2 Reis 3

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jehoramu Éhabu bẹ wataru ọchi ndu Ízurẹlu l'afa, kwe Jehoshafatu afa iri l'ẹsato, yẹbedua wataru ọchi ndu Júda. Ẹke Jehoramu nọ chịa bụ lẹ Samériya. Iphe ọ chịru bụ afa iri l'ẹbo.
1 Jorão, filho de Acabe, começou a reinar em Israel no décimo oitavo ano do reinado de Josafá, rei de Judá. Reinou em Samaria por doze anos.
2 O meru ẹjo iphe l'ẹnya Ojejoje; ọle ẹ to merudu iya ẹge nne iya; mẹ nna iya meru. Ọ fọfuru itso ono, dụru Bálụ lẹ nsọ, nna iya kpọberu ono.
2 Fez o que era mau aos olhos do S enhor , mas não tanto quanto seu pai e sua mãe. Pelo menos derrubou a coluna sagrada de Baal que seu pai havia levantado.
3 Obenu l'o yelerua ẹka l'ẹjo iphe ono, Jeróbuwamu Nébatu meru ono; mbụ ẹjo iphe ono, o nwuru ndu Ízurẹlu ye ono. Ẹ to hadu iya ememe.
3 Contudo, persistiu nos pecados que Jeroboão, filho de Nebate, havia cometido e levado o povo de Israel a cometer.
4 Ya ndono; Mésha, bụ eze ndu Móabu bẹ ázụ̀ atụru. Afa-l'afa ha bẹ ọokpujeru ụkporo ụnu ụnwu atụru iri l'ẹbo l'ụnu atụru iri kpẹe eze ndu Ízurẹlu; nụkwa iya phụ ẹji, shi l'ụkporo ụnu ebyila iri l'ẹbo l'ụnu ebyila iri.
4 Messa, rei de Moabe, era criador de ovelhas. Costumava pagar ao rei de Israel um tributo anual de cem mil cordeiros e a lã de cem mil carneiros.
5 Éhabu anwụhulephu; eze ndu Móabu awata okwefuru eze ndu Ízurẹlu íkè.
5 Depois da morte de Acabe, porém, o rei de Moabe se rebelou contra o rei de Israel.
6 Ya ndono; eze, bụ Jehoramu eshi lẹ Samériya je ekukoo ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha.
6 Então, sem demora, o rei Jorão partiu de Samaria e reuniu o exército de Israel.
7 Yọ bya ezia Jehoshafatu, bụ eze ndu Júda; sụ: “L'eze ndu Móabu bẹ kwefukwaru iya íkè. ?Ii-tsoru iya t'ayi je etso ndu Móabu ọgu?”
7 No caminho, enviou esta mensagem a Josafá, rei de Judá: “O rei de Moabe se rebelou contra mim. Você sairá comigo para batalhar contra ele?”. Josafá respondeu: “Claro que sim! Meus soldados são seus soldados, e meus cavalos são seus cavalos”.
8 Jehoram ajị iya: “?Nanụ ụzo, ẹphe e-shi eje ọgu ọbu?”
8 E perguntou: “Que caminho vamos tomar?”. “Vamos atacar pelo deserto de Edom”, respondeu o rei de Israel.
9 Ya ndono; eze ndu Ízurẹlu; eze ndu Júda; mẹ eze ndu Édọmu ayịru jeshia. Ẹphe ejee ije mgburumgburu abalị ẹsaa; mini ẹphe agvụ; to nwehe ọphu ndu sọja ẹphe a-ngụ; to nwe ọphu elu, ẹphe chị a-ngụ.
9 O rei de Edom e seus soldados se uniram ao rei de Israel e ao rei de Judá, e os três exércitos seguiram pelo caminho. Depois que andaram sete dias pelo deserto, já não havia água para os homens nem para os animais.
10 Eze ndu Ízurẹlu echishia; sụ ẹphe: “Haa! Ojejoje; ?o kuwaru ẹphebe ndu eze ẹto-wa t'ọ chịru ẹphe ye ndu Móabu l'ẹka tọo.”
10 “O que vamos fazer?”, exclamou o rei de Israel. “Será que o S enhor trouxe os três reis até aqui só para permitir que o rei de Moabe nos derrote?”
11 Jehoshafatu ajị iya: “?To nwedu onye nkfuchiru Ojejoje, nọ l'ẹke-a; k'ọphu ẹphe e-shi iya l'ẹka kpata Ojejoje ishi?”
11 Então Josafá perguntou: “Não há aqui um profeta do S enhor ? Se houver, podemos consultar o S enhor por meio dele”. Um dos oficiais do rei de Israel respondeu: “Eliseu, filho de Safate, está aqui. Ele era o ajudante de Elias”.
12 Jehoshafatu asụ: “L'onye ono bẹ okfu Ojejoje nọkwa l'ẹhu.” Ya ndono; eze ndu Ízurẹlu; Jehoshafatu; mẹ eze ndu Édọmu ejekfushia ya.
12 “Sim, o S enhor fala por meio dele”, disse Josafá. Então o rei de Israel, Josafá, o rei de Judá, e o rei de Edom foram consultar Eliseu.
13 Eláyisha asụ eze ndu Ízurẹlu: “?O nweru iphe, nggu l'iya jigbanua? Jekfu nụ ndu nkfuchiru onanu, nne lẹ nna ngu phẹ ejekfuje ono.”
13 “Por que veio me procurar?”, perguntou Eliseu ao rei de Israel. “Vá consultar os profetas idólatras de seu pai e de sua mãe!”
14 Eláyisha asụ iya: “Keshinu ọphu Ojejoje, bụ Ọkaribe-Kakọta-Ike -nọo ndzụ ẹge ọ nọ iya-a; mbụ onye ya ejeru ozi; bẹ ya te g'elekwa ngu ẹnya; k'ọphu ọ bụru k'oyeru ngu ọnu; ndẹge ẹ tọ bụ ugvu, ya akwabẹ Jehoshafatu, bụ eze ndu Júda.
14 Eliseu respondeu: “Tão certo como vive o S enhor dos Exércitos, a quem sirvo, eu não lhe daria atenção alguma se não fosse por respeito a Josafá, rei de Judá.
15 Ọlobu; jeru je ekuaru iya onye akpọje ogumogu.” Onye ono, akpọje ogumogu ono abyatashia bya awata iya akpọkpo; ike Ojejoje abya Eláyisha l'ẹhu.
15 Agora, tragam-me alguém que saiba tocar harpa”. Enquanto o músico tocava, a mão do S
16 Eláyisha asụ: “Ojejoje sụru t'unu tụshia nsụ t'ọ tụko nsụda nsụda-wa dzuru.
16 e ele disse: “Assim diz o S enhor : ‘Este vale seco se encherá de poços de água!’.
17 Kẹle Ojejoje sụru l'unu ta aphụdu phẹrephere; k'ọphu ọ bụru kẹ mini. Obenu lẹ mini e-jikota nsụda ono pyịmu; unubẹdua angụa mini; eswi unu angụa; elu unu angụa.
17 Pois assim diz o S enhor : ‘Vocês não verão vento nem chuva, mas o vale se encherá de água. Terão o suficiente para vocês, seus rebanhos e outros animais’.
18 Ọ bụ iphe, dụ nphe l'ẹnya Ojejoje. Oo-wokwaruphu ndu Móabu ye unu l'ẹka.
18 E, como se isso não bastasse, o S enhor ainda entregará o exército de Moabe em suas mãos!
19 Iphe bụ mkpụkpu, a kpụshiru ike bẹ unu a-lụkota; mẹ mkpụkpu, nwegbaaru ẹnya. Unu egbutsushikota iphe, bụ oshi, dụ mma; chịko ẹnya-ogvu mini nwuchishia; gude mkpuma tụ-chishia ọkpobe alị ẹphe.”
19 Vocês conquistarão as melhores cidades deles, até mesmo as fortificadas. Cortarão as árvores frutíferas, taparão todas as fontes e entulharão com pedras as terras de plantio”.
20 Yo be l'ụtsu echile iya; l'oge teke eegwoje ngwẹja ụtsu; mini shi l'ụzo iya kẹ Édọmu atsọo; bya ejikota alị ono.
20 No dia seguinte, por volta da hora em que se oferecia o sacrifício da manhã, começou a aparecer água, descendo desde Edom, e, em pouco tempo, havia água por toda parte.
21 Ndu Móabu abya anụa lẹ ndu eze ono abyaru ẹphe ọgu; bya achịta unwoke ẹphe ndu ọphu a-dụ ike oje ọgu; shita lẹ ndu ha nwanshị je akpaa lẹ ndu ha nshinu; ẹphe eje akwaa l'ókè-alị ẹphe.
21 Enquanto isso, o povo de Moabe soube que os três exércitos marchavam contra eles, e todos os homens com idade suficiente para lutar foram convocados e se posicionaram ao longo da fronteira.
22 Ẹphe etehulephu l'ọnmewa ụtsu; anwụ l'echi lẹ mini ono. Ndu Móabu anọdu l'azụ iya ọphu phụ mini ono; yoo ke ẹphe uswuswe l'ẹnya l'ọ bụ mee.
22 Quando se levantaram na manhã seguinte, o sol brilhava sobre a água. Para os moabitas, ela parecia vermelha como sangue.
23 Ẹphe asụ: “L'ọ kwa mee dụ ẹge-a phụ! Ndu eze ono lụwaru ọgu; gbushia onwẹphe. Unubẹ ndu Móabu; ngwa; t'ayi je akwaa iphe ẹphe l'ọkwata.”
23 “É sangue!”, exclamaram. “Os três exércitos atacaram uns aos outros e se mataram! Venha, povo de Moabe, vamos tomar os despojos!”
24 Ndu Móabu awụba l'ọdu ndu Ízurẹlu; ndu Ízurẹlu awụ-lihu; tso ẹphe ọgu jeye ẹphe eye ọkpa l'ọso. Ndu Ízurẹlu awubata l'alị ndu Móabu; l'egbushi ẹphe;
24 Mas, quando os moabitas chegaram ao acampamento de Israel, o exército israelita se levantou e os atacou até que deram meia-volta e fugiram. Os israelitas os perseguiram até Moabe, avançando pelo território e derrotando Moabe definitivamente.
25 mebyishikota iphe, bụ mkpụkpu ẹphe l'ọ ha. Onyenọnu akpaa mkpuma kụa l'iphe bụ ọkpobe alị ẹphe; jeye ẹphe egude mkpuma tụ-chishikota alị ono; nwuchishikota ẹnya-ogvu mini ẹphe; gbutsushikota oshi, dụ mma lẹ mkpụkpu ono. Ẹke ẹphe haru mkpuma, nọ iya nụ; yọ nọdu l'ẹke ọ nọ bụphu lẹ Kiri Hareseti kpụu. Ọle ndu atụje mgbẹka nọ-phekwanuru iya mgburumgburu; woru iya lụa.
25 Arrasaram as cidades, entulharam com pedras as terras de plantio, taparam as fontes de água e cortaram as árvores frutíferas. Por fim, só restou Quir-Haresete com suas muralhas de pedra, mas atiradores com fundas a cercaram e a atacaram.
26 Eze ndu Móabu aphụlephu l'ọgu ono nabawaru iya ẹka; chịta ụnu ụmadzu l'ụkporo ụmadzu iri l'ise, bụ ndu chịgbaa ogu-mbeke; see tẹ ya kpata ụzo jekfu eze ndu Édọmu. Ọ bụ l'ẹ tọ kpatadu ụzo.
26 Quando o rei de Moabe percebeu que estava perdendo a batalha, liderou setecentos homens com espadas, numa tentativa de romper as linhas inimigas próximas do rei de Edom, mas fracassou.
27 Ya ndono; yọ kpụta ọkpara iya, bụ onye ga abụru eze nọ-chia ẹnya iya; gude gwoo ẹja l'eli ụpho-mkpuma mkpụkpu ono. Iphe ono erua ndu Ízurẹlu l'ẹhu; k'ọphu bụ l'ẹphe tsuphuru azụ; lashia alị ẹphe.
27 Então o rei de Moabe pegou seu filho mais velho, que devia sucedê-lo, e o ofereceu como holocausto sobre o muro da cidade. Por isso, houve grande ira contra Israel, e os israelitas se retiraram e voltaram para sua terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.