1 Samuel 30
Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARIB
1 Dévidi yẹle ndu nk'iya phụ erulephu Zíkulagu lẹ mbọku k'ẹto; k'ọphu ẹphe gbeshiru; ndu Amalẹku ejewa ọgu ọ-lụa-ọlaa l'ụzo ọhuda; mẹ lẹ Zíkulagu. Ẹphe alụa Zíkulagu; mụru ọku ye iya.
1 Sucedeu, pois, que, chegando Davi e os seus homens ao terceiro dia a Ziclague, os amalequitas tinham feito uma incursão sobre o Negebe, e sobre Ziclague, e tinham ferido a Ziclague e a tinham queimado a fogo;
2 Ndu Amalẹku ono akpụa ụnwanyi, nọ iya nụ lẹ ndzụ; mbụ kpụa kpụa nwata l'ọgurenya. Ẹ to nwedu m'ọo onye lanụ, ẹphe gburu egbugbu; gbahaa l'ẹphe kpụru ẹphe lẹ ndzụ lashia.
2 e tinham levado cativas as mulheres, e todos os que estavam nela, tanto pequenos como grandes; a ninguém, porém, mataram, tão-somente os levaram consigo, e foram o seu caminho.
3 Teke Dévidi yẹle ndu nk'iya ono rutaru Zíkulagu bẹ ẹphe bya aphụ ẹge ọku mebyishiru iya; bya eyeru l'a kpụkotaru unyomu ẹphe; mẹ ụnwegirima ẹphe lẹ ndzụ.
3 Quando Davi e os seus homens chegaram à cidade, eis que estava queimada a fogo, e suas mulheres, seus filhos e suas filhas tinham sido levados cativos.
4 Dévidi yẹle ndu nk'iya ono akwaa ẹkwa ẹge ono jeye ike agvụshia ẹphe.
4 Então Davi e o povo que se achava com ele alçaram a sua voz, e choraram, até que não ouve neles mais forças para chorar.
5 Unyomu Dévidi ẹphe ẹbo, bụ iya bụ Ahinowamu kẹ Jézerilu; mẹ Abigelu, ọphu nji iya, bụ Nebalu tụfuru phụ; mbụ onye Kamẹlu phụ b'a kpụtakwaruphu.
5 Também as duas mulheres de Davi foram levadas cativas: Ainoã, a jizreelita, e Abigail, que fora mulher de Nabal, o carmelita.
6 Iphe ono atsụa Dévidi l'ẹhu nshinu; kẹ lẹ ndu nk'iya ono wataru okfu t'a tụ-gbua ya lẹ mkpuma. Ẹphe l'ẹphe ha bẹ ẹhu gbanwuhuru ọku k'ụnwu ẹphe: ndu k'unwoke; lẹ ndu k'ụnwanyi, a kpụtaru. Obenu lẹ Dévidi shilee Ojejoje l'ẹka dụa onwiya ike.
6 Também Davi se angustiou; pois o povo falava em apedrejá-lo, porquanto a alma de todo o povo estava amargurada por causa de seus filhos e de suas filhas. Mas Davi se fortaleceu no Senhor seu Deus.
7 Tọ dụ iya bụ; Dévidi abya asụ Abiyáta Ahimẹleku, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja: “T'o wotaru iya nụ uwe-ukuvu!” Abiyáta achịta iya chịjeru iya.
7 Disse Davi a Abiatar, o sacerdote, filho de Aimeleque: Traze-me aqui o éfode. E Abiatar trouxe o éfode a Davi.
8 Dévidi abya ajị Ojejoje; sụ iya: “?Tẹ ya chịwaru ndu ọ-lụa-ọlaa ono tọo? ?Ya a-gbakfu ẹphe?”
8 Então consultou Davi ao Senhor, dizendo: Perseguirei eu a esta tropa? alcançá-la-ei? Respondeu-lhe o Senhor: Persegue-a; porque de certo a alcançarás e tudo recobrarás.
9 Dévidi yẹle ndu nk'iya ono dụ ụnu l'ụkporo iri. Ẹphe abya erua nggele Besọ. Yo nweru ndu ọphu harụ nọshia l'ẹke ono;
9 Ao que partiu Davi, ele e os seiscentos homens que com ele se achavam, e chegaram ao ribeiro de Besor, onde pararam os que tinham ficado para trás.
10 kẹ l'ụkporo madzụ iri l'ẹphe; bẹ ike gvụshiru; ẹphe te eswehe nggele ono. Yọ bụru Dévidi; mẹ ụnu madzụ bẹ chịpyaberu ndu ono jeshia.
10 Mas Davi ainda os perseguia, com quatrocentos homens, enquanto que duzentos ficaram atrás, por não poderem, de cansados que estavam, passar o ribeiro de Besor.
11 Ẹphe agbata je aphụa onye Íjiputu l'echi-ẹgu. Ẹphe eduta onye ono dutaru Dévidi. Ẹphe abya eworu nri nụ iya; yo ria; bya echebe iya mini; yọ ngụa.
11 Ora, acharam no campo um egípcio, e o trouxeram a Davi; deram-lhe pão a comer, e água a beber;
12 Ẹphe eworu ibiribe ẹcha-mbeke, e gude akpụru oshi figu mee; mẹ ọphu e gude akpụru vayịnu mee; nụ iya. Yọ taa ya bya awọta onwiya; kẹ l'ọ nọwaru abalị ẹto: eswe l'ẹnyashi; tọ ngụ m'ọo mini.
12 deram-lhe também um pedaço de massa de figos secos e dois cachos de passas. Tendo ele comido, voltou-lhe o ânimo; pois havia três dias e três noites que não tinha comido pão nem bebido água.
13 Dévidi ajị iya: “?Bụ onye b'i tso? Tẹmanu; ?bụ awe b'i shi?”
13 Então Davi lhe perguntou: De quem és tu, e donde vens? Respondeu ele: Sou um moço egípcio, servo dum amalequita; e o meu senhor me abandonou, porque adoeci há três dias.
14 Ayi jeru ọgu ọ-lụa-ọlaa lẹ Keretu l'ụzo ọhuda; mẹ lẹ ndu bu l'ẹke iya kẹ ndu Júda; mẹ ndu Kálẹbu, bu l'ụzo ọhuda. Ayi eye ọku lẹ Zíkulagu.”
14 Nós fizemos uma incursão sobre o Negebe dos queretitas, sobre o de Judá e sobre o de Calebe, e pusemos fogo a Ziclague.
15 Dévidi ajị iya: “?Ịi-dụ ike duru iya je ekoshi iya ndu ọ-lụa-ọlaa ono?”
15 Perguntou-lhe Davi: Poderias descer e guiar-me a essa tropa? Respondeu ele: Jura-me tu por Deus que não me matarás, nem me entregarás na mão de meu senhor, e eu descerei e te guiarei a essa tropa.
16 Yo duta Dévidi; ẹphe erua. Ndu Amalẹku ono awụshiru l'alị ono; l'eri; l'angụ; l'eme ẹ̀swà k'igweligwe ọkwata ono, ẹphe kwaru l'alị ndu Filisutayịnu; mẹ kẹ ndu Júda ono.
16 Desceu, pois, e o guiou; e eis que eles estavam espalhados sobre a face de toda a terra, comendo, bebendo e dançando, por causa de todo aquele grande despojo que haviam tomado da terra dos filisteus e a terra de Judá.
17 Dévidi phẹ eshi l'urẹnyashi mbọku ono gbua ẹphe jeye l'urẹnyashi echile iya. To nwe m'ọo onye lanụ, gbalarụ nụ; a gụfu ụnu ụnwu-okorọbya lanụ, nyikoberu ịnya-ivu; gbalashịa.
17 Então Davi os feriu, desde o crepúsculo até a tarde do dia seguinte, e nenhum deles escapou, senão só quatrocentos mancebos que, montados sobre camelos, fugiram.
18 Dévidi phẹ atụko iphe ono, ndu Amalẹku gworu ono natakọta jeye l'unyomu iya ẹphe ẹbo.
18 Assim recobrou Davi tudo quanto os amalequitas haviam tomado; também libertou as suas duas mulheres.
19 Ẹ to nwedu iphe ẹphe, ọphu phuhuru ephuhu; onye ukfu l'onye nta; unwokoro l'ụnwu-mgbọko; iphe, a kwaru l'ọkwata; mẹ iphe mmanu ọdo, ẹphe gwokoru egwoko. Dévidi phẹ anaphutakota iya azụ.
19 De modo que não lhes faltou coisa alguma, nem pequena nem grande, nem filhos nem filhas, nem qualquer coisa de tudo quanto os amalequitas lhes haviam tomado; tudo Davi tornou a trazer.
20 David phẹ abya akpụa atụru ndu Amalẹku; mẹ eghu ẹphe; mẹ eswi ẹphe. Ndu kẹ Dévidi ono, kparụ ẹku ono evuru ụzo; sụ: “Ọwaa bụ iphe, Dévidi kwataru l'ọkwata.”
20 Davi lhes tomou também todos os seus rebanhos e manadas; e o povo os levava adiante do outro gado, e dizia: Este é o despojo de Davi.
21 Dévidi abya abyakfuta ụkporo madzụ iri phụ bụ ndu ono, ike gvụshiru k'ọphu ẹphe ta dụdu ike tsoru Dévidi phụ; mbụ ndu ono, a eswetaru lẹ nggele Besọ phụ; ẹphe awụfuta t'ẹphe gba Dévidi yẹle ndu nk'iya ndzuta. Dévidi erua bya ekele ẹphe.
21 Quando Davi chegou aos duzentos homens que, de cansados que estavam, não tinham podido segui-los, e que foram obrigados a ficar ao pé do ribeiro de Besor, estes saíram ao encontro de Davi e do povo que com ele vinha; e Davi, aproximando-se deles, os saudou em paz.
22 Ndu ẹjo madzụ; mẹ ndu mkpaka lẹ ndu ono, tso Dévidi ono abya asụ: “Lẹ keshinu ẹphe te tsodu ayi; bẹ ayi te ekevukwa ẹphe l'iphe ono, ayi kwataru l'ọgu ono. Iphe, e-mechia nụ bụ l'onyenọnu e-duta nyee ya; mẹ ụnwu iya lashia.”
22 Então todos os malvados e perversos, dentre os homens que tinham ido com Davi, disseram: Visto que não foram conosco, nada lhes daremos do despojo que recobramos, senão a cada um sua mulher e seus filhos, para que os levem e se retirem.
23 Dévidi asụ ẹphe: “Wawakwa; ụnwunna mu; unu be egudekwa iphe, Ojejoje nụru ayi mee ẹge ono. Ojejoje chewaru ayi; bya ewowaru ndu byaru ayi ọgu ye ayi l'ẹka.
23 Mas Davi disse: Não fareis assim, irmãos meus, com o que nos deu o Senhor, que nos guardou e entregou nas nossas mãos a tropa que vinha contra nós.
24 ?Bụ onye a-ngarụ unu nchị l'iphe ono, unu ekfu ono? L'ọ kwa iphe, onye nọdu swiru ivu ketaru bẹ bụ iphe, onye tso je ọgu e-keta. Onyenọnu e-nweru òkè ẹnya-nhamụnha.”
24 E quem vos daria ouvidos nisso? pois qual é a parte dos que desceram à batalha, tal será também a parte dos que ficaram com a bagagem; receberão partes.
25 Dévidi atụa ya; yọ bụru ekemu bya abụru ome-l'alị ndu Ízurẹlu shita mbọku ono jeye ntanụ.
25 E assim foi daquele dia em diante, ficando estabelecido por estatuto e direito em Israel até o dia de hoje.
26 Dévidi alarulephu Zíkulagu; yọ haru iphe ono, ẹphe kwaru l'ọkwata ono nụ t'e je anụ ndu ọ̀nyà iya, bụ ndu ọgurenya ndu Júda. Yọ sụ t'a sụ ẹphe: “Ọwaa bụ iphe, ya anụ unu l'iphe, ẹphe nataru ndu ọhogu Ojejoje l'ọgu.”
26 Quando Davi chegou a Ziclague, enviou do despojo presente aos anciãos de Judá, seus amigos, dizendo: Eis aí para vós um presente do despojo dos inimigos do Senhor;
27 Ọ nụru iphe ono t'a nụ ndu Bẹ́telu; ndu Ráma l'ụzo ọhuda; ndu Jatiru;
27 aos de Betel, aos de Ramote do Sul, e aos de Jatir;
28 ndu Arówa; ndu Sifimotu; ndu Eshitemowa;
28 aos de Aroer, aos de Sifmote, e aos de Estemoa;
29 ndu Rakalu; ndu Jerahụmelu; ndu Kenu;
29 aos de Racal, aos das cidades dos jerameelitas, e aos das cidades dos queneus;
30 ndu Họma; ndu Bọrashanu; ndu kẹ Ataku;
30 aos de Horma, aos de Corasã, e aos de Atace;
31 ndu Hẹ́buronu; ndu kẹ Dévidi; mẹ iphe, bụ ndu ẹke ono, o gvugbaaru ọkpa teke ono, o shi aghaphe aghaphe ono.
31 e aos de Hebrom, e aos de todos os lugares que Davi e os seus homens costumavam freqüentar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.