1 Samuel 30
Bayịburu Ikwo (IQW) vs BKJ
1 Dévidi yẹle ndu nk'iya phụ erulephu Zíkulagu lẹ mbọku k'ẹto; k'ọphu ẹphe gbeshiru; ndu Amalẹku ejewa ọgu ọ-lụa-ọlaa l'ụzo ọhuda; mẹ lẹ Zíkulagu. Ẹphe alụa Zíkulagu; mụru ọku ye iya.
1 E sucedeu, quando Davi e os seus homens haviam chegado a Ziclague, no terceiro dia, que os amalequitas haviam invadido o sul e Ziclague, e ferido a Ziclague, e a queimaram com fogo;
2 Ndu Amalẹku ono akpụa ụnwanyi, nọ iya nụ lẹ ndzụ; mbụ kpụa kpụa nwata l'ọgurenya. Ẹ to nwedu m'ọo onye lanụ, ẹphe gburu egbugbu; gbahaa l'ẹphe kpụru ẹphe lẹ ndzụ lashia.
2 e haviam levado cativas as mulheres que nela estavam: eles não mataram nenhuma delas, nem grande, nem pequena, mas as tomaram, e prosseguiram no seu caminho.
3 Teke Dévidi yẹle ndu nk'iya ono rutaru Zíkulagu bẹ ẹphe bya aphụ ẹge ọku mebyishiru iya; bya eyeru l'a kpụkotaru unyomu ẹphe; mẹ ụnwegirima ẹphe lẹ ndzụ.
3 Então, Davi e os seus homens vieram à cidade, e eis que ela estava queimada pelo fogo; e as suas esposas, e os seus filhos, e as suas filhas tinham sido levados cativos.
4 Dévidi yẹle ndu nk'iya ono akwaa ẹkwa ẹge ono jeye ike agvụshia ẹphe.
4 Então, Davi e o povo que com ele estava ergueram a sua voz e choraram, até que não tiveram mais força para chorar.
5 Unyomu Dévidi ẹphe ẹbo, bụ iya bụ Ahinowamu kẹ Jézerilu; mẹ Abigelu, ọphu nji iya, bụ Nebalu tụfuru phụ; mbụ onye Kamẹlu phụ b'a kpụtakwaruphu.
5 E as duas esposas de Davi foram levadas cativas: Ainoã, a jezreelita, e Abigail, a esposa de Nabal, o carmelita.
6 Iphe ono atsụa Dévidi l'ẹhu nshinu; kẹ lẹ ndu nk'iya ono wataru okfu t'a tụ-gbua ya lẹ mkpuma. Ẹphe l'ẹphe ha bẹ ẹhu gbanwuhuru ọku k'ụnwu ẹphe: ndu k'unwoke; lẹ ndu k'ụnwanyi, a kpụtaru. Obenu lẹ Dévidi shilee Ojejoje l'ẹka dụa onwiya ike.
6 E Davi ficou mui angustiado; pois o povo falou em apedrejá-lo, porque a alma de todo o povo estava aflita, cada homem por causa dos seus filhos e suas filhas; Davi, porém, animou-se no SENHOR, seu Deus.
7 Tọ dụ iya bụ; Dévidi abya asụ Abiyáta Ahimẹleku, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja: “T'o wotaru iya nụ uwe-ukuvu!” Abiyáta achịta iya chịjeru iya.
7 E Davi disse a Abiatar, o sacerdote, filho de Aimeleque: Rogo-te que me traga aqui o éfode. E Abiatar trouxe o éfode para Davi.
8 Dévidi abya ajị Ojejoje; sụ iya: “?Tẹ ya chịwaru ndu ọ-lụa-ọlaa ono tọo? ?Ya a-gbakfu ẹphe?”
8 E Davi consultou o SENHOR, dizendo: Devo perseguir esta tropa? Devo alcançá-los? E Ele lhe respondeu: Persegue; pois tu certamente os alcançarás, e sem falta recuperará tudo.
9 Dévidi yẹle ndu nk'iya ono dụ ụnu l'ụkporo iri. Ẹphe abya erua nggele Besọ. Yo nweru ndu ọphu harụ nọshia l'ẹke ono;
9 Assim, Davi foi, ele e os seiscentos homens que com ele estavam, e chegou ao ribeiro de Besor, onde permaneciam os que foram deixados para trás.
10 kẹ l'ụkporo madzụ iri l'ẹphe; bẹ ike gvụshiru; ẹphe te eswehe nggele ono. Yọ bụru Dévidi; mẹ ụnu madzụ bẹ chịpyaberu ndu ono jeshia.
10 Davi porém foi ao encalço, ele e quatrocentos homens; pois duzentos ficaram para trás, os quais estavam tão fragilizados que não conseguiram atravessar o ribeiro de Besor.
11 Ẹphe agbata je aphụa onye Íjiputu l'echi-ẹgu. Ẹphe eduta onye ono dutaru Dévidi. Ẹphe abya eworu nri nụ iya; yo ria; bya echebe iya mini; yọ ngụa.
11 E eles acharam um egípcio no campo, e o trouxeram até Davi, e lhe deram pão, e ele comeu; e o fizeram beber água;
12 Ẹphe eworu ibiribe ẹcha-mbeke, e gude akpụru oshi figu mee; mẹ ọphu e gude akpụru vayịnu mee; nụ iya. Yọ taa ya bya awọta onwiya; kẹ l'ọ nọwaru abalị ẹto: eswe l'ẹnyashi; tọ ngụ m'ọo mini.
12 e eles lhe deram um pedaço de um bolo de figos, e dois cachos de uvas passas; e quando ele terminou de comer, o seu espírito lhe retornou; pois ele não havia comido pão, nem bebido água, havia três dias e três noites.
13 Dévidi ajị iya: “?Bụ onye b'i tso? Tẹmanu; ?bụ awe b'i shi?”
13 E disse-lhe Davi: A quem tu pertences? E de onde és tu? E ele disse: Eu sou um jovem do Egito, servo de um amalequita; e o meu senhor me abandonou, porque três dias atrás eu caí enfermo.
14 Ayi jeru ọgu ọ-lụa-ọlaa lẹ Keretu l'ụzo ọhuda; mẹ lẹ ndu bu l'ẹke iya kẹ ndu Júda; mẹ ndu Kálẹbu, bu l'ụzo ọhuda. Ayi eye ọku lẹ Zíkulagu.”
14 Nós fizemos uma invasão ao sul dos queretitas, e ao termo que pertence a Judá, e ao sul de Calebe; e queimamos Ziclague com fogo.
15 Dévidi ajị iya: “?Ịi-dụ ike duru iya je ekoshi iya ndu ọ-lụa-ọlaa ono?”
15 E Davi lhe disse: Podes tu me fazer descer até esta companhia? E ele disse: Jura-me por Deus, que tu não me matarás, nem me entregarás nas mãos do meu senhor, e eu te farei descer até esta companhia.
16 Yo duta Dévidi; ẹphe erua. Ndu Amalẹku ono awụshiru l'alị ono; l'eri; l'angụ; l'eme ẹ̀swà k'igweligwe ọkwata ono, ẹphe kwaru l'alị ndu Filisutayịnu; mẹ kẹ ndu Júda ono.
16 E quando ele desceu, eis que eles estavam espalhados ao largo de toda a terra, comendo e bebendo, e dançando, por causa de todo o grande despojo que haviam retirado da terra dos filisteus, e da terra de Judá.
17 Dévidi phẹ eshi l'urẹnyashi mbọku ono gbua ẹphe jeye l'urẹnyashi echile iya. To nwe m'ọo onye lanụ, gbalarụ nụ; a gụfu ụnu ụnwu-okorọbya lanụ, nyikoberu ịnya-ivu; gbalashịa.
17 E Davi os feriu desde o crepúsculo até o anoitecer do dia seguinte; e não escapou dali nenhum dos homens deles, salvo quatrocentos jovens, os quais montaram em camelos e fugiram.
18 Dévidi phẹ atụko iphe ono, ndu Amalẹku gworu ono natakọta jeye l'unyomu iya ẹphe ẹbo.
18 E Davi recuperou tudo o que os amalequitas haviam levado consigo; e Davi resgatou suas duas esposas.
19 Ẹ to nwedu iphe ẹphe, ọphu phuhuru ephuhu; onye ukfu l'onye nta; unwokoro l'ụnwu-mgbọko; iphe, a kwaru l'ọkwata; mẹ iphe mmanu ọdo, ẹphe gwokoru egwoko. Dévidi phẹ anaphutakota iya azụ.
19 E não houve nada que lhes faltasse, nem pequeno nem grande, nem filhos, nem filhas, nem despojo, nem coisa alguma que deles haviam levado. Davi recuperou tudo.
20 David phẹ abya akpụa atụru ndu Amalẹku; mẹ eghu ẹphe; mẹ eswi ẹphe. Ndu kẹ Dévidi ono, kparụ ẹku ono evuru ụzo; sụ: “Ọwaa bụ iphe, Dévidi kwataru l'ọkwata.”
20 E Davi pegou todos os rebanhos e manadas, os quais eles levavam adiante daquele outro gado, e disse: Este é o despojo de Davi.
21 Dévidi abya abyakfuta ụkporo madzụ iri phụ bụ ndu ono, ike gvụshiru k'ọphu ẹphe ta dụdu ike tsoru Dévidi phụ; mbụ ndu ono, a eswetaru lẹ nggele Besọ phụ; ẹphe awụfuta t'ẹphe gba Dévidi yẹle ndu nk'iya ndzuta. Dévidi erua bya ekele ẹphe.
21 E Davi veio até aos duzentos homens que estavam tão fragilizados que não conseguiram seguir Davi, os quais ele também fez com que permanecessem junto ao ribeiro de Besor; e eles se adiantaram para se encontrar com Davi, e para se encontrar com o povo que com ele estava; e, quando Davi se aproximou do povo, ele os saudou.
22 Ndu ẹjo madzụ; mẹ ndu mkpaka lẹ ndu ono, tso Dévidi ono abya asụ: “Lẹ keshinu ẹphe te tsodu ayi; bẹ ayi te ekevukwa ẹphe l'iphe ono, ayi kwataru l'ọgu ono. Iphe, e-mechia nụ bụ l'onyenọnu e-duta nyee ya; mẹ ụnwu iya lashia.”
22 Então, responderam todos os homens ímpios, e os homens de Belial, daqueles que foram com Davi, e disseram: Como eles não foram conosco, não lhes daremos nada do despojo que recuperamos, salvo a esposa e os filhos de cada homem, para que eles possam guiá-los para longe e partir.
23 Dévidi asụ ẹphe: “Wawakwa; ụnwunna mu; unu be egudekwa iphe, Ojejoje nụru ayi mee ẹge ono. Ojejoje chewaru ayi; bya ewowaru ndu byaru ayi ọgu ye ayi l'ẹka.
23 Então disse Davi: Vós não fareis assim, irmãos meus, com aquilo que o SENHOR nos deu, aquele que nos preservou e entregou na nossa mão a companhia que veio contra nós.
24 ?Bụ onye a-ngarụ unu nchị l'iphe ono, unu ekfu ono? L'ọ kwa iphe, onye nọdu swiru ivu ketaru bẹ bụ iphe, onye tso je ọgu e-keta. Onyenọnu e-nweru òkè ẹnya-nhamụnha.”
24 Pois quem vos atentará nesta questão? Mas como é a parte daquele que desce à batalha, também será a parte daquele que esperou junto aos pertences: eles, igualmente, tomarão parte.
25 Dévidi atụa ya; yọ bụru ekemu bya abụru ome-l'alị ndu Ízurẹlu shita mbọku ono jeye ntanụ.
25 E assim foi daquele dia em diante: ele fez disso um estatuto e uma ordenança para Israel até este dia.
26 Dévidi alarulephu Zíkulagu; yọ haru iphe ono, ẹphe kwaru l'ọkwata ono nụ t'e je anụ ndu ọ̀nyà iya, bụ ndu ọgurenya ndu Júda. Yọ sụ t'a sụ ẹphe: “Ọwaa bụ iphe, ya anụ unu l'iphe, ẹphe nataru ndu ọhogu Ojejoje l'ọgu.”
26 E quando Davi chegou a Ziclague, ele enviou do despojo aos anciãos de Judá, aos seus amigos, dizendo: Eis aqui um presente para vós do despojo dos inimigos do SENHOR;
27 Ọ nụru iphe ono t'a nụ ndu Bẹ́telu; ndu Ráma l'ụzo ọhuda; ndu Jatiru;
27 para aqueles que estavam em Betel, e para aqueles que estavam no sul de Ramote, e para aqueles que estavam em Jatir,
28 ndu Arówa; ndu Sifimotu; ndu Eshitemowa;
28 e para aqueles que estavam em Aroér, e para aqueles que estavam em Sifmote, e para aqueles que estavam em Estemoa,
29 ndu Rakalu; ndu Jerahụmelu; ndu Kenu;
29 e para aqueles que estavam em Racal, e para aqueles que estavam nas cidades dos jerameelitas, e para aqueles que estavam nas cidades dos queneus,
30 ndu Họma; ndu Bọrashanu; ndu kẹ Ataku;
30 e para aqueles que estavam em Horma, e para aqueles que estavam em Borasã, e para aqueles que estavam em Atace,
31 ndu Hẹ́buronu; ndu kẹ Dévidi; mẹ iphe, bụ ndu ẹke ono, o gvugbaaru ọkpa teke ono, o shi aghaphe aghaphe ono.
31 e para aqueles que estavam em Hebrom, e para todos os lugares onde o próprio Davi e os seus homens estavam acostumados a se refugiar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.