Êxodo 5
Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARA
1 E metsua; Mósisu yẹle Érọnu ejekfu Fero je asụ iya: “Lẹ Ojejoje, bụ Nchileke kẹ Ízurẹlu sụkwaru t'ọ haa ndibe iya t'ẹphe je agbaaru iya ajị l'echi-ẹgu.”
1 Depois, foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o Senhor , Deus de Israel: Deixa ir o meu povo, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Fero ajị ẹphe: “?Bụ onye bụ Ojejoje; k'ọphu ya a-ngabẹru iya nchị; haa ndu Ízurẹlu t'ẹphe tụgbua? Ya ta makwa Ojejoje ono; ya ta aha ndu Ízurẹlu t'ẹphe tụgbua.”
2 Respondeu Faraó: Quem é o Senhor para que lhe ouça eu a voz e deixe ir a Israel? Não conheço o Senhor , nem tampouco deixarei ir a Israel.
3 Ẹphe asụ iya: “Nchileke ndu Híburu byakfutakwaru ẹphe. Hanụa ẹphe t'ẹphe lụfu l'echi-ẹgu jee ije abalị ẹto je agbaru Ojejoje, bụ Nchileke ẹphe ẹja. Ọdumeka bẹ oo-gudekwa o-me-l'ẹhu; m'ọ bụ ọgu gbushia ẹphe.”
3 Eles prosseguiram: O Deus dos hebreus nos encontrou; deixa-nos ir, pois, caminho de três dias ao deserto, para que ofereçamos sacrifícios ao Senhor , nosso Deus, e não venha ele sobre nós com pestilência ou com espada.
4 Obenu l'eze ndu Íjiputu kuru Mósisu yẹle Érọnu; jị ẹphe: “?Bụ ngụnu kparu iphe unu jeru je achịfuta ndu ono l'ozi ẹphe? Ngwaa; unu tụgbua laphu azụ l'ozi unu!”
4 Então, lhes disse o rei do Egito: Por que, Moisés e Arão, por que interrompeis o povo no seu trabalho? Ide às vossas tarefas.
5 Yọ sụkwaphu ẹphe: “Unu lewaru! Nta-a bẹ ndu Ízurẹlu hawaa l'igwe; unu abya akpọshilahaa ẹphe ozi, ẹphe eje!”
5 Disse também Faraó: O povo da terra já é muito, e vós o distraís das suas tarefas.
6 Ọ kwaphụ mbọku ono bẹ Fero kuru ndu udumalị; mẹ ndu bụ ishi l'ozi ndu Ízurẹlu; sụ ẹphe:
6 Naquele mesmo dia, pois, deu ordem Faraó aos superintendentes do povo e aos seus capatazes, dizendo:
7 “Unu ba anụjehe ndu Ízurẹlu ẹswa, ẹphe e-gudeje ayọ ẹja! T'ẹphe jeje je achọo ẹswa chịta l'onwẹphe!
7 Daqui em diante não torneis a dar palha ao povo, para fazer tijolos, como antes; eles mesmos que vão e ajuntem para si a palha.
8 Ọle t'ọ bụkwaru ẹja ole, ẹphe shi ayọtajehawaa lẹ mbụ bẹ unu e-me ẹphe t'ẹphe yọtaje. Unu be egbubotakwa iphe l'ẹja ole, ẹphe shi ayọtajehawaa. Ẹphe bụ ndu ẹnyiru. Yọ bụru iya kparu iphe, ẹphe echi mkpu t'a haa ẹphe t'ẹphe je egwooru Nchileke ẹphe ẹja.
8 E exigireis deles a mesma conta de tijolos que antes faziam; nada diminuireis dela; estão ociosos e, por isso, clamam: Vamos e sacrifiquemos ao nosso Deus.
9 Unu kabaa ẹphe ọkpabe ozi; k'ọphu ụzo k'oje ọngabe nchị lẹ ntụmatu ta dụheduru ẹphe.”
9 Agrave-se o serviço sobre esses homens, para que nele se apliquem e não deem ouvidos a palavras mentirosas.
10 Ya ndono; ndu udumalị; mẹ ndu bụ ishi l'ozi ono asụ ndu Ízurẹlu: “Ọwaa iphe, Fero ekfu. Ọ sụru t'ẹ ba nụjehe unu ẹswa.
10 Então, saíram os superintendentes do povo e seus capatazes e falaram ao povo: Assim diz Faraó: Não vos darei palha.
11 T'unu jeje je achịta iya l'onwunu l'ẹke unu phụru iya. Ọle ozi unu; b'e te egbubotakwa iphe m'ọo nanụ.”
11 Ide vós mesmos e ajuntai palha onde a puderdes achar; porque nada se diminuirá do vosso trabalho.
12 Tọ dụ iya bụ; ndu Ízurẹlu agbakashịhu tsoru alị Íjiputu l'ọ ha; chọlahaa ẹswa, ẹphe e-vuta gude ayọ ẹja ọbu.
12 Então, o povo se espalhou por toda a terra do Egito a ajuntar restolho em lugar de palha.
13 Ndu udumalị achịlahaa ẹphe kpabẹkpabe; sụ ẹphe: “T'ẹphe yọta-dzua ẹja ole, ẹphe shi ayọtaje l'ụboku teke phụ, e shi evutajeru ẹphe ẹswa phụ!”
13 Os superintendentes os apertavam, dizendo: Acabai vossa obra, a tarefa do dia, como quando havia palha.
14 Ndu udumalị Fero abya echilahaa ndu ishi l'ozi ndu Ízurẹlu ono iphe; mbụ ndu ono, ẹphe fọtaru dobe t'ẹphe letaje ndu Ízurẹlu ẹnya ono; sụ ẹphe: “?Bụ ngụnu kparu iphe, unu ta yọ-dzudu ẹja unu ụnyaphua; mẹ ntanụ ẹge unu shi ayọ-dzujehawa iya?”
14 E foram açoitados os capatazes dos filhos de Israel, que os superintendentes de Faraó tinham posto sobre eles; e os superintendentes lhes diziam: Por que não acabastes nem ontem, nem hoje a vossa tarefa, fazendo tijolos como antes?
15 Ndu ishi l'ozi ndu Ízurẹlu ono abya awukfu Fero; sụ iya: “?Bụ ngụnu bẹ iime ẹphebe ndu ozi ngu ẹge-a?
15 Então, foram os capatazes dos filhos de Israel e clamaram a Faraó, dizendo: Por que tratas assim a teus servos?
16 Ndu ozi ngu b'e te vutajeheduru ẹswa; tẹmanu a sụkwaphu t'ẹphe yọo ẹja. E chilahaa ndu ozi ngu iphe; l'ẹke ọ kwa ndu nke ngu b'o shi l'ẹka.”
16 Palha não se dá a teus servos, e nos dizem: Fazei tijolos. Eis que teus servos são açoitados; porém o teu próprio povo é que tem a culpa.
17 Fero asụ: “Ọ bụ kẹ mmanu ono, unu nọ ono kparu iphe, unu wataru okfu t'a haa unu t'unu je egwooru Ojejoje ẹja.
17 Mas ele respondeu: Estais ociosos, estais ociosos; por isso, dizeis: Vamos, sacrifiquemos ao Senhor .
18 Unu tụgbua nta-a je eje ozi, unu eje. E te evutaheduru unu ẹswa. Ọle mkpakọ bụkwa t'unu yọta-dzujee ẹja ole, unu shi ayọtaje!”
18 Ide, pois, agora, e trabalhai; palha, porém, não se vos dará; contudo, dareis a mesma quantidade de tijolos.
19 Ndu ishi l'ozi ndu Ízurẹlu abya amaru l'ẹphe nmawaru lẹ gangu; l'ẹphe nụtsuaru l'e te egbubotadu iphe l'ẹja ole, ẹphe shi ayọtaje l'ụboku.
19 Então, os capatazes dos filhos de Israel se viram em aperto, porquanto se lhes dizia: Nada diminuireis dos vossos tijolos, da vossa tarefa diária.
20 Ẹphe alụfutalephu l'ufu Fero; phụa Mósisu yẹle Érọnu l'ẹke ẹphe vudo l'eche ẹphe;
20 Quando saíram da presença de Faraó, encontraram Moisés e Arão, que estavam à espera deles;
21 su ẹphe: “Tẹ Ojejoje lekwaa ẹnya l'iphe-a, unu meru-wa; kpee unu ikpe iya! Kẹ l'unu kpatawaru; ẹphe abya adụ Fero yẹle ndu ozi iya ashị. Nta-a bẹ unu wowaru mma ye ẹphe l'ẹka t'ẹphe gbushia ẹphe.”
21 e lhes disseram: Olhe o Senhor para vós outros e vos julgue, porquanto nos fizestes odiosos aos olhos de Faraó e diante dos seus servos, dando-lhes a espada na mão para nos matar.
22 Mósisu ejekfu Ojejoje bya asụ iya: “Nggụbe Nnajiufu! ?Bụ ngụnu kparu iphe, i wotaru ndu-a egbe iphe-ẹhuka ọwaa? ?Bụ ngụnu kparu iphe, i ziru iya egbe ozi ọwaa?
22 Então, Moisés, tornando-se ao Senhor , disse: Ó Senhor, por que afligiste este povo? Por que me enviaste?
23 Keshinu teke ya jekfutsuaru Fero je egude ẹpha ngu kfuru yeru iya b'o wotaru iphe-ẹhuka, dụ ẹge-a tukobe ẹphe l'ishi. Ọphu 'onwedu iphe, i meru lẹ phuu gude dzọfuta ndu nke ngu.”
23 Pois, desde que me apresentei a Faraó, para falar-lhe em teu nome, ele tem maltratado este povo; e tu, de nenhuma sorte, livraste o teu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.