1 Samuel 18
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NAA
1 Dévidi yẹle Sọlu ekfutsulephu; obu Jonátanu yẹle kẹ Dévidi eje atụgba; yọ bya eyeeru Dévidi obu ẹge o yeru onwiya.
1 Depois de Davi ter falado com Saul, a alma de Jônatas se ligou com a de Davi numa profunda amizade. E Jônatas o amou como à sua própria alma.
2 Tsube mbọku ono bẹ Sọlu dutaru Dévidi swibe onwiya; too kwejehe t'ọ la kẹ nna iya.
2 Naquele dia, Saul reteve Davi e não permitiu que ele voltasse para a casa de seu pai.
3 Jonátanu yẹle Dévidi abya agbaa ndzụ; kẹ l'o yeru Dévidi obu ẹge o yeru onwiya.
3 Jônatas e Davi fizeram uma aliança, porque Jônatas o amava como à sua própria alma.
4 Jonátanu eyefu uwe-nlọkpuru, o yeru nụ Dévidi; nụkwa iya phụ uwe-ọgu iya; ogu-mbeke ya; akfụ iya; mẹ akpọ, ookeje l'uwe iya.
4 Jônatas tirou a capa que vestia e a deu a Davi. Deu também a sua armadura, inclusive a espada, o arco e o cinto.
5 Iphe, bụ iphe Sọlu ziru Dévidi t'o mee bẹ oomeje ọhuma; k'ọphu bụ l'o meru iya onye ishi ndu sọja iya. Iphe ono adụ ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha mma l'obu; je akpaa lẹ ndu, ejeru Sọlu ozi.
5 Davi saía aonde quer que Saul o enviava e tinha êxito, de modo que Saul o pôs sobre tropas do seu exército. E Davi era benquisto de todo o povo e até dos próprios servos de Saul.
6 Ndu sọja edzebe wata alala lẹ Dévidi gbutsuaru onye Filisutayịnu ono; ụnwanyi eshi l'iphe bụ mkpụkpu, nọkota l'alị Ízurẹlu wụfuta; chịru nkwa; chịru une; l'azụ egvu ẹhu-ọtso-ẹna; l'ete iya etete gude eje eze, bụ Sọlu ndzuta.
6 E aconteceu que, quando eles estavam voltando para casa, depois de Davi ter matado o filisteu, as mulheres de todas as cidades de Israel saíram ao encontro do rei Saul, cantando e dançando, com tamborins, com alegria e com instrumentos musicais.
7 Ẹphe agụ egvu ono; l'ete iya etete; asụje:
7 As mulheres se alegravam e, cantando alternadamente, diziam: Saul matou os seus milhares, porém Davi, os seus dez milhares.
8 Ẹhu eghulahaa Sọlu eghughu; kẹ l'iphe ono, ẹphe ekfu ono bẹ dụ iya ẹji. Yọ rịa; sụ: “Dévidi bẹ eekfu l'o gburu ụnukurunu ugbo iri; yẹbedua abụru ụnukurunu kpụu. ?Bụ ngụnu bẹ ọo-natafua ọdo; ta bụdu alị-eze ndu Ízurẹlu?”
8 Saul se indignou muito, pois estas palavras lhe desagradaram em extremo. Ele disse: — Para Davi elas deram dez milhares, mas para mim apenas milhares. Na verdade, o que lhe falta, a não ser o reino?
9 Keshinu mbọku ono bẹ Sọlu jilahaaru Dévidi ijimẹnya.
9 Daquele dia em diante, Saul não via Davi com bons olhos.
10 Yo rua echile iya; Nchileke ezi ẹjo maa; yọ bya eji Sọlu l'ẹhu k'ẹji-ẹji. Yọ wata ome ọgvu ọgvu l'ime ụlo iya. Dévidi l'akpọru iya une ẹge ọokpojehawaru iya ẹya. Sọlu egude arwa l'ẹka;
10 No dia seguinte, um espírito mau, vindo da parte de Deus, se apossou de Saul, que teve uma crise de raiva em sua casa. Davi, como nos outros dias, dedilhava a harpa. Saul, porém, tinha na mão uma lança,
11 l'arị tẹ ya gude iya sụpyabe iya l'oshi-ẹpoto. Yọ tụa Dévidi arwa ono ugbo labụ; yo zekota iya.
11 que ele atirou, pensando assim: — Encravarei Davi na parede. Porém Davi se desviou dele por duas vezes.
12 Sọlu l'atsụ Dévidi egvu; kẹle Ojejoje gbadowaru iya; swiwaru Dévidi eswiru.
12 Saul tinha medo de Davi, porque o Senhor estava com este e tinha abandonado Saul.
13 Ya ndono; Sọlu abya edufu Dévidi l'ẹke yẹbe Sọlu nọ; woru iya mee onye ishi ụnu ndu sọja labụ l'ụkporo ndu sọja iri. Yọ bụru Dévidi eduje ẹphe l'eje ọgu.
13 Por isso Saul o afastou de si e o pôs por chefe de mil. Davi fazia saídas e entradas militares diante do povo.
14 Iphemiphe ọbule, o yeru ẹka abụjeru iya ụpete; kẹle Ojejoje bẹ nọ swiru iya nụ.
14 Davi tinha êxito em todos os seus empreendimentos, pois o Senhor estava com ele.
15 Sọlu aphụa ẹge iphe agaberu Dévidi; tsụlahaa ya egvu.
15 Vendo que Davi tinha êxito, Saul ficou com medo dele.
16 Obenu l'iphe bụ ndu Ízurẹlu; mẹ ndu Júda l'ẹphe ha yeru Dévidi obu; kẹ l'ọo ya bẹ eduje ẹphe l'eje ọgu.
16 Porém todo o Israel e Judá amavam Davi, porque fazia saídas e entradas militares diante deles.
17 Sọlu asụ Dévidi: “Ọwaa Merabu, bụ nwata mu k'ọgurenya. Ọ -bụru l'i gude ike ngu l'ọ ha l'ejeru mu ozi; l'a-lụru Ojejoje ọgu bẹ mu e-ke ngu iya.” Ishi iya bụ lẹ Sọlu rịru: “Lẹ ya te ebyikpọdua Dévidi ẹka. T'ọ bụruru ndu Filisutayịnu e-do iya imo!”
17 Saul disse a Davi: — Aqui está Merabe, a minha filha mais velha. Eu a darei a você em casamento, com a condição de que você seja um filho valente e trave as batalhas do Porque Saul pensava assim: “Não seja contra ele a minha mão, e sim a dos filisteus.”
18 Dévidi asụ Sọlu: “?Bụ onye bẹ ya bụ? ?Bụ ngụnu bẹ ndu ibe iya; mẹ lẹ ndu ikfu nna iya bụkwanu l'alị Ízurẹlu; kẹ tẹ ya bya abụru ọgo eze?”
18 Mas Davi respondeu a Saul: — Quem sou eu, e quem são os meus parentes, a família de meu pai em Israel, para que eu seja genro do rei?
19 Yo be teke ee-ke Dévidi nwatibe Sọlu ono; mbụ Merabu; e gbe wowaru iya nụ kee Adụrelu, bụ onye Mehola.
19 Mas aconteceu que, na época em que Merabe, filha de Saul, devia ser dada em casamento a Davi, foi dada por mulher a Adriel, meolatita.
20 Mikalu, bụkwaphu nwatibe Sọlu eyeeru Dévidi obu. A bya ekfuaru iya Sọlu; ẹhu atsọo ya ntụmatu.
20 Mas Mical, a outra filha de Saul, amava Davi. Contaram isso a Saul, e isso agradou a ele.
21 Sọlu arịa: “Lẹ ya e-ke iya t'ọ bụru ọnya hata iya; k'ọphu ee-shi ẹge ono tẹ ndu Filisutayịnu kpaphua ya.” Ya ndono; Sọlu asụ Dévidi: “Ọwaa kwewa k'ugbo ẹbo, ọ dafụtaru l'ịi-bụru ọgo iya.”
21 Saul pensava assim: “Eu a darei em casamento a Davi, para que ela lhe sirva de armadilha e para que a mão dos filisteus venha a ser contra ele.” Por isso Saul disse a Davi: — Com esta segunda você será hoje o meu genro.
22 Tọ dụ iya bụ; Sọlu ezi ndu ozi iya; sụ ẹphe: “Unu kuchi Dévidi ekuchi; sụ iya: ‘L'ẹhu atsọkwa eze ẹna l'ẹke ọono. Ọ kwaphu ẹge ono b'ọ dụkota ndu ozi yẹbe eze mma l'ẹnya. T'ọ byanụ tẹ eze mụa ya nta-a.’ ”
22 Saul ordenou que os seus servos falassem confidencialmente com Davi, dizendo: — O rei tem afeição por você, e todos os servos dele amam você. Sendo assim, concorde em ser genro do rei.
23 Ẹphe anọduje l'ekfuru Dévidi iphe ono. Ọbule Dévidi asụjekwanu ẹphe: “?Unu tubesu l'ọ dụ ntse ọburu ọgo eze ẹge ono? Nwogbe bẹ ya bụ; to nwe onye maru iya nụ k'ẹge ono.”
23 Os servos de Saul falaram estas palavras a Davi, o qual respondeu: — Vocês acham que é pouca coisa ser genro do rei, sendo eu um homem pobre e sem importância?
24 Ndu ozi Sọlu ekfutsuleru iya phụ iphe, Dévidi kfuru;
24 Os servos de Saul lhe contaram isto, dizendo: — Estas foram as palavras que Davi falou.
25 Sọlu asụ: “Unu sụ Dévidi: ‘Lẹ Eze te elekwa ẹnya t'ọ kwaaru iya aswa ọdo l'ishi nwanyi ono; a gụfu útsù akpapyị ụkporo ndu Filisutayịnu ụmadzu ise; tẹ ya shi ẹge ono melata ndu ọhogu iya ono.’ ” Idzu Sọlu abụru ẹge ee-shi tẹ Dévidi dalahụ ndu Filisutayịnu l'ẹka.
25 Então Saul ordenou que dissessem a Davi: — O rei não deseja dote algum, mas cem prepúcios de filisteus, como vingança contra os seus inimigos. Porque Saul tentava fazer com que Davi fosse morto pelos filisteus.
26 Ndu ozi eze abya ekfuaru Dévidi iphe ono, eze kfuru ono; yọ bya anabata iya tẹ ya bụru ọgo eze. Ya ndono oge teke e kfuburu ta agvụkwa;
26 Quando os servos de Saul relataram estas palavras a Davi, este gostou da ideia de vir a ser genro do rei. Antes de vencido o prazo,
27 Dévidi egbeshi yẹle ndu etsoje iya nụ je egbua ndu Filisutayịnu ụkporo madzụ iri; chịta útsù akpapyị ẹphe; bya agụ-dzua ya agụ-dzu chẹe eze; k'ọphu ọo-bụkwanuru ọgo eze. Sọlu abya eduta nwatibe iya ono; mbụ Mikalu kee ya.
27 Davi se levantou e partiu com os seus homens, e mataram duzentos filisteus. Trouxe os seus prepúcios e os entregou todos ao rei, para que assim se tornasse seu genro. Então Saul lhe deu a sua filha Mical em casamento.
28 Sọlu abya amaru lẹ Ojejoje nọ swiru Dévidi; bya eyeru lẹ nwatibe iya; mbụ Mikalu yeru iya obu nshinu;
28 Saul viu e reconheceu que o Senhor estava com Davi; e Mical, filha de Saul, o amava.
29 bya akaba ya rụ ọtsu egvu. Dévidi abụwaru iya rụ ọhogu jeyewaru.
29 Então Saul ficou com mais medo ainda de Davi e continuamente foi seu inimigo.
30 Ndu sọja ndu Filisutayịnu anọduje ejekfu ndu Ízurẹlu ọgu njepyabe. Yọo bụje iphe bụ teke ẹphe byaru; ndu kẹ Dévidi aka ẹphe ọnu nshị; a ma lẹ ndu ishi ndu sọja Sọlu ndu ọphu l'ẹphe ha. E shi ẹge ono; ẹpha Dévidi edelahaa edede.
30 Cada vez que os chefes dos filisteus saíam à batalha, Davi obtinha mais êxito do que todos os servos de Saul. E assim o nome de Davi se tornou muito estimado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.