1 Reis 22
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NAA
1 A nọo afa ẹto; ndu Áramu; ẹphe lẹ ndu Ízurẹlu ta alụ ọgu.
1 Três anos se passaram sem haver guerra entre Síria e Israel.
2 Yọ bụru l'afa k'ẹto ono bẹ Jehoshafatu, bụ eze ndu Júda kpakfuru Éhabu, bụ eze ndu Ízurẹlu.
2 Porém, no terceiro ano, Josafá, rei de Judá, foi visitar o rei de Israel.
3 Eze ndu Ízurẹlu ajị ndu ozi iya: “?Unu marua l'ọ bụ ayịbedua nwe Rámọtu-Gíledu; to nwe iphe, ayi eme; t'ayi nafụta iya l'ẹka eze ndu Áramu?”
3 Este perguntou aos seus servos: — Vocês não sabem que Ramote-Gileade é nossa, e nós ficamos quietos e não a tiramos das mãos do rei da Síria?
4 Ya ndono; yọ jị Jehoshafatu: “?M'oo-tsoru iya je ọgu lẹ Rámọtu-Gíledu tọo?”
4 Então perguntou a Josafá: — Você vai comigo à batalha contra Ramote-Gileade? Josafá respondeu ao rei de Israel: — Sou como você é, o meu povo é como o seu povo, e os meus cavalos são como os seus cavalos.
5 Jehoshafatu asụ iya: “T'ọ kpataodukwa ishi; maru iphe, Ojejoje e-kfu.”
5 Josafá disse mais ao rei de Israel: — Consulte primeiro a palavra do
6 Tọ dụ iya bụ; eze ndu Ízurẹlu abya achịkobe ndu nkfuchiru, ruru ụnu madzụ; jị ẹphe: “?Ya e-je ọgu lẹ Rámọtu-Gíledu; tọo tẹ ya be ejeshi?”
6 Então o rei de Israel reuniu os profetas, cerca de quatrocentos homens, e lhes perguntou: — Devo ir e lutar contra Ramote-Gileade ou devo me conter? Eles responderam: — Vá, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.
7 Jehoshafatu asụ: “?To nwedu onye nkfuchiru Ojejoje, nọ l'ẹke-a t'ayi kpata iya ishi?”
7 Mas Josafá perguntou: — Não há aqui ainda algum profeta do
8 Eze ndu Ízurẹlu asụ iya: “L'o nwefukwaaru onye lanụ, ayi e-shi l'ẹka iya kpata Ojejoje ishi. Ọle onye ono dụ iya ashị; kẹ l'e to kfubua okfu ọma l'ẹhu iya; gbahalẹphu ẹjo iya. Onye ono bụ Mikaya Imula.”
8 O rei de Israel respondeu a Josafá: — Há um ainda, por meio de quem podemos consultar o Josafá disse: — O rei não deveria falar assim.
9 Tọ dụ iya bụ; eze ndu Ízurẹlu abya ekua nwozi iya nanụ; sụ iya: “T'o duta Mikaya Imula t'ọ bya nta-a nta-a.”
9 Então o rei de Israel chamou um oficial e disse: — Traga-me depressa Micaías, filho de Inlá.
10 Ya ndono; eze ndu Ízurẹlu yẹle Jehoshafatu, bụ eze ndu Júda eyeshia uwe eze ẹphe; sụgatsuaru l'aba-eze ẹphe l'ẹke eetsuje balị l'ọnu ẹke e shi abahụ l'obu-edukfu Samériya; ndu nkfuchiru ono l'ẹphe ha a-nọdu ẹphe l'ifu ekfugbaa iphe, ẹphe ekfu.
10 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, estavam assentados, cada um no seu trono, vestidos de trajes reais, numa eira à entrada do portão da cidade de Samaria; e todos os profetas profetizavam diante deles.
11 Zedekaya Kenana egude ígwè meshia mpo; bya asụ: “Lẹ Ojejoje, bụ Nchileke sụru: ‘Lẹ mpo-wa; bẹ ii-gude adụ ndu Áramu jeye teke ii-kpochafu ẹphe.’ ”
11 Zedequias, filho de Quenaana, fez para si uns chifres de ferro e disse: — Assim diz o
12 Olu ndu nkfuchiru ono l'ẹphe ha abụru iphe lanụ: “T'o je ọgu lẹ Rámọtu-Gíledu; je emekputa; kẹle Ojejoje e-woru-a mkpụkpu ono ye nggụbe eze l'ẹka.”
12 Todos os profetas profetizaram assim, dizendo: — Suba a Ramote-Gileade! Você triunfará! O
13 Onye ono, jeru oku Mikaya ono asụ iya: “Lekwa; l'olu ndu nkfuchiru ọphu bẹ wụkwaru nanụ; l'ekfu lẹ k'ọma a-dụru eze. Byiko; tẹ okfu nggu lẹ ndu ọphu bụkwaru nanụ; mbụ t'i kfukwaa okfu, dụ mma.”
13 O mensageiro que tinha ido chamar Micaías falou-lhe, dizendo: — Eis que as palavras dos profetas a uma voz predizem coisas boas para o rei. Portanto, que a sua palavra seja como a palavra de um deles; fale o que é bom.
14 Mikaya asụ: “Kamẹnu; ọ bụlekwaphu iphe, Ojejoje kfuru iya; bẹ ya e-kfu.”
14 Micaías respondeu: — Tão certo como vive o
15 Mikaya abyaruta; eze ajị iya: “Mikaya; ?bụ t'ayi jee ọgu lẹ Rámọtu-Gíledu; tọo t'ayi be ejeshi?”
15 Quando ele chegou à presença do rei, este lhe perguntou: — Micaías, devemos ir a Ramote-Gileade para a batalha ou devemos nos conter? Ele respondeu: — Vá! Você triunfará! O
16 Eze asụ iya: “?Bụ ugbo ole bẹ ya a-rọ ngu t'i gude ẹpha Ojejoje kfuaru iya ire-lanụ?”
16 O rei lhe disse: — Quantas vezes devo fazer você jurar que não me fale a não ser a verdade em nome do
17 Mikaya asụ iya: “Lẹ ya phụru ẹge ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha gbakashịhuru nanụ nanụ l'ugvu l'ọ bụ atụru, ẹ-te nwedu onye nche. Ojejoje asụ: ‘Lẹ ndu-a te nwedu onye ishi. Ọo ya bụ t'onyenọnu lashia l'ufu iya l'ẹhu-agu.’ ”
17 Então Micaías disse: — Vi todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não têm pastor. E o
18 Eze ndu Ízurẹlu asụ Jehoshafatu: “?Ya te kfuhaadaru ngu l'ẹ to kfudu iphe, dụ mma l'ishi iya; gbahaa ẹjo iya?”
18 Então o rei de Israel disse a Josafá: — Eu não disse a você que a meu respeito ele não profetiza o que é bom, mas somente o que é mau?
19 Mikaya ekfukwaru iphe, ookfu; sụ: “Ngwaa; ngabẹ nchị nụa iphe, Ojejoje kfuru: Ya phụru Ojejoje l'ẹke ọ nọ l'aba-eze iya; ndu ojozi-imigwe agbaa ya mgburumgburu: ndu vudo iya l'ẹka-ụtara; ndu evudo iya l'ẹka-ibyita.
19 Micaías prosseguiu: — Portanto, ouça a palavra do
20 Ojejoje asụ ẹphe: ‘?Bụ onye e-je ekfubuta Éhabu t'o je ọgu lẹ Rámọtu-Gíledu; k'ọphu ishi iya e-phuhu l'ẹke ono?’
20 Então o Senhor perguntou: “Quem enganará Acabe, para que vá e seja morto em Ramote-Gileade?” E um dizia uma coisa, e outro dizia outra coisa.
21 E metsua; ojozi lanụ alụfuta bya evudo l'ifu Ojejoje; sụ: ‘L'ọo yẹbedua e-je ekfubuta iya.’
21 Então um espírito saiu, se apresentou diante do Senhor e disse: “Eu o enganarei.” O Senhor perguntou: “Como?”
22 “Ojejoje ajị iya: ‘?Nanụ ẹge ii-shi kfubuta iya?’
22 Ele respondeu: “Sairei e serei um espírito mentiroso na boca de todos os profetas do rei.” Então o Senhor disse: “Você conseguirá enganá-lo. Vá e faça assim.”
23 “Ọo ya bụ; t'ị maru lẹ Ojejoje yewaru ndu nkfuchiru ngu l'ẹphe ha nwamaa ẹjo-ire l'ọnu. Ojejoje kfuakwaru ọkpu-akpọhu tukobe ngu l'ishi.”
23 E agora eis que o Senhor pôs esse espírito mentiroso na boca de todos estes seus profetas e o Senhor declarou que um mal vai lhe acontecer.
24 Ya ndono; Zedekaya Kenana eje ebyiaru iya Mikaya l'ishi nchị; sụ iya: “?Nanụ ẹge Ume Ojejoje shiru lụfu yẹbedua l'ẹhu; bya ekfuru yeru ngu?”
24 Então Zedequias, filho de Quenaana, chegou, deu uma bofetada em Micaías e perguntou: — Por onde é que passou o Espírito do
25 Mikaya asụ: “Mbọku, ịi-maru bụ mbọku ono, ii-je edomia onwongu l'ime ime mkpura ono.”
25 Micaías respondeu: — Eis que você o verá no dia em que estiver correndo de quarto em quarto, tentando se esconder!
26 Eze ndu Ízurẹlu asụ ẹphe: “Unu kpụta Mikaya kpụ-kfu Amọnu, bụ ọ-chị-ọha mkpụkpu; mẹ Jowashi, bụ nwa eze.
26 Então o rei de Israel disse: — Prenda Micaías e leve-o de volta a Amom, governador da cidade, e a Joás, filho do rei.
27 Unu asụ ẹphe l'eze: ‘Unu tụ-chia onye-a l'ọka-mkpọro; tụbataje nwa nri atụbata; nụ iya; unu edejee ya nwa mini edee l'ọnu jeye; ya ejee; lata l'ẹhu-agu.’ ”
27 E diga: “Assim diz o rei: Metam este homem na cadeia e o ponham a pão e água, até que eu volte em paz.”
28 Mikaya asụ: “Ị -laa l'ẹhu-agu; nggu amaru l'ẹ tọ bụdu Ojejoje bẹ shi iya l'ọnu kfua okfu.” Yọ sụ ndu nọ l'ẹke ono t'ẹphe tụbe nvọ l'okfu iya ono.
28 Micaías disse: — Se o rei de fato voltar em paz, é porque o E acrescentou: — Que todos os povos ouçam isto!
29 Ya ndono; eze ndu Ízurẹlu; mẹ Jehoshafatu, bụ eze ndu Júda atụgbua jeshia Rámọtu-Gíledu.
29 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, foram atacar Ramote-Gileade.
30 Eze ndu Ízurẹlu asụ Jehoshafatu: “Ya e-me onwiya t'ẹ b'a ma onye ya bụ; bahụ l'ọgu ono. Nggụbedua eyee uwe-eze ngu.” Eze ndu Ízurẹlu abya emee onwiya t'ẹ b'a ma l'ọo ya bahụ l'ọgu ono.
30 O rei de Israel disse a Josafá: — Eu vou me disfarçar e entrar no combate, mas você use os seus trajes reais. E assim o rei de Israel se disfarçou e entrou no combate.
31 Eze ndu Áramu bẹ kfuhawaru ndu ishi ụgbo-ịnya iya, dụ ụkporo madzụ l'ụmadzu iri l'ẹbo; sụ ẹphe: “Unu ba etsokwa onye ukfu; m'ọ bụ onye nta ọgu. Onye unu e-tso ọgu kpụu; bụ eze ndu Ízurẹlu.”
31 Ora, o rei da Síria havia ordenado aos trinta e dois capitães dos seus carros de guerra que não lutassem nem contra pequeno nem contra grande, mas somente contra o rei de Israel.
32 Ndu ishi ụgbo-ịnya ono aphụlephu Jehoshafatu; sụ: “Ọ kwa eze ndu Ízurẹlu ọbu ndọ-ọ!” Ẹphe aghazia t'ẹphe tso iya ọgu; Jehoshafatu eye mkpu l'ọnu.
32 Quando os capitães dos carros viram Josafá, disseram: — Aquele certamente é o rei de Israel. E se dirigiram até ele para o atacar. Porém Josafá gritou.
33 Ndu ono, agba ụgbo-ịnya ono amaru teke ono l'ẹ tọ bụdu yẹbedua bụ eze ndu Ízurẹlu; haa ya achịchi.
33 Quando os capitães dos carros de guerra viram que não era o rei de Israel, deixaram de persegui-lo.
34 Yo nweru onye agbalẹphu akfụ nk'iya; to nwe ẹke ọ kwata gọbe iya agọbe. Yo je adaa eze ndu Ízurẹlu l'ẹhu lẹ mgbaku ẹke ọ kwa ngwa-ọgu iya. Eze arangarahu; sụ onye angaru iya ụgbo-ịnya: “Kpọlaa azụ; pafụ iya l'ọgu-wa; kẹ l'e meruwaru iya ẹhu.”
34 Então um homem entesou o arco e, atirando ao acaso, atingiu o rei de Israel por entre as juntas da sua armadura. Então o rei Acabe disse ao condutor do seu carro: — Dê a volta e leve-me para fora do combate, porque estou gravemente ferido.
35 Ọgu ono ekpohu ọku mbọku ono; e kepyabe eze ekepyabe l'ụgbo-ịnya ono; ẹphe lẹ ndu Áramu l'alụ iya. Mee, shi l'ẹke ono, e mekaru iya iphe ono awụ ala l'alị ụgbo-ịnya ono. Yo be l'urẹnyashi iya; yọ nwụhu.
35 A batalha se intensificou naquele dia. Quanto ao rei, seguraram-no em pé no seu carro de guerra de frente para os sírios, mas à tarde ele morreu. O sangue corria da ferida para o fundo do carro.
36 Ẹnyanwu arịbadelephu; e woru mkpu chia l'ẹke ndu sọja nọ; sụ ẹphe: “T'onyenọnu yekwa ọkpa l'ẹke o yeru iya!”
36 Ao pôr do sol, fez-se ouvir um grito pelo acampamento, que dizia: — Cada um para a sua cidade, e cada um para a sua terra!
37 Tọ dụ iya bụ; eze anwụhu; a pata iya bya elia lẹ Samériya.
37 Morto o rei, levaram-no a Samaria, onde o sepultaram.
38 Ẹphe eje asaa ụgbo-ịnya ono asasa l'okpuru Samériya, bụ ẹke ndu agba ọkpara aghụje ẹhu. Nkụta erichaa mee ya ẹge ono, Ojejoje kfuhawaru iya ono.
38 Quando lavaram o carro de guerra junto à cisterna de Samaria, os cães lamberam o sangue do rei, segundo a palavra que o Senhor tinha dito; as prostitutas banharam-se naquelas águas.
39 Iphe ọdo, meeberu nụ teke Éhabu shi achị; mẹ iphemiphe ọbule, yẹbedua meru; mẹ k'ụlo-eze, ọ kpụru gude eze-enyi memaa ya; mẹ kẹ mkpụkpu, ọ kpụshiru; yo shihugbaa ike b'e dekotaru l'ẹkwo, e deshiru iphe meru nụ l'oge ndu eze Ízurẹlu.
39 Quanto aos demais atos de Acabe, a tudo o que fez, ao palácio de marfim que construiu e a todas as cidades que edificou, não está tudo escrito no Livro da História dos Reis de Israel?
40 Ya ndono; Éhabu anwụhu lakfushia nna iya phẹ. Ehezáya, bụ nwatibe iya kẹ nwoke abụru eze l'ọzori iya.
40 Assim, Acabe morreu, e Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.
41 Jehoshafatu Ása wataru ọchi ndu Júda l'afa, kwe Éhabu afa ẹno, ọ wataru ọchi ndu Ízurẹlu.
41 Josafá, filho de Asa, começou a reinar sobre Judá no quarto ano do reinado de Acabe, rei de Israel.
42 Iphe Jehoshafatu gbaru bụ ụkporo afa l'afa iri l'ise teke ọ wataru ọchi ndu Júda. Yọ chịa ụkporo afa l'afa ise lẹ Jerúsalemu. Ẹpha nne iya bụ Azuba; nwatibe Shilihi.
42 Josafá tinha trinta e cinco anos de idade quando começou a reinar e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. A mãe dele se chamava Azuba e era filha de Sili.
43 Jehoshafatu bẹ tsoru ụbeka nna iya, bụ Ása. Ẹ to nwedu ọphu ọ haru m'ọo nanụ. O meru iphe, kfụru nhamụnha l'ẹnya Ojejoje. Ọ bụ l'ẹ to wofudu ẹke aagwajẹ iphe. Ndu Ízurẹlu l'ejeje ọchi ẹja; l'akpọ ínsẹnsu ọku l'ẹke ono.
43 Josafá andou em todos os caminhos de Asa, seu pai; não se desviou deles e fez o que era reto aos olhos do Senhor .
44 Jehoshafatu mekwaruphu; yẹle eze ndu Ízurẹlu anọdu lẹ nchị-odoo.
44 Os lugares altos, porém, não foram destruídos; neles, o povo ainda oferecia sacrifícios e queimava incenso.
45 Iphe ọdo, meeberu nụ teke Jehoshafatu shi achị; ike, ọ kparu; mẹ ẹge o gude lụa ọgu b'e dekotaru l'ẹkwo, e deshiru iphe meru nụ l'oge ndu eze Júda.
45 Josafá viveu em paz com o rei de Israel.
46 Unwoke ndu shi nọdu l'ụlo agwa l'agba ọkpara, bụ ndu ọphu phọduru nụ teke nna iya shi bụru eze b'ọ chịshikotaru l'alị ono.
46 Quanto aos demais atos de Josafá, ao poder que mostrou e como guerreou, não está tudo escrito no Livro da História dos Reis de Judá?
47 Teke ono bẹ ndu Édọmu te nwedu eze, achị ẹphe; yọ bụru onye nọ-tsotaru eze bẹ achị nụ.
47 Também exterminou da terra os restantes dos prostitutos cultuais que ficaram nos dias de Asa, seu pai.
48 Jehoshafatu bẹ nweru ụgbo-mini Tashishi, ejeje Ofi je ovuta mkpọla-ododo. Obenu l'ụgbo-mini ono kpuru lẹ Ezeyọnu-Géba; to jehe.
48 Nessa época não havia rei em Edom, porém somente um governador.
49 L'oge ono bẹ Ehezáya Éhabu sụru Jehoshafatu: “Tẹ ndu ozi iya; mẹ ndu ozi ngu tsojeru ụgbo-mini ono.” Jehoshafatu ajịka.
49 Josafá fez grandes navios, para irem a Ofir em busca de ouro; porém não foram, porque os navios se quebraram em Eziom-Geber.
50 Ya ndono; Jehoshafatu anwụhu; lakfushia nna iya phẹ. E lia ya l'ẹke e liru nna iya phẹ lẹ Mkpụkpu Dévidi, bụ nna iya. Jehoramu, bụ nwatibe iya kẹ nwoke abụru eze nọ-chia ẹnya iya.
50 Então Acazias, filho de Acabe, disse a Josafá: — Deixe que os meus servos naveguem com os seus. Porém Josafá não quis.
51 Ehezáya Éhabu wataru ọchi ndu Ízurẹlu l'afa, kwe Jehoshafatu afa iri l'ẹsaa, ọ wataru ọchi ndu Júda. Ọ chịru ndu Ízurẹlu afa labụ lẹ Samériya.
51 Josafá morreu e foi sepultado na Cidade de Davi, seu pai; e Jeorão, seu filho, reinou em seu lugar.
52 O meru ẹjo iphe l'ẹnya Ojejoje; tsoo ụbeka nna iya; mẹ kẹ nne iya; tsoo ụbeka Jeróbuwamu Nébatu; mbụ onye ono, kpataru tẹ ndu Ízurẹlu mee ẹjo iphe ono.
52 Acazias, filho de Acabe, começou a reinar sobre Israel em Samaria, no décimo sétimo ano do reinado de Josafá, rei de Judá; e reinou dois anos sobre Israel.
53 Yoo shi egwojeru Bálụ ẹja; l'abaru iya ẹja; shi ẹge ono kpatsua Ojejoje, bụ Nchileke kẹ Ízurẹlu ẹhu-eghughu ẹge ono, nna iya meru ono.
53 Fez o que era mau aos olhos do Senhor , pois andou nos caminhos de seu pai, bem como nos caminhos de sua mãe e nos caminhos de Jeroboão, filho de Nebate, que levou Israel a pecar.
54 — ausente —
54 Ele serviu a Baal, e o adorou, como o seu pai havia feito antes dele, provocando o Senhor , Deus de Israel, à ira.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.