Êxodo 5
Bayịburu Ikwo (IQW) vs ACF
1 E metsua; Mósisu yẹle Érọnu ejekfu Fero je asụ iya: “Lẹ Ojejoje, bụ Nchileke kẹ Ízurẹlu sụkwaru t'ọ haa ndibe iya t'ẹphe je agbaaru iya ajị l'echi-ẹgu.”
1 E depois foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o SENHOR Deus de Israel: Deixa ir o meu povo, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Fero ajị ẹphe: “?Bụ onye bụ Ojejoje; k'ọphu ya a-ngabẹru iya nchị; haa ndu Ízurẹlu t'ẹphe tụgbua? Ya ta makwa Ojejoje ono; ya ta aha ndu Ízurẹlu t'ẹphe tụgbua.”
2 Mas Faraó disse: Quem é o Senhor, cuja voz eu ouvirei, para deixar ir Israel? Não conheço o Senhor, nem tampouco deixarei ir Israel.
3 Ẹphe asụ iya: “Nchileke ndu Híburu byakfutakwaru ẹphe. Hanụa ẹphe t'ẹphe lụfu l'echi-ẹgu jee ije abalị ẹto je agbaru Ojejoje, bụ Nchileke ẹphe ẹja. Ọdumeka bẹ oo-gudekwa o-me-l'ẹhu; m'ọ bụ ọgu gbushia ẹphe.”
3 E eles disseram: O Deus dos hebreus nos encontrou; portanto deixa-nos agora ir caminho de três dias ao deserto, para que ofereçamos sacrifícios ao SENHOR nosso Deus, e ele não venha sobre nós com pestilência ou com espada.
4 Obenu l'eze ndu Íjiputu kuru Mósisu yẹle Érọnu; jị ẹphe: “?Bụ ngụnu kparu iphe unu jeru je achịfuta ndu ono l'ozi ẹphe? Ngwaa; unu tụgbua laphu azụ l'ozi unu!”
4 Então disse-lhes o rei do Egito: Moisés e Arão, por que fazeis cessar o povo das suas obras? Ide às vossas cargas.
5 Yọ sụkwaphu ẹphe: “Unu lewaru! Nta-a bẹ ndu Ízurẹlu hawaa l'igwe; unu abya akpọshilahaa ẹphe ozi, ẹphe eje!”
5 E disse também Faraó: Eis que o povo da terra já é muito, e vós os fazeis abandonar as suas cargas.
6 Ọ kwaphụ mbọku ono bẹ Fero kuru ndu udumalị; mẹ ndu bụ ishi l'ozi ndu Ízurẹlu; sụ ẹphe:
6 Portanto deu ordem Faraó, naquele mesmo dia, aos exatores do povo, e aos seus oficiais, dizendo:
7 “Unu ba anụjehe ndu Ízurẹlu ẹswa, ẹphe e-gudeje ayọ ẹja! T'ẹphe jeje je achọo ẹswa chịta l'onwẹphe!
7 Daqui em diante não torneis a dar palha ao povo, para fazer tijolos, como fizestes antes: vão eles mesmos, e colham palha para si.
8 Ọle t'ọ bụkwaru ẹja ole, ẹphe shi ayọtajehawaa lẹ mbụ bẹ unu e-me ẹphe t'ẹphe yọtaje. Unu be egbubotakwa iphe l'ẹja ole, ẹphe shi ayọtajehawaa. Ẹphe bụ ndu ẹnyiru. Yọ bụru iya kparu iphe, ẹphe echi mkpu t'a haa ẹphe t'ẹphe je egwooru Nchileke ẹphe ẹja.
8 E lhes imporeis a conta dos tijolos que fizeram antes; nada diminuireis dela, porque eles estão ociosos; por isso clamam, dizendo: Vamos, sacrifiquemos ao nosso Deus.
9 Unu kabaa ẹphe ọkpabe ozi; k'ọphu ụzo k'oje ọngabe nchị lẹ ntụmatu ta dụheduru ẹphe.”
9 Agrave-se o serviço sobre estes homens, para que se ocupem nele e não confiem em palavras mentirosas.
10 Ya ndono; ndu udumalị; mẹ ndu bụ ishi l'ozi ono asụ ndu Ízurẹlu: “Ọwaa iphe, Fero ekfu. Ọ sụru t'ẹ ba nụjehe unu ẹswa.
10 Então saíram os exatores do povo, e seus oficiais, e falaram ao povo, dizendo: Assim diz Faraó: Eu não vos darei palha;
11 T'unu jeje je achịta iya l'onwunu l'ẹke unu phụru iya. Ọle ozi unu; b'e te egbubotakwa iphe m'ọo nanụ.”
11 Ide vós mesmos, e tomai vós palha onde a achardes; porque nada se diminuirá de vosso serviço.
12 Tọ dụ iya bụ; ndu Ízurẹlu agbakashịhu tsoru alị Íjiputu l'ọ ha; chọlahaa ẹswa, ẹphe e-vuta gude ayọ ẹja ọbu.
12 Então o povo se espalhou por toda a terra do Egito, a colher restolho em lugar de palha.
13 Ndu udumalị achịlahaa ẹphe kpabẹkpabe; sụ ẹphe: “T'ẹphe yọta-dzua ẹja ole, ẹphe shi ayọtaje l'ụboku teke phụ, e shi evutajeru ẹphe ẹswa phụ!”
13 E os exatores os apertavam, dizendo: Acabai vossa obra, a tarefa de cada dia, como quando havia palha.
14 Ndu udumalị Fero abya echilahaa ndu ishi l'ozi ndu Ízurẹlu ono iphe; mbụ ndu ono, ẹphe fọtaru dobe t'ẹphe letaje ndu Ízurẹlu ẹnya ono; sụ ẹphe: “?Bụ ngụnu kparu iphe, unu ta yọ-dzudu ẹja unu ụnyaphua; mẹ ntanụ ẹge unu shi ayọ-dzujehawa iya?”
14 E foram açoitados os oficiais dos filhos de Israel, que os exatores de Faraó tinham posto sobre eles, dizendo estes: Por que não acabastes vossa tarefa, fazendo tijolos como antes, assim também ontem e hoje?
15 Ndu ishi l'ozi ndu Ízurẹlu ono abya awukfu Fero; sụ iya: “?Bụ ngụnu bẹ iime ẹphebe ndu ozi ngu ẹge-a?
15 Por isso, os oficiais dos filhos de Israel, foram e clamaram a Faraó, dizendo: Por que fazes assim a teus servos?
16 Ndu ozi ngu b'e te vutajeheduru ẹswa; tẹmanu a sụkwaphu t'ẹphe yọo ẹja. E chilahaa ndu ozi ngu iphe; l'ẹke ọ kwa ndu nke ngu b'o shi l'ẹka.”
16 Palha não se dá a teus servos, e nos dizem: Fazei tijolos; e eis que teus servos são açoitados; porém o teu povo tem a culpa.
17 Fero asụ: “Ọ bụ kẹ mmanu ono, unu nọ ono kparu iphe, unu wataru okfu t'a haa unu t'unu je egwooru Ojejoje ẹja.
17 Mas ele disse: Vós sois ociosos; vós sois ociosos; por isso dizeis: Vamos, sacrifiquemos ao Senhor.
18 Unu tụgbua nta-a je eje ozi, unu eje. E te evutaheduru unu ẹswa. Ọle mkpakọ bụkwa t'unu yọta-dzujee ẹja ole, unu shi ayọtaje!”
18 Ide, pois, agora, trabalhai; palha porém não se vos dará; contudo, dareis a conta dos tijolos.
19 Ndu ishi l'ozi ndu Ízurẹlu abya amaru l'ẹphe nmawaru lẹ gangu; l'ẹphe nụtsuaru l'e te egbubotadu iphe l'ẹja ole, ẹphe shi ayọtaje l'ụboku.
19 Então os oficiais dos filhos de Israel viram-se em aflição, porquanto se dizia: Nada diminuireis de vossos tijolos, da tarefa do dia no seu dia.
20 Ẹphe alụfutalephu l'ufu Fero; phụa Mósisu yẹle Érọnu l'ẹke ẹphe vudo l'eche ẹphe;
20 E encontraram a Moisés e a Arão, que estavam defronte deles, quando saíram de Faraó.
21 su ẹphe: “Tẹ Ojejoje lekwaa ẹnya l'iphe-a, unu meru-wa; kpee unu ikpe iya! Kẹ l'unu kpatawaru; ẹphe abya adụ Fero yẹle ndu ozi iya ashị. Nta-a bẹ unu wowaru mma ye ẹphe l'ẹka t'ẹphe gbushia ẹphe.”
21 E disseram-lhes: O Senhor atente sobre vós, e julgue isso, porquanto fizestes o nosso caso repelente diante de Faraó, e diante de seus servos, dando-lhes a espada nas mãos, para nos matar.
22 Mósisu ejekfu Ojejoje bya asụ iya: “Nggụbe Nnajiufu! ?Bụ ngụnu kparu iphe, i wotaru ndu-a egbe iphe-ẹhuka ọwaa? ?Bụ ngụnu kparu iphe, i ziru iya egbe ozi ọwaa?
22 Então, tornando-se Moisés ao Senhor, disse: Senhor! por que fizeste mal a este povo? por que me enviaste?
23 Keshinu teke ya jekfutsuaru Fero je egude ẹpha ngu kfuru yeru iya b'o wotaru iphe-ẹhuka, dụ ẹge-a tukobe ẹphe l'ishi. Ọphu 'onwedu iphe, i meru lẹ phuu gude dzọfuta ndu nke ngu.”
23 Porque desde que me apresentei a Faraó para falar em teu nome, ele maltratou a este povo; e de nenhuma sorte livraste o teu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.