Mateus 22

Anumaya Koti'a Saufa Lami'nea Ke (INO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 — ausente —
1 Jesus lhes falou novamente por parábolas, dizendo:
2 — ausente —
2 "O Reino dos céus é como um rei que preparou um banquete de casamento para seu filho.
3 Akai'a ali'ya vaya hune'apateno inake he “Ke hu'noa vaya'aife utapa ke hisake'a mafa'ne'nimo'a a alisea ne'ya e'a nesae.” huno hupateke'a u'a ke haya'maki ani vaya'moki ani ne'yate o'mesaya apaipa kali'nae.
3 Enviou seus servos aos que tinham sido convidados para o banquete, dizendo-lhes que viessem; mas eles não quiseram vir.
4 Ani kava hu'naya'maki eteno mako'ae alu ali'ya vaya'a hune'apateno inake huno hapapai'ne “Lapa'kaeya utapa ke hu'noa vayafe inake hutapa hapapaiyo ‘Lapa'kaeya afeo nakaeya ako ve puluma'ka afaya'ake afu'ni ako hete'na mako ya'ae ako ali'na avatati humale'noanaki lapa'kaeya a ali ne'yate eo hu'ne.’ hutapa hapapaiyo.”
4 "De novo enviou outros servos e disse: ‘Digam aos que foram convidados que preparei meu banquete: meus bois e meus novilhos gordos foram abatidos, e tudo está preparado. Venham para o banquete de casamento! ’
5 — ausente —
5 "Mas eles não lhes deram atenção e saíram, um para o seu campo, outro para os seus negócios.
6 — ausente —
6 Os restantes, agarrando os servos, maltrataram-nos e os mataram.
7 Ina kava hutakeno ani ala yahauve ve'kamo'a ali'ya vaya'a hapaya yafe aipamo'a haviya hikeno akai'a ati vaya hupateke'a u'a hapa'a hano hutalete'a no kuma'api ata avekave hutale'nae.
7 O rei ficou irado e, enviando o seu exército, destruiu aqueles assassinos e queimou a cidade deles.
8 Ina kava hutakeno ala kava ve'kamo'a ali'ya vaya'aena inake huno hapapai'ne “A ali ne'ya ako ali'na avatati humale'noa'maki eo hu'na ke hu'noa vaya apa'kai'api haya kava'mo'a o'apateanake'a o'mekae.
8 "Então disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, mas os meus convidados não eram dignos.
9 O'mekaya'maki lapa'kaeya utapa mi'ko ala ka atakunele utapa apa'kesaya vaya ke hike'a a ali ne'yate eo.”
9 Vão às esquinas e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem’.
10 Hike'a ali'ya vaya'a ani kate ute ete nehu'a haviya hu'naya vaya'ae kanale vaya'ae ali'a atalu hake'a mi'ko ala kava ve'kamo mafa'nemo a ali'nea ne'yate e'a ani nopi hai'a havaite'nae.
10 Então os servos saíram para as ruas e reuniram todas as pessoas que puderam encontrar, gente boa e gente má, e a sala do banquete de casamento ficou cheia de convidados.
11 Hai'a havaitetakeno ala yahauve ve'kamo'a apa'kekefe ani nopi haino akeana mako ve'kamo'a a ali afina nehavaiya akufa kena ohavai'nikeno ake'ne.
11 "Mas quando o rei entrou para ver os convidados, notou ali um homem que não estava usando veste nupcial.
12 Aketeno ala ve'kamo'a inake huno hapai'ne “Vaya'nimoka na'ya hike'ka a ali afina nehavaiya kena ohavai'ka ma nopi e'nane?” huno afikekeno ani ve'kamo'a mako hisea ke o'male'ne.
12 E lhe perguntou: ‘Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial? ’ O homem emudeceu.
13 O'malekeno ala ve'kamo'a akai'a ali'ya vayafe inake huno hapapai'ne “Aiya ayate nofi kitetapa asaka hutapa hani kumapi avi nele'a apave'kemo'a nehisea hani kumapi yaka hutalekeno maise.”
13 "Então o rei disse aos que serviam: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés, e lancem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes’.
14 Yisasi'a inake he “Anumaya Koti'a mi'ko vaya'aife ke nehea'maki mi'ko vaya o'makeno Anumaya Koti'a mako'ke mako'ke apa'keno le'kanapai'nea vaya e'a nefalae.”
14 "Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos".
15 Falasi mono ke ne'afea vaya'moki u'a inake hae “Hana ya huta Yisasina akai'a hisea keleti atafa huta nofi hutesune?” nehu'a ke hu'a hayamale'nae.
15 Então os fariseus saíram e começaram a planejar um meio de enredá-lo em suas próprias palavras.
16 Falasi mono ke ne'afea vaya'ae Heloti ke ne'afea vaya'ae hupatake'a Yisasite u'ne'a make hae “Ali'ka apaya nehana Nenao lakaeya afunana kakaeya alaki alakepa ve'kake'ka alaki lamake ke'afati'ke mi'ko ve a'ne Anumaya Koti ke hapa'nepaine. Kakaeya alaki mako ve'kaena ala kakesa afi'ka no'amina'maki kava vaya'ae afa vaya'ae kakesa afi'ka ala vaya mai'nae hu'ka hu no'apatana'maki mi'ko vaya'aina mako'ke akufa ya'ake hune'apatane.
16 Enviaram-lhe seus discípulos juntamente com os herodianos que lhe disseram: "Mestre, sabemos que és íntegro e que ensinas o caminho de Deus conforme a verdade. Tu não te deixas influenciar por ninguém, porque não te prendes à aparência dos homens.
17 Ani kava hune'apatana yafe kakaeya na'yane kakesa ne'afine? Kanalenaketa ta'kesi moni Lomu kava ve'ka Sisana amisupi atalesune? Kakaeya lahapaiyo.” hu'a afine'kae.
17 Dize-nos, pois: Qual é a tua opinião? É certo pagar imposto a César ou não? "
18 Afine'kakeno a'a avataka hisaya apa'ku apa'kesa Yisasi'a ako afiteno apa'kaeyafe inake huno apafine'ke “Lapa'kaeya ameka lapaipaleti lapa'ke'atike'ake vayana lapa'kaeya etapa mafi na'mofe ake navatakauke nehae?
18 Mas Jesus, percebendo a má intenção deles, perguntou: "Hipócritas! Por que vocês estão me pondo à prova?
19 Mako ta'kesi moni ali'nafi naveleo.” hike'a ani ta'kesi moni ali'e'a aveli'nae.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto". Eles lhe mostraram um denário,
20 Avelikeno aketeno Yisasi'a inake huno apafine'ke “Mani monile nala ame'ae aki'ae hane'ne?”
20 e ele lhes perguntou: "De quem é esta imagem e esta inscrição? "
21 Hike'a “Sisa ame'ae aki'ae hane'ne.” hakeno Yisasi'a inake he “Sisa ya'a Sisana ne'amitapa Anumaya Koti ya'a Anumaya Kotina ameo.” huno hapapai'ne.
21 "De César", responderam eles. E ele lhes disse: "Então, dêem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus".
22 Hapapaike'a kesi kava hu'a Yisasina hakefe haya'maki apamo'yo aiya ke hike'a haleke'a maite'a atale'a u'nae.
22 Ao ouvirem isso, eles ficaram admirados; e, deixando-o, retiraram-se.
23 Ani mako'ke afina Satiyusi mono ke ne'afea vaya'moki fali'naya vaya ete'a he'otikae hu'a nehaya vayanake'a Yisasite e'a inake hu'a afine'kae.
23 Naquele mesmo dia, os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele com a seguinte questão:
24 “Ali'ka apaya nehana Nenao Mosese'a inake huno avopi kamale'ne ‘Mako ve'ka mafa'ne ali o'ate ve'ka falisikeno'aena akana'amo'a ani ve'kamo a aliteno fali'nea ve'kamo no alisea yafe ani a ali'neno mafa'ne alitese.’ huno kamale'ne.
24 "Mestre, Moisés disse que se um homem morrer sem deixar filhos, seu irmão deverá casar-se com a viúva e dar-lhe descendência.
25 Kamale'niketa ake'nona yafe mako ke kafikesune lakaeya folakapi seveni'a (7) konaka mai'nayapati yake ve'kamo'a a aliteno mai'nea'maki mafa'ne ali o'ate ve'ka ako fali'ne. Falitekeno akana'amo'a ani a ali'ne.
25 Entre nós havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu. Como não teve filhos, deixou a mulher para seu irmão.
26 Aliteno mai'neapati mafa'ne ali o'ate ve'ka falita'ake'a ani konakayumoki mako'ke kava'ke hume vakeno henaka ve'ka'ae ani kava huno ani a ali'neno fali'ne.
26 A mesma coisa aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Mi'ko ani konakayu falitakeno henaka'a ani a'ae fali'ne.
27 Finalmente, depois de todos, morreu a mulher.
28 Ani seveni'a konakamoki (7 konaka) mako'ke a'ke alite'a falite falite hutakeno ani a'ae fali'neanake'a henaka'a mi'ko fali'naya vaya ete'a hetisaya afina ani ana hana ve'kamo a maike hutae nehunaki kakaeya lahapaiyo.” hu'a Yisasina afine'kae.
28 Pois bem, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa, visto que todos foram casados com ela? "
29 Afine'kakeno Yisasi'a apa'kaeyafe make huno hapapai'ne “Lapa'kaeya Anumaya Koti avopi kamale'naya ke'ae Anumaya Koti lo'kiya'ae o'afi'netapae lapa'kaeya havikunaku ke nehae.
29 Jesus respondeu: "Vocês estão enganados porque não conhecem as Escrituras nem o poder de Deus!
30 Nehaya'maki mi'ko vaya falinisayapati hetisayana ko'ku'napi kayo kayo vaya'kana hu'a maikayanake'a a'nemoki vele o'maisake'a vemoki a o'alikae.
30 Na ressurreição, as pessoas não se casam nem são dadas em casamento; mas são como os anjos no céu.
31 Fali'naya vaya ete'a hetikae hu'na hu'noa ke ete'na lapafikekefe hoe. Anumaya Koti'a lapa'kaeyafe hu'nea ke afi'nafi o'afi'nae? Ani ke make huno hu'neane.
31 E quanto à ressurreição dos mortos, vocês não leram o que Deus lhes disse:
32 ‘Nakaeya Epalahamu'aki Aisa'ki'aki Ye'kopu'aki apa'kaeya Anumaya Koti'apimo'na mai'noe.’ huno hu'neane.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’? Ele não é Deus de mortos, mas de vivos! "
33 “Ete'a hetikae.” huno hea ke mi'ko anile mai'naya vaya'moki afite'a lusi apamo'yo ai'nae.
33 Ouvindo isso, a multidão ficou admirada com o seu ensino.
34 Yisasi'a hea ke Satiyusi mono ke ne'afea vaya'moki ke ohu'a maiya yafe Falasi mono ke ne'afea vaya'moki afite'a Yisasite ali'a atalu hu'nae.
34 Ao ouvirem dizer que Jesus havia deixado os saduceus sem resposta, os fariseus se reuniram.
35 Ali'a atalu hu'a mai'naya vaya'ai folakapati mako mono alino apaya nehea ve'kamo'a Yisasina ano avataka hu ke inake huno afine'ke.
35 Um deles, perito na lei, o pôs à prova com esta pergunta:
36 “Ali'ka apaya nehana Nenao ke male male'nea kefati hana kemo'a mi'ko ke male male'nea kemona apa'kaseno uno hokote'nea ke hane'ne?” huno afine'ke.
36 "Mestre, qual é o maior mandamento da Lei? "
37 Afikekeno Yisasi'a akaeyafe inake he “Anumaya Koti'kamofe kahau kayamopafati lo'kiya vaino kahaino. Mi'ko kakesa afi ya'ae kaipa kame afisana ya'ae Anumaya Koti ameo.
37 Respondeu Jesus: " ‘Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma e de todo o seu entendimento’.
38 Inani kemo'ke ala huno apa'kase'nea ke hane'ne.
38 Este é o primeiro e maior mandamento.
39 Ani'ale ke hokote kemo hu'nea kava huno mako'ke ya hu'na'ae. Inake hu'neane ‘Kakai'ka kakufae ne'kahaiya avamete mi'ko vaya'aife lusiya huno kahau kayamopafati kahaino.’
39 E o segundo é semelhante a ele: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Mani aole kemo'a mi'ko Anumaya Koti aune vaya'moki ke'ae Mosese hu'nea ke'ae aepa'ani mani aole kefi hane'ne.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas".
41 — ausente —
41 Estando os fariseus reunidos, Jesus lhes perguntou:
42 — ausente —
42 "O que vocês pensam a respeito do Cristo? De quem ele é filho? " "É filho de Davi", responderam eles.
43 — ausente —
43 Ele lhes disse: "Então, como é que Davi, falando pelo Espírito, o chama ‘Senhor’? Pois ele afirma:
44 — ausente —
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo de teus pés" ’.
45 Lapa'kaeya akekeo Teviti'a Kalaisife ‘Anumaya'ni mai'nane.’ huno hu'nea'maki na ya hikeno Teviti'a henaka alitesea akeho'amofe ‘Anumaya'ni mai'nane.’ huno hu'ne?” huno apafine'ke.
45 Se, pois, Davi o chama ‘Senhor’, como pode ser ele seu filho? "
46 Apafine'keke'a ani vaya'moki ke anona'ale mako ke ohu'a ani afina aepa he'a koli hute'a mako yafe ke hu'a afio'ke'nae.
46 Ninguém conseguia responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante, ninguém jamais se atreveu a lhe fazer perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.