1 Samuel 2
Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARIB
1 Tọ dụ iya bụ; Hana abya ekfuru nụ Ojejoje; sụ iya:
1 Então Ana orou, dizendo: O meu coração exulta no Senhor; o meu poder está exaltado no Senhor; a minha boca dilata-se contra os meus inimigos, porquanto me regozijo na tua salvação.
2 Ẹ to nwedu onye dụ nsọ
2 Ninguém há santo como o Senhor; não há outro fora de ti; não há rocha como a nosso Deus.
3 Unu haa ọsa nsasa;
3 Não faleis mais palavras tão altivas, nem saia da vossa boca a arrogância; porque o Senhor é o Deus da sabedoria, e por ele são pesadas as ações.
4 Akfụ ndu mkparawa
4 Os arcos dos fortes estão quebrados, e os fracos são cingidos de força.
5 Ndu ẹpho shi ji;
5 Os que eram fartos se alugam por pão, e deixam de ter fome os que eram famintos; até a estéril teve sete filhos, e a que tinha muitos filhos enfraquece.
6 “Ọ bụ Ojejoje anafụje madzụ ndzụ;
6 O Senhor é o que tira a vida e a dá; faz descer ao Seol e faz subir dali.
7 Ọ bụ Ojejoje emeje tẹ madzụ
7 O Senhor empobrece e enriquece; abate e também exalta.
8 Ookulije ndu ụkpa l'ẹja;
8 Levanta do pó o pobre, do monturo eleva o necessitado, para os fazer sentar entre os príncipes, para os fazer herdar um trono de glória; porque do Senhor são as colunas da terra, sobre elas pôs ele o mundo.
9 Ọobojeru ndu dụru iya lẹ nsọ ụzo.
9 Ele guardará os pés dos seus santos, porém os ímpios ficarão mudos nas trevas, porque o homem não prevalecerá pela força.
10 Ndu etso Ojejoje okfu;
10 Os que contendem com o Senhor serão quebrantados; desde os céus trovejará contra eles. O Senhor julgará as extremidades da terra; dará força ao seu rei, e exaltará o poder do seu ungido.
11 Tọ dụ iya bụ; Ẹlukana phẹ atụgbua lashia l'ufu ẹphe lẹ Ráma. Nwata ono; mbụ Sámẹlu anọdu l'ẹka Elayi, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja; jelahaaru Ojejoje ozi.
11 Então Elcana se retirou a Ramá, à sua casa. O menino, porém, ficou servindo ao Senhor perante e sacerdote Eli.
12 Ụnwegirima Elayi bẹ bụkota ndu ẹjo-madzụ; to nwe iphe ẹphe gụberu Ojejoje.
12 Ora, os filhos de Eli eram homens ímpios; não conheciam ao Senhor.
13 Iphe, ndu achịjeru Nchileke ẹja emeje bụ l'ọobuje: madzụ -bya ogwo ẹja; nwozi onye ono, achịjeru Nchileke ẹja ono egude ójì, nweru ọnu ẹto bya teke anụ ono shikwadururu l'ọku;
13 Porquanto o costume desses sacerdotes para com o povo era que, oferecendo alguém um sacrifício, e estando-se a cozer a carne, vinha o servo do sacerdote, tendo na mão um garfo de três dentes,
14 woru ye l'ite ono. Iphe, ójì ono gvutaru bụ k'onye ono, achịjeru Nchileke ẹja ono. Yọ bụru ẹge ono bẹ eemeje iya iphe, bụ onye Ízurẹlu, gude ngwẹja bya Sháyilo.
14 e o metia na panela, ou no tacho, ou no caldeirão, ou na marmita; e tudo quanto a garfo tirava, o sacerdote tomava para si. Assim faziam a todos os de Israel que chegavam ali em Siló.
15 Yọ bụje tẹmanu a kpọo ẹba anụ ono, e gude gwoo ẹja ono ọku bẹ nwozi onye ono, achịjeru Nchileke ẹja ono abyakfutaje onye ono, egwo ẹja ono; sụ iya: “T'o wotakwa anụ ono; nụ onye achịjeru Nchileke ẹja t'a hụa ahụhu; l'ẹ tọo natakwa ọphu e shiru eshishi; gbahaa k'onyingu.”
15 Também, antes de queimarem a gordura, vinha o servo do sacerdote e dizia ao homem que sacrificava: Dá carne de assar para o sacerdote; porque não receberá de ti carne cozida, mas crua.
16 Yọ bụje teke ndu ono sụru nwozi ono: “T'e vuoduru ụzo kpọo ẹba anụ ono ọku; tẹmanu yo wotawaru ẹge dụ iya mma;” nwozi ono asụ: “Waawa! T'o ye iya ẹya l'ẹka nta-a; ọdumeka bẹ ya e-wotakwa iya k'ẹhuka.”
16 se lhe respondia o homem: Sem dúvida, logo há de ser queimada a gordura e depois toma quanto desejar a tua alma; então ele lhe dizia: Não hás de dá-la agora; se não, à força a tomarei.
17 Iphe, ụnwu-okorọbya ono eme akwata ha nshinu l'ẹnya Ojejoje; kẹ l'ẹphe gude iphe, a nụru Ojejoje l'atụ jola-jola.
17 Era, pois, muito grande o pecado destes mancebos perante o Senhor, porquanto os homens vieram a desprezar a oferta do Senhor.
18 Sámẹlu bụ nwata-okoro, l'ejeru Ojejoje ozi; l'eye uwe-nlọkpuru ọcha, ndu achịjeru Nchileke ẹja eyeje.
18 Samuel, porém, ministrava perante o Senhor, sendo ainda menino, vestido de um éfode de linho.
19 Afa-l'afa ha bẹ nne iya akwajẹ uwe-nlọkpuru; chịtaru iya teke yẹle nji iya byaru ogwo ẹja, ẹphe egwoje l'afa.
19 E sua mãe lhe fazia de ano em ano uma túnica pequena, e lha trazia quando com seu marido subia para oferecer o sacrifício anual.
20 Yọo bụje Ẹlukana yẹle nyee ya bya ẹge ono; Elayi agọru ọnu-ọma nụ ẹphe; sụ ẹphe: “Tẹ Ojejoje mekwaa tẹ nwanyi-a mụtaru ngu ụnwegirima, l'a-nọ-chi ẹnya nwata-wa, nwanyi-a rọru Ojejoje; yo metsua; kuta iya nụ-phu iya azụ-a.” Teke Elayi gọtsuaru ẹphe ọnu ẹge ono; ẹphe atụgbua lashia.
20 Então Eli abençoava a Elcana e a sua mulher, e dizia: O Senhor te dê desta mulher descendência, pelo empréstimo que fez ao Senhor. E voltavam para o seu lugar.
21 Ojejoje abya emeeru Hana iphe-ọma. Yọ bya atsụta ime; bya amụtafua ụnwegirima unwoke ẹto; mẹ ụnwanyi labụ. Nwata ono; mbụ Sámẹlu anọdu l'ifu Ojejoje vuta.
21 Visitou, pois, o Senhor a Ana, que concebeu, e teve três filhos e duas filhas. Entrementes, o menino Samuel crescia diante do Senhor.
22 Nta-a bẹ Elayi kahụwaru ọkpobe akahụ. Eekfujeru iya iphemiphe ọbule, ụnwegirima iya anọduje eme ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha; mẹ l'ẹphe anọduje ara ụnwanyi, eje ozi l'ọnu Ụlo-Ẹ́kwà Ndzuko.
22 Eli era já muito velho; e ouvia tudo quanto seus filhos faziam a todo o Israel, e como se deitavam com as mulheres que ministravam à porta da tenda da revelação.
23 Ya ndono; yọ sụ ẹphe: “?Nanụ ẹge ọ dụ bẹ unu eme ẹge-a? Nchị jiakwaru iya lẹ kẹ ẹjo ememe-wa, unu eme-wa.
23 E disse-lhes: Por que fazeis tais coisas? pois ouço de todo este povo os vossos malefícios.
24 Wawakwa; ụnwu mu. Iphe, mu anụ l'ọnu ndu kẹ Nchileke l'ẹke unu nọ ta dụkwa mma.
24 Não, filhos meus, não é boa fama esta que ouço. Fazeis transgredir o povo do Senhor.
25 Ọ -bụru lẹ madzụ mesweru madzụ ibe iya; Nchileke abụru iya onye-ogbo. Ọlobu; madzụ -meswee Ojejoje; ?bụ onye e-kfuru iya ẹya.” Ụnwegirima iya ono anyịlee nchị manụ l'okfu nna ẹphe ono; kẹle Ojejoje tụ-buwaru lẹ ya e-gbushi ẹphe.
25 Se um homem pecar contra outro, Deus o julgará; mas se um homem pecar contra o Senhor, quem intercederá por ele? Todavia eles não ouviram a voz de seu pai, porque o Senhor os queria destruir.
26 Nwata ono; mbụ Sámẹlu l'evu; nọdu Ojejoje l'obu; nọdukwa iya phụ ndiphe.
26 E o menino Samuel ia crescendo em estatura e em graça diante do Senhor, como também diante dos homens.
27 Onye kẹ Nchileke abyakfuta Elayi; bya asụ iya: “Ọwaa iphe, Ojejoje kfuru: ‘?Ya te wodunaru-a onwiya koshi ọnu-ụlo nna ngu teke ono, ẹphe nọ Fero l'ẹka l'alị Íjiputu ono?
27 Veio um homem de Deus a Eli, e lhe disse: Assim diz o Senhor: Não me revelei, na verdade, à casa de teu pai, estando eles ainda no Egito, sujeitos à casa de Faraó?
28 Ọ bụ yẹbedua fọtaru nna ngu l'ikfu ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha t'ọ bụru onye a-chịjeru Nchileke ẹja; t'ọ bụru iya e-jeje l'ẹnya-ngwẹja mu; kpọo ínsẹnsu ọku; yeje uwe-ukuvu nọdu iya l'ifu. Iphe, bụ ngwẹja-ọku, ndu Ízurẹlu nụru iya bẹ ya nụkotakwaruphu ndu ọnu-ụlo nna ngu.
28 E eu o escolhi dentre todas as tribos de Israel para ser o meu sacerdote, para subir ao meu altar, para queimar o incenso, e para trazer o éfode perante mim; e dei à casa de teu pai todas as ofertas queimadas dos filhos de Israel.
29 ?Bụ ngụnu meru iphe unu ta agụbedu ngwẹja iya iphe; mẹ iphe ono, ya tụru ekemu; sụ t'a nụje iya l'eze-ụlo ẹke ya bu ebubu ono? ?Nanụ ẹge ọ dụ b'ị ka ọkwabe ụnwu ngu ugvu; ma lẹ yẹbedua; kparu iphe ọ bụ iphe ndu nk'iya, bụ ndu Ízurẹlu nụru iya bẹ unu afọtaje ọphu kakọta mma eri; l'ada rẹkfurekfu?’
29 Por que desprezais o meu sacrifício e a minha oferta, que ordenei se fizessem na minha morada, e por que honras a teus filhos mais de que a mim, de modo a vos engordardes do principal de todas as ofertas do meu povo Israel?
30 “Ọo ya bụ lẹ Ojejoje, bụ Nchileke kẹ ndu Ízurẹlu; sụru: ‘Ọ bụ oswi-okfu lẹ ya sụru l'ọ bụ ọnu-ụlo ngu; mẹ ọnu-ụlo nna ngu a-nọduje eje ozi l'ifu iya gbururu jeye lẹ gbururu.’ Ọbule nta-a; bẹ yẹbe Ojejoje ekfu; sụ: ‘L'ẹ tọo dụhedu ẹge ono! L'ọ bụ ndu akwabẹ iya ugvu bẹ ya a-kwabẹ ugvu. Ndu ọphu akpọ iya ẹbo-ẹbo-l'afụ bẹ aa-tuphu l'ọnu.
30 Portanto, diz o Senhor Deus de Israel: Na verdade eu tinha dito que a tua casa e a casa de teu pai andariam diante de mim perpetuamente. Mas agora o Senhor diz: Longe de mim tal coisa, porque honrarei aos que me honram, mas os que me desprezam serão desprezados.
31 Tụbekwa iya nvọ l'ọogbaakwa teke ya a-gbajifu ike ngu; gbajifu ike kẹ ndu ọnu-ụlo nna ngu; k'ọphu bụ l'e too nwedu onye, bụ ọgurenya, a-nọkwadu l'ẹnya ufu unu.
31 Eis que vêm dias em que cortarei o teu braço e o braço da casa de teu pai, para que não haja mais ancião algum em tua casa.
32 Ii-gude ẹnya ngu phụ l'ẹke ono, ya bu ono bẹ nọ l'iphe-ẹhuka. Iphe, dụ mma bẹ mu e-mekpokwaaru ndu Ízurẹlu. Obenu l'ẹnya-ufu unu te enwedu onye byakwadu bya a-ka nka gbururu jeye.’
32 E tu, na angústia, olharás com inveja toda a prosperidade que hei de trazer sobre Israel; e não haverá por todos os dias ancião algum em tua casa.
33 L'unu ha onye ọphu ya te egbudu l'ẹnya-ngwẹja iya a-dzụkwaru-a. Obenu l'ọo-bụru unu aphụ; bụru unu ẹkwa; bụru unu iphe-ẹhuka. Ndu ọnu-ụlo unu a-nọdu agbakwohu agbakwohu.
33 O homem da tua linhagem a quem eu não desarraigar do meu altar será para consumir-te os olhos e para entristecer-te a alma; e todos es descendentes da tua casa morrerão pela espada dos homens.
34 Iphe, e-me l'ẹhu ụnwegirima ngu; ndu k'unwoke ẹphe ẹbo, bụ iya bụ Hofini yẹle Finehasu a-bụru ngu iphe-ọhubama. Ẹphe ẹbo a-nwụshihu ujiku lanụ.
34 E te será por sinal o que sobrevirá a teus dois filhos, a Hofni e a Finéias; ambos morrerão no mesmo dia.
35 Mu e-gude ẹka mu wofuta onye a-nọdu achịjeru mụbe Nchileke ẹja. Onye ono a-bụru onye e gude ire iya ẹka; bụru onye eme uche mu; mẹ obu mụbe Nchileke. Mu e-me t'ọnu-ụlo onye ọbu ngụru angụru; yọ nọdu l'ifu onye nke mu ono, mu wụru manụ l'ishi ono eje ozi gbururu jeye.
35 E eu suscitarei para mim um sacerdote fiel, que fará segundo o que está no meu coração e na minha mente. Edificar-lhe-ei uma casa duradoura, e ele andará sempre diante de meu ungido.
36 Iphe, bụ onye phọduru nụ l'ẹnya-ufu e-byije ikpere bya iya ọro okpoga; mẹ nri; l'arọ iya: ‘T'o yenu iya l'ọru, gbaru onye achịjeru Nchileke ẹja; k'ọphu ya a-phụje iphe oye l'ọnu.’ ”
36 Também todo aquele que ficar de resto da tua casa virá a inclinar-se diante dele por uma moeda de prata e por um pedaço de pão, e dirá: Rogo-te que me admitas a algum cargo sacerdotal, para que possa comer um bocado de pão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.