Deuteronômio 2

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ayi aghazia; wụ-phu azụ l'echi-ẹgu; shia ụzo Eze Ẹnyimu Uswe, bụ iya bụ ẹge Ojejoje sụru mu t'ayi mee ya. Ayi aghaa ngvudangvu; nọo anọno l'alị ugvu Séyi l'ẹke ono.
1 Moisés disse ao povo: — Então continuamos a viagem pelo deserto na direção do golfo de Ácaba, conforme o
2 Ya ndono; Ojejoje asụ iya:
2 Então o Senhor me disse:
3 “L'unu ghapheshitawaru l'alị ugvu-wa. Iphe, unu e-me nta-a bụ t'unu shia ụzo isheli.
3 “Já faz muito tempo que vocês andam por aí sem rumo. Agora vão na direção do norte.”
4 Ọwaa iphe, ya e-kfuru ndu Ízurẹlu. ‘Tẹ ya kfuru unu lẹ nta-a bẹ unu abyawa osweta ẹke ụnwunna unu; mbụ ndu awa Ị́so bu l'alị Séyi. Ẹphe a-nọdukwa atsụ unu egvu; ọle; unu kwabẹkwaru onwunu ẹnya!
4 E Deus ordenou que eu lhes dissesse: “Vocês vão passar pelo país de Edom, que é dos seus parentes , os descendentes de Esaú. Eles ficarão com medo de vocês, mas tomem cuidado
5 Unu be etsokwa ẹphe ọgu. Ishi iya abụru l'ẹ tọ dụkwa alị ẹphe m'ọo nanụ, ya a-nụ unu; m'o -ruhuru; ọ bụru ẹke ha l'ọ bụ ntụ-ọkpa lanụ. Ya nụakwaru Ị́so alị ugvu Séyi ono t'ọ bụru nk'iya.
5 para não provocarem uma luta com eles. Eu não darei a vocês nem mesmo um pedacinho da terra deles, pois foi aos descendentes de Esaú que eu dei o território de Edom.
6 Ọ bụ okpoga bẹ unu e-gudeje zụta ẹphe nri; bụkwaruphu okpoga bẹ unu e-gudeje zụta ẹphe mini angụngu.’ ”
6 Vocês poderão comprar deles a comida e a água que precisarem.”
7 Ojejoje, bụ Nchileke unu gọokwaru unu ọnu l'iphe, bụ iphe, unu yeru ẹka unu. Yọ bụru Nchileke ono letakotaru unu ẹnya l'ije, unu jekotaru l'eze echi-ẹgu-wa. L'ime ụkporo afa labụ-a bẹ Ojejoje, bụ Nchileke nọnyabekotaru unu; t'o nwe iphe, ụko iya dụjeru unu m'ọo nanụ.
7 — Lembrem que o Senhor , nosso Deus, abençoou tudo o que vocês fizeram. Ele não esqueceu vocês durante os quarenta anos em que caminharam por esse enorme deserto. Ele sempre cuidou de vocês, dando-lhes tudo o que precisavam.
8 Yọ bụru iya bụ l'ayi abya esweta ẹke unwunne ayi phẹ ono, bụ iya bụ ndu awa Ị́so bu l'alị Séyi. Ayi agbado ụzo Araba ọphu shiru ụzo nsụda Élatu; bya agbado ụzo Ezeyọnu-Géba; shia ụzo echi-ẹgu Móabu tụgbua.
8 — Assim rodeamos o país de Edom, deixando o caminho que vai de Elate e Eziom-Geber até o mar Morto e seguindo o caminho que vai até o deserto de Moabe.
9 Ya ndono; Ojejoje asụ mu: “T'ayi ba achọkwa ndu Móabu okfu; ọphu ayi 'etsokwa ẹphe ọgu; kẹ l'ẹ tọ dụkwa alị ẹphe m'ọo nanụ, ya anụ ayi; keshinu ya wowaru alị Aru nụ ndu awa Lọ́tu t'ọ bụru nk'ẹphe.”
9 E o Senhor Deus me disse: “Não ataque os moabitas, que são descendentes de Ló, nem entre em luta com eles. Eu dei a eles a cidade de Ar e não darei a você nenhuma parte do país deles.”
10 Ndu shi buru l'ẹke ono bụ ndu Emimu. Ẹphe bụ ndu ike; dụkwaphu l'igwe. Ẹphe hatsụlephu ogologo ogologo l'ọbu ndu Anaku.
10 (Antigamente uma raça numerosa de gigantes fortes, chamados emins, vivia em Ar. Eles eram tão altos como os anaquins , outra raça de gigantes.
11 Ndu Emimu bẹ eekuje ndu awa Réfa, bụkwaphu ẹge aasụje lẹ ndu Anaku bụ. Obekwanu lẹ ndu Móabu ekuje ẹphe ndu Emimu.
11 Tanto os anaquins como os emins eram conhecidos como refains ; mas os moabitas os chamavam de emins.
12 Ndu Họru shikwaphu buru l'alị Séyi. Obenu lẹ ndu awa Ị́so nataru ẹphe alị ono; mee ẹphe; ẹphe abụru kpurupyata l'ifu ẹphe l'ẹke ono. Ẹphe abya ebuchia alị ẹphe ẹge ndu Ízurẹlu buchiru alị ono, Ojejoje nụru ẹphe t'ọ bụru nk'ẹphe ono.
12 Naquele tempo os horeus viviam em Edom, mas os descendentes de Esaú os expulsaram dali, acabaram com eles e ficaram morando no seu território. Os descendentes de Esaú fizeram a mesma coisa que os israelitas fizeram mais tarde, quando estes tomaram posse da terra que o Senhor lhes tinha dado.)
13 “Tọ dụ iya bụ; Ojejoje asụ: ‘Unu wụ-lihu je adaghaa Ẹnyimu Zeredu ono.’ Ayi awụ-lihu je adaghaa ya.”
13 — Depois atravessamos o riacho de Zerede, conforme Deus havia mandado.
14 Tsube lẹ teke ayi gbeshiru lẹ Kadẹ́shi-Baníya jeye teke ayi jeru je adaghaa Ẹnyimu Zeredu; bẹ bụ ụkporo afa l'afa iri l'ẹsato. Tsube rua teke ono; bẹ ọgbo, shi dzua oje ọgu lẹ Ízurẹlu nwụshihukotawaru, bụ iya bụ iphe, Ojejoje riburu lẹ ya e-me.
14 Isso foi trinta e oito anos depois de termos saído de Cades-Barneia. Durante esses anos aconteceu aquilo que o Senhor nos tinha dito: morreram todos os homens daquela geração que tinham idade para ir à guerra.
15 Ishi iya abụru lẹ Ojejoje dabẹru ẹphe ẹka l'ọdu ndu Ízurẹlu jeye ẹphe agvụ.
15 O Senhor ficou contra eles e os foi matando, até que não sobrou mais nenhum deles no acampamento dos israelitas.
16 Ọnwu egbugetsulephu ndu Ízurẹlu, ndu ọphu dzuru oje ọgu;
16 — Depois da morte de todos aqueles homens,
17 Ojejoje asụ mu:
17 o Senhor Deus me disse:
18 “Ntanụ bẹ unu e-sweta Aru, nọ l'alị ndu Móabu.
18 “Passe hoje pela cidade de Ar, na fronteira com Moabe.
19 Ọle; teke unu ruru l'alị ndu Amọnu; unu ba achọkwa ẹphe okfu; unu te etso ẹphe ọgu. Ishi iya bụ l'ẹ tọ dụdu alị ndu Amọnu, ya bya anụ unu. Alị ọbu bẹ ya nụwaru ndu awa Lọ́tu t'ọ bụru nk'ẹphe.”
19 Quando chegar à terra dos amonitas, que são descendentes de Ló, não os ataque, nem entre em luta com eles. Eu entreguei a eles a terra de Amom e não darei a você nenhuma parte do país deles.”
20 Ẹke ono bẹ eekujekwaphu alị ndu awa Réfa. Bụ iya bụ l'ọo ndu Refa shi buru iya teke ndiche. Ndu Amọnu anọduje eku ẹphe ndu Zamuzumimu.
20 (Essa região é conhecida também como a terra dos refains, uma raça de gigantes que antigamente moravam ali; os amonitas os chamavam de zanzumins.
21 Ndu ono shi bụru ndu ike. Ẹphe dụ l'igwe; bya abụkwaruphu ndu hagbaa ogologo l'ọ bụ ndu Anaku. Obenu lẹ Ojejoje mebyishiru ẹphe l'ifu ndu Amọnu. Ndu Amọnu achịfu ẹphe; bya ebuchita ẹke ẹphe shi buru.
21 Havia muitos deles, e eram altos e fortes, como os anaquins. Deus destruiu os zanzumins, e os amonitas ocuparam a região e ficaram morando ali.
22 Ọ kwaphu ẹge ono bẹ Ojejoje meru iya ndu awa Ịso, shi buru l'alị Séyi. O gbushiru ẹphe ndu Họru, shi buru l'ẹke ono. Ndu awa Ị́so achịfu ẹphe bya ebuchita ẹke ẹphe shi buru gbururu jeye ntanụ.
22 Deus havia feito a mesma coisa em favor dos edomitas, que são descendentes de Esaú: ele acabou com os horeus, e os edomitas ocuparam a terra deles e ali moram até hoje .
23 Ọ kwaphụ ẹge ono b'ọ mụru ndu Avimu, shi bugbaaru l'ụnwu mkpụkpu mkpụkpu, nọru jeye lẹ Gáza. Ẹphebedua bẹ ndu Kafuto, shikwaphu Kafuto wụfutaru bya egbugee; bya ebuchia ẹke ẹphe shi buru.
23 Os cretenses fizeram a mesma coisa: eles saíram da ilha de Creta, invadiram a terra dos avins, no litoral do mar Mediterrâneo, e foram na direção do sul até a cidade de Gaza. Os cretenses acabaram com os avins e ficaram morando nas cidades deles.)
24 Ojejoje asụ mu: “Unu gbeshi ije je aghabua nsụda Amọ́nu. Unu lenu; ya wookwaru Sihọnu onye Amọru, bụ eze ndu Hẹ́shibonu yẹle alị iya ye unu l'ẹka. Unu je etso ẹphe ọgu; wata ẹphe achịfu.
24 — Depois que atravessamos o país de Moabe, Deus nos disse: “Continuem avançando e atravessem o rio Arnom, pois eu deixarei que vocês derrotem Seom, o rei dos amorreus, que mora na cidade de Hesbom. Lutem contra Seom e tomem posse da terra dele.”
25 Tsube ntanụ bẹ ya e-me tẹ iphe bụ mbakeshi, nọ lẹ mkpuli igwe; wata unu ọtsu egvu; mbụ t'ẹphe tuko l'ẹphe ha wata ọnma kpakpakpa l'ẹke unu nọ. Ẹphe a-nụ iphe, unu eme; meji agbabuhu ẹphe; ẹhu awata ẹphe ọnma kpakpakpa l'ẹke ẹphe atsụ egvu.”
25 E Deus me disse: “De hoje em diante eu vou fazer com que todos os povos do mundo tenham medo de você. Você será famoso, e, quando ouvirem falar a seu respeito, todos ficarão tão assustados, que tremerão de medo.”
26 “Tọ dụ iya bụ; mu eshi l'echi-ẹgu Kedemotu zia ndu ozi t'ẹphe je ezia Sihọnu, bụ eze ndu Hẹ́shibonu ozi nchị-odoo; sụ iya:
26 E Moisés continuou, dizendo: — Depois, quando estávamos no deserto de Quedemote, mandei que alguns mensageiros levassem ao rei Seom, que morava na cidade de Hesbom, um tratado de paz, com as seguintes condições:
27 ‘Byiko t'ayi swetaru l'alị unu. Ẹke ayi e-shi nwẹnkinyi bụ l'eze oje unu. Ayi ta ahakwa eze oje ono; swịa ya l'ụzo ọdo.
27 “Pedimos licença para passar pelo seu país. Prometemos andar somente pela estrada, sem sair dela;
28 Nri, ayi e-ri; mẹ mini, ayi a-ngụ bụ okpoga bẹ ayi a-kwụje unu gude zụta iya. Iphe, ayi arọ unu nwẹnkinyi bụ t'ayi dzọo ọkpa l'alị unu sweta.
28 e também pagaremos pela comida e pela bebida que precisarmos. A única coisa que queremos é licença para passarmos pelo seu país
29 Unu haaru ayi t'ayi swee; je esweta Ẹnyimu Jọ́danu bahụ l'alị ono, Ojejoje, bụ Nchileke ayi anụ ayi ono.’ Bụ iya bụ ẹge ndu awa Ị́so, bu l'alị Séyi; mẹ ndu Móabu, bu l'alị Aru haru ayi; ayi esweta.”
29 até chegarmos ao rio Jordão. Então atravessaremos o rio para entrar na terra que o Senhor , nosso Deus, nos está dando. Os descendentes de Esaú, que moram em Edom, e os moabitas, que moram em Ar, já nos deram licença para passarmos pelos países deles.”
30 Obenu lẹ Sihọnu, bụ eze ndu Hẹ́shibonu jịkaru t'ayi be eswetashi. Ishi iya abụru lẹ Ojejoje, bụ Nchileke unu meru t'obu bụru iya obu-mkpuma; mbụ t'obu kpọ-chia ya akpọ-chi; k'ọphu ee-shi ẹge ono t'o woru iya ye unu l'ẹka; bụnu-a ya bụ ẹge ọ dụ ntanụ-a.
30 Mas o rei Seom não deixou, pois o Senhor , nosso Deus, fez com que Seom ficasse teimoso e rebelde. Deus fez isso para que nós pudéssemos derrotar o rei Seom e conquistar a terra dele, que é nossa até hoje.
31 Ojejoje asụ mu: “Tẹ mu lenu; lẹ ya wataakwaru oworu Sihọnu yẹle alị iya ye ayi l'ẹka. T'ayi watakwa iya alụta; k'ọphu alị Sihọnu a-bụru òkè-iphe ayi.”
31 — Então o Senhor Deus me disse: “Veja! Eu vou deixar que você derrote Seom; ataque-o imediatamente e tome posse da terra dele.”
32 Tọ dụ iya bụ; Sihọnu yẹle ndu nk'iya l'ẹphe ha awụfuta bya etso ayi ọgu lẹ Jahazu.
32 Seom saiu com o seu exército para lutar contra nós na cidade de Jasa.
33 Ojejoje, bụ Nchileke ayi eworu iya ye ayi l'ẹka; ayi alụ-gbua ya; lụ-gbua ụnwu iya; lụ-gbua ndu nk'iya iya l'ẹphe ha.
33 O Senhor , nosso Deus, nos deu a vitória, e nós derrotamos Seom, os seus filhos e todo o seu exército.
34 Ayi anakọta mkpụkpu lẹ mkpụkpu iya l'ọ ha teke ono; mebyishikota iya l'ọha. Unwoke; ụnwanyi; l'ụnwegirima ta adụdu onye wafụru nụ.
34 Além disso conquistamos e destruímos todas as suas cidades e matamos todos os homens, mulheres e crianças. Não escapou ninguém.
35 Elu; mẹ iphemiphe ọbule ọdo, ayi lụtaru l'ọgu lẹ mkpụkpu ono, ayi mekputaru ono bẹ ayi gworu; yọ bụru nk'ayi.
35 Mas ficamos com o gado e com os objetos de valor que encontramos nas cidades.
36 Tsube lẹ Árowa, nọ l'agụga nsụda Amọ́nu; mẹ lẹ mkpụkpu ono, nọ l'agụga nsụda Amọ́nu ono je akpaa l'alị Gíledu ta dụdu m'ọo mkpụkpu lanụ, kpajẹru ayi ẹka; kẹle Ojejoje, bụ Nchileke ayi tụko iya l'ọ ha nụkota ayi.
36 O Senhor , nosso Deus, deixou que conquistássemos todas as cidades, desde Aroer, que fica perto do vale do rio Arnom, e desde a cidade que está no vale, até a região de Gileade. Nós conquistamos todas as cidades, mesmo as que tinham muralhas altas e fortes.
37 Obenu l'alị ndu Amọnu; mẹ alị, nọ l'iku Ẹnyimu Jábọku; mẹ lẹ mkpụkpu, nọgbaa l'alị ugvu bẹ ayi te ejedu; mbụ iphe bụ ẹke ono l'ọha, Ojejoje, bụ Nchileke ayi buchiru t'ayi be eje ono.
37 Não invadimos a terra dos amonitas, nem as cidades que ficam nas margens do rio Jaboque, nem as que ficam na região montanhosa, nem os outros lugares que o Senhor , nosso Deus, havia proibido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.