1 Samuel 14

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Yo be ujiku lanụ; Jonátanu Sọlu asụ nwokorọbya, achịru iya ngwa-ọgu: “T'ọ bya t'ẹphe je azụ iya ọphu l'ọdu ọgu ndu Filisutayịnu.” Obenu l'ẹ to kfuduru iya nna iya.
1 Certo dia, Jônatas, filho de Saul, disse ao seu jovem escudeiro: "Vamos ao destacamento filisteu, do outro lado". Ele, porém, não contou isto a seu pai.
2 Sọlu anọdu l'ukfu ụtara-okumu l'iku Gíbiya lẹ Migurọnu. Ndu tso iya nụ nọdu l'ẹke ono rukwaru ụnu madzụ l'ụkporo iri;
2 Saul estava sentado debaixo de uma romãzeira na fronteira de Gibeá, em Migrom. Com ele estavam uns seiscentos soldados,
3 Onye tso ẹphe nọdu l'ẹke ono bụ Ahíja, bụ onye yeru uwe-ukuvu, bụ uwe ndu achịjeru Nchileke ẹja eyeje. Ahija ono bụ nwatibe Ahitubu, bụ nwunne Ikabọdu. Onye mụru Ahitubu bụ Finehasu, bụ nwatibe Elayi, bụ onye achịjeru Ojejoje ẹja lẹ Sháyilo. To nwe onye maru lẹ Jonátanu bẹ tụgbuwaru nụ.
3 entre os quais Aías, que levava o colete sacerdotal. Ele era filho de Aitube, irmão de Icabode, filho de Finéias e neto de Eli, o sacerdote do Senhor em Siló. Ninguém sabia que Jônatas havia saído.
4 Lẹ mgbaku ugvu ono, Jonátanu eme t'o shia sweta je l'ẹke ndu Filisutayịnu dọru ono bẹ mkpuma kpụru oronmono ẹka labụ. Ibe lanụ bẹ eekuje Bozẹzu; ibyiya ọphu abụru Sene.
4 Em cada lado do desfiladeiro que Jônatas pretendia atravessar para chegar ao destacamento filisteu, havia um penhasco íngreme; um se chamava Bozez; o outro, Sené.
5 Mkpuma ono, kpụru oronmono ono bẹ nanụ nọ l'ụzo isheli laaru Mikumashi. Ọphu nanụ anọdu l'ụzo ọhuda laaru Géba.
5 Havia um penhasco ao norte, na direção de Micmás, e outro ao sul, na direção de Geba.
6 Jonátanu abya asụ nwokorọbya ono, achịru iya ngwa-ọgu ono: “T'ọ bya t'ẹphe sweta jeshia lẹ nwọdu-ọgu ndu akpapyị ono. L'o nweru-a ẹge ọo-dụ; Ojejoje alụaru ayi ọgu. Ẹ to nwekwa iphe kpọru Ojejoje ogude dzọfuta madzụ: mẹ a ha igwe; m'a ha nwanshị.”
6 E Jônatas disse a seu escudeiro: "Vamos ao destacamento daqueles incircuncisos. Talvez o Senhor aja em nosso favor, pois nada pode impedir o Senhor de salvar, seja com muitos ou com poucos".
7 Onye ono, chịru iya ngwa-ọgu ono asụ iya: “Melephu iphe, nọ ngu l'obu. Iphe, ii-malẹphu bụ lẹ mu vudo ngu l'azụ; yọ bụru uche-obu ngu bụ uche-obu mu.”
7 Disse seu escudeiro: "Faze tudo o que tiveres em mente; eu irei contigo".
8 Jonátanu asụ iya: “Ngwanụ; bya t'ayi je. Ayi e-sweta jekfu ndu ono; mee k'ọphu ẹphe a-phụ ayi.
8 Jônatas disse: "Venha, vamos atravessar na direção dos soldados e deixaremos que nos avistem.
9 Ọ -bụru l'ẹphe sụru ayi t'ayi gebe t'ẹphe byakfuta ayi; ayi anọdu l'ẹke ayi nọ.
9 Se nos disserem: ‘Esperem aí até que cheguemos perto’, ficaremos onde estivermos e não avançaremos.
10 Ọ -bụkwanuru l'ẹphe sụru t'ayi byakfuta ẹphe; ayi enyikfushia ẹphe; kẹ l'ọ bụ iya e-koshi ayi lẹ Ojejoje wowaru ẹphe ye ayi l'ẹka.”
10 Mas, se disserem: ‘Subam até aqui’, subiremos, pois este será um sinal para nós de que o Senhor os entregou em nossas mãos".
11 Ya ndono; ẹphe ẹbo abya emee; ndu Filisutayịnu aphụ ẹphe. Ndu Filisutayịnu ono asụ: “Lekpoduanu! Ndu Híburu bẹ kabẹkwa shiwa l'ime ẹnu, ẹke ẹphe shi domishia onwẹphe l'alụfuta.”
11 Então os dois se deixaram ver pelo destacamento dos filisteus, que disseram: "Vejam, os hebreus estão saindo dos buracos onde estavam escondidos".
12 Unwoke ono, dọru kwagetsuaru k'ọgu ono araaru Jonátanu yẹle onye ono, chịru iya ngwa-ọgu ono; sụ ẹphe: “Unu bya nụ t'ayi koshi unu ẹge unu a-dụ!”
12 E gritaram para Jônatas e seu escudeiro: "Subam até aqui e lhes daremos uma lição". Diante disso, Jônatas disse a seu escudeiro: "Siga-me; o Senhor os entregou nas mãos de Israel".
13 Jonátanu egude ọkpa; gude l'ẹka l'enyi eje. Onye ono, achịru iya ngwa-ọgu ono etsopyabe iya. Jonátanu egbushi ndu Filisutayịnu ndu ọphu shi ẹphe l'ụzo ifu. Onye ono, achịru iya ngwa-ọgu ono etsoru iya l'egbushi ndu ọphu shi ẹphe l'ụzo azụ.
13 Jônatas escalou, usando as mãos e os pés, e o escudeiro foi logo atrás. Jônatas começou a derrubá-los, e seu escudeiro, logo atrás dele, os matava.
14 L'ọgu kẹ mbụ ono bẹ Jonátanu yẹle onye ono, achịjeru iya ngwa-ọgu ono gburu ụkporo madzụ. Ogologo alị ẹke e tsopyaberu ndu ono gbushia bẹ hakwa l'ọbu nkere-ẹbo ẹke ee-gude eswi labụ tụpyaa atụpya.
14 Naquele primeiro ataque, Jônatas e seu escudeiro mataram cerca de vinte homens numa pequena área de terra.
15 Akpajiji iya egudekota ndu sọja ono l'ẹphe ha; mbụ ndu ọphu nọ l'ọdu nk'ẹphe; mẹ l'ẹgu; mbụ je akpaa lẹ ndu ọphu nọ kwagebetsua k'ọgu; mẹ ndu kẹ ọ-lụa-ọlaa. Alị anmahu jijiji. Yọ bụru Nchileke; bẹ meru akpajiji ye ẹphe l'ẹhu.
15 Então caiu terror sobre todo o exército, tanto sobre os que estavam no acampamento e no campo, como sobre os que estavam nos destacamentos e até mesmo nas tropas de ataque. O chão tremeu e houve um pânico terrível.
16 Ndu sọja Sọlu ndu ọphu nọ lẹ nche lẹ Gíbiya l'alị Bénjaminu aphụa lẹ ndu kẹ Filisutayịnu; l'agba nanụ nanụ l'erebahu erebahu.
16 As sentinelas de Saul em Gibeá de Benjamim viram o exército filisteu se dispersando, correndo em todas as direções.
17 Sọlu abya asụ ndu ẹphe l'iya nọ: “Unu gụedu ndu sọja ono t'a maru ndu ọphu ẹ-ta nọdu nụ.” A bya agụa ẹphe; yọ bụru Jonátanu yẹle onye ono, achịjeru iya ngwa-ọgu ono bẹ ta anọdu.
17 Então Saul disse aos seus soldados: "Contem os soldados e vejam quem está faltando". Quando o fizeram, viram que Jônatas e seu escudeiro não estavam presentes.
18 Sọlu asụ Ahíja: “Pata Okpoko Ọgba-ndzụ Ojejoje ono;” kẹle Okpoko Ọgba-ndzụ Ojejoje ono nọ swiru ndu Ízurẹlu teke ono.
18 Saul ordenou a Aías: "Traga a arca de Deus". Naquele tempo ela estava com os israelitas.
19 Sọlu akpụkwadurua iphe l'ọnu ekfuru onye ono, achịjeru Nchileke ẹja ono; ụzu, ada l'ọdu kẹ ndu Filisutayịnu akabakpọoru adada. Sọlu asụ onye ono, achịjeru Nchileke ẹja ono: “T'ọ hawa iya rụ!”
19 Enquanto Saul falava com o sacerdote, o tumulto no acampamento filisteu ia crescendo cada vez mais. Então Saul disse ao sacerdote: "Não precisa trazer a arca".
20 Sọlu yẹle ndu sọja iya abya edzua; yọ bụru ẹphe oje ọgu. Ẹphe abya aphụa lẹ ndu Filisutayịnu ta madu iphe, ẹphe eme; l'ẹphe gudegbaa ogu-mbeke l'egbushi onwẹphe.
20 Então Saul e todos os soldados se reuniram e foram para a batalha. Encontraram os filisteus em total confusão, ferindo uns aos outros com suas espadas.
21 Ndu Híburu; ndu ọphu shi tụru íkè yeru ndu kẹ Filisutayịnu; tsoru ẹphe; abya atụa íkè ituphu; wụ-kfushia ndu kẹ Ízurẹlu ndu ọphu tso Sọlu; mẹ Jonátanu.
21 Alguns hebreus que antes estavam do lado dos filisteus e que com eles tinham ido ao acampamento filisteu, passaram para o lado dos israelitas que estavam com Saul e Jônatas.
22 Ndu Ízurẹlu ọphu shi domishia onwẹphe l'alị ugvu Ífuremu anụa lẹ ndu Filisutayịnu agbawa ọso; wụfuta chịpyabe ẹphe.
22 Quando todos os israelitas que haviam se escondido nos montes de Efraim ouviram que os filisteus batiam em retirada, também entraram na batalha, perseguindo-os.
23 Ẹphe alụa ọgu ono je esweta Bẹ́tu-Avenu. Ojejoje anafụta ndu Ízurẹlu mbọku ono.
23 Assim o Senhor concedeu vitória a Israel naquele dia, e a batalha se espalhou para além de Bete-Áven.
24 Mbọku ono bẹ ndu Ízurẹlu jenwuru ẹhu; kẹle Sọlu guderu ẹphe; nụa ẹphe nte: “L'onye wotaru nri dee l'ọnu tẹmanu nchi ejihu bẹ bụakwa onye a tụru ọnu; k'ọphu yẹbe Sọlu a-gwata ndu ọhogu iya ụgwo iphe, ẹphe meru iya.” Yọ bụru iya meru; to nwe ndu sọja ono onye wotaru nri mee l'ọnu.
24 Os homens de Israel estavam exaustos naquele dia, pois Saul havia lhes imposto um juramento, dizendo: "Maldito seja todo o que comer antes do anoitecer, antes que eu tenha me vingado de meus inimigos! " Por isso ninguém tinha comido nada.
25 Ndu sọja ndu Ízurẹlu ono l'ẹphe ha ezehu; wụba l'ọswa. Alị ono bụ ẹke manụ-ẹngu nọ.
25 O exército inteiro entrou num bosque, onde havia mel no chão.
26 Ẹphe awụba l'ọswa ono; phụa ẹge manụ-ẹngu ono alashị; to nwe onye meru iya ẹka; mee l'ọnu; kẹ l'ẹphe atsụ egvu nte ono, ẹphe riru ono.
26 Eles viram o mel escorrendo, contudo ninguém comeu pois temiam o juramento.
27 Jonátanu te shikwanu nụhawa lẹ nna iya nụru ndu Ízurẹlu nte. Yo je eworu ishishi mgbọro, o gude l'ẹka rụa l'ẹbaku-ẹngu ono; bya akpaa ya ẹka; dee l'ọnu. Ẹnya abya ephohu iya.
27 Jônatas, porém, não sabia do juramento que seu pai havia imposto ao exército de modo que estendeu a ponta da vara que tinha na mão e a molhou no favo de mel. Quando comeu seus olhos brilharam.
28 Onye lanụ lẹ ndu ono asụ iya: “Nna nggu guderu ayi; ayi eria nte: ‘L'onye wotaru nri dee l'ọnu ntanụ-a bẹ bụakwa onye a tụru ọnu!’ Ọ kwa iya meru iphe m̀bà l'atụtsua ndu-a.”
28 Então um dos soldados lhe disse: "Seu pai impôs ao exército um juramento severo, dizendo: ‘Maldito seja todo o que comer hoje! ’ Por isso os homens estão exaustos".
29 Jonátanu asụ: “Lẹ nna mu; bẹ meekwaru t'iphe-ẹhuka dakfuta ndu alị-a. Lewaru ẹge ẹnya bya agụsahu mu lẹ nwa manụ-ẹngu-a, mu deru ọnu-a.
29 Jônatas disse: "Meu pai trouxe desgraça para nós. Veja como meus olhos brilham desde que provei um pouco deste mel.
30 Iphe ga akakwaru mma; ndẹge a haru ndu Ízurẹlu; t'ẹphe haru ria iphe, ẹphe kwataru l'ọkwata l'ẹka ndu ọhogu ẹphe ntanụ-a? ?Ẹphe ta ga akadụru ogbushi ndu Filisutayịnu ọbu l'igwe tọo?”
30 Como teria sido bem melhor se os homens tivessem comido hoje um pouco do que tomaram dos seus inimigos. A matança de filisteus não teria sido ainda maior? "
31 Ẹgu egudeshia ndu Ízurẹlu mbọku ono l'ẹphe shitsua lẹ Mikumashi gbua ndu Filisutayịnu ẹge ono jeye lẹ Ajalọnu.
31 Naquele dia, depois de derrotarem os filisteus, desde Micmás até Aijalom, os israelitas estavam completamente exaustos.
32 Ẹphe abya avụpyabe iphe ono, ẹphe kwaru l'ọkwata ono; tsoru eghu; atụru; eswi mẹ ụnwu iya; gbushia l'alị l'ẹke ono; l'ata l'onyingu.
32 Eles então se lançaram sobre os despojos e pegaram ovelhas, bois e bezerros, e mataram-nos ali mesmo e comeram a carne com o sangue.
33 Yo nweru ndu jeru je asụ Sọlu: “T'ọ phụkwa; lẹ ndu Ízurẹlu egbukwa anụ; ata iya l'onyingu; shi ẹge ono emeswe Ojejoje.”
33 E alguém disse a Saul: "Veja, os soldados estão pecando contra o Senhor, comendo carne com sangue". Ele disse: "Vocês foram infiéis. Rolem uma grande pedra até aqui.
34 Yọ sụ ẹphe: “Unu tụgbua je asụ ndu ono t'onyenọnu kpụta eswi l'atụru l'ẹhu l'ẹhu; bya eworu iya gbushia l'ẹke-a; haa ọta anụ, mee nọ; k'ọphu ẹphe t'emeswedu Ojejoje.” Onyenọnu akpụta eswi nk'iya l'ẹnyashi ono bya egbua l'ẹke ono.
34 Saiam entre os soldados e digam-lhes: ‘Cada um traga a mim seu boi ou sua ovelha, abatam-nos e comam a carne aqui. Não pequem contra o Senhor comendo carne com sangue’ ". Assim, cada um levou seu boi naquela noite e ali os abateram.
35 Sọlu abya akpụaru Ojejoje ẹnya-ngwẹja. Ono abụru ẹnya-ngwẹja ọdungu, Sọlu kpụru Ojejoje.
35 Então, Saul edificou um altar para o Senhor; foi a primeira vez que fez isso.
36 Sọlu asụ: “Unu t'ayi bakfu ndu Filisutayịnu l'ẹnyashi; je akwaa iphe ẹphe l'ọkwata jeye lẹ nchi-abọhu; ọphu ọ dụkwa ẹphe onye, ayi e-dobe ndzụ.”
36 Saul disse ainda: "Desçamos atrás dos filisteus, à noite, e os saqueemos até o amanhecer, e não deixemos vivo nem um só deles". Eles responderam: "Faze o que achares melhor". O sacerdote, porém, disse: "Consultemos aqui a Deus".
37 Sọlu abya ajị Nchileke: “?Bụ tẹ ya bakfuwaru ndu Filisutayịnu ọgu tọo? ?L'o-woru ẹphe ye ndu Ízurẹlu l'ẹka tọo?” Obenu lẹ Nchileke te eyeduru iya ọnu mbọku ono.
37 Então Saul perguntou a Deus: "Devo perseguir os filisteus? Tu os entregarás nas mãos de Israel? " Mas naquele dia Deus não lhe respondeu.
38 Sọlu abya asụ ndu ishi sọja ono: “Unu dzua l'ẹke-a t'ayi maẹduru ẹge ayi shiru meswee ntanụ.
38 Disse então Saul: "Venham cá, todos vocês que são líderes do exército, e descubramos que pecado foi cometido hoje.
39 Ọ -bụru-a lẹ Ojejoje ono, adzọfutaje ndu Ízurẹlu ono nọo ndzụ ẹge ọ nọ iya-a; b'o -ruhuru; ọ bụru ọkpara mu; mbụ Jonátanu b'o teru; b'ọ nwụhufutaje.” To nwe onye yeru iya ọnu.
39 Juro pelo nome do Senhor, o libertador de Israel, mesmo que seja meu filho Jônatas, ele morrerá". Mas ninguém disse uma só palavra.
40 Sọlu abya asụ ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha: “Unu vudo l'ẹkaphu; tẹ yẹbedua yẹle ọkpara iya; mbụ Jonátanu vudo l'ẹke-a.”
40 Então disse Saul a todos os israelitas: "Fiquem vocês de um lado; eu e meu filho Jônatas ficaremos do outro". E eles responderam: "Faze o que achares melhor".
41 Sọlu abya ekfuru nụ Ojejoje, bụ Nchileke kẹ ndu Ízurẹlu; sụ: “Yenuaru mu ọkpobe ọnu.” A bya atụa ẹnwa; yo gude Jonátanu yẹle Sọlu.
41 E Saul orou ao Senhor, ao Deus de Israel: "Dá-me a resposta certa". A sorte caiu em Jônatas e Saul, e os soldados saíram livres.
42 Sọlu asụ: “Unu tụeduru mu lẹ Jonátanu ẹnwa ono.” A bya atụa ya; yo gude Jonátanu.
42 Saul disse: "Tirem sortes entre mim e meu filho Jônatas". E Jônatas foi indicado.
43 Sọlu abya asụ Jonátanu: “T'o kfueduru iya iphe, o meru.”
43 Então Saul disse a Jônatas: "Diga-me o que você fez". E Jônatas lhe contou: "Eu provei um pouco de mel com a ponta de minha vara. Estou pronto para morrer".
44 Sọlu asụ iya: “Tẹ Nchileke gwakwaa ya ọchi; mbụ mee ya ọphu ka njọ; m'ọ -bụru l'ẹ tị nwụhudu; nggụbe Jonátanu.”
44 Saul disse: "Que Deus me castigue com todo rigor, caso você não morra, Jônatas! "
45 Ndu ono abya asụ Sọlu: “Tụsweka! ?Nanu ẹge ee-shi gbua Jonátanu, bụ onye dzọru ndu Ízurẹlu ndzụ ẹge-a? Kamẹnu; ẹ to nwekwa; m'ọ bụ ẹgbushi, e-shi ya l'ishi lụfu; kẹ l'ọ bụ Nchileke; bẹ yetaru iya ẹka; yo mee iphe ono ntanụ.” Ndu Ízurẹlu eshi ẹge ono nafụta Jonátanu; te gbuhe iya.
45 Os soldados, porém, disseram a Saul: "Será que Jônatas, que trouxe esta grande libertação para Israel deve morrer? Nunca! Juramos pelo nome do Senhor, nem um só cabelo de sua cabeça cairá ao chão, pois ele fez isso hoje com o auxílio de Deus". Então os homens resgataram Jônatas, e ele não foi morto.
46 Sọlu achibuhu ndu Filisutayịnu; ẹphe aghaa ifu; laphushia azụ l'alị ẹphe.
46 E Saul parou de perseguir os filisteus, e eles voltaram para sua própria terra.
47 Teke Sọlu wataru ọchi ndu Ízurẹlu b'o tsoru ndu ọhogu iya l'ẹphe ha ọgu: mbụ ndu Móabu; ndu Amọnu; ndu Édọmu; ndu eze, achị ndu Zóba; mẹ ndu Filisutayịnu. Iphe, bụ ndu ọphu ọ ghachiru ifu; bẹ oomeje; ẹphe anyịa nshị.
47 Quando Saul assumiu o reinado sobre Israel, lutou contra os seus inimigos em redor: moabitas, amonitas, edomitas, os reis de Zobá e os filisteus. Para qualquer lado que fosse, infligia-lhes castigo.
48 Ọ lụru ọgu mkparawa lụ-gbua ndu Amalẹku; shi ẹge ono nafụta ndu Ízurẹlu l'ẹka ndu kwaru iphe ẹphe l'ọkwata.
48 Lutou corajosamente e derrotou os amalequitas, libertando Israel das mãos daqueles que os saqueavam.
49 Ụnwegirima Sọlu lẹ ndu k'unwoke bụ: Jonátanu; Ishivi; mẹ Malukishuwa. Ẹpha nwatibe iya nwanyi k'ọgurenya bụ Merabu; ẹpha kẹ nwata abụru Mikalu.
49 Os filhos de Saul foram Jônatas, Isvi e Malquisua. O nome de sua filha mais velha era Merabe, e o da mais nova era Mical.
50 Ẹpha nyee ya bụ Ahinowamu, bụ nwatibe Ahimazu. Ẹpha onye ishi ndu sọja Sọlu bu Ábụna Nẹru. Nẹru bụ nwunne nna Sọlu.
50 Sua mulher chamava-se Ainoã e era filha de Aimaás. O nome do comandante do exército de Saul era Abner, filho de Ner, tio de Saul.
51 Nna, mụru Sọlu bụ Kishi. Kishi yẹle nna Ábụna, bụ iya bụ Nẹru tụko bụru ụnwegirima Abiyẹlu.
51 Quis, pai de Saul, e Ner, pai de Abner, eram filhos de Abiel.
52 L'oge kẹ Sọlu l'ọ ha bụlephu ọgu ọgu, nwụgbaaru ọku bẹ ẹphe lẹ ndu Filisutayịnu shi anọduje. Yọ bụje Sọlu -phụa onye, bụ mkparawa l'ọgu; yo duta iya; yeru onwiya.
52 Houve guerra acirrada contra os filisteus durante todo o reinado de Saul. Por isso sempre que Saul conhecia um homem forte e corajoso, alistava-o no seu exército.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.