2 Reis 8
Bayịburu Ikwo (IQW) vs ACF
1 O nweru teke Eláyisha kfuru nwanyi ono, o mejeru nwatibe iya, nwụhuru anwụhu; yo teta nọdu ndzụ ono; sụ iya: “T'o gbeshi; duta ndibe iya t'ẹphe lụfu je anọdu l'ẹke dụ ẹphe mma; kẹle Ojejoje tụwaru ẹjo-ẹgu ye l'alị-a afa ẹsaa.”
1 E falou Eliseu àquela mulher cujo filho ele ressuscitara, dizendo: Levanta-te e vai, tu e a tua família, e peregrina onde puderes peregrinar; porque o SENHOR chamou a fome, a qual também virá à terra por sete anos.
2 Tọ dụ iya bụ; nwanyi ono egbeshi je emee iphe ono, onye kẹ Nchileke kfuru ono; duta ndibe iya; ẹphe alụfu; je anọo afa ẹsaa lẹ Filisutayịnu.
2 E levantou-se a mulher, e fez conforme a palavra do homem de Deus; porque foi ela com a sua família, e peregrinou na terra dos filisteus sete anos.
3 Afa ẹsaa ono agvụlephu; nwanyi ono eshi Filisutayịnu lata. Yọ bya ejekfube eze; je arọo ya t'a nụ-phu iya ụlo iya; mẹ alị iya azụ.
3 E sucedeu que, ao fim dos sete anos, a mulher voltou da terra dos filisteus, e saiu a clamar ao rei pela sua casa e pelas suas terras.
4 Teke ono; bẹ eze ekfu eyeru Geházi, bụ nwozi onye kẹ Nchileke; asụje: “T'o kfukotanuru iya iphe, bụ iphe-ọphulenya Eláyisha l'ọ ha?”
4 Ora o rei falava a Geazi, servo do homem de Deus, dizendo: Conta-me, peço-te, todas as grandes obras que Eliseu tem feito.
5 Geházi anọdu l'akọru eze ẹge Eláyisha shiriu mee t'onye nwụhuru anwụhu teta nọdu ndzụ ọdo; a bya ele ẹnya; nwanyi ono, Eláyisha meru nwa iya; yo teta ono abata bya arọlahaa eze t'a nụ-phu iya ụlo iya yẹle alị iya azụ.
5 E sucedeu que, contando ele ao rei como ressuscitara a um morto, eis que a mulher cujo filho ressuscitara clamou ao rei pela sua casa e pelas suas terras. Então disse Geazi: Ó rei meu senhor, esta é a mulher, e este o seu filho a quem Eliseu ressuscitou.
6 Eze abya ajị nwanyi ono k'iphe ono; yọ kọkotaru iya ẹya.
6 E o rei perguntou à mulher, e ela lho contou. Então o rei lhe deu um oficial, dizendo: Faze-lhe restituir tudo quanto era seu, e todas as rendas das terras desde o dia em que deixou a terra até agora.
7 Ya ndono; Eláyisha ejee Damásukọsu. Teke ono; bẹ iphe-ememe guderu Bénu-Hadadu, bụ eze ndu Áramu. A bya ekfuaru iya l'onye kẹ Nchileke bẹ byaru nụ.
7 Depois veio Eliseu a Damasco, estando Ben-Hadade, rei da Síria, doente; e lho anunciaram, dizendo: O homem de Deus é chegado aqui.
8 Eze asụ Hazẹlu: “T'o wota iphe, ọo-nụ onye kẹ Nchileke ono gude; yo shi iya l'ẹka kpataẹdu Ojejoje ishi; maru: ‘?Mẹ ya a-kaa mma l'iphe ono, eme iya nụ ono?’ ”
8 Então o rei disse a Hazael: Toma um presente na tua mão, e vai a encontrar-te com o homem de Deus; e pergunta por ele ao Senhor, dizendo: Hei de sarar desta doença?
9 Tọ dụ iya bụ; Hazẹlu abya egwoo iphe, dụgbaa iche iche, kakọta mma lẹ Damásukọsu dojia eli ụkporo ịnya-ivu labụ gude jekfushia Eláyisha. Yo rua; bya evudo iya l'ifu; sụ: “Nwatibe ngu, bụ Bénu-Hadadu; mbụ eze ndu Áramu; bẹ ziru iya tẹ ya bya ajịta ngu; ?mẹ ya a-ka-a mma l'iphe-wa, eme iya nụ-wa?”
9 Foi, pois, Hazael a encontrar-se com ele, e tomou um presente na sua mão, a saber: de tudo o que de bom havia em Damasco, quarenta camelos carregados; e veio, e se pôs diante dele e disse: Teu filho Ben-Hadade, rei da Síria, me enviou a ti, a dizer: Sararei eu desta doença?
10 Eláyisha asụ iya: “Je je ekfuru iya l'ọo-ka-a mma; ọle Ojejoje koshikwanụru iya l'ọ nwụhufutaje.”
10 E Eliseu lhe disse: Vai, e dize-lhe: Certamente viverás. Porém, o Senhor me tem mostrado que certamente morrerá.
11 Eláyisha adabẹ Hazẹlu ẹnya ẹge ono jeye iphere egude Hazẹlu. Onye kẹ Nchileke ono arata ẹkwa.
11 E afirmou a sua vista, e fitou os olhos nele até se envergonhar; e o homem de Deus chorou.
12 Hazẹlu ajị iya: “Onye nwe mu nụ; ?bụ ngụnu bẹ ịiraru?”
12 Então disse Hazael: Por que chora o meu senhor? E ele disse: Porque sei o mal que hás de fazer aos filhos de Israel; porás fogo às suas fortalezas, e os seus jovens matarás à espada, e os seus meninos despedaçarás, e as suas mulheres grávidas fenderás.
13 Hazẹlu asụ iya: “?Yẹbe nwozi ngu, ẹ-to nwedu iphe ya bụ; ?bụ onye nụru iya ike ọphu ya e-gude mee iphe, ha nshinu ẹge ono?”
13 E disse Hazael: Pois, que é teu servo, que não é mais do que um cão, para fazer tão grande coisa? E disse Eliseu: O Senhor me tem mostrado que tu hás de ser rei da Síria.
14 Tọ dụ iya bụ; Hazẹlu ahaa Eláyisha lakfushia nnajiufu iya, bụ Bénu-Hadadu. Bénu-Hadadu ajị iya: “?Bụ ngụnu; bẹ Eláyisha kfuru?” Hazẹlu asụ iya: “L'o sụkwaru l'ii-ka-a mma.”
14 Então partiu de Eliseu, e foi a seu senhor, o qual lhe disse: Que te disse Eliseu? E disse ele: Disse-me que certamente viverás.
15 Yo rua echile iya; Hazẹlu ewota ukpo tsẹe lẹ mini; mini angụgua ya angụgu; yo wota iya phukputa Bénu-Hadadu ifu; yọ nwụhu. Hazẹlu abụru eze nọ-chia ẹnya iya.
15 E sucedeu que no outro dia tomou um cobertor e o molhou na água, e o estendeu sobre o seu rosto, e morreu; e Hazael reinou em seu lugar.
16 L'afa, kwe Joramu Éhabu afa ise, ọ wataru ọchi ndu Ízurẹlu; bẹ Jehoramu Jehoshafatu wataru ọchi ndu Júda. Onye shi bụru eze ndu Júda teke ono bụ Jehoshafatu.
16 E no ano quinto de Jorão, filho de Acabe, rei de Israel, reinando ainda Jeosafá em Judá, começou a reinar Jeorão, filho de Jeosafá, rei de Judá.
17 Iphe Jehoramu gbaru bụ ụkporo afa l'afa iri l'ẹbo teke ọ bya abụru eze. Ọ chịru afa ẹsato lẹ Jerúsalemu.
17 Era ele da idade de trinta e dois anos quando começou a reinar, e oito anos reinou em Jerusalém.
18 O tsoru ụbeka ndu eze ndu Ízurẹlu; mee ẹge ndibe Éhabu meru; kẹ l'ọ lụru nwatibe Éhabu. Yo mee iphe, dụ ẹji l'ẹnya Ojejoje.
18 E andou no caminho dos reis de Israel, como também fizeram os da casa de Acabe, porque tinha por mulher a filha de Acabe, e fez o que era mal aos olhos do Senhor.
19 Ọle Ojejoje gude okfu ẹka nwozi iya, bụ Dévidi; ọphu 'ovudu iya evuvu t'o mebyishia ndu Júda; kẹ l'o kwehawaru Dévidi ụkwa l'ụnwu iya; mẹ awa iya; bẹ ọchichi ta alụfudu l'ẹka gbururu jeye lẹ gbururu.
19 Porém o Senhor não quis destruir a Judá por amor de Davi, seu servo, como lhe tinha falado que lhe daria, para sempre, uma lâmpada, a ele e a seus filhos.
20 L'oge kẹ Jehoramu; bẹ ndu Édọmu kwefuru ndu Júda íkè; bya afọtaru onwẹphe onye a-bụru ẹphe eze.
20 Nos seus dias se rebelaram os edomitas, contra o mando de Judá, e puseram sobre si um rei.
21 Tọ dụ iya bụ; Jehoramu achịta ụgbo-ịnya iya l'ọ ha jeshia Zayị. Ndu Édọmu abya ekephee yẹle ndu ishi ụgbo-ịnya ono mgburumgburu. Yo be l'ẹnyashi; yo gbeshi bakfu ndu Édọmu ọgu. Ndu sọja iya agbakashịhu gbalashịa.
21 Por isso Jeorão passou a Zair, e todos os carros com ele; e ele se levantou de noite, e feriu os edomitas que estavam ao redor dele, e os capitães dos carros; e o povo foi para as suas tendas.
22 Ya ndono; ndu Édọmu ekwefuru ndu Júda íkè jeye ntanụ. Teke ono kwaphu; bẹ ndu Libina kwefukwaruphu íkè.
22 Todavia os edomitas ficaram rebeldes, contra o mando de Judá, até ao dia de hoje; então, no mesmo tempo, Libna também se rebelou.
23 Iphe ọdo, meeberu nụ teke Jehoramu shi achị; mẹ iphemiphe ọbule, yẹbedua meru b'e dekotaru l'ẹkwo, e deshiru iphe meru nụ l'oge ndu eze Júda.
23 O mais dos atos de Jeorão, e tudo quanto fez, porventura não está escrito no livro das crônicas de Judá?
24 Tọ dụ iya bụ; Jehoramu anwụhu lakfubeshia nna iya phẹ; e lia ya l'ẹke e liru nna iya phẹ lẹ Mkpụkpu Dévidi. Nwatibe iya kẹ nwoke; mbụ Ehezáya abya abụru eze nọ-chia ẹnya iya.
24 E Jeorão dormiu com seus pais, e foi sepultado com seus pais na cidade de Davi; e Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.
25 Ọ bụ l'afa, kwe Joramu Éhabu afa iri l'ẹbo, ọ wataru ọchi ndu Ízurẹlu; bẹ Ehezáya Jehoramu wataru ọchi ndu Júda.
25 No ano doze de Jorão, filho de Acabe, rei de Israel, começou a reinar Acazias, filho de Jeorão, rei de Judá.
26 Iphe Ehezáya gbaru bụ ụkporo afa l'afa labụ teke ọ wataru achịchi. Yọ chịa afa lanụ lẹ Jerúsalemu. Ẹpha nne iya bụ Atalaya, bụ nwanwa Omuri, bụ eze ndu Ízurẹlu.
26 Era Acazias de vinte e dois anos de idade quando começou a reinar, e reinou um ano em Jerusalém; e era o nome de sua mãe Atalia, filha de Onri, rei de Israel.
27 O tsoru ụbeka ndibe Éhabu; mee iphe, dụ ẹji l'ẹnya Ojejoje ẹge ndibe Éhabu meru; kẹ l'ọ bụ ọgo ndu ufu Éhabu.
27 E andou no caminho da casa de Acabe, e fez o que era mal aos olhos do Senhor, como a casa de Acabe, porque era genro da casa de Acabe.
28 Ehezáya bẹ yẹle Joramu Éhabu tụgburu jeshia otso Hazẹlu, bụ eze ndu Áramu ọgu lẹ Rámọtu-Gíledu. Ndu Áramu emeka Joramu iphe.
28 E foi com Jorão, filho de Acabe, a Ramote de Gileade, à peleja contra Hazael, rei da Síria; e os sírios feriram a Jorão.
29 Tọ dụ iya bụ; eze, bụ Joramu alashia Jézerilu t'o je anọdu nyaa iphe ono, ndu Áramu mekaru iya lẹ Ráma teke ono, o tsoru Hazẹlu, bụ eze ndu Áramu ọgu ono.
29 Então voltou o rei Jorão para se curar, em Jizreel, das feridas que os sírios lhe fizeram em Ramá, quando pelejou contra Hazael, rei da Síria; e desceu Acazias, filho de Jeorão, rei de Judá, para ver a Jorão, filho de Acabe, em Jizreel, porquanto estava doente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.