1 Reis 22
Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARA
1 A nọo afa ẹto; ndu Áramu; ẹphe lẹ ndu Ízurẹlu ta alụ ọgu.
1 Três anos se passaram sem haver guerra entre a Síria e Israel.
2 Yọ bụru l'afa k'ẹto ono bẹ Jehoshafatu, bụ eze ndu Júda kpakfuru Éhabu, bụ eze ndu Ízurẹlu.
2 Porém, no terceiro ano, desceu Josafá, rei de Judá, para avistar-se com o rei de Israel.
3 Eze ndu Ízurẹlu ajị ndu ozi iya: “?Unu marua l'ọ bụ ayịbedua nwe Rámọtu-Gíledu; to nwe iphe, ayi eme; t'ayi nafụta iya l'ẹka eze ndu Áramu?”
3 Disse o rei de Israel aos seus servos: Não sabeis vós que Ramote-Gileade é nossa, e nós hesitamos em tomá-la das mãos do rei da Síria?
4 Ya ndono; yọ jị Jehoshafatu: “?M'oo-tsoru iya je ọgu lẹ Rámọtu-Gíledu tọo?”
4 Então, perguntou a Josafá: Irás tu comigo à peleja, a Ramote-Gileade? Respondeu Josafá ao rei de Israel: Serei como tu és, o meu povo, como o teu povo, os meus cavalos, como os teus cavalos.
5 Jehoshafatu asụ iya: “T'ọ kpataodukwa ishi; maru iphe, Ojejoje e-kfu.”
5 Disse mais Josafá ao rei de Israel: Consulta primeiro a palavra do Senhor .
6 Tọ dụ iya bụ; eze ndu Ízurẹlu abya achịkobe ndu nkfuchiru, ruru ụnu madzụ; jị ẹphe: “?Ya e-je ọgu lẹ Rámọtu-Gíledu; tọo tẹ ya be ejeshi?”
6 Então, o rei de Israel ajuntou os profetas, cerca de quatrocentos homens, e lhes disse: Irei à peleja contra Ramote-Gileade ou deixarei de ir? Eles disseram: Sobe, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.
7 Jehoshafatu asụ: “?To nwedu onye nkfuchiru Ojejoje, nọ l'ẹke-a t'ayi kpata iya ishi?”
7 Disse, porém, Josafá: Não há aqui ainda algum profeta do Senhor para o consultarmos?
8 Eze ndu Ízurẹlu asụ iya: “L'o nwefukwaaru onye lanụ, ayi e-shi l'ẹka iya kpata Ojejoje ishi. Ọle onye ono dụ iya ashị; kẹ l'e to kfubua okfu ọma l'ẹhu iya; gbahalẹphu ẹjo iya. Onye ono bụ Mikaya Imula.”
8 Respondeu o rei de Israel a Josafá: Há um ainda, pelo qual se pode consultar o Senhor , porém eu o aborreço, porque nunca profetiza de mim o que é bom, mas somente o que é mau. Este é Micaías, filho de Inlá. Disse Josafá: Não fale o rei assim.
9 Tọ dụ iya bụ; eze ndu Ízurẹlu abya ekua nwozi iya nanụ; sụ iya: “T'o duta Mikaya Imula t'ọ bya nta-a nta-a.”
9 Então, o rei de Israel chamou um oficial e disse: Traze-me depressa Micaías, filho de Inlá.
10 Ya ndono; eze ndu Ízurẹlu yẹle Jehoshafatu, bụ eze ndu Júda eyeshia uwe eze ẹphe; sụgatsuaru l'aba-eze ẹphe l'ẹke eetsuje balị l'ọnu ẹke e shi abahụ l'obu-edukfu Samériya; ndu nkfuchiru ono l'ẹphe ha a-nọdu ẹphe l'ifu ekfugbaa iphe, ẹphe ekfu.
10 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, estavam assentados, cada um no seu trono, vestidos de trajes reais, numa eira à entrada da porta de Samaria; e todos os profetas profetizavam diante deles.
11 Zedekaya Kenana egude ígwè meshia mpo; bya asụ: “Lẹ Ojejoje, bụ Nchileke sụru: ‘Lẹ mpo-wa; bẹ ii-gude adụ ndu Áramu jeye teke ii-kpochafu ẹphe.’ ”
11 Zedequias, filho de Quenaana, fez para si uns chifres de ferro e disse: Assim diz o Senhor : Com este escornearás os siros até de todo os consumir.
12 Olu ndu nkfuchiru ono l'ẹphe ha abụru iphe lanụ: “T'o je ọgu lẹ Rámọtu-Gíledu; je emekputa; kẹle Ojejoje e-woru-a mkpụkpu ono ye nggụbe eze l'ẹka.”
12 Todos os profetas profetizaram assim, dizendo: Sobe a Ramote-Gileade e triunfarás, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.
13 Onye ono, jeru oku Mikaya ono asụ iya: “Lekwa; l'olu ndu nkfuchiru ọphu bẹ wụkwaru nanụ; l'ekfu lẹ k'ọma a-dụru eze. Byiko; tẹ okfu nggu lẹ ndu ọphu bụkwaru nanụ; mbụ t'i kfukwaa okfu, dụ mma.”
13 O mensageiro que fora chamar a Micaías falou-lhe, dizendo: Eis que as palavras dos profetas a uma voz predizem coisas boas para o rei; seja, pois, a tua palavra como a palavra de um deles e fala o que é bom.
14 Mikaya asụ: “Kamẹnu; ọ bụlekwaphu iphe, Ojejoje kfuru iya; bẹ ya e-kfu.”
14 Respondeu Micaías: Tão certo como vive o Senhor , o que o Senhor me disser, isso falarei.
15 Mikaya abyaruta; eze ajị iya: “Mikaya; ?bụ t'ayi jee ọgu lẹ Rámọtu-Gíledu; tọo t'ayi be ejeshi?”
15 E, vindo ele ao rei, este lhe perguntou: Micaías, iremos a Ramote-Gileade à peleja ou deixaremos de ir? Ele lhe respondeu: Sobe e triunfarás, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.
16 Eze asụ iya: “?Bụ ugbo ole bẹ ya a-rọ ngu t'i gude ẹpha Ojejoje kfuaru iya ire-lanụ?”
16 O rei lhe disse: Quantas vezes te conjurarei, que não me fales senão a verdade em nome do Senhor ?
17 Mikaya asụ iya: “Lẹ ya phụru ẹge ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha gbakashịhuru nanụ nanụ l'ugvu l'ọ bụ atụru, ẹ-te nwedu onye nche. Ojejoje asụ: ‘Lẹ ndu-a te nwedu onye ishi. Ọo ya bụ t'onyenọnu lashia l'ufu iya l'ẹhu-agu.’ ”
17 Então, disse ele: Vi todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não têm pastor; e disse o Senhor : Estes não têm dono; torne cada um em paz para a sua casa.
18 Eze ndu Ízurẹlu asụ Jehoshafatu: “?Ya te kfuhaadaru ngu l'ẹ to kfudu iphe, dụ mma l'ishi iya; gbahaa ẹjo iya?”
18 Então, o rei de Israel disse a Josafá: Não te disse eu que ele não profetiza a meu respeito o que é bom, mas somente o que é mau?
19 Mikaya ekfukwaru iphe, ookfu; sụ: “Ngwaa; ngabẹ nchị nụa iphe, Ojejoje kfuru: Ya phụru Ojejoje l'ẹke ọ nọ l'aba-eze iya; ndu ojozi-imigwe agbaa ya mgburumgburu: ndu vudo iya l'ẹka-ụtara; ndu evudo iya l'ẹka-ibyita.
19 Micaías prosseguiu: Ouve, pois, a palavra do Senhor : Vi o Senhor assentado no seu trono, e todo o exército do céu estava junto a ele, à sua direita e à sua esquerda.
20 Ojejoje asụ ẹphe: ‘?Bụ onye e-je ekfubuta Éhabu t'o je ọgu lẹ Rámọtu-Gíledu; k'ọphu ishi iya e-phuhu l'ẹke ono?’
20 Perguntou o Senhor : Quem enganará a Acabe, para que suba e caia em Ramote-Gileade? Um dizia desta maneira, e outro, de outra.
21 E metsua; ojozi lanụ alụfuta bya evudo l'ifu Ojejoje; sụ: ‘L'ọo yẹbedua e-je ekfubuta iya.’
21 Então, saiu um espírito, e se apresentou diante do Senhor , e disse: Eu o enganarei. Perguntou-lhe o Senhor : Com quê?
22 “Ojejoje ajị iya: ‘?Nanụ ẹge ii-shi kfubuta iya?’
22 Respondeu ele: Sairei e serei espírito mentiroso na boca de todos os seus profetas. Disse o Senhor : Tu o enganarás e ainda prevalecerás; sai e faze-o assim.
23 “Ọo ya bụ; t'ị maru lẹ Ojejoje yewaru ndu nkfuchiru ngu l'ẹphe ha nwamaa ẹjo-ire l'ọnu. Ojejoje kfuakwaru ọkpu-akpọhu tukobe ngu l'ishi.”
23 Eis que o Senhor pôs o espírito mentiroso na boca de todos estes teus profetas e o Senhor falou o que é mau contra ti.
24 Ya ndono; Zedekaya Kenana eje ebyiaru iya Mikaya l'ishi nchị; sụ iya: “?Nanụ ẹge Ume Ojejoje shiru lụfu yẹbedua l'ẹhu; bya ekfuru yeru ngu?”
24 Então, Zedequias, filho de Quenaana, chegou, deu uma bofetada em Micaías e disse: Por onde saiu de mim o Espírito do Senhor para falar a ti?
25 Mikaya asụ: “Mbọku, ịi-maru bụ mbọku ono, ii-je edomia onwongu l'ime ime mkpura ono.”
25 Disse Micaías: Eis que o verás naquele mesmo dia, quando entrares de câmara em câmara, para te esconderes.
26 Eze ndu Ízurẹlu asụ ẹphe: “Unu kpụta Mikaya kpụ-kfu Amọnu, bụ ọ-chị-ọha mkpụkpu; mẹ Jowashi, bụ nwa eze.
26 Então, disse o rei de Israel: Tomai Micaías e devolvei-o a Amom, governador da cidade, e a Joás, filho do rei;
27 Unu asụ ẹphe l'eze: ‘Unu tụ-chia onye-a l'ọka-mkpọro; tụbataje nwa nri atụbata; nụ iya; unu edejee ya nwa mini edee l'ọnu jeye; ya ejee; lata l'ẹhu-agu.’ ”
27 e direis: Assim diz o rei: Metei este homem na casa do cárcere e angustiai-o, com escassez de pão e de água, até que eu volte em paz.
28 Mikaya asụ: “Ị -laa l'ẹhu-agu; nggu amaru l'ẹ tọ bụdu Ojejoje bẹ shi iya l'ọnu kfua okfu.” Yọ sụ ndu nọ l'ẹke ono t'ẹphe tụbe nvọ l'okfu iya ono.
28 Disse Micaías: Se voltares em paz, não falou o Senhor , na verdade, por mim. Disse mais: Ouvi isto, vós, todos os povos!
29 Ya ndono; eze ndu Ízurẹlu; mẹ Jehoshafatu, bụ eze ndu Júda atụgbua jeshia Rámọtu-Gíledu.
29 Subiram o rei de Israel e Josafá, rei de Judá, a Ramote-Gileade.
30 Eze ndu Ízurẹlu asụ Jehoshafatu: “Ya e-me onwiya t'ẹ b'a ma onye ya bụ; bahụ l'ọgu ono. Nggụbedua eyee uwe-eze ngu.” Eze ndu Ízurẹlu abya emee onwiya t'ẹ b'a ma l'ọo ya bahụ l'ọgu ono.
30 Disse o rei de Israel a Josafá: Eu me disfarçarei e entrarei na peleja; tu, porém, traja as tuas vestes. Disfarçou-se, pois, o rei de Israel e entrou na peleja.
31 Eze ndu Áramu bẹ kfuhawaru ndu ishi ụgbo-ịnya iya, dụ ụkporo madzụ l'ụmadzu iri l'ẹbo; sụ ẹphe: “Unu ba etsokwa onye ukfu; m'ọ bụ onye nta ọgu. Onye unu e-tso ọgu kpụu; bụ eze ndu Ízurẹlu.”
31 Ora, o rei da Síria dera ordem aos trinta e dois capitães dos seus carros, dizendo: Não pelejareis nem contra pequeno nem contra grande, mas somente contra o rei de Israel.
32 Ndu ishi ụgbo-ịnya ono aphụlephu Jehoshafatu; sụ: “Ọ kwa eze ndu Ízurẹlu ọbu ndọ-ọ!” Ẹphe aghazia t'ẹphe tso iya ọgu; Jehoshafatu eye mkpu l'ọnu.
32 Vendo os capitães dos carros Josafá, disseram: Certamente, este é o rei de Israel. E a ele se dirigiram para o atacar. Porém Josafá gritou.
33 Ndu ono, agba ụgbo-ịnya ono amaru teke ono l'ẹ tọ bụdu yẹbedua bụ eze ndu Ízurẹlu; haa ya achịchi.
33 Vendo os capitães dos carros que não era o rei de Israel, deixaram de o perseguir.
34 Yo nweru onye agbalẹphu akfụ nk'iya; to nwe ẹke ọ kwata gọbe iya agọbe. Yo je adaa eze ndu Ízurẹlu l'ẹhu lẹ mgbaku ẹke ọ kwa ngwa-ọgu iya. Eze arangarahu; sụ onye angaru iya ụgbo-ịnya: “Kpọlaa azụ; pafụ iya l'ọgu-wa; kẹ l'e meruwaru iya ẹhu.”
34 Então, um homem entesou o arco e, atirando ao acaso, feriu o rei de Israel por entre as juntas da sua armadura; então, disse este ao seu cocheiro: Vira e leva-me para fora do combate, porque estou gravemente ferido.
35 Ọgu ono ekpohu ọku mbọku ono; e kepyabe eze ekepyabe l'ụgbo-ịnya ono; ẹphe lẹ ndu Áramu l'alụ iya. Mee, shi l'ẹke ono, e mekaru iya iphe ono awụ ala l'alị ụgbo-ịnya ono. Yo be l'urẹnyashi iya; yọ nwụhu.
35 A peleja tornou-se renhida naquele dia; quanto ao rei, seguraram-no de pé no carro defronte dos siros, mas à tarde morreu. O sangue corria da ferida para o fundo do carro.
36 Ẹnyanwu arịbadelephu; e woru mkpu chia l'ẹke ndu sọja nọ; sụ ẹphe: “T'onyenọnu yekwa ọkpa l'ẹke o yeru iya!”
36 Ao pôr do sol, fez-se ouvir um pregão pelo exército, que dizia: Cada um para a sua cidade, e cada um para a sua terra!
37 Tọ dụ iya bụ; eze anwụhu; a pata iya bya elia lẹ Samériya.
37 Morto o rei, levaram-no a Samaria, onde o sepultaram.
38 Ẹphe eje asaa ụgbo-ịnya ono asasa l'okpuru Samériya, bụ ẹke ndu agba ọkpara aghụje ẹhu. Nkụta erichaa mee ya ẹge ono, Ojejoje kfuhawaru iya ono.
38 Quando lavaram o carro junto ao açude de Samaria, os cães lamberam o sangue do rei, segundo a palavra que o Senhor tinha dito; as prostitutas banharam-se nestas águas.
39 Iphe ọdo, meeberu nụ teke Éhabu shi achị; mẹ iphemiphe ọbule, yẹbedua meru; mẹ k'ụlo-eze, ọ kpụru gude eze-enyi memaa ya; mẹ kẹ mkpụkpu, ọ kpụshiru; yo shihugbaa ike b'e dekotaru l'ẹkwo, e deshiru iphe meru nụ l'oge ndu eze Ízurẹlu.
39 Quanto aos mais atos de Acabe, e a tudo quanto fez, e à casa de marfim que construiu, e a todas as cidades que edificou, porventura, não estão escritos no Livro da História dos Reis de Israel?
40 Ya ndono; Éhabu anwụhu lakfushia nna iya phẹ. Ehezáya, bụ nwatibe iya kẹ nwoke abụru eze l'ọzori iya.
40 Assim, descansou Acabe com seus pais; e Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.
41 Jehoshafatu Ása wataru ọchi ndu Júda l'afa, kwe Éhabu afa ẹno, ọ wataru ọchi ndu Ízurẹlu.
41 E Josafá, filho de Asa, começou a reinar sobre Judá no quarto ano de Acabe, rei de Israel.
42 Iphe Jehoshafatu gbaru bụ ụkporo afa l'afa iri l'ise teke ọ wataru ọchi ndu Júda. Yọ chịa ụkporo afa l'afa ise lẹ Jerúsalemu. Ẹpha nne iya bụ Azuba; nwatibe Shilihi.
42 Era Josafá da idade de trinta e cinco anos quando começou a reinar; e vinte e cinco anos reinou em Jerusalém. Sua mãe se chamava Azuba, filha de Sili.
43 Jehoshafatu bẹ tsoru ụbeka nna iya, bụ Ása. Ẹ to nwedu ọphu ọ haru m'ọo nanụ. O meru iphe, kfụru nhamụnha l'ẹnya Ojejoje. Ọ bụ l'ẹ to wofudu ẹke aagwajẹ iphe. Ndu Ízurẹlu l'ejeje ọchi ẹja; l'akpọ ínsẹnsu ọku l'ẹke ono.
43 Ele andou em todos os caminhos de Asa, seu pai; não se desviou deles e fez o que era reto perante o Senhor .
44 Jehoshafatu mekwaruphu; yẹle eze ndu Ízurẹlu anọdu lẹ nchị-odoo.
44 Todavia, os altos não se tiraram; neles, o povo ainda sacrificava e queimava incenso.
45 Iphe ọdo, meeberu nụ teke Jehoshafatu shi achị; ike, ọ kparu; mẹ ẹge o gude lụa ọgu b'e dekotaru l'ẹkwo, e deshiru iphe meru nụ l'oge ndu eze Júda.
45 Josafá viveu em paz com o rei de Israel.
46 Unwoke ndu shi nọdu l'ụlo agwa l'agba ọkpara, bụ ndu ọphu phọduru nụ teke nna iya shi bụru eze b'ọ chịshikotaru l'alị ono.
46 Quanto aos mais atos de Josafá, e ao poder que mostrou, e como guerreou, porventura, não estão escritos no Livro da História dos Reis de Judá?
47 Teke ono bẹ ndu Édọmu te nwedu eze, achị ẹphe; yọ bụru onye nọ-tsotaru eze bẹ achị nụ.
47 Também exterminou da terra os restantes dos prostitutos cultuais que ficaram nos dias de Asa, seu pai.
48 Jehoshafatu bẹ nweru ụgbo-mini Tashishi, ejeje Ofi je ovuta mkpọla-ododo. Obenu l'ụgbo-mini ono kpuru lẹ Ezeyọnu-Géba; to jehe.
48 Então, não havia rei em Edom, porém reinava um governador.
49 L'oge ono bẹ Ehezáya Éhabu sụru Jehoshafatu: “Tẹ ndu ozi iya; mẹ ndu ozi ngu tsojeru ụgbo-mini ono.” Jehoshafatu ajịka.
49 Fez Josafá navios de Társis, para irem a Ofir em busca de ouro; porém não foram, porque os navios se quebraram em Eziom-Geber.
50 Ya ndono; Jehoshafatu anwụhu; lakfushia nna iya phẹ. E lia ya l'ẹke e liru nna iya phẹ lẹ Mkpụkpu Dévidi, bụ nna iya. Jehoramu, bụ nwatibe iya kẹ nwoke abụru eze nọ-chia ẹnya iya.
50 Então, Acazias, filho de Acabe, disse a Josafá: Vão os meus servos embarcados com os teus. Porém Josafá não quis.
51 Ehezáya Éhabu wataru ọchi ndu Ízurẹlu l'afa, kwe Jehoshafatu afa iri l'ẹsaa, ọ wataru ọchi ndu Júda. Ọ chịru ndu Ízurẹlu afa labụ lẹ Samériya.
51 Josafá descansou com seus pais e foi sepultado na Cidade de Davi, seu pai; e Jeorão, seu filho, reinou em seu lugar.
52 O meru ẹjo iphe l'ẹnya Ojejoje; tsoo ụbeka nna iya; mẹ kẹ nne iya; tsoo ụbeka Jeróbuwamu Nébatu; mbụ onye ono, kpataru tẹ ndu Ízurẹlu mee ẹjo iphe ono.
52 Acazias, filho de Acabe, começou a reinar sobre Israel em Samaria, no décimo sétimo ano de Josafá, rei de Judá; e reinou dois anos sobre Israel.
53 Yoo shi egwojeru Bálụ ẹja; l'abaru iya ẹja; shi ẹge ono kpatsua Ojejoje, bụ Nchileke kẹ Ízurẹlu ẹhu-eghughu ẹge ono, nna iya meru ono.
53 Fez o que era mau perante o Senhor ; porque andou nos caminhos de seu pai, como também nos caminhos de sua mãe e nos caminhos de Jeroboão, filho de Nebate, que fez pecar a Israel.
54 — ausente —
54 Ele serviu a Baal, e o adorou, e provocou à ira ao Senhor , Deus de Israel, segundo tudo quanto fizera seu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.