2 Reis 8
Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARIB
1 O nweru teke Eláyisha kfuru nwanyi ono, o mejeru nwatibe iya, nwụhuru anwụhu; yo teta nọdu ndzụ ono; sụ iya: “T'o gbeshi; duta ndibe iya t'ẹphe lụfu je anọdu l'ẹke dụ ẹphe mma; kẹle Ojejoje tụwaru ẹjo-ẹgu ye l'alị-a afa ẹsaa.”
1 Ora Eliseu havia falado àquela mulher cujo filho ele ressuscitara, dizendo: Levanta-te e vai, tu e a tua família, e peregrina onde puderes peregrinar; porque o Senhor chamou a fome, e ela virá sobre a terra por sete anos.
2 Tọ dụ iya bụ; nwanyi ono egbeshi je emee iphe ono, onye kẹ Nchileke kfuru ono; duta ndibe iya; ẹphe alụfu; je anọo afa ẹsaa lẹ Filisutayịnu.
2 A mulher, pois, levantou-se e fez conforme a palavra do homem de Deus; foi com a sua família, e peregrinou na terra dos filisteus sete anos.
3 Afa ẹsaa ono agvụlephu; nwanyi ono eshi Filisutayịnu lata. Yọ bya ejekfube eze; je arọo ya t'a nụ-phu iya ụlo iya; mẹ alị iya azụ.
3 Mas ao cabo dos sete anos, a mulher voltou da terra dos filisteus, e saiu a clamar ao rei pela sua casa e pelas suas terras.
4 Teke ono; bẹ eze ekfu eyeru Geházi, bụ nwozi onye kẹ Nchileke; asụje: “T'o kfukotanuru iya iphe, bụ iphe-ọphulenya Eláyisha l'ọ ha?”
4 Ora, o rei falava a Geazi, o moço do homem de Deus, dizendo: Conta-me, peço-te, todas as grandes obras que Eliseu tem feito.
5 Geházi anọdu l'akọru eze ẹge Eláyisha shiriu mee t'onye nwụhuru anwụhu teta nọdu ndzụ ọdo; a bya ele ẹnya; nwanyi ono, Eláyisha meru nwa iya; yo teta ono abata bya arọlahaa eze t'a nụ-phu iya ụlo iya yẹle alị iya azụ.
5 E sucedeu que, contando ele ao rei como Eliseu ressuscitara aquele que estava morto, eis que a mulher cujo filho ressuscitara veio clamar ao rei pela sua casa e pelas suas terras. Então disse Geazi: Ó rei meu senhor, esta é a mulher, e este o seu filho a quem Eliseu ressuscitou.
6 Eze abya ajị nwanyi ono k'iphe ono; yọ kọkotaru iya ẹya.
6 O rei interrogou a mulher, e ela lhe contou o caso. Então o rei lhe designou um oficial, ao qual disse: Faze restituir-lhe tudo quanto era seu, e todas as rendas das terras desde o dia em que deixou o país até agora.
7 Ya ndono; Eláyisha ejee Damásukọsu. Teke ono; bẹ iphe-ememe guderu Bénu-Hadadu, bụ eze ndu Áramu. A bya ekfuaru iya l'onye kẹ Nchileke bẹ byaru nụ.
7 Depois veio Eliseu a Damasco. E estando Ben-Hadade, rei da Síria, doente, lho anunciaram, dizendo: O homem de Deus chegou aqui.
8 Eze asụ Hazẹlu: “T'o wota iphe, ọo-nụ onye kẹ Nchileke ono gude; yo shi iya l'ẹka kpataẹdu Ojejoje ishi; maru: ‘?Mẹ ya a-kaa mma l'iphe ono, eme iya nụ ono?’ ”
8 Então o rei disse a Hazael: Toma um presente na tua mão, vai encontrar-te com o homem de Deus e por meio dele consulta ao Senhor, dizendo: Sararei eu desta doença?
9 Tọ dụ iya bụ; Hazẹlu abya egwoo iphe, dụgbaa iche iche, kakọta mma lẹ Damásukọsu dojia eli ụkporo ịnya-ivu labụ gude jekfushia Eláyisha. Yo rua; bya evudo iya l'ifu; sụ: “Nwatibe ngu, bụ Bénu-Hadadu; mbụ eze ndu Áramu; bẹ ziru iya tẹ ya bya ajịta ngu; ?mẹ ya a-ka-a mma l'iphe-wa, eme iya nụ-wa?”
9 Foi, pois, Hazael encontrar-se com ele, e levou consigo um presente, a saber, quarenta camelos carregados de tudo o que havia de bom em Damasco. Ao chegar, apresentou-se a ele e disse: Teu filho Ben-Hadade, rei da Síria, enviou-me a ti para perguntar: sararei eu desta doença?
10 Eláyisha asụ iya: “Je je ekfuru iya l'ọo-ka-a mma; ọle Ojejoje koshikwanụru iya l'ọ nwụhufutaje.”
10 Respondeu-lhe Eliseu: Vai e dize-lhe: Hás de sarar. Contudo o Senhor me mostrou que ele morrerá.
11 Eláyisha adabẹ Hazẹlu ẹnya ẹge ono jeye iphere egude Hazẹlu. Onye kẹ Nchileke ono arata ẹkwa.
11 E olhou para Hazael, fitando nele os olhos até que este ficou confundido; e o homem de Deus chorou.
12 Hazẹlu ajị iya: “Onye nwe mu nụ; ?bụ ngụnu bẹ ịiraru?”
12 Então disse Hazael: Por que meu senhor está chorando? E ele disse: Porque sei o mal que hás de fazer aos filhos de Israel: Porás fogo às suas fortalezas, matarás à espada os seus mancebos, despedaçarás os seus pequeninos e fenderás as suas mulheres grávidas.
13 Hazẹlu asụ iya: “?Yẹbe nwozi ngu, ẹ-to nwedu iphe ya bụ; ?bụ onye nụru iya ike ọphu ya e-gude mee iphe, ha nshinu ẹge ono?”
13 Ao que disse Hazael: Que é o teu servo, que não é mais do que um cão, para fazer tão grande coisa? Respondeu Eliseu: O Senhor mostrou-me que tu hás de ser rei da Síria.
14 Tọ dụ iya bụ; Hazẹlu ahaa Eláyisha lakfushia nnajiufu iya, bụ Bénu-Hadadu. Bénu-Hadadu ajị iya: “?Bụ ngụnu; bẹ Eláyisha kfuru?” Hazẹlu asụ iya: “L'o sụkwaru l'ii-ka-a mma.”
14 Então apartou-se de Eliseu, e voltou ao seu senhor, o qual lhe perguntou: Que te disse Eliseu? Respondeu ele: Disse-me que certamente sararás.
15 Yo rua echile iya; Hazẹlu ewota ukpo tsẹe lẹ mini; mini angụgua ya angụgu; yo wota iya phukputa Bénu-Hadadu ifu; yọ nwụhu. Hazẹlu abụru eze nọ-chia ẹnya iya.
15 Ao outro dia Hazael tomou um cobertor, molhou-o na água e o estendeu sobre o rosto do rei, de modo que este morreu. E Hazael reinou em seu lugar.
16 L'afa, kwe Joramu Éhabu afa ise, ọ wataru ọchi ndu Ízurẹlu; bẹ Jehoramu Jehoshafatu wataru ọchi ndu Júda. Onye shi bụru eze ndu Júda teke ono bụ Jehoshafatu.
16 Ora, no ano quinto de Jorão, filho de Acabe, rei de Israel, Jeorão, filho de Jeosafá, rei de Judá, começou a reinar.
17 Iphe Jehoramu gbaru bụ ụkporo afa l'afa iri l'ẹbo teke ọ bya abụru eze. Ọ chịru afa ẹsato lẹ Jerúsalemu.
17 Tinha trinta e dois anos quando começou a reinar, e reinou oito anos em Jerusalém.
18 O tsoru ụbeka ndu eze ndu Ízurẹlu; mee ẹge ndibe Éhabu meru; kẹ l'ọ lụru nwatibe Éhabu. Yo mee iphe, dụ ẹji l'ẹnya Ojejoje.
18 E andou no caminho dos reis de Israel, como também fizeram os da casa de Acabe, porque tinha por mulher a filha de Acabe; e fez o que era mau aos olhos do Senhor.
19 Ọle Ojejoje gude okfu ẹka nwozi iya, bụ Dévidi; ọphu 'ovudu iya evuvu t'o mebyishia ndu Júda; kẹ l'o kwehawaru Dévidi ụkwa l'ụnwu iya; mẹ awa iya; bẹ ọchichi ta alụfudu l'ẹka gbururu jeye lẹ gbururu.
19 Todavia o Senhor não quis destruir a Judá, por causa de Davi, seu servo, porquanto lhe havia prometido que lhe daria uma lâmpada, a ele e a seus filhos, para sempre.
20 L'oge kẹ Jehoramu; bẹ ndu Édọmu kwefuru ndu Júda íkè; bya afọtaru onwẹphe onye a-bụru ẹphe eze.
20 Nos seus dias os edomitas se rebelaram contra o domínio de Judá, e constituíram um rei para si.
21 Tọ dụ iya bụ; Jehoramu achịta ụgbo-ịnya iya l'ọ ha jeshia Zayị. Ndu Édọmu abya ekephee yẹle ndu ishi ụgbo-ịnya ono mgburumgburu. Yo be l'ẹnyashi; yo gbeshi bakfu ndu Édọmu ọgu. Ndu sọja iya agbakashịhu gbalashịa.
21 Pelo que Jeorão passou a Zair, com todos os seus carros; e ele se levantou de noite, com os chefes dos carros, e feriu os edomitas que o haviam cercado; mas o povo fugiu para as suas tendas.
22 Ya ndono; ndu Édọmu ekwefuru ndu Júda íkè jeye ntanụ. Teke ono kwaphu; bẹ ndu Libina kwefukwaruphu íkè.
22 Assim os edomitas ficaram rebelados contra o domínio de Judá até o dia de hoje. Também Libna se rebelou nesse mesmo tempo.
23 Iphe ọdo, meeberu nụ teke Jehoramu shi achị; mẹ iphemiphe ọbule, yẹbedua meru b'e dekotaru l'ẹkwo, e deshiru iphe meru nụ l'oge ndu eze Júda.
23 O restante dos atos de Jeorão, e tudo quanto fez, porventura não estão escritos no livro das crônicas de Judá?
24 Tọ dụ iya bụ; Jehoramu anwụhu lakfubeshia nna iya phẹ; e lia ya l'ẹke e liru nna iya phẹ lẹ Mkpụkpu Dévidi. Nwatibe iya kẹ nwoke; mbụ Ehezáya abya abụru eze nọ-chia ẹnya iya.
24 Jeorão dormiu com seus pais, e foi sepultado junto a eles na cidade de Davi. E Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.
25 Ọ bụ l'afa, kwe Joramu Éhabu afa iri l'ẹbo, ọ wataru ọchi ndu Ízurẹlu; bẹ Ehezáya Jehoramu wataru ọchi ndu Júda.
25 No ano doze de Jorão, filho de Acabe, rei de Israel, começou a reinar Acazias, filho de Jeorão, rei de Judá.
26 Iphe Ehezáya gbaru bụ ụkporo afa l'afa labụ teke ọ wataru achịchi. Yọ chịa afa lanụ lẹ Jerúsalemu. Ẹpha nne iya bụ Atalaya, bụ nwanwa Omuri, bụ eze ndu Ízurẹlu.
26 Acazias tinha vinte e dois anos quando começou a reinar, e reinou um ano em Jerusalém. O nome de sua mãe era Atalia; era neta de Onri, rei de Israel.
27 O tsoru ụbeka ndibe Éhabu; mee iphe, dụ ẹji l'ẹnya Ojejoje ẹge ndibe Éhabu meru; kẹ l'ọ bụ ọgo ndu ufu Éhabu.
27 Ele andou no caminho da casa de Acabe, e fez o que era mau aos olhos do Senhor, como a casa de Acabe, porque era genro de Acabe.
28 Ehezáya bẹ yẹle Joramu Éhabu tụgburu jeshia otso Hazẹlu, bụ eze ndu Áramu ọgu lẹ Rámọtu-Gíledu. Ndu Áramu emeka Joramu iphe.
28 Ora, ele foi com Jorão, filho de Acabe, a Ramote-Gileade, a pelejar contra Hazael, rei da Síria; e os sírios feriram a Jorão.
29 Tọ dụ iya bụ; eze, bụ Joramu alashia Jézerilu t'o je anọdu nyaa iphe ono, ndu Áramu mekaru iya lẹ Ráma teke ono, o tsoru Hazẹlu, bụ eze ndu Áramu ọgu ono.
29 Então voltou o rei Jorão para se curar em Jizreel das feridas que os sírios lhe fizeram em Ramá, quando pelejou contra Hazael, rei da Síria; e desceu Acazias, filho de Jeorão, rei de Judá, para ver Jorão, filho de Acabe, em Jizreel, porquanto estava doente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.