Êxodo 10

Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ya ndono; Ojejoje asụ Mósisu: “Jekfu Fero; kẹle ya kpọ-chiru iya obu; kpọ-chia obu kẹ ndu ozi iya; k'ọphu ya e-mekota oke iphe-ọphulenya, dụgbaa biribiri l'ẹke ẹphe nọ;
1 Depois disse o Senhor a Moisés: vai a Faraó; porque tenho endurecido o seu coração, e o coração de seus servos, para manifestar estes meus sinais no meio deles,
2 k'ọphu unu a-kọru ụnwu unu; mẹ ụnwu nwanwa unu ẹge ya gude meshia ndu Íjiputu ike; mẹ ẹge ya gude mee oke iphe-ọphulenya l'ẹke ẹphe nọ. Unu amakwanụru l'ọ bụ yẹbedua bụ Ojejoje.”
2 e para que contes aos teus filhos, e aos filhos de teus filhos, as coisas que fiz no Egito, e os meus sinais que operei entre eles; para que vós saibais que eu sou o Senhor.
3 Ya ndono; Mósisu yẹle Érọnu abya ejekfu Fero; je asụ iya: “Ọwaa iphe, Ojejoje, bụ Nchileke kẹ ndu Híburu ekfu. Ọoji: ‘?Bụ jeye teke ole; bẹ ịi-jịka-be owozita onwongu alị l'ẹke ya nọ? Haa ndibe iya t'ẹphe la; k'ọphu ẹphe a-baru iya ẹja!
3 Foram, pois, Moisés e Arão a Faraó, e disseram-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Até quando recusarás humilhar-te diante de mim? Deixa ir o meu povo, para que me sirva;
4 Ọ -bụru l'ị jịkaru t'ẹphe ba lashị bẹ ya e-gude igube bata l'alị ngu echile.
4 mas se tu recusares deixar ir o meu povo, eis que amanhã trarei gafanhotos aos teus termos;
5 Ọo-bya achịko alị ono nyịnwukota; k'ọphu bụ l'ẹ tọ dụdu ẹke aaphụ ụzo l'alị ono. Yọ chịko iphe, aka-mini mebyishiphodoru tapyashịkota; tapyashịkwaaphu iphe bụ oshi, futaru l'ẹgu unu.
5 e eles cobrirão a face da terra, de sorte que não se poderá ver a terra e comerão o resto do que escapou, o que vos ficou da saraiva; também comerão toda árvore que vos cresce no campo;
6 Ọo-bya atụko ụlo ngu; ụlo ndu ozi ngu; mẹ alị Íjiputu l'ọ ha nakọta. Iphe ono bụ iphe, nna ngu; mẹ nna ngu oche phẹ ta aphụbua l'alị-a; eshinu teke ẹphe laru ẹke-a byeye nta-a.’ ” Mósisu aparu Fero haa; ghakọbe; yọ bụru iya alala.
6 e encherão as tuas casas, as casas de todos os teus servos e as casas de todos os egípcios, como nunca viram teus pais nem os pais de teus pais, desde o dia em que apareceram na terra até o dia de hoje. E virou-se, e saiu da presença de Faraó.
7 Ndu ozi Fero asụ Fero: “?Bụ teke ole bẹ nwoke-a a-chọ-beru ayi ọkpu-akpọhu-a? Haa ndu-a t'ẹphe laa je abaaru Ojejoje, bụ Nchileke ẹphe ẹja. ?Tị madu l'alị Íjiputu bụwa kpurupyata?”
7 Então os servos de Faraó lhe disseram: Até quando este homem nos há de ser por laço? deixa ir os homens, para que sirvam ao Senhor seu Deus; porventura não sabes ainda que o Egito está destruído?
8 Ya ndono; a bya eduphuta Mósisu yẹle Érọnu azụ l'ifu Fero. Yọ sụ ẹphe: “Unu je abaaru Nchileke unu ẹja! Ọlobu; ?bụ ndu ole; ẹphe lẹ ndu ole e-je?”
8 Pelo que Moisés e Arão foram levados outra vez a Faraó, e ele lhes disse: Ide, servi ao Senhor vosso Deus. Mas quais são os que hão de ir?
9 Mósisu asụ: “Ayi l'ụnwegirima ayi; mẹ ndu k'ọgurenya; mẹ ụnwu ayi: ndu k'unwoke; mẹ ndu k'ụnwanyi a-tụkokwa yịru. Ayi atụkokwaphu atụru ayi; mẹ eswi ayi ruta; kẹ l'ayi a-gbaru Ojejoje ayi ajị.”
9 Respondeu-lhe Moisés: Havemos de ir com os nossos jovens e com os nossos velhos; com os nossos filhos e com as nossas filhas, com os nossos rebanhos e com o nosso gado havemos de ir; porque temos de celebrar uma festa ao Senhor.
10 Fero asụ ẹphe: “Tẹ Ojejoje swibukwaaru unu; m'ọ bụru lẹ ya a-ha unu t'unu l'ụnwegirima unu yịru tụgbua. Nta-a b'o doru ẹnya l'ọo iphe, dụ ẹji bẹ unu arị k'ememe.
10 Replicou-lhes Faraó: Seja o Senhor convosco, se eu vos deixar ir a vós e a vossos pequeninos! Olhai, porque há mal diante de vós.
11 Waawa-o; t'ọ bụru ndu k'unwoke nwẹnkinyi bẹ unu e-gude je abaaru Ojejoje ẹja; keshinu ọphu ọ bụ iphe ono bẹ unu shi ime-teke-wa rọta!” Ya ndono; a chịfu Mósisu yẹle Érọnu l'ifu Fero.
11 Não será assim; agora, ide vós, os homens, e servi ao Senhor, pois isso é o que pedistes: E foram expulsos da presença de Faraó.
12 Ojejoje asụ Mósisu t'ọ machịa ẹka maa l'alị Íjiputu; tẹ igube wụbata l'alị ono bya achịko iphe, futaru l'ẹgu l'alị ono tapyashịkota; mbụ iphe, aka-mini mebyishiphodoru.
12 Então disse o Senhor a Moisés: Quanto aos gafanhotos, estende a tua mão sobre a terra do Egito, para que venham eles sobre a terra do Egito e comam toda erva da terra, tudo o que deixou a saraiva.
13 Ya ndono; Mósisu abya eworu mgbọro iya maa l'alị Íjiputu. Ojejoje abya emee; phẹrephere, shi l'ụzo ẹnyanwu-ahata awata ephephe. Phẹrephere ono ephekota l'alị ono: eswe l'ẹnyashi. A lụfutashia l'ụtsu; phẹrephere ono evubatawa igube l'alị ono.
13 Então estendeu Moisés sua vara sobre a terra do Egito, e o Senhor trouxe sobre a terra um vento oriental todo aquele dia e toda aquela noite; e, quando amanheceu, o vento oriental trouxe os gafanhotos.
14 Igube atụko Íjiputu nata; nyịnwukota ẹkemeke ọbule l'alị ono. Ẹtu egbe igube onanu ta adụbua; t'ọ bya l'adụ ọdo.
14 Subiram, pois, os gafanhotos sobre toda a terra do Egito e pousaram sobre todos os seus termos; tão numerosos foram, que antes destes nunca houve tantos, nem depois deles haverá.
15 Yọ nyịnwukota alị ono l'ọ ha; gbururu jeye; ẹkemeke ọbule ejihu kẹ kpalungu. Ẹphe abya atụko iphe, phọduru nụ l'aka-mini ono byatsụaru tapyashịkota; mbụ iphemiphe ọbule, rutakpooru iru l'ẹgu; mẹkwaphu akpụru oshi. Ẹkwo oshi; mẹ iphe, a kọru l'ẹgu te nwedu m'ọo nanụ, phọduru nụ l'alị Íjiputu l'ọ ha.
15 Pois cobriram a face de toda a terra, de modo que a terra se escureceu; e comeram toda a erva da terra e todo o fruto das árvores, que deixara a saraiva; nada verde ficou, nem de árvore nem de erva do campo, por toda a terra do Egito.
16 Fero etsopyabewaphu kua Mósisu yẹle Érọnu; sụ ẹphe: “Lẹ ya meswewaru Ojejoje, bụ Nchileke; bya emeswekwaaphu unubẹdua.
16 Então Faraó mandou apressadamente chamar Moisés e Arão, e lhes disse: Pequei contra o Senhor vosso Deus, e contra vós.
17 Byiko; gụfuaru iya nvụ k'ugbo lanụ-a; nggu ekfuru nụ Ojejoje, bụ Nchileke unu t'o wofuru iya ẹjo iphe-ẹhuka-a!”
17 Agora: pois, perdoai-me peço-vos somente esta vez o meu pecado, e orai ao Senhor vosso Deus que tire de mim mais esta morte.
18 Mósisu aparu Fero haa; lụfu je ekfuru nụ Ojejoje.
18 Saiu, pois, Moisés da presença de Faraó, e orou ao Senhor.
19 Ojejoje abya agbanwee phẹrephere ono; mee ya; yọ bụru eze phẹrephere, ha nshinu, shi l'ụzo ẹnyanwu-arịba bya evuta igube ono l'ọ ha je enwuru ye lẹ Eze Ẹnyimu Uswe. Tọ dụhe m'ọo igube lanụ, phọduru nụ l'alị Íjiputu.
19 Então o Senhor trouxe um vento ocidental fortíssimo, o qual levantou os gafanhotos e os lançou no Mar Vermelho; não ficou um só gafanhoto em todos os termos do Egito.
20 Ọle Ojejoje kpọ-chilerua Fero obu; k'ọphu bụ l'ẹ to kwedu; haa ndu Ízurẹlu t'ẹphe la.
20 O Senhor, porém, endureceu o coração de Faraó, e este não deixou ir os filhos de Israel.
21 Ya ndono; Ojejoje asụ Mósisu t'ọ machịa ẹka maa l'akpamigwe; t'ọchi gbaa l'ẹkemeke ọbule l'alị Íjiputu. Ọchi, e-me tẹ ẹkemeke ọbule gbahụ tsụkiribangu.
21 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a mão para o céu, para que haja trevas sobre a terra do Egito, trevas que se possam apalpar.
22 Mósisu abya amachịa ẹka maa l'akpamigwe. Alị Íjiputu mgburumgburu abụru tsịrikiti; nọ abalị ẹto.
22 Estendeu, pois, Moisés a mão para o céu, e houve trevas espessas em toda a terra do Egito por três dias.
23 Tọ dụ onye phụru ibe iya; t'o nwe onye phụru ụzo; k'ẹ t'o shi l'ẹke o bu lụfu; jeye abalị ẹto eswee. Obenu lẹ ndu Ízurẹlu bẹ iphoro nọ l'ẹke ẹphe bu.
23 Não se viram uns aos outros, e ninguém se levantou do seu lugar por três dias; mas para todos os filhos de Israel havia luz nas suas habitações.
24 Ya ndono; Fero ekua Mósisu; sụ iya: “Unu je abaaru Ojejoje ẹja! Unu dutakota ụnwanyi; mẹ ụnwegirima unu t'unu l'ẹphe yịru! Iphe, unu a-ha nwẹnkinyi bụ atụru; mẹ eswi unu.”
24 Então mandou Faraó chamar Moisés, e disse: Ide, servi ao Senhor; somente fiquem os vossos rebanhos e o vosso gado; mas vão juntamente convosco os vossos pequeninos.
25 Obenu lẹ Mósisu sụru iya: “Ịi-hafụkwaaphu ayi t'ayi gude iphe ayi e-gude gwooru Ojejoje, bụ Nchileke ayi ngwẹja-ukfuru; mẹ ngwẹja mmanu ọdo.
25 Moisés, porém, disse: Tu também nos tens de dar nas mãos sacrifícios e holocaustos, para que possamos oferecer sacrifícios ao Senhor nosso Deus.
26 Ọo ya bụ l'ayi e-ruta elu ayi. Ayi ta ahakwa m'ọ bụ eswi lanụ l'ẹke-a; k'ọphu ayi e-shi iya hata ọphu ayi e-gude baaru Ojejoje, bụ Nchileke ayi ẹja. Ọ -bụdu l'ayi jeruru ẹke ono bẹ ayi ta amadụ ndu ọphu ayi e-gude baaru Nchileke ẹja.”
26 E também o nosso gado há de ir conosco; nem uma unha ficará; porque dele havemos de tomar para servir ao Senhor nosso Deus; porque não sabemos com que havemos de servir ao Senhor, até que cheguemos lá.
27 Ọle Ojejoje kpọ-chilerua Fero obu; k'ọphu ẹ to kwedu haa ndu Ízurẹlu t'ẹphe tụgbua.
27 O Senhor, porém, endureceu o coração de Faraó, e este não os quis deixar ir:
28 Fero asụ Mósisu: “Gbeshi iya l'ifu nta-a. T'ẹ b'ọ dụhekwa mbọku, ịi-bya bya evudo iya l'ifu ọdo. Mbọku, ị byaru iya ẹge ono ọdo bẹ aa-chọkwa ngu achọcho!”
28 Disse, pois, Faraó a Moisés: Retira-te de mim, guarda-te que não mais vejas o meu rosto; porque no dia em que me vires o rosto morrerás.
29 Mósisu asụ iya t'ọ dụ nụ ẹge o kfuru. Lẹ ya ta abyahẹkwa iya ovudo l'ifu ọdo.
29 Respondeu Moisés: Disseste bem; eu nunca mais verei o teu rosto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.