Atos 16

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Pọlu phẹ abya ejerua Dẹ́bi mẹ Lísutura. Yo nweru onye kẹ Kuráyisutu, bu l'ẹke ono. Ẹpha iya bụ Tímoti. Tímoti bụ nwanyi Ju mụru iya. Nwanyi ono bụkwaphu onye woru onwiya ye Kuráyisutu l'ẹka. Nna Tímoti bụ onye Girísu.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Ọnu awụkoru ụnwunna, bu lẹ Lísutura; mẹ ndu ọphu bu lẹ Ayikóniyomu lẹ Tímoti bụ ọkpobe madzụ.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Pọlu asụ lẹ ya e-duta Tímoti tẹ yẹle iya yịru. Yo duta iya bya ebua ya útsù. Iphe kparu iphe o buru iya ugvu bụ l'iphe bụ ndu Ju, bukota l'ẹke ono mawaru lẹ nna Tímoti bụ onye Girísu.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 E meebe; ẹphe l'iya ayịru tụgbua. Iphe bụ mkpụkpu, ẹphe swetaru; ẹphe akọkotaru ndu kẹ Kuráyisutu idzu ono, ndu ishi-ozi; mẹ ndu, e meru ọgurenya chọchi chịru lẹ Jerúsalemu ono. Ẹphe ekfujeru ẹphe t'ẹphe meje iphe ono, a chịru l'idzu ono.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Tọ dụ iya bụ; e mee chọchi ono l'ọ ha; yọ kabaa oshihu ike l'ekwekwe, ẹphe kweru kẹ Kuráyisutu; l'akakwaru l'igwe mbọku-mbọku.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Ẹphe esee t'ẹphe bahụ lẹ Éshiya; kfua okfu Nchileke l'ẹke ono; Ume-dụ-Nsọ te kwe. Ẹphe ekwe je adabua alị Firíjiya; mẹ Galéshiya.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Ẹphe erua Mísiya; see t'ẹphe bahụ lẹ Bitíniya; Ume Jisọsu te kwe.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 Ẹphe eje adabua alị Mísiya jeshia Túrowasu.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Yo be l'ẹnyashi l'ẹphe ruru Túrowasu; Pọlu aphụa àphụ̀; phụa onye Masedóniya. Yọ bya evudo Pọlu l'ifu; sụ iya: “Byiko; dabunua byatashia Masedóniya bya eyeru ẹphe ẹka.”
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Pọlu aphụ-gelephu àphụ̀ ono; ayi akwakọbewaphu teke ono teke ono; yọ bụru ayi oje Masedóniya; okfu l'o dowaru ayi ẹnya lẹ Nchileke eku ayi t'ayi bya ezia ẹphe ozi-ọma kẹ Nchileke l'ẹke ono.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Tọ dụ iya bụ; ayi egude ụgbo shi lẹ Túrowasu tụgbua je akpọghaa jeshia Sámoturesu; shiwaru ẹke ono kpọru bahụ lẹ Niyápọlisu lẹ nchi-ta-abọhu iya.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Ayi eshi lẹ Niyápọlisu gude ọkpa bamiwaru l'ime Fílipayi, bụ iya bụ ishi alị Masedóniya. Ọ kwaphụ lẹ mkpụkpu ono bẹ ndu shi Rómu bu. Ayi anọo nwabalị olemole lẹ mkpụkpu ono.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Yo be mbọku ọtu-ume; ayi eswee obu-edukfu mkpụkpu ono jeshia l'iku ẹnyimu. Ẹke ono bẹ ayi tubesu l'ọ bụ ẹke ndu Ju edzukobeje ekfu anụ Nchileke. Ayi erua bya anọzita; wata okfuru ụnwanyi, dzukoberu l'ẹke ono okfu Nchileke.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Onye lanụ l'ụnwanyi ono, nụru okfu ayi ono bẹ bụ Lidíya. Lidíya ono bụ onye Tayitáyira. Ọogba nghọ ẹkwa uswe. Ọ bụ nwanyi, ẹ-ta bụdu onye Ju; ọbu lẹ Nchileke dụru iya lẹ nsọ. Nnajiufu, bụ Nchileke abya ekpuhaa ya obu; yọ ngabẹ nchị l'iphe Pọlu ekfu.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 E mee yẹle ndibe iya baputizimu. Yọ sụ: “T'ayi bata nụ bya anọta lẹ nk'iya; m'ọ -bụruphu l'ayi kwewaru lẹ ya bụ-wa onye nataru Jisọsu ọgbodo anata t'ọ bụru Nnajiufu iya.” Yọ rọnyaa ayi; ayi ekwe jeshia.
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Yo be ujiku lanụ; ayi eje-wa ẹke aanọduje ekfu anụ Nchileke. Ayi aphụ nwata mgbọko, bụ ohu. Nwata mgbọko ono bẹ ọgvu bu l'ẹhu; k'ọphu ọohajeru akọ iphe e-me teke ọdo. Yo gude ọgba ẹja ono kfụbekpo l'akparu ndu nwe iya nụ okpoga nshinu.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Yo tsolahaa ayi lẹ Pọlu; l'echi mkpu asụje: “Lẹ ndu-wa bụkwa ndu, ejeru Ọkaribe-Kakọta-Nụ ozi-o! Ẹphe akọru unu ụzo, ee-shi dzọfuta unu-o!”
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Mbọku-mbọku; yoo kfukwaphu iphe ono. A nọnyaa; iphe ono, ookfu ono aka ọdu Pọlu ashị; k'ọphu ẹ tọ dụhedu ike ọta nshi. Pọlu aghachiwaphu; sụ ọgvu ono: “Ya gude ẹpha Jisọsu, bụ Kuráyisutu; sụ ngu t'ị lụfu nwata ono l'ẹhu!” Ekfukfu, ookfukwadu iya-a; ọgvu ono alụfuwaphu nwata ono l'ẹhu teke onophu.
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Ndu, nwe nwata mgbọko ono aphụlephu l'ọgvu ono lụfuwaru iya l'ẹhu; k'ọphu ẹ tọo kpatahẹduru ẹphe okpoga; ẹphe egude Pọlu yẹle Sáyilasu; kpụru ẹphe kpụfu aswa; kpukfu ndu ikpe;
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 bụ iya bụ ndu ikpe Rómu; je asụ ẹphe: “Lẹ ndu-wa bụ ndu Ju, byaru ẹphe ọkpataru okfu lẹ mkpụkpu.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 Ẹphe ezi ome-l'alị, ẹ-ta bụdu ekemu alị ẹphebe ndu Rómu. Ọphu ọ bụdu l'ẹphe etso ome-l'alị, dụ ẹge ono.”
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Igwe-ọha ndu ono awụ-lihu wukputa Pọlu phẹ t'ẹphe nụa ẹphe aphụ. Ndu ikpe ono asụ t'a labashịa uwe Pọlu mẹ Sáyilasu; chia ẹphe iphe.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 E chiebe ẹphe ẹchachi ono kpachaa ẹphe akpacha; nwuru ẹphe nwuba l'ụlo-mkpọro. A sụ onye eche ụlo-mkpọro ono t'ọ tuchikwaa ẹphe ọhuma ọhuma l'ụlo-mkpọro ono.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Onye echeje ụlo-mkpọro ono egudenu kẹ l'e kfuru ẹge ono woru ẹphe ye l'ime ime ụlo-mkpọro ono; bya eworu ẹphe ọkpa pyoshia l'ẹnu oshi, a tufushiru ụzo.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Echi-abalị ekelephu ẹbo; Pọlu mẹ Sáyilasu anọdu ekfu anụ Nchileke; agụkwaphu egvu anụ iya. Ndu ẹphe l'ẹphe nọ l'ụlo-mkpọro l'ẹke ono anọdu ngabẹru ẹphe nchị.Pọlu mẹ Sáyilasu l'ụlo mkpọro|src="lb00337c.tif" size="col" loc="ACT 16:25" copy="Knowles" ref="Ndu 16:25"
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 A bya ele ẹnya; alị anmalahaa jijiji; nmaa nmaa jeye lẹ ntọ-l'alị ụlo-mkpọro ono. E gudekwadu iya-a ekfu; ibo ụlo-mkpọro ono agụhashikota gheru ọnu. Mkpọro, a tụru onyemonye ọbule aphụshihukota.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Onye ono, eche ụlo-mkpọro ono etehu bya elee ẹnya; ụlo-mkpọro ono agụhashiwanu ghetsuaru ọnu. Yo tubesu lẹ ndu, nọkota l'ụlo-mkpọro ono gbalagewaru. Yọ mịa mma iya sawangụ tẹ ya gbua onwiya.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Pọlu arashịa; sụ iya: “Be emekwa! Ba adụkwa iphe ii-me onwongu; l'ẹphe nọkotakwaa l'ẹke-a!”
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Onye ono, eche ụlo-mkpọro ono asụ t'a mụtaedu ọku. Yo gude ẹhu-anmanma; ẹke ọotsu egvu gbachịa je adaa gbaragadangụ l'iku ọkpa Pọlu yẹle Sáyilasu.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Yọ bya edufuta ẹphe bya asụ ẹphe: “Ndu mu; ?bụ ngụnu bẹ ya e-me t'a dzọfuta iya?”
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Pọlu phẹ asụ iya: “Ọ bụ t'i woru onwongu ye Jisọsu, bụ Nnajiufu l'ẹka tẹ Nchileke dzọo nggu lẹ ndibe ngu l'unu ha.”
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Pọlu phẹ abya ekfuaru iya kẹ Nnajiufu; kfukwaaru iya phụ ndu nọkota l'ụlo iya l'ẹphe ha.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Onye eche ụlo-mkpọro ono abya eduta ẹphe teke ono kwaphu l'ẹnyashi ono je asachaa ẹphe ọnya l'ẹke ono, e chibashiru ẹphe ẹhu ono. E meebe; e mee yẹle ndibe iya baputizimu l'ẹnyashi ono kwaphu.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Yo duta Pọlu; mẹ Sáyilasu lashia nk'iya je anụ ẹphe nri; ẹphe eria. Ẹhu atsọo yẹle ndibe iya ẹna; kẹle nta-a bẹ ẹphe byawaru bya amaru Nchileke ono, bụ iya bụ ọgbodo Nchileke ono.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Yo be l'ụtsu; ndu ikpe Rómu ono ezia ndu ọgbogu ẹphe t'ẹphe je ezia t'a haa Pọlu phẹ t'ẹphe laa.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Onye eche ụlo-mkpọro ono abya ezia ya Pọlu; sụ iya: “Lẹ ndu ishi sụkwaru t'a haa nggu lẹ Sáyilasu t'unu laa. Unu tọkpolekwaphu nwẹhu lashia nta-a l'odoo.”
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Obenu lẹ Pọlu sụru ndu ọgbogu ono: “M'ẹ te jekwa ẹphe okpe ikpe t'ọ ka mma l'ikpe nmaru ẹphe; e chia ẹphe iphe l'edzudzu ọha; l'ẹke ẹphe bụkwaa ndu Rómu; nwuru ẹphe ye l'ụlo-mkpọro. Nta-a bẹ ẹphe sụru t'ẹphe laa lẹ mpya. Ono t'emedu ẹphe! T'ẹphe bya l'onwẹphe bya atụfu ẹphe.”
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Ndu ọgbogu ono eje ekfuru ndu ikpe ono ẹge ono. Egvu erua ẹphe l'ẹhu l'ẹphe nụru lẹ Pọlu yẹle Sáyilasu bụ ndu Rómu.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Ẹphe eje je arọo Pọlu phẹ arọro. E metsua; ẹphe edufuta ẹphe l'ụlo-mkpọro ono bya arọo ẹphe t'ẹphe lụfuru ẹphe lẹ mkpụkpu ono.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Pọlu yẹle Sáyilasu alụfuta l'ụlo-mkpọro ono bya ejeshia kẹ Lidíya. Yọ bụru l'ẹke ono bẹ ẹphe jekfuru ụnwunna je eyeshitsuaru ẹphe ọku t'obu shihu ẹphe ike; yọ bụru ẹphe atụgbu.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.