2 Reis 19
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH
1 Hezekáya anụlephu iphe ono; woru uwe iya lajashịa; chịta uwe-aphụ yee; yọ bụru iya oje l'eze-ụlo Nchileke.
1 Assim que o rei Ezequias ouviu o que eles contaram, rasgou as suas roupas em sinal de tristeza, vestiu uma roupa feita de pano grosseiro e foi para o Templo do Senhor .
2 Yọ bya ezia Ẹliyakimu, bụ onye ishi l'ufu-eze; mẹ Shebuna, bụ o-de-ẹkwo; mẹ ndu bụ ishi lẹ ndu achịjeru Nchileke ẹja; t'ẹphe jekfu onye nkfuchiru Nchileke, bụ Azáya Emọzu. Ẹphe atụko l'ẹphe ha yee uwe-aphụ jeshia.
2 Ele mandou que Eliaquim, o encarregado do palácio, Sebna, o escrivão, e os sacerdotes mais velhos fossem falar com o profeta Isaías, filho de Amoz. Eles também estavam vestindo roupas de pano grosseiro.
3 Ẹphe erua; je asụ iya: “Ọwaa iphe Hezekáya kfuru. Ọ sụru: ‘Lẹ ntanụ ọwaa bụkwa mbọku oke iphe-ẹhuka; bụru mbọku, aahụ̀ ayi àhụ̀hù; bya abụru mbọku iphe-iphere. Ayi dụkwa l'ọ bụ nwanyi ime eme; tọ dụ ike nyịa mgbụ; mụa nwa iya.
3 A mensagem que o rei mandou entregar a Isaías foi esta: “Hoje é um dia de sofrimento; nós estamos sendo castigados e estamos envergonhados. Somos como uma mulher que está para dar à luz, mas não tem forças para isso.
4 ?Onye maru; Ojejoje, bụ Nchileke ngu -nụru iphe ono, Rabushake kfuru ono; mbụ onye ono, nnajiufu iya, bụ eze ndu Asiriya yeru t'ọ bya ekfutoshia Nchileke ono, nọ ndzụ ono; k'ọphu bụ lẹ Ojejoje a-baru iya m̀bà l'okfu ono, yẹbe Ojejoje, bụ Nchileke ngu nụru ono. Bụnu iya bụ t'i kfuru nụ Nchileke l'okfu ẹhu ndu ọphu wafụru nụ.’ ”
4 O rei da Assíria nos mandou o chefe do seu exército para insultar o Deus vivo. Que o Senhor , nosso Deus, escute esses insultos e castigue quem os disse! Portanto, ore a Deus pelas pessoas do nosso povo que ainda estão vivas.”
5 Tọ dụ iya bụ; ndu ono, eze, bụ Hezekáya ziru ono abya byakfuta Azáya.
5 Os funcionários do rei Ezequias levaram a mensagem,
6 Azáya asụ ẹphe: “Unu kfuru ọga unu lẹ Ojejoje sụru: ‘T'ẹ b'ọ tsụkwa egvu lẹ k'iphe ono, ọ nụru ono; mbụ okfu ono, ndu ozi eze ndu Asiriya gude bya ekfutoshia yẹbe Ojejoje ono.
6 e Isaías mandou esta resposta: “O Senhor Deus diz que o senhor não deve deixar que os assírios o assustem, dizendo que Deus não pode salvá-lo.
7 Ngabẹkwa nchị; l'o nweru ume, ya e-ye iya l'ẹhu; k'ọphu bụ: ọ -nụa kekfukekfu; yọ gbalaa; lashia alị iya. L'alị iya ono bẹ ya e-me t'e gude ogu-mbeke gbua ya.’ ”
7 Deus vai fazer o rei assírio ouvir uma notícia que o fará voltar para a terra dele, e Deus vai fazer com que ele seja morto ali.”
8 Rabushake abya anụa l'eze ndu Asiriya lụfuwaru lẹ Lakíshi; tsụ-phu azụ jekfushia eze ono l'ẹke o jeru ndu Libina ọgu.
8 O oficial assírio soube que o rei da Assíria havia saído de Laquis e que estava lutando contra a cidade de Libna. Então foi até lá para falar com ele.
9 Ya ndono; Senákeribu, bụ eze ndu Asiriya abya anata ozi lẹ Tirihaka, bụ eze ndu Itiyópiya abyaru iya ọgu; zifu ndu ozi iya t'ẹphe je kẹ Hezekáya:
9 Os assírios souberam que o exército dos egípcios, comandado pelo rei Tiraca, da Etiópia, vinha vindo para atacá-los. Quando o rei da Assíria soube disso, mandou uma carta para o rei Ezequias, de Judá.
10 “Iphe, unu e-kfuru Hezekáya, bụ eze ndu Júda bụ: ‘T'ẹ b'o kwekwa tẹ Nchileke iya, bụ onye ono, ọ dakoberu ono duphua ya; l'ẹke ookfu lẹ Jerúsalemu taa ladu l'ẹka yẹbe eze ndu Asiriya.’
10 A carta dizia assim: “O seu deus, em quem você confia, lhe disse que Jerusalém não vai cair nas minhas mãos; mas não deixe que ele o engane.
11 Ọphu doru ẹnya bụ l'ị nụhawaru iphe ndu eze ndu Asiriya mehawaru ndu alị ọdo; mbụ l'o kpochafuru ẹphe. ?Buchia nggụbedua bẹ ee-gbe nafụta tọo?
11 Você já ouviu falar daquilo que um rei assírio faz com qualquer país que ele resolve destruir? Por acaso, você pensa que poderá escapar?
12 Iphe bụ mbakeshi ono, nna iya oche ẹphe laru l'iyi ono; ?o nweru agwa ẹphe ono ọphu nafụtaru ẹphe tọo? Mbụ agwa ndu Gozanu; kẹ ndu Háranu; kẹ ndu Rezefu; mẹ kẹ ndu Ídẹnu, bụ ndu shi nọdu lẹ Telasa.
12 Os meus antepassados destruíram as cidades de Gozã, Harã e Rezefe e mataram o povo de Éden, que morava em Telassar, e nenhum dos seus deuses os pôde salvar.
13 ?Bụ awe bẹ eze ndu Hámatu nọ nta-a; mẹ eze ndu Apadu; eze ndu Sefavemu; eze ndu Hena; mẹ eze ndu Iva?”
13 Onde estão os reis das cidades de Hamate, Arpade, Sefarvaim, Hena e Iva?”
14 Tọ dụ iya bụ; Hezekáya nata ẹkwo ono l'ẹka ndu ozi ono bya eworu iya gụa. Yọ bya abahụ l'eze-ụlo Nchileke je atọsaa ẹkwo ono l'ifu Ojejoje.
14 O rei Ezequias recebeu a carta das mãos dos mensageiros e a leu. Então foi até o Templo, pôs a carta ali, na presença de Deus, o Senhor ,
15 Hezekáya abya ekfuru nụ Ojejoje; sụ iya: “Nggụbe Ojejoje, bụ Nchileke kẹ ndu Ízurẹlu, bụ onye dụgaru l'aba-eze iya l'echi cherobimu. Ọ bụ nggu nkịnyi ngu bụ Nchileke, nwekota alị-eze, nọ lẹ mgboko mgburumgburu. Ọ bụ nggu meru igwe; mee eliphe.
15 e orou assim: — Ó
16 Ngabẹnu nchị nggụbe Ojejoje; nụa iphe, ya ekfu. Sanụa ẹnya phụduduphu. Ngabẹkpoduaphu nchị; nụa ozi ono, Senákeribu ziru t'e gude bya ekfutoshia nggụbe Nchileke, nọ ndzụ ono.
16 Ó Senhor , olha para o que está acontecendo com a gente. Escuta todas as coisas que Senaqueribe está dizendo a fim de insultar a ti, o Deus vivo.
17 “Nggụbe Ojejoje; ọ kwa oswi-okfu lẹ ndu eze ndu Asiriya mebyishiwaru iphe bụ mbakeshi; mebyishia alị ẹphe.
17 Todos nós sabemos, ó Senhor , que os reis da Assíria destruíram muitas nações, arrasaram as suas terras
18 Ẹphe chịwaru agwa ndu ono ye l'ọku; kepyashia ya; kẹ l'agwa ẹphe ọbu ta bụdu chi; gbahaa nkụ; mẹ mkpuma, bụ iphe, madzụ gude ẹka mee.
18 e queimaram os seus deuses, que não eram deuses de verdade e sim imagens de madeira e de pedra feitas por mãos humanas.
19 Nta-a; nggụbe Ojejoje, bụ Nchileke ayi; dzọfuta nụ ayi l'ẹka eze ndu Asiriya; k'ọphu alị-eze, nọkota lẹ mgboko l'ọ ha a-maru l'ọ bụ nggụbedua kpụ; mbụ nggụbe Ojejoje bẹ bụ Nchileke.”
19 Agora, ó Senhor , nosso Deus, salva-nos dos assírios, para que todas as nações do mundo fiquem sabendo que só tu, ó Senhor , és Deus.
20 Tọ dụ iya bụ; Azáya Emọzu abya ezia Hezekáya; sụ iya: “Ọwaa iphe Ojejoje, bụ Nchileke kẹ ndu Ízurẹlu kfuru: Ya nụwaru iphe, i kfuru nụ iya l'okfu ẹhu Senákeribu, bụ eze ndu Asiriya.
20 Então Isaías mandou uma mensagem para o rei Ezequias. Nela, ele dizia que, em resposta à oração do rei,
21 Ọwaa iphe, Ojejoje kfuru l'okfu ẹhu Senákeribu:
21 o Senhor , o Deus de Israel, tinha dito o seguinte: “A cidade de Jerusalém ri e caçoa de você, Senaqueribe.
22 ?Bụ onye bụ onye ono,
22 Contra quem você pensa que falou? Para quem você olhou com orgulho? A quem você pensa que ofendeu e insultou? Você fez tudo isso contra mim, o Santo Deus de Israel.
23 I ziru ndu ozi ngu;
23 Você me mandou os seus mensageiros para se gabarem de que com os seus muitos carros de guerra você conquistou as mais altas montanhas do Líbano. Você se gabou de ter cortado os mais altos cedros e os melhores ciprestes e de ter chegado até os lugares mais distantes das lindas florestas.
24 Ya tụwaru wẹlu l'alị
24 Você se gabou de ter cavado poços em terras estrangeiras e de ter bebido da água deles. Gabou-se também de que os pés dos seus soldados fizeram secar o rio Nilo.
25 ?Ọ dụ l'ẹ tị nụhadua lẹ ya
25 “Por acaso, você não sabe que fui eu que planejei tudo isso há muito tempo e agora fiz tudo acontecer? Eu dei a você o poder de fazer cidades cercadas de muralhas virarem montões de entulho.
26 Yọ bụru iya bụ l'ike agvụ
26 Por isso, os seus moradores ficaram fracos e andavam cheios de medo e de vergonha. Eles ficaram como o capim do campo e a erva verde e como a erva que cresce nos telhados, quando o vento quente do leste sopra e os faz secar.
27 Obenu lẹ nggụbedua;
27 “Mas eu o conheço muito bem; sei o que você faz e aonde vai. Sei que você me odeia.
28 Keshinu ọ bụ yẹbe Nchileke;
28 Eu soube do seu ódio e do seu orgulho, e agora vou pôr uma argola no seu nariz e um freio na sua boca, e farei você voltar pelo mesmo caminho por onde veio.”
29 Nggụbe Hezekáya;
29 Depois Isaías disse ao rei Ezequias: — Este é o sinal daquilo que vai acontecer: neste ano e no ano que vem, vocês terão para comer somente aquilo que nascer por si mesmo, sem ser plantado. Mas no ano seguinte vocês poderão semear e colher cereais, plantar
30 Nwa ndu, a-phọdu nụ
30 As pessoas de Judá que não tiverem morrido vão florescer como plantas que firmam as suas raízes na terra e dão frutas.
31 Mkpata iya abụru l'o nwerua
31 Pois ficará gente em Jerusalém e no monte Sião porque o Senhor Deus resolveu fazer com que isso aconteça.
32 Ọwaa iphe, Ojejoje kfuru
32 Isaías continuou: — Portanto, o
33 Ọ bụ ụzo, o shi bya;
33 O rei da Assíria vai voltar pelo mesmo caminho por onde veio, sem ter entrado nesta cidade.
34 “Ya e-gude okfu k'ẹpha iya;
34 Eu defenderei e protegerei esta cidade por causa da minha honra e por causa da promessa que fiz ao meu servo Davi. Eu, o Senhor , falei.”
35 Ya ndono; yo be l'ẹnyashi iya; ojozi Ojejoje atụgbulekwaphu jeshia l'ọdu sọja ndu Asiriya; je egbua ẹphe ụkporo ụnu ndu sọja ugbo iri l'ẹbo; l'ụkporo ndu sọja iri. A lụfuta l'ụtsu; odzu azẹshiwa rẹkperekpe.
35 Naquela noite o Anjo do Senhor foi até o acampamento dos assírios e matou cento e oitenta e cinco mil soldados. De manhã, os que sobraram viram os corpos dos mortos.
36 Ya ndono; Senákeribu, bụ eze ndu Asiriya atụgbua; ye ifu l'ẹke o yeru iya; laphushia azụ lẹ Nínive je anọdu.
36 Então Senaqueribe, rei da Assíria, se retirou, voltou para Nínive e ficou lá.
37 Yo be ujiku lanụ; l'ọ gwa nte iya, bụ Nịsuroku; ụnwu iya; mbụ Adụrameleku; mẹ Sharéza egude ogu-mbeke gbugbua ya; gbalaa lashia Araratu. Esahadọnu, bụ nwatibe iya abya abụru eze nọ-chia ẹnya iya.
37 Certo dia, quando ele estava adorando no templo do seu deus Nisroque, os seus filhos Adrameleque e Sarezer o mataram à espada e fugiram para a terra de Ararate. Outro filho seu, chamado Esar-Hadom, ficou no lugar dele como rei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.