ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju shi erigbaje nri. E meebe; yo be lẹ ndu, ẹphe lẹ Jémusu nọ byakfutaleru iya phụ; yo bufu onwiya; sụ lẹ yẹle ndu ono, ẹ-ta bụdu ndu Ju ono te erigbahedu nri. Ishi iya abụru lẹ Pyita atsụ ndu Ju ono, sụru l'onyemonye ọbule bufutaje útsù ono egvu.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Ụnwunna ayi ndu Ju ndu ọphu abya eyefua ẹka l'obu-ote Pyita phe ono. Mbụ lụfu lẹ Bánabasu bẹ ẹphe jịtakwaruphu; yo tsoru ẹphe bụkwaruphu ndu obu-ote ọbu.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Yo be teke mu byaru bya egude ẹnya mu phụ; l'ẹphe tee tsodu ozi-ọma ono lẹ nhamụnha iya; mu evudo l'ifu ndu chọchi l'ẹphe ha; sụ Pyita: “T'o lewaru ẹge yẹbedua, bụ onye Ju gbe eme umere l'ọ bụ onye ẹ-ta bụdu onye Ju; ?nanụhunu ẹge oo-me yebuta ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju t'ẹphe tsoje ekemu ndu Ju?”
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Ọ bụ oswi-okfu l'ayịbedua b'a mụru; ayi abụru ndu Ju; ayi ta bụ ndu ẹ-ta madụ ekemu Nchileke;
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 obekwanu l'ayi marua l'ẹ tọ bụdu ome iphe a tụru l'ekemu emeje madzụ t'ọ bụru onye doberu ẹka ndoo l'ifu Nchileke. Onye doberu ẹka ndoo l'ifu Nchileke nwẹnkinyi bụlekwaphu onye woru onwiya ye Jisọsu Kuráyisutu l'ẹka. Ọo ya bụ l'ayịbedua wowaru onwayi ye Jisọsu Kuráyisutu l'ẹka ẹge ayi a-bụru ndu doberu ẹka ndoo l'ifu Nchileke; okfu l'ayi kwetaru kẹ Jisọsu Kuráyisutu; ẹ tọ bụkwa okfu l'ayi eme iphe a tụru l'ekemu. L'ẹ tọ dụkwa onye Nchileke agụ l'onye doberu ẹka ndoo; okfu l'onye ono eme iphe a tụru l'ekemu.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Keshinu ọphu ayịbe ndu Ju eme t'ayi lẹ Kuráyisutu tụgbabe bụru nanụ; k'ọphu oo-me t'ayi bụru ndu doberu ẹka ndoo l'ifu Nchileke; ọo ya bụ l'ayi kweru l'ayi bụhukwaphu ndu eme iphe dụ ẹji l'ọ bụ ndu ẹ-ta madụ ekemu Nchileke. Teke bụ l'ọ bụ ẹge ono b'ọ dụ; ?ọ fụtaru lẹ Kuráyisutu eme t'iphe dụ ẹji kafụa nshinu tọo? Wawakwa!
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Ọ -bụru lẹ madzụ vuru ụzo mee ya t'o doo ẹnya l'ẹ tọ bụhedu ome iphe a tụru l'ekemu emeje tẹ Nchileke gụa madzụ l'onye doberu ẹka ndoo; bya ala azụ wata iya ememe bẹ onye ono bụakwa onye emebyi ekemu emebyi.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Mu gudeekwa k'otso ekemu bya aphụa lẹ mu nwụhuwaru anwụhu; l'ekemu gbuwaru mu egbugbu. Mu abyaakwanụ bya eswee ya ẹnya ẹge ee-shi tẹ mu nọduru Nchileke ndzụ.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 A kpọpyabewaru mu lẹ Kuráyisutu l'oshi-osweru. Ọo ya bụ l'ẹ tọ bụhekwa mbẹdua nọ ndzụ. Ọ bụakwa Kuráyisutu nọ mu ndzụ l'ẹhu. Ndzụ ọphu mu nọ nta-a bụkwa okfu lẹ mu woru onwomu ye Nwatibe Nchileke l'ẹka kparu iphe mu nọ iya; mbụ Nwatibe Nchileke ono, bụ onye yeru mu obu; woru ndzụ iya tụa l'okfu ẹhu mu ono.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Mu ta ajịkakwa eze-iphe-ọma Nchileke. Ndẹge ọ -bụru l'ọo shita l'ome ekemu bẹ madzụ e-shi bụru onye doberu ẹka ndoo l'ifu Nchileke; m'ọ bụru iya bụ l'anwụhu, Kuráyisutu nwụhuru ta ge enwekwa ishi.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.