2 Samuel 9
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH
1 Tọ dụ iya bụ; Dévidi abya ajị; sụ: “?O nwekpooru onye shi l'ọnu-ụlo Sọlu, phọduru nụ tẹ ya gude okfu-ẹhu Jonátanu meeru iphe-ọma?”
1 Certo dia Davi perguntou: — Será que alguma pessoa da família de Saul ainda está viva? Se está, eu quero fazer alguma coisa boa para essa pessoa, por causa de Jônatas.
2 Yo nweru nwozi ndu ọnu-ụlo Sọlu, ẹpha iya bụ Ziba. Ẹphe ekua ya t'ọ bya aphụ Dévidi. Eze, bụ Dévidi ajị iya: “?Bụ nggu bụ Ziba tọo?”
2 Havia um empregado chamado Ziba, da família de Saul. Alguém lhe disse que fosse falar com o rei Davi. — Você é Ziba? — perguntou o rei. — Sim, sou eu mesmo, às suas ordens! — respondeu ele.
3 Eze ajị iya: “?O nwekpooru onye phọduru nụ l'ọnu-ụlo Sọlu tẹ ya meeru iya iphe-ọma, shitaru Nchileke l'ẹka?”
3 E o rei lhe perguntou: — Ainda existe alguém da família de Saul para quem eu possa fazer alguma coisa boa, como prometi a Deus? Ziba respondeu: — Sim. Existe um filho de Jônatas. Ele é aleijado dos dois pés.
4 Eze ajị iya: “?Bụ l'awe b'ọ nọ?”
4 — Onde está ele? — perguntou o rei. — Na casa de Maquir, filho de Amiel, na cidade de Lo-Debar! — respondeu Ziba.
5 Ya ndono; eze, bụ Dévidi ezia t'e je kẹ Makiru Amiyẹlu lẹ Lodeba je eduta iya.
5 Então o rei Davi mandou buscá-lo.
6 Mefiboshẹtu Jonátanu Sọlu ono erulephu; bya adaa byishiru Dévidi ikpere; gude kwabẹ iya ugvu.
6 Quando Mefibosete, filho de Jônatas e neto de Saul, chegou, ele ajoelhou-se e encostou o rosto no chão diante de Davi em sinal de respeito. Davi disse: — Mefibosete! — Às suas ordens, senhor! — respondeu ele.
7 Dévidi asụ iya: “Ba atsụkwa egvu; kẹle ya e-gude okfu-ẹhu nna ngu, bụ Jonátanu meeru ngu iphe-ọma. Alị nna ngu oche; mbụ Sọlu bẹ ya a-nụ-phukota ngu azụ. Ọdo abụru l'ọo lẹ nk'iya bẹ ẹpho ngu a-nọdu anọ tekenteke.”
7 — Não fique com medo! — disse Davi. — Eu serei bondoso com você por causa de Jônatas, o seu pai. Eu lhe darei de volta todas as terras que pertenciam ao seu avô Saul, e você será sempre bem-vindo à minha mesa.
8 Mefiboshẹtu ebyishi ikpere; sụ iya: “?Bụ ngụnu bẹ yẹbe nwozi ngu bụ kẹ t'ị nyata 'ọ-ga-lẹ-mkpa, dụ l'ọ bụ iya?”
8 Mefibosete se curvou novamente e respondeu: — Eu não valho mais do que um cachorro morto! Por que o senhor é tão bondoso comigo?
9 Eze abya ekua Ziba, bụ nwozi Sọlu; sụ iya: “Iphemiphe ọbule, shi bụru kẹ Sọlu; je akpaa lẹ kẹ ndu ọnu-ụlo iya gẹdegede; bẹ ya wowaru nụ nwanwa nnajiufu ngu.
9 Então o rei chamou Ziba, o empregado de Saul, e disse: — Eu estou devolvendo a Mefibosete, o neto do seu patrão, tudo o que pertencia a Saul e à sua família.
10 Nggụbedua; mẹ ụnwu ngu; mẹ ndu ozi ngu bẹ a-kọjeru iya alị ono; kọta nri; k'ọphu nwanwa nnajiufu ngu e-nweru iphe-eriri. Ọ bụ lẹ nwanwa nnajiufu ngu; mbụ Mefiboshẹtu a-nọduje eri nri l'ọkwa-nri yẹbe Dévidi.” Teke ono bẹ Ziba mụtaru unwoke iri l'ise; bya enweru ụkporo ndu ozi.
10 Você, os seus filhos e os seus empregados cultivarão a terra para a família do seu patrão Saul e farão a colheita para que eles tenham comida. Mas Mefibosete comerá sempre à minha mesa. Ziba tinha quinze filhos e vinte empregados.
11 Ziba asụ eze: “Yẹbe nwozi ngu e-mekotalephu iphe nggụbe eze, bụ onye nwe mu nụ ziru tẹ ya mee ya.”
11 Ele respondeu: — Farei tudo o que o senhor mandar. Daí em diante Mefibosete passou a comer junto com o rei, como se fosse filho dele.
12 Mefiboshẹtu bẹ mụtaru nwata nwoke, aza Mayịka. Ndibe Ziba l'ẹphe ha achịko bụkotaru ndu ozi Mefiboshẹtu.
12 Mefibosete tinha um filho pequeno chamado Mica. Todos os que eram da família de Ziba se tornaram empregados de Mefibosete.
13 Mefiboshẹtu abụru ngvụru ọkpa labụ. Yo buru lẹ Jerúsalemu; kẹ l'ọo-nọduje eri nri l'ọkwa-nri eze tekenteke e.
13 Assim Mefibosete, que era aleijado dos dois pés, ficou morando em Jerusalém e todos os dias comia junto com o rei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.