Mateus 22

Anumaya Koti'a Saufa Lami'nea Ke (INO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 — ausente —
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Akai'a ali'ya vaya hune'apateno inake he “Ke hu'noa vaya'aife utapa ke hisake'a mafa'ne'nimo'a a alisea ne'ya e'a nesae.” huno hupateke'a u'a ke haya'maki ani vaya'moki ani ne'yate o'mesaya apaipa kali'nae.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Ani kava hu'naya'maki eteno mako'ae alu ali'ya vaya'a hune'apateno inake huno hapapai'ne “Lapa'kaeya utapa ke hu'noa vayafe inake hutapa hapapaiyo ‘Lapa'kaeya afeo nakaeya ako ve puluma'ka afaya'ake afu'ni ako hete'na mako ya'ae ako ali'na avatati humale'noanaki lapa'kaeya a ali ne'yate eo hu'ne.’ hutapa hapapaiyo.”
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 — ausente —
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 — ausente —
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Ina kava hutakeno ani ala yahauve ve'kamo'a ali'ya vaya'a hapaya yafe aipamo'a haviya hikeno akai'a ati vaya hupateke'a u'a hapa'a hano hutalete'a no kuma'api ata avekave hutale'nae.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Ina kava hutakeno ala kava ve'kamo'a ali'ya vaya'aena inake huno hapapai'ne “A ali ne'ya ako ali'na avatati humale'noa'maki eo hu'na ke hu'noa vaya apa'kai'api haya kava'mo'a o'apateanake'a o'mekae.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 O'mekaya'maki lapa'kaeya utapa mi'ko ala ka atakunele utapa apa'kesaya vaya ke hike'a a ali ne'yate eo.”
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Hike'a ali'ya vaya'a ani kate ute ete nehu'a haviya hu'naya vaya'ae kanale vaya'ae ali'a atalu hake'a mi'ko ala kava ve'kamo mafa'nemo a ali'nea ne'yate e'a ani nopi hai'a havaite'nae.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 Hai'a havaitetakeno ala yahauve ve'kamo'a apa'kekefe ani nopi haino akeana mako ve'kamo'a a ali afina nehavaiya akufa kena ohavai'nikeno ake'ne.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Aketeno ala ve'kamo'a inake huno hapai'ne “Vaya'nimoka na'ya hike'ka a ali afina nehavaiya kena ohavai'ka ma nopi e'nane?” huno afikekeno ani ve'kamo'a mako hisea ke o'male'ne.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 O'malekeno ala ve'kamo'a akai'a ali'ya vayafe inake huno hapapai'ne “Aiya ayate nofi kitetapa asaka hutapa hani kumapi avi nele'a apave'kemo'a nehisea hani kumapi yaka hutalekeno maise.”
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Yisasi'a inake he “Anumaya Koti'a mi'ko vaya'aife ke nehea'maki mi'ko vaya o'makeno Anumaya Koti'a mako'ke mako'ke apa'keno le'kanapai'nea vaya e'a nefalae.”
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Falasi mono ke ne'afea vaya'moki u'a inake hae “Hana ya huta Yisasina akai'a hisea keleti atafa huta nofi hutesune?” nehu'a ke hu'a hayamale'nae.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Falasi mono ke ne'afea vaya'ae Heloti ke ne'afea vaya'ae hupatake'a Yisasite u'ne'a make hae “Ali'ka apaya nehana Nenao lakaeya afunana kakaeya alaki alakepa ve'kake'ka alaki lamake ke'afati'ke mi'ko ve a'ne Anumaya Koti ke hapa'nepaine. Kakaeya alaki mako ve'kaena ala kakesa afi'ka no'amina'maki kava vaya'ae afa vaya'ae kakesa afi'ka ala vaya mai'nae hu'ka hu no'apatana'maki mi'ko vaya'aina mako'ke akufa ya'ake hune'apatane.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Ani kava hune'apatana yafe kakaeya na'yane kakesa ne'afine? Kanalenaketa ta'kesi moni Lomu kava ve'ka Sisana amisupi atalesune? Kakaeya lahapaiyo.” hu'a afine'kae.
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Afine'kakeno a'a avataka hisaya apa'ku apa'kesa Yisasi'a ako afiteno apa'kaeyafe inake huno apafine'ke “Lapa'kaeya ameka lapaipaleti lapa'ke'atike'ake vayana lapa'kaeya etapa mafi na'mofe ake navatakauke nehae?
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Mako ta'kesi moni ali'nafi naveleo.” hike'a ani ta'kesi moni ali'e'a aveli'nae.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Avelikeno aketeno Yisasi'a inake huno apafine'ke “Mani monile nala ame'ae aki'ae hane'ne?”
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Hike'a “Sisa ame'ae aki'ae hane'ne.” hakeno Yisasi'a inake he “Sisa ya'a Sisana ne'amitapa Anumaya Koti ya'a Anumaya Kotina ameo.” huno hapapai'ne.
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Hapapaike'a kesi kava hu'a Yisasina hakefe haya'maki apamo'yo aiya ke hike'a haleke'a maite'a atale'a u'nae.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Ani mako'ke afina Satiyusi mono ke ne'afea vaya'moki fali'naya vaya ete'a he'otikae hu'a nehaya vayanake'a Yisasite e'a inake hu'a afine'kae.
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 “Ali'ka apaya nehana Nenao Mosese'a inake huno avopi kamale'ne ‘Mako ve'ka mafa'ne ali o'ate ve'ka falisikeno'aena akana'amo'a ani ve'kamo a aliteno fali'nea ve'kamo no alisea yafe ani a ali'neno mafa'ne alitese.’ huno kamale'ne.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Kamale'niketa ake'nona yafe mako ke kafikesune lakaeya folakapi seveni'a (7) konaka mai'nayapati yake ve'kamo'a a aliteno mai'nea'maki mafa'ne ali o'ate ve'ka ako fali'ne. Falitekeno akana'amo'a ani a ali'ne.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Aliteno mai'neapati mafa'ne ali o'ate ve'ka falita'ake'a ani konakayumoki mako'ke kava'ke hume vakeno henaka ve'ka'ae ani kava huno ani a ali'neno fali'ne.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Mi'ko ani konakayu falitakeno henaka'a ani a'ae fali'ne.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Ani seveni'a konakamoki (7 konaka) mako'ke a'ke alite'a falite falite hutakeno ani a'ae fali'neanake'a henaka'a mi'ko fali'naya vaya ete'a hetisaya afina ani ana hana ve'kamo a maike hutae nehunaki kakaeya lahapaiyo.” hu'a Yisasina afine'kae.
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Afine'kakeno Yisasi'a apa'kaeyafe make huno hapapai'ne “Lapa'kaeya Anumaya Koti avopi kamale'naya ke'ae Anumaya Koti lo'kiya'ae o'afi'netapae lapa'kaeya havikunaku ke nehae.
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Nehaya'maki mi'ko vaya falinisayapati hetisayana ko'ku'napi kayo kayo vaya'kana hu'a maikayanake'a a'nemoki vele o'maisake'a vemoki a o'alikae.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Fali'naya vaya ete'a hetikae hu'na hu'noa ke ete'na lapafikekefe hoe. Anumaya Koti'a lapa'kaeyafe hu'nea ke afi'nafi o'afi'nae? Ani ke make huno hu'neane.
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 ‘Nakaeya Epalahamu'aki Aisa'ki'aki Ye'kopu'aki apa'kaeya Anumaya Koti'apimo'na mai'noe.’ huno hu'neane.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 “Ete'a hetikae.” huno hea ke mi'ko anile mai'naya vaya'moki afite'a lusi apamo'yo ai'nae.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Yisasi'a hea ke Satiyusi mono ke ne'afea vaya'moki ke ohu'a maiya yafe Falasi mono ke ne'afea vaya'moki afite'a Yisasite ali'a atalu hu'nae.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Ali'a atalu hu'a mai'naya vaya'ai folakapati mako mono alino apaya nehea ve'kamo'a Yisasina ano avataka hu ke inake huno afine'ke.
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 “Ali'ka apaya nehana Nenao ke male male'nea kefati hana kemo'a mi'ko ke male male'nea kemona apa'kaseno uno hokote'nea ke hane'ne?” huno afine'ke.
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Afikekeno Yisasi'a akaeyafe inake he “Anumaya Koti'kamofe kahau kayamopafati lo'kiya vaino kahaino. Mi'ko kakesa afi ya'ae kaipa kame afisana ya'ae Anumaya Koti ameo.
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Inani kemo'ke ala huno apa'kase'nea ke hane'ne.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Ani'ale ke hokote kemo hu'nea kava huno mako'ke ya hu'na'ae. Inake hu'neane ‘Kakai'ka kakufae ne'kahaiya avamete mi'ko vaya'aife lusiya huno kahau kayamopafati kahaino.’
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Mani aole kemo'a mi'ko Anumaya Koti aune vaya'moki ke'ae Mosese hu'nea ke'ae aepa'ani mani aole kefi hane'ne.”
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 — ausente —
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 — ausente —
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 — ausente —
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 — ausente —
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 Lapa'kaeya akekeo Teviti'a Kalaisife ‘Anumaya'ni mai'nane.’ huno hu'nea'maki na ya hikeno Teviti'a henaka alitesea akeho'amofe ‘Anumaya'ni mai'nane.’ huno hu'ne?” huno apafine'ke.
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Apafine'keke'a ani vaya'moki ke anona'ale mako ke ohu'a ani afina aepa he'a koli hute'a mako yafe ke hu'a afio'ke'nae.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.