2 Reis 22
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NAA
1 Iphe Josáya gbaru bụ afa ẹsato teke ọ wataru achịchi. Yọ chịa ụkporo afa l'afa iri lẹ nanụ lẹ Jerúsalemu. Ẹpha nne iya bụ Jedida; nwatibe Adaya. Nne iya ono bụ onye Bozukatu.
1 Josias tinha oito anos de idade quando começou a reinar e reinou trinta e um anos em Jerusalém. A mãe dele se chamava Jedida e era filha de Adaías, de Boscate.
2 Josáya meru iphe, vudo nhamụnha l'ẹnya Ojejoje. O tsoru ụbeka ochechoroche iya, bụ Dévidi; to nwe ẹke, ọ hasweru ọkpa.
2 Josias fez o que era reto aos olhos do Senhor , andou em todo o caminho de Davi, seu pai, e não se desviou nem para a direita nem para a esquerda.
3 Yo be l'afa, kwe eze Josáya afa iri l'ẹsato k'ọphu ọ wataru achịchi; yo zi Shefanu Azalaya, bụ o-de-ẹkwo; bụru nwanwa Meshulamu t'o jee l'eze-ụlo Nchileke. Yo zia ya; sụ:
3 No décimo oitavo ano do seu reinado, o rei Josias mandou o escrivão Safã, filho de Azalias, filho de Mesulão, à Casa do Senhor ,
4 “Jekfu Hilikaya, bụ onye ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; t'ọ gụkota okpoga, e wobataru l'eze-ụlo Nchileke; mbụ okpoga, ndu, eche nche l'ọnu eze-ụlo Nchileke nataru ndu madzụ.
4 dizendo: — Vá pedir ao sumo sacerdote Hilquias que conte o dinheiro que foi trazido à Casa do
5 T'e woru okpoga ono nụ ndu eleta ẹnya l'ozi eze-ụlo Nchileke ono; t'ẹphe gude iya kfụa ndu ono, emekwa eze-ụlo Nchileke ono ụgwo;
5 Que esse dinheiro seja entregue aos que dirigem a obra e têm a seu encargo a Casa do Senhor , para que paguem àqueles que fazem a obra na Casa do Senhor , para repararem os estragos do templo:
6 mbụ ndu kapyịnta; ndu akpụ ụlo; mẹ ndu edo ụlo. Ẹphe egudekwa iya phụ zụa oshi; mẹ mkpuma, a gbakpọshiru agbakpọshi, ee-gude kpụkwaa eze-ụlo ono.
6 aos carpinteiros, aos construtores e aos pedreiros. E que comprem madeira e pedras lavradas, para repararem os estragos do templo.
7 Ẹ tọ gbakwa t'a kpaa ẹphe ishi ẹge ẹphe gude kpaphua okpoga ono; kẹ l'ẹphe bụ ndu e gude ire ẹphe ẹka.”
7 Mas não é necessário que prestem contas do dinheiro que lhes foi entregue, porque são honestos.
8 Hilikaya, bụ onye ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja asụ Shefanu, bụ o-de-ẹkwo: “Lẹ ya phụkwaru ẹkwo ekemu l'eze-ụlo Nchileke.” Yọ bya eworu ẹkwo ekemu ono nụ Shefanu; yọ gụa.
8 Então o sumo sacerdote Hilquias disse ao escrivão Safã: — Achei o Livro da Lei na Casa do Hilquias entregou o livro a Safã, e este o leu.
9 Shefanu, bụ o-de-ẹkwo alaphu azụ je asụ eze: “Ndu ozi ngu wotaakwaru okpoga ọbu, nọ l'eze-ụlo Nchileke nụ ndu eleta ẹnya l'ozi ono, e je l'ụlo Ojejoje ono.”
9 Então o escrivão Safã foi falar com o rei e lhe deu relatório, dizendo: — Os seus servos contaram o dinheiro que estava na casa do
10 Shefanu, bụ o-de-ẹkwo; asụkwaphu eze: “L'o nwekwaru ẹkwo, Hilikaya, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja nụru iya;” bya anọdu eze l'ifu gụa ya.
10 Depois o escrivão Safã anunciou ao rei: — O sacerdote Hilquias me entregou um livro. E Safã o leu diante do rei.
11 Eze anụa iphe ono, ọ gụfutaru l'ẹkwo ekemu ono; woru uwe iya lajashịa.
11 Quando ouviu as palavras do Livro da Lei, o rei rasgou as suas roupas.
12 Yọ bya ekua Hilikaya, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja; kua Ahikamu Shefanu; Akụbo Mikaya; Shefanu, bụ o-de-ẹkwo; mẹ Asáya, bụ nwozi eze; sụ ẹphe:
12 Então deu ordens a Hilquias, o sacerdote, a Aicão, filho de Safã, a Acbor, filho de Micaías, a Safã, o escrivão, e a Asaías, servo do rei, dizendo:
13 Unu je akpata Ojejoje ishi l'okfu ẹhu iya; mẹ l'okfu ẹhu ndu-a; mẹ l'okfu ẹhu ndu Júda l'ẹphe ha kẹ iphe-a, a gụfutaru l'ẹkwo-a, a phụru-a. Kẹ l'oke ẹhu-eghughu Ojejoje bẹ hakwa nshinu nọdu swiru ayi; kẹle nna ayi phẹ ta ngabedu nchị l'iphe, nọ l'ẹkwo-wa; ọphu ẹphe 'emedu iphe, e deru ayi l'ẹkwo ekemu-wa.
13 — Vão consultar o Senhor por mim, pelo povo e por todo o Judá, a respeito das palavras deste livro que foi encontrado. Porque é grande o furor do Senhor , que se acendeu contra nós, porque os nossos pais não deram ouvidos às palavras deste livro, para fazerem segundo tudo o que está escrito a nosso respeito.
14 Ya ndono; Hilikaya, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja; mẹ Ahikamu; Akụbo; Shefanu; mẹ Asáya ejeshia ọkpata Huluda, bụ nwanyi, bụ onye nkfuchiru Nchileke ishi. Nwanyi ono bu lẹ Jerúsalemu lẹ Oghe-ẹgu kẹ Ẹbo. Onye shi alụ iya nụ bụ Shalumu Tikuva Hahasu; bụru onye eleta uwe ndu achịjeru Nchileke ẹja ẹnya.
14 Então o sacerdote Hilquias, Aicão, Acbor, Safã e Asaías foram falar com a profetisa Hulda, esposa de Salum, encarregado das vestimentas da Casa do Senhor , filho de Ticva, filho de Harás. Hulda morava na parte nova da cidade, em Jerusalém. Eles lhe contaram o que havia acontecido,
15 Nwanyi ono asụ ẹphe: “Lẹ Ojejoje, bụ Nchileke kẹ ndu Ízurẹlu sụru: Unu je ezia onye ziru unu t'unu bya;
15 e ela lhes disse: — Assim diz o
16 Ọwaa iphe Ojejoje ekfu: Lẹ ya a-byaakwa owotaru Jerúsalemu; mẹ ndu bu iya nụ ẹjo iphe-ẹhuka ẹge ono, e deru iya l'ẹkwo ekemu ono, eze ndu Júda gụru ono.
16 ‘Assim diz o Senhor : Eis que trarei desgraça sobre este lugar e sobre os seus moradores, a saber, todas as palavras do livro que o rei de Judá leu.
17 Mkpata iya abụru l'ekeshinu ọphu ẹphe lụfuwaru iya l'ẹhu; l'akpọ ínsẹnsu ọku anụ agwa ọdo; yọ bụru iphe, ẹphe gude ẹka mee bẹ ẹphe gude akpatsu iya ẹhu-eghughu; bẹ oke ẹhu-eghughu iya a-nọdulephu ata kfukfukfu l'ọ bụ ọku l'ẹhu Jerúsalemu; ọphu 'e gbotadu iya egbobuta.
17 Por terem me abandonado e queimado incenso a outros deuses, para me provocarem à ira com todas as obras das suas mãos, o meu furor se acendeu contra este lugar e não se apagará.’
18 A bya l'ishi eze ndu Júda l'onwiya, bụ onye ziru unu t'unu bya ajịta l'ẹka Ojejoje; unu kfuru iya lẹ Ojejoje, bụ Nchileke kẹ Ízurẹlu bẹ sụru ẹge-a: Lẹ k'okfu ono, ọ nụru ono;
18 Mas ao rei de Judá, que os enviou para consultar o Senhor , digam o seguinte: ‘Assim diz o Senhor , o Deus de Israel, a respeito das palavras que você ouviu:
19 bẹ keshinu ọphu ọ taru onwiya ụta; bya ewozita onwongu alị l'ifu Ojejoje l'ọ nụleruphu iphe, ya kfuru lẹ kẹ Jerúsalemu mẹ ndu bu iya nụ; l'ẹphe a-bụru kpurupyata; bụru ndu a tụru ọnu; yo gude iphe ono lajashịa uwe iya; raa ẹkwa l'ifu iya; bẹ ya nụwaru iphe, o kfuru nụ iya. Ono bụ iphe Ojejoje kfuru ndono.
19 Visto que o seu coração se enterneceu e você se humilhou diante do Senhor , quando ouviu as ameaças que fiz contra este lugar e contra os seus moradores — que seriam objeto de horror e de maldição —, rasgou as suas roupas e chorou diante de mim, também eu ouvi a sua oração, diz o Senhor .
20 Iphe, e-gbe meenu bụ lẹ ya e-duta iya dukfu nna iya phẹ; e lia ya lẹ chịriru-werere. Ẹjo iphe-ẹhuka ono, ya e-me t'ọ dakfu ndu mkpụkpu-wa ono ta adakfudu iya.”
20 Por isso, deixarei que você morra e seja sepultado em paz, e os seus olhos não verão todo o mal que trarei sobre este lugar.’” Então eles levaram esta resposta ao rei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.